# Lila i zabrana maskotka 🧸 Kiedy śmiech innych boli | Bajka do słuchania 🎧 Audiobajka dla dzieci

An episode of [Lila i Tuliś: Edukacyjne bajki do słuchania i zasypiania](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1878331881), 22 Oct 2025, 16 min.

Audio: https://anchor.fm/s/107997390/podcast/play/110042638/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2025-9-22%2F409745768-44100-2-2c5957df356ce.mp3

Każdy z nas ma swoje granice, także dzieci. 💜🩵 Subskrybuj i oceń nasz kanał @lilaitulis bajki, które uczą wrażliwości, empatii i odwagi 🩵W tej ciepłej audiobajce o emocjach Lila i Tuliś uczą się, że można powiedzieć „nie” spokojnie i z odwagą.To bajka do słuchania dla dzieci, która pomaga zrozumieć, kiedy zabawa przestaje być przyjemna i jak chronić swoje uczucia.🎧 Idealna bajka terapeutyczna na dobranoc lub do przedszkola.Pomaga dziecku rozpoznawać emocje, mówić o nich i rozumieć granice, swoje i innych.🌙 Posłuchaj razem z dzieckiem i odkryj, że prawdziwa zabawa to taka, w której każdy czuje się dobrze.#lilaituliś #bajkadosłuchania #audiobajka #bajkadladzieci #bajkanadobranoc #emocjedziecka #bajkaoterapii #bajkaterapeutyczna #bajkaogranicach #empatia #odwaga #bajkidlanajmłodszych #emocje #bajkidoodsluchania #bajkoterapia #bajka #dladzieci #wrażliwość #bajkioemocjach

## Transcript

[0:03] Lila i tuliś, kiedy zabawa przestaje być śmieszna.
[0:08] Na placu zabaw pachniało jesienią.
[0:11] Ciepły wiatr poruszał liście, które wirowały w powietrzu jak
[0:15] złote motyle. Lila siedziała na huśtawce,
[0:19] trzymając w ramionach tu lisia, swojego ukochanego misia, który
[0:23] znał wszystkie jej sekrety. Huśtała się lekko, a w powietrzu
[0:29] unosił się dźwięk dziecięcych śmiechów, szczęk, łańcuchów i
[0:34] szelest piasku pod butami. To był jej ulubiony plac
[0:39] Huśtawka, na której się bujała skrzypia znajomo, jakby też
[0:44] chciała z nią porozmawiać. Mama siedziała na ławce obok i
[0:48] uśmiechała się do niej, trzymając w dłoniach kubek z
[0:51] ciepłą herbatą. Wszystko wydawało się spokojne,
[0:55] bezpieczne i takie zwyczajne. Po chwili przyszły inne dzieci,
[1:01] kuba, lenka i staś wszyscy mieli rumiane policzki i ręce w
[1:07] kieszeniach, bo powietrze było już chłodne.
[1:11] Zagrajmy w chowanego krzyknął kuba.
[1:15] Dzieci podskoczyły zentuzjazmem lila zeskoczyła z huśtawki i
[1:20] przytuliła mocno tu lisia. Choć tu lisiu też się schowamy,
[1:24] szepnęła zaczęli liczyć 1 2 3. Głosy mieszały się z szumem
[1:31] wiatru i szelestem liści. Lila wbiegła za drzewo i
[1:35] chichotała cicho, czując jak serce bije jej szybciej z
[1:39] ekscytacji. Tuliś wystawał jej z plecaka
[1:43] jego małe uszko zerkało z zapewnia, jakby też chciał
[1:48] zobaczyć, co się dzieje. Śmiechy dzieci niosły się po
[1:52] całym placu, ktoś potknął się w piasku, ktoś inny głośno
[1:57] zawołał, znalazłem cię. Lila czuła radość taką, która
[2:05] rośnie w brzuchu i rozlewa się aż po koniuszki palców.
[2:10] Nie wiedziała jeszcze, że za chwilę ta zabawa zmieni się w
[2:13] coś, co przestanie być śmieszne. Lila wybiegła zza drzewa z
[2:18] szerokim uśmiechem w dłoniach ściskała tu lisia, jej mały
[2:22] skarb z miękkim futerkiem. Kuba rozejrzał się po placu i
[2:26] zawołał, mam was wszystkich, Teraz ja się chowam dzieci
[2:31] roześmiały się piasek unosił się spod ich butów, a w powietrzu
[2:36] czuć było zapach jesiennych liści i mokrej ziemi.
[2:39] Lila odetchnęła z ulgą. Lubiła, gdy wszyscy byli
[2:44] szczęśliwi, usiadła na brzegu piaskownicy i zaczęła odsypywać
[2:49] 100 lisia kilka ziarenek piasku, które przykleiły się do jego
[2:53] łapki. Wtedy podbiegł kuba miał oczy
[2:57] błyszczące jak 2 małe ogniki, eich, daj tu lisia, będziemy
[3:03] udawać, że to potwór z piasku zawołał już wyciągając rękę,
[3:09] zanim lila zdążyła odpowiedzieć, chłopiec złapał misia i uniósł
[3:14] go wysoko nad głowę. Patrzcie tulić to potwór,
[3:17] uciekajcie krzyknął z radością. Śmiech dzieci rozlał się po
[3:22] całym placu jak fala lenka pisnęła staś udawał, że ucieka,
[3:27] a kuba biegał w kółko trzymając tulisia w powietrzu.
[3:32] Króliczek wirował w jego dłoniach, a jego małe futerko
[3:35] łapało wiatr. Lila stała nieruchomo.
[3:38] Z początku też się uśmiechała, trochę z przyzwyczajenia, trochę
[3:42] dlatego, że wszyscy się śmiali, ale po chwili coś zaczęło ją
[3:47] kłócić w brzuchu. Jakby ktoś wrzucił tam mały
[3:52] kamyk, który uwierał coraz bardziej kuba postawił tu lisia
[3:56] na górce z piasku i zaczął udawać, że miś płacze grubym
[4:00] głosem. Bóg gdzie jest lila bu,
[4:04] zostawiłaś mnie dzieci, wybuchnęły śmiechem.
[4:08] Lila też chciała się zaśmiać, ale nie mogła w jej oczach
[4:12] pojawiły się łzy, które starała się ukryć patrząc w dół.
[4:17] Piasek, którym obsypali tu lisia przyklejał się do jego uszu i
[4:21] nosa, wtedy usłyszała cichutki głos taki, który pojawiał się
[4:27] tylko wtedy, gdy naprawdę coś się bolało.
[4:32] Lila. Ja nie lubię tej zabawy
[4:36] wyszeptał tuliś w jej myślach nie czuje się dobrze.
[4:41] Dziewczynka wzięła powoli oddech, ale nie potrafiła się
[4:44] odezwać, czuła jak serce bije jej szybciej, a gardło robi się
[4:49] ciasne. Wokół nadal rozlegał się śmiech,
[4:53] ale dla niej brzmiał już inaczej.
[4:56] Jakby ktoś śmiał się z niej, a nie z żartu.
[5:00] Kuba podniósł mi się Jeszcze raz, po czym rzucił go w piasek,
[5:04] miękkie ciało, tu lisia uderzyło o ziemię, a ziarenka posypały
[5:09] się w powietrzu. Lila podbiegła i delikatnie go
[5:12] podniosła, otrzepała piasek z jego futerka, ale małe drobinki
[5:17] wciąż się kleiły. Pogłaskała go po łóżku i
[5:21] szepnęła już dobrze. Tu lisiu już nic ci nie zrobią.
[5:26] Ale w środku czuła, że wcale nie jest dobrze.
[5:31] Jej brzuch był ciężki, a w oczach wciąż coś piekło.
[5:36] Siedziała w milczeniu, przytulając maskotkę, gdy dzieci
[5:39] znów zaczęły się śmiać i biegać dalej.
[5:42] Tym razem już bez niej wieczorem dom był cichy, za oknem szumiały
[5:48] drzewa, a lampka na stole rzucała ciepłe światło na
[5:52] kuchenny blat. W powietrzu unosił się zapach
[5:56] kolacji, zupy z marchewką i koperkiem.
[6:01] Lila siedziała przy stole 100 lisiem na kolanach, delikatnie
[6:05] gładziła jego uszko, ale jej wzrok był gdzieś daleko.
[6:10] Mama zauważyła to od razu odłożyła łyżkę, wytarła dłonie
[6:15] wściereczkę i podeszła do córki. Coś się stało?
[6:19] Liluniu zapytała cicho dziewczynka wzruszyła ramionami.
[6:25] Nie wiedziała, jak opowiedzieć to, co czuła.
[6:28] W środku miała plątaninę emocji, trochę złości, trochę wstydu i
[6:32] coś, co przypominało smutek słowa nie chciały wyjść, jakby
[6:37] utknęły w gardle. Mama nie naciskała uklękła obok
[6:41] krzesła i położyła dłoń na jej ramieniu.
[6:45] Wiesz, czasem nie trzeba od razu mówić, można po prostu być i
[6:50] posiedzieć razem. Przez chwilę obie milczały w
[6:55] kuchni było słychać tylko tykanie zegara i ciche
[6:58] skrzypienie stołu i la. Spojrzała na tu lisia, a potem
[7:01] na mamę dzieci się śmiały powiedziała.
[7:05] W końcu zabrali tu lisia i udawali, że płacze.
[7:10] Zrobiło mi się smutno, ale oni się śmiali.
[7:13] Nie wiedziałam, co mam zrobić. Mama przytaknęła spokojnie.
[7:18] Czasem ludzie się śmieją, nie myśląc, że kogoś to może zaboleć
[7:22] powiedziała. A ty poczułaś w środku, że to
[7:25] nie była dobra zabawa, prawda? Lila skinęła głową.
[7:30] Tak, ale jakbym coś powiedziała, to by pomyśleli, że się obrażam.
[7:35] Mama uśmiechnęła się delikatnie. Powiedzenie nie chce się tak
[7:40] bawić, nie jest obrażaniem się, to mówienie o tym, co czujesz.
[7:46] Twoje serce pokazało ci, że coś jest nie w porządku i to bardzo
[7:51] ważny znak. Lila dziewczynka położyła głowę
[7:54] na ramieniu mamy. Czy to źle, że nie chciałam się
[7:58] śmiać? Nie, kochanie, to znaczy, że
[8:01] słuchasz siebie, nie każda zabawa musi być zabawna dla
[8:05] wszystkich. Najważniejsze, żebyś potrafiła
[8:09] rozpoznać, kiedy coś jest dla ciebie nie w porządku.
[8:14] Lila wzięła głęboki oddech. Kamyk w brzuchu, który czuła
[8:18] cały dzień, powoli się rozpuszczał.
[8:21] Spojrzała na tu lisia, który spoczywał spokojnie na stole.
[8:26] Jutro powiem Kubie, że mi się to nie podobało szepnęła.
[8:31] Mama uśmiechnęła się ciepło. Właśnie tak mówi odważne serce.
[8:38] Następnego dnia niebo było jasne, ale chłodne na trawie
[8:43] wciąż błyszczały krople rosy, a powietrze pachniało mokrymi
[8:47] liśćmi i jesienią. Lila szła obok mamy, trzymając
[8:51] tulisia mocno za łapkę. Nie rozmawiały, ale mama co
[8:56] jakiś czas spoglądała na córkę i uśmiechała się lekko, jakby
[9:00] mówiła, dasz radę w brzuchu? Lili drżał mały niepokój.
[9:06] Nie był to już strach, raczej coś, co przypominało ciekawość,
[9:10] jak to będzie, gdy się odezwie. W jej głowie powtarzały się
[9:15] słowa mamy, nie musisz krzyczeć, żeby być odważna.
[9:19] Wystarczy, że powiesz spokojnie to, co czujesz.
[9:24] Plac zabaw wyglądał tak samo jak wczoraj huśtawki kołysały się
[9:29] lekko na wietrze, ktoś turlał piłkę, a piasek błyszczał w
[9:33] porannym słońcu. Kuba siedział przy piaskownicy,
[9:38] rysował coś patykiem. Nie śmiał się, nie krzyczał,
[9:43] wyglądał jakby sam o czymś myślał.
[9:45] Lila zatrzymała się. Tuliś wychylał się z jej
[9:49] ramienia, jakby też obserwował chłopca.
[9:53] Dziewczynka ścisnęła maskotkę i wzięła głęboki oddech.
[9:57] Zrobiła kilka kroków w jego stronę.
[10:00] Kuba podniósł głowę zaskoczony cześć lila powiedział niepewnie.
[10:06] Wczoraj trochę przesadziłem, co lila pokiwała głową było mi
[10:11] smutno, gdy wziąłeś tu lisia, wszyscy się śmiali, a ja nie
[10:16] chciałam, nie wiedziałam co powiedzieć, bo bałam się, że się
[10:19] obrazicie. Kuba spuścił wzrok i przez
[10:23] chwilę bawił się patykiem, rysując nim po piasku.
[10:28] Myślałem, że to żart, wszyscy się śmiali, więc też się
[10:32] śmiałem, ale jak potem poszedłem do domu, to trochę mi głupio
[10:36] było. Mój młodszy brat też ma misia,
[10:40] jak mu go zabieram to od razu płacze.
[10:43] Chyba wiem jak się czułaś. Lila popatrzyła na niego uważnie
[10:48] w jego głosie nie było złości, tylko szczerość.
[10:52] Tuliś to nie tylko zabawka powiedziała spokojnie to jak
[10:57] przyjaciel, kiedy się śmialiście, miałam wrażenie, że
[11:00] śmiejecie się ze mnie kuba westchnął.
[11:03] Przepraszam, lila, naprawdę nie chciałem, żeby ci było przykro,
[11:08] po prostu czasem trudno się zatrzymać, jak wszyscy się
[11:12] śmieją. Dziewczynka skinęła głową, wiem,
[11:16] ale można się śmiać i nie robić komuś przykrości.
[11:19] Kuba uśmiechnął się, lekko, masz rację.
[11:23] Chcesz, żebyśmy się dziś bawili inaczej, może zbudujemy coś
[11:28] razem. Zobacz, zacząłem ford, ale
[11:32] trochę mi nie wychodzi. Lila spojrzała na jego budowlę,
[11:36] mały krzywy zamek z piasku. To będzie ford tulisia
[11:41] powiedziała z błyskiem w oku, ale musi mieć most i fosę.
[11:45] Kuba roześmiał się pierwszy raz od rana.
[11:48] No to robimy. Ford królewski zaczęli budować
[11:52] razem. Po chwili dołączyła lenka i
[11:55] staś, przynosząc patyczki i liście.
[11:59] Kuba kopał fosę, lila, formowała wieżę, a tulisz siedział dumnie
[12:04] na szczycie piaskowego zamku. Śmiech dzieci wypełnił
[12:09] powietrze, ale był inny niż wczoraj, ciepły, miękki i
[12:13] szczery. Kuba podał lili mały listek w
[12:17] kształcie serca. Niech to będzie flaga Królestwa
[12:22] tu lisia powiedział lila uśmiechnęła się szeroko flaga
[12:27] przyjaźni dodała. Wiatr poruszył liście na
[12:31] drzewach, a słońce rozlało się po ich twarzach.
[12:35] Lila poczuła, że tamten ciężki kamyk, który nosiła w sobie
[12:40] całkiem zniknął. Zostało tylko coś lekkiego
[12:46] wdzięczność za to, że powiedziała co czuła i za to, że
[12:51] kuba zrozumiał na chwilę, spojrzeli na siebie bez słów, a
[12:55] potem oboje zaczęli się śmiać. Już tak naprawdę, bo czasem
[13:00] śmiech, który wypływa z serca, potrafi naprawić to, co
[13:05] wcześniej bolało. Wieczorem w pokoju lili panował
[13:09] spokój, za oknem padał drobny deszcz, a krople cicho stukały o
[13:13] parapet. Lampka w kształcie księżyca
[13:17] świeciła miękkim światłem, które rozlewało się po ścianach.
[13:21] Lila leżała w łóżku 100 lisiem w ramionach.
[13:24] Jego futerko pachniało ciepłem i piaskiem z placu zabaw.
[13:29] Mama usiadła obok, poprawiła kołdrę i przez chwilę patrzyła
[13:33] na córkę bez słowa. Wiedziała, że w lili nadal coś
[13:38] się układa, myśli uczucia, wspomnienia z dzisiejszego dnia.
[13:43] Mamo, odezwała się cicho dziewczynka, wiesz, myślałam o
[13:48] tym, co się stało z kubą. Tak zapytałam mama łagodnie
[13:53] wtedy, kiedy zabrali tu lisia, czułam w brzuchu coś
[13:56] nieprzyjemnego, tak jakby serce chciało powiedzieć stop, ale
[14:02] głos nie chciał wyjść. To właśnie twoje granice Lidla
[14:07] powiedziała mama. Każdy je ma, one pomagają nam
[14:12] wiedzieć, co jest dla nas dobre, a co nie.
[14:16] Lila spojrzała na tu lisia, czyli granicy to takie coś, co
[14:21] mówi, że już dość. Tak czasem czujesz to jako
[14:26] smutek, czasem jako złość, a czasem po prostu chcesz się
[14:30] odsunąć. To znak, że ktoś przekroczył
[14:33] twoją granicę. I wtedy możesz to powiedzieć?
[14:38] Ale czy to nie jest niemiłe? Zapytała z wahaniem.
[14:43] Nie kochanie, to troska o siebie i prawdziwi przyjaciele to
[14:47] rozumieją. Lila skinęła głową i wtuliła się
[14:51] mocniej w tulisia. Dzisiaj powiedziałam Kubie, że
[14:55] nie chce się tak bawić i on przeprosił.
[14:58] To było trochę trudne, ale czułam się potem dobrze.
[15:02] Bo tak właśnie działa odwaga powiedziała mama z uśmiechem.
[15:07] Czasem jest cicha i spokojna, ale bardzo silna.
[15:12] Za oknem deszcz ucichł, a w jego miejsce pojawił się delikatny
[15:16] szum wiatru. Lila przymknęła oczy czuła w
[15:19] środku lekkość i spokój. Wiedziała już, że granice to
[15:24] coś, co chroni serce jej i innych.
[15:29] Mama pochyliła się i pocałowała ją w czoło.
[15:33] Dobranoc liluś. Dobranoc, mamo.
[15:37] Dziękuję, gdy światło lampki zgasło, tulisz przytulił się do
[15:41] niej mocniej, a lila zasnęła spokojnie myśląc, że granice to
[15:46] nie mur, tylko miękka kołderka, która otula od środka i mówi tu
[15:51] jesteś bezpieczna, a ty? Czy zdarzyło ci się, że jakaś
[15:55] zabawa przestała być śmieszna? To właśnie znak, że ktoś dotknął
[16:01] Twojej granicy, każdy z nas je ma, ty też.
[16:06] Masz prawo powiedzieć nie, gdy coś ci się nie podoba.
[16:10] To nie jest bycie niemiłym, tylko odważnym, prawdziwa zabawa
[16:15] to taka, w której wszyscy czują się dobrze, tak jak lila i
[16:19] tuliś.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.
