# Lila i Tuliś: Rozbity kubek i nowe początki 🐰💔🦔 | Bajka o stracie i akceptacji

An episode of [Lila i Tuliś: Edukacyjne bajki do słuchania i zasypiania](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1878331881), 9 Apr 2026, 11 min.

Audio: https://anchor.fm/s/107997390/podcast/play/118189864/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2026-3-9%2F421718366-44100-2-243f7ea66683f.mp3

Co zrobić, kiedy coś ważnego się zepsuje i nie da się tego naprawić? 💔 W tej poruszającej bajce Lila traci swój ukochany kubek od babci - ten z króliczkiem i świecącą gwiazdką. To dla niej trudny moment, pełen smutku i niezrozumienia. Razem z tatą Lila uczy się, że nie wszystko da się naprawić, ale można znaleźć sposób, żeby zachować to, co było ważne - w sercu i wspomnieniach 🌱 To ciepła, spokojna historia dla dzieci, która pomaga oswoić trudne emocje: stratę, żal i zmianę. Pokazuje też, jak ważne jest wsparcie dorosłych i danie dziecku przestrzeni na przeżywanie emocji. ✨ Idealna bajka na dobranoc✨ Wspiera rozwój emocjonalny dziecka✨ Pomaga rozmawiać o stracie i zmianach 🎧 Posłuchaj razem z dzieckiem i pomóż mu zrozumieć, że nawet trudne chwile mogą prowadzić do czegoś nowego.

## Transcript

[0:01] Lila i tuliś rozbity kubek i nowe początki.
[0:05] Bajka o stracie i akceptacji. W kuchni było ciepło i cicho,
[0:15] tak jak bywa wieczorem, kiedy dzień powoli się kończy, a
[0:18] wszystko wokół jakby mięknie i zwalnia zapraszając do
[0:23] odpoczynku i do tego, żeby być blisko.
[0:26] Na stole tuż przed lilą stał jej kubek biały, lekko kremowy, z
[0:32] małym króliczkiem, który wyglądał tak jakby na chwilę
[0:35] przysiadł, żeby odetchnąć, a na nim była niewielka gwiazdka.
[0:40] Spokojna i niepozorna, ale dla lili najważniejsza.
[0:45] Bo kiedy w środku było ciepłe kakao, gwiazdka zaczynała
[0:48] świecić delikatnie miękko, na ciepły, żółty kolor, który nie
[0:53] raził. Zobacz tuliś już świeci.
[0:58] Powiedziała lila, cicho unosząc kubek tak, żeby dobrze było
[1:01] widać małe światło. Tulisz siedział obok jak zawsze
[1:06] trochę przechylony, jakby też patrzył.
[1:08] To był kubek od babci. Babcia długo go wybierała,
[1:13] trzymała w dłoniach, odkładała, wracała do niego, aż w końcu
[1:18] uśmiechnęła się i powiedziała spokojnie.
[1:22] Ten będzie dla lili. Od tamtego dnia kubek stał się
[1:26] częścią wieczorów takich zwyczajnych, ale bardzo ważnych,
[1:31] w których kakao smakowało najlepiej, a wszystko było na
[1:35] swoim miejscu. Ten jest mój dodała lila i
[1:40] przytuliła kubek do policzka, jakby chciała zatrzymać w nim
[1:43] całe to ciepło. Gwiazdka świeciła i wszystko
[1:47] było dokładnie tak, jak powinno być, kiedy lila zsunęła się z
[1:51] krzesła i wzięła kubek w obie dłonie, zrobiła to ostrożnie,
[1:55] tak jak zawsze powiedziała, że jest ważny, choć czasem nawet
[1:59] największa ostrożność nie wystarcza, żeby zatrzymać to, co
[2:03] ma się wydarzyć. Zrobiła jeden krok, potem drugi,
[2:07] a potem coś się zmieniło tak cicho i nagle, że trudno było to
[2:11] zatrzymać. Kubek lekko przechylił się w jej
[2:14] dłoniach, jakby na chwilę stracił równowagę, a potem
[2:18] wyślizgnął się i spadł. Dźwięk był krótki, lila zamarła.
[2:26] Kakao, rozlało się na podłogę, a kubek pękł na parę kawałków,
[2:30] powoli uklękła i podniosła go drżącymi rękami.
[2:34] Spojrzała na gwiazdkę, nie świeciła.
[2:38] Nie. Wyszeptała patrząc uważnie,
[2:41] jakby mogła ją jeszcze przekonać.
[2:44] Nie świeci, czekała chwilę jeszcze chwilę, ale światło nie
[2:49] wracało. Naprawimy go, prawda?
[2:53] Zapytała bardzo cicho, jakby to pytanie było bardziej nadzieją
[2:57] niż prośbą. Tata przyszedł i uklęknął obok
[3:00] niej spokojnie. Wziął kubek do ręki i obejrzał
[3:04] go dokładnie obracając go powoli i zatrzymując palec na miejscu,
[3:08] gdzie przebiegało pęknięcie. Spróbujemy powiedział łagodnie.
[3:14] Lila patrzyła na niego bardzo uważnie, trzymała tu lisia i
[3:18] prawie się nie ruszała. Tata wstał na chwilę i przyniósł
[3:21] klej. Spróbujemy go skleić, dobrze
[3:25] powiedział spokojnie. Lila kiwnęła głową przyłożyli
[3:29] kawałki kubka do siebie, tata docisnął je delikatnie.
[3:34] Musimy chwilę potrzymać powiedział cicho.
[3:37] Czekali. Lila patrzyła na pęknięcie,
[3:40] jakby chciała, żeby zniknęło. Już zapytała po chwili jeszcze
[3:45] moment jeszcze chwilę trzymali, potem tata bardzo powoli puścił
[3:50] kubek, tym razem pęknięcie się nie rozeszło.
[3:54] Kubek wyglądał prawie jak wcześniej, lila wstrzymała
[3:58] oddech. Udało się?
[4:01] Zapytała cicho. Tata spojrzał na kubek.
[4:04] Wygląda, że tak. Na twarzy lili pojawiła się mała
[4:08] Nadzieja. To nalejemy kakao powiedziała
[4:13] szybko wtedy zobaczymy. Ta taki wnuk głową nalał kakao
[4:19] do kubka. Para uniosła się nad nim lila od
[4:22] razu spojrzała na gwiazdkę, czekała sekundę 2 jeszcze
[4:27] chwile. Gwiazdka była ciemna nie
[4:31] świeciła lila zmarszczyła brwi przekręciła kubek w rękach.
[4:35] Poczekaj, może zaraz czekała dalej, ale nic się nie zmieniło.
[4:43] Ona nie świeci powiedziała cicho.
[4:47] Tata spojrzał na kubek. Potem na Lille nie świeci,
[4:52] zrobiło się bardzo cicho. Lila Jeszcze raz spojrzała na
[4:55] gwiazdkę, jakby miała nadzieję, że za chwilę się zapali, ale
[5:00] światło nie wracało. To już nie jest ten sam kubek.
[5:05] Wyszeptała jej głos był cichy i trochę drżący usiadła na
[5:10] podłodze, trzymała kubek ostrożnie.
[5:13] To od babci powiedziała, ja nie chciałam, łzy pojawiły się
[5:19] powoli, ja chcę ten kubek. Nie inne.
[5:24] Przytuliła tulisia mocniej, tata usiadł obok, położył rękę na jej
[5:28] plecach. Wiem powiedział cicho.
[5:32] I już nic więcej nie mówił. Po prostu był, kiedy łzy trochę
[5:37] ucichły i oddech lili powoli się uspokoił.
[5:40] W kuchni zrobiło się cicho. Ale była to już inna Cisza niż
[5:45] wcześniej, taka, w której wciąż było trochę smutku, ale było też
[5:50] miejsce na to, żeby po prostu usiąść razem i być blisko, bez
[5:55] pośpiechu i bez naprawiania wszystkiego od razu.
[5:58] Tata siedział obok niej przez chwilę spokojnie i uważnie, a
[6:03] potem wstał, podszedł do szafki i po chwili wyjął 2 kubki, które
[6:08] postawił przed lilą, zostawiając jej czas, żeby sama na nie
[6:12] spojrzała. Zobacz powiedział cicho.
[6:17] Możesz wybrać? Lila spojrzała na kubki stojące
[6:20] obok siebie, jeden z małym jerzykiem i gwiazdką z boku,
[6:24] drugi z sową i taką samą gwiazdką, ale nie sięgnęła po
[6:28] żaden z nich, tylko pokręciła lekko głową i przytuliła tu
[6:32] lisia mocniej. Ja nie chcę innego powiedziała
[6:36] cicho, ale wyraźnie ja chcę mój kubek ten z króliczkiem, ten,
[6:42] który świeci. Tata usiadł bliżej i skinął
[6:45] głową. Wiem, powiedział spokojnie i
[6:48] rozumiem, że właśnie tego chcesz.
[6:51] Lila spojrzała na niego. To napraw go.
[6:55] Próbowaliśmy odpowiedział łagodnie, to Jeszcze raz.
[7:00] Tata pokręcił lekko głową. Nie da się już tak, żeby był
[7:04] taki jak wcześniej. Zapadła Cisza, która była
[7:07] cięższa niż wcześniej, bo nie było już w niej nadziei, że
[7:10] wszystko wróci do tego, co było. Lila ścisnęła tu lisia i
[7:14] spuściła wzrok. To niesprawiedliwe.
[7:18] Powiedziała cicho. Trochę tak odpowiedział tata
[7:23] spokojnie, a potem przez chwilę nic nie mówił, tylko był obok,
[7:27] aż w końcu odezwał się powoli. Wiesz, kiedy byłem mały w
[7:33] ogrodzie u dziadków rosło drzewo, pod którym bawiłem się
[7:37] prawie codziennie i które bardzo lubiłem, bo było moje i dobrze
[7:42] je znałem. Lila podniosła wzrok i co się
[7:45] stało? Podczas burzy złamało się i nie
[7:49] dało się go już uratować, nawet jeśli bardzo bym chciał.
[7:54] I byłem bardzo smutny, bo chciałem, żeby było tak jak
[7:56] wcześniej. Lila słuchała spokojnie, a potem
[8:00] mój tata wziął kawałek tego drzewa i zrobił z niego budkę
[8:04] dla ptaków, którą powiesił w ogrodzie i kiedy na nią
[8:07] patrzyłem, wiedziałem, że to wciąż jest trochę to moje
[8:11] drzewo, tylko w innej formie. Lila spojrzała na swój kubek z
[8:16] króliczkiem, a potem na tatę. A mój kubek tata uśmiechnął się
[8:21] lekko. Może z nim też możemy zrobić coś
[8:25] nowego, coś, co zostanie z tobą. To ja mam pomysł powiedziała
[8:30] lila. Możemy zrobić z niego małą
[8:33] doniczkę i posadzić tam kwiatek, który będzie rósł, a kubek dalej
[8:37] będzie mój tylko będzie mieć od teraz inne zastosowanie.
[8:42] Lila spojrzała na tatę, potem na kubki stojące na stole.
[8:45] Co myślisz o moim pomyśle? Tato?
[8:48] Myślę, że jest to świetny pomysł.
[8:51] W takim razie chce kwiatek powiedziała cicho.
[8:55] Tata kiwnął głową, lila Jeszcze raz spojrzała na oba kubki,
[8:59] które stały przed nią, a potem powoli sięgnęła potem z jeżykiem
[9:03] i wzięła go do rąk, obracając go delikatnie i przyglądając się mu
[9:07] uważnie. Ten powiedziała cicho, wybrałaś
[9:12] jerzyka powiedział tata. Lila kiwnęła głową tata nalał
[9:17] kakao, a ciepła para uniosła się nad kubkiem i przez chwilę
[9:22] wszystko wyglądało znajomo. Tylko gwiazdka była ciemna.
[9:27] Lila spojrzała na nią, nie świeciła.
[9:30] I wiedziała już, że nie zacznie świecić, wzięła mały łyk i
[9:34] zatrzymała się na chwilę. Trochę inaczej smakuje.
[9:39] Może potrzebuje czasu powiedział tata spokojnie.
[9:43] Na półce obok stało małe pudełko z kawałkiem starego kubka od
[9:47] babci, z którego już niedługo miał powstać mały kwiatek.
[9:51] Lila siedziała spokojnie trzymając tu lisia i kubek z
[9:55] jerzykiem w rękach, po Czasem coś się kończy.
[9:59] Ale możemy wybrać, co będzie dalej, Czasem coś, co bardzo
[10:03] lubimy, znika i nie da się tego naprawić, nawet jeśli bardzo
[10:06] tego chcemy i wtedy to normalne, że jest nam smutno i to jest w
[10:12] porządku, ale to, co było ważne, nie znika.
[10:15] Całkiem zostaje w środku, w tym, co pamiętamy i co czujemy, a
[10:21] nowe rzeczy nie zabierają tych starych po prostu.
[10:25] Powoli stają się nasze. Tak jak kubek z jerzykiem, który
[10:30] nie świecił, ale z każdym dniem był trochę bardziej lili.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.
