# Lila i mała chmurka od łez 🌦️ Kiedy łzy znaczą coś dobrego | Bajka do słuchania 🎧 Audiobajka

An episode of [Lila i Tuliś: Edukacyjne bajki do słuchania i zasypiania](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1878331881), 10 Nov 2025, 12 min.

Audio: https://anchor.fm/s/107997390/podcast/play/110782330/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2025-10-6%2F410721651-44100-2-461fcd3c4214c.mp3

🩵DZIĘKUJEMY za każdą ocenę naszego kanału 🩵To ciepła, wzruszająca bajka o emocjach, akceptacji i tym, że czasem płakać też trzeba się nauczyć. 💜🩵Obserwuj @lilaitulis bajki, które uczą wrażliwości, empatii i odwagi 🩵Mała Lila spotyka na niebie chmurkę, która bardzo się wstydzi swoich łez. 🌧️ Deszczynka boi się, że przez jej płacz wszyscy będą smutni, ale dzięki Lila odkrywa, że łzy mogą przynieść coś dobrego. 💧To ciepła, wzruszająca bajka o emocjach, akceptacji i tym, że czasem płakać też trzeba się nauczyć.Idealna do słuchania przed snem lub w spokojne popołudnie. 🌙Pomaga dzieciom zrozumieć swoje uczucia i mówi, że smutek to też część życia.#lilaituliś #bajkadosłuchania #audiobajka #bajkadladzieci #bajkanadobranoc #emocjedziecka #bajkaoterapii #bajkaterapeutyczna #odwaga #bajkidlanajmłodszych #bajkidoodsluchania #bajkoterapia #bajka #dladzieci #wrażliwość #bajkioemocjach

## Transcript

[0:03] Lila i chmurka, która nauczyła się płakać.
[0:14] Lila miała 5 lat i bardzo lubiła patrzeć w niebo.
[0:18] Każdego dnia widziała w chmurach coś innego.
[0:21] Raz króliczka, raz statek, a czasem nawet balonik, ale tego
[0:26] dnia niebo wyglądało inaczej. Było ciche, nieruchome i jakby
[0:32] trochę smutne. Wiatr nie poruszał liści, ptaki
[0:35] nie śpiewały, nawet powietrze było ciężkie i spokojne.
[0:40] Lila szła przez łąkę, a w ramionach trzymała swojego
[0:43] pluszowego króliczka. Tu lisia przystanęła na chwilę i
[0:47] spojrzała w górę wysoko pośrodku nieba wisiała jedna mała
[0:52] chmurka. Nie była Biała jak inne.
[0:56] Była szarawa, jakby ktoś ją trochę przygasił.
[1:01] Nie tańczyła z wiatrem, nie płynęła, tylko stała w miejscu.
[1:06] Hej, zawołała lila, unosząc rękę, co ty tam robisz taka
[1:11] sama. Chmurka drgnęła, jakby się
[1:14] przestraszyła. Na jej brzegu pojawiła się
[1:17] maleńka kropla, która spadła prosto w dłoni.
[1:21] Lili. Dziewczynka popatrzyła na nią z
[1:23] ciekawością. Kropla była chłodna, przejrzysta
[1:28] i błyszczała w słońcu jak maleńki kryształek.
[1:33] Ty? Płaczesz?
[1:35] Spytała cichutko. Przez chwilę było zupełnie
[1:39] cicho, a potem lila usłyszała cieniutki głosik, który płynął z
[1:43] nieba. Ja.
[1:46] Mam na imię deszcz synka i nie chciałam płakać, ale nie umiem
[1:50] przestać. Lila zmarszczyła brwi i
[1:53] powiedziała spokojnie. Nie martw się deszcz czynko.
[1:58] Czasem każdy płacze. Ale powiedz.
[2:02] Czemu jesteś taka smutna? Chmurka uniosła się odrobinę
[2:07] wyżej, ale dalej milczała. Jakby nie wiedziała, czy może
[2:12] zaufać. Lila usiadła w trawie,
[2:15] przytuliła tu lisia i spojrzała w niebo z czułym uśmiechem.
[2:19] Nie będę się śmiała powiedziała. Możesz mi wszystko powiedzieć,
[2:24] nawet jeśli to o łzach na chwilę powiało lekkim wiatrem.
[2:32] Chmurka poruszyła się odrobinę i wtedy z jej wnętrza dobiegł
[2:36] szept. Boje się, że moje łzy robią
[2:40] światu przykrość. Lila spojrzała w górę z troską,
[2:44] ale nic nie odpowiedziała. Wiedziała, że trzeba posłuchać
[2:48] do końca. Te szczynka unosiła się nisko
[2:51] nad łąką jej brzegi falowały cichutko jakby oddychała ze
[2:56] strachem była mała, miękka i szarawa.
[3:01] W słońcu wyglądała trochę jak puch, a trochę jak mgiełka,
[3:05] która nie wie czy chce zostać czy uciec.
[3:09] Wszyscy w niebieskiej krainie potrafią coś wyjątkowego.
[3:13] Zaczęła cichutko jedne chmurki robią burze i pioruny, inne
[3:18] rysują tęcze na niebie. A ja tylko płaczę.
[3:23] Lila słuchała uważnie trzymając tulisia na kolanach, tylko
[3:27] płaczesz powtórzyła łagodnie, może to też coś wyjątkowego.
[3:33] Te szczynka pokręciła główką spary nie bo jak płacze wszyscy
[3:38] się chowają, ludzie mówią, że przez mój deszcz nie mogą wyjść
[3:42] na spacer, inne chmurki się śmieją, że zawsze psuje pogodę,
[3:47] więc przestałam. Próbuje już nie płakać.
[3:51] Ale od tamtej pory czuję się ciężka.
[3:55] W środku coś mnie kłuje, jakby moje własne łzy nie miały gdzie
[4:00] uciec. Lila spojrzała w górę, te
[4:03] szczynka wyglądała jakby za chwilę miała zniknąć.
[4:07] Wiesz co też czynko? Może twoje łzy wcale nie są złe?
[4:14] Chmurka uniosła oczy. Nie są, nie odpowiedziała lila
[4:19] spokojnie, może po prostu nikt nie zrozumiał, że twoje łzy
[4:23] pomagają, pomagają. Spytała deszczynka z
[4:27] niedowierzaniem. Jak mogą pomagać, skoro tylko
[4:31] robią kałuże? Lila rozejrzała się po łące,
[4:35] trawa była sucha, a kwiaty smutno z wieszały główki.
[4:39] Widzisz te kwiaty? One też czasem wyglądają na
[4:42] smutne, ale tak naprawdę są spragnione.
[4:46] Potrzebują twoich łez, żeby znów urosnąć deszczynka zamilkła.
[4:52] Jej oczy błyszczały jak 2 małe gwiazdy, które pierwszy raz
[4:56] usłyszały coś dobrego o sobie. Naprawdę myślisz, że ktoś
[5:02] potrzebuje mojego płaczu? Spytała niepewnie.
[5:06] Tak powiedziała lila po. Twoje łzy nie niszczą, one dają
[5:11] życie. Chmurka zamyśliła się i przez
[5:14] długą chwilę nie odzywała, a potem wyszeptała bardzo cicho.
[5:19] Nikt nigdy mi tak nie powiedział.
[5:22] Może spróbuje znowu zapłakać, ale tylko troszeczkę, żeby
[5:27] nikomu nie zrobić przykrości. Lila uśmiechnęła się.
[5:31] Spróbuj deszczynko zobaczysz co się stanie też czynka wisiała
[5:35] nisko nad ziemią z jej brzegu zwisały maleńkie krople, które
[5:40] błyszczały w słońcu jak koraliki.
[5:43] Wahała się, bała się, że jeśli zacznie płakać, znów zrobi coś
[5:48] źle. Lila podniosła głowę i
[5:51] powiedziała spokojnie. Spójrz, też, czynko, zobacz, co
[5:56] się dzieje na łące, chmurka rozejrzała się po świecie pod
[5:59] sobą trawa była sucha i sztywna, a pośrodku łąki stał malutki
[6:04] zgięty kwiatek. Jego płatki były przykurzone, a
[6:09] łodyżka pochylona aż do ziemi, wyglądał jakby zasnął i nie miał
[6:13] siły się obudzić. On wygląda smutno powiedziała
[6:19] cicho deszczyn oka. Tak przytaknęła lila.
[6:23] Po od dawna nikt go nie napoił widzisz, on wcale nie boi się
[6:28] deszczu, on na ciebie czeka. Chmurka zrobiła się jeszcze
[6:33] bardziej miękka jakby zarumieniona.
[6:36] Ale jeśli spadnę zbyt mocno, mogę go zniszczyć szepnęła.
[6:43] Nie zniszczysz odpowiedziała dziewczynka z uśmiechem.
[6:47] Spróbuj delikatnie jedną małą kropelkę.
[6:51] Deszczynka wzięła oddech, zamknęła oczy i wypuściła z
[6:55] siebie pierwszą łzę. Spadła powoli, obracając się w
[6:59] świetle, gdy dotknęła płatka. Kwiat drgnął.
[7:03] Po chwili uniósł główkę i rozchylił płatki na jego środku
[7:07] pojawiła się błyszcząca kropelka, która lśniła jak
[7:10] perełka. On żyje, zawołała deszcz synka z
[7:15] zachwytem. Widzisz, ucieszyła się lila,
[7:19] twoje łzy go obudziły. Te szczynka spojrzała na swoje
[7:24] kropelki i przez chwilę nie mogła nic powiedzieć.
[7:27] Była tak wzruszona, że wypuściła kolejne.
[7:31] Jedna po drugiej spadały na trawę na listki i na ziemię.
[7:36] Kwiat się prostował trawa zieleniała, a powietrze zaczęło
[7:40] pachnieć świeżością. To moje łzy robią takie rzeczy?
[7:46] Spytała z niedowierzaniem. Tak też czynko powiedziała lila
[7:51] ciepło. Dzięki tobie wszystko rośnie.
[7:55] Czasem właśnie wtedy, gdy płaczemy, robimy coś bardzo
[7:59] ważnego. Chmurka rozjaśniła się jak
[8:02] srebrna wata cukrowa. Krople spadały coraz śmielej, aż
[8:07] cały świat wokół ożył. Deszcz nie był już smutny, był
[8:13] miękki, rytmiczny i spokojny, pachniał jak nowy początek.
[8:18] Deszczynka unosiła się nad łąką, a w środku czuła coś zupełnie
[8:23] nowego. Lekkość już nie była ciężką,
[8:27] szarą chmurką była jasna, błyszcząca i pełna muzyki.
[8:32] Krople spadały z niej rytmicznie, jedna po drugiej,
[8:35] jakby grały piosenkę, której wcześniej.
[8:38] Nikt nie znał lila patrzyła w niebo i uśmiechała się.
[8:43] Trzymała tu lisia w jednej ręce i przeskakiwała po kałużach,
[8:46] które odbijały światło jak małe lustra.
[8:49] Śmiech dziewczynki mieszał się z pluskiem deszczu i razem
[8:53] brzmiały jak wesoła melodia. Lila zawołała deszcz synka z
[9:00] nieba, słyszysz moje łzy, tańczą to nie łzy, deszcz czynko
[9:06] krzyknęła dziewczynka, obracając się w kółko.
[9:09] To muzyka, ty śpiewasz i rzeczywiście niebo rozbrzmiewało
[9:14] jak orkiestra, każda kropla dźwięczała inaczej jedna jak
[9:19] dzwoneczek, druga jak ciche pim, a trzecia jak śmiech cała łąka
[9:25] drżała w rytmie tej deszczowej piosenki.
[9:28] Słońce zaczęło wyglądać zza chmur.
[9:31] Promienie tańczyły między kroplami tworząc iskierki i
[9:34] błyski. Deszczynka wirowała z wiatrem
[9:38] lekka jak piórko, a jej brzegi mieniły się złotem i błękitem.
[9:44] Nigdy nie czułam się taka szczęśliwa.
[9:47] Zawołała moje łzy, nie są już ciężkie, bo płaczesz z radości
[9:53] odpowiedziała lila tańcząc dalej.
[9:56] Czasem ze szczęścia też płynie deszcz.
[10:00] Deszcz zwalniał, stając się coraz delikatniejszy.
[10:04] Ostatnie krople spadały powoli jak nuty kończącej się melodii.
[10:09] Powietrze pachniało czystością, a niebo rozjaśniało się coraz
[10:14] bardziej. Deszcz synka zamknęła oczy i
[10:17] uśmiechnęła się. Wiedziała już, że płakać nie
[10:21] zawsze znaczy smucić się czasem to po prostu sposób, w jaki
[10:26] serce potrafi śpiewać. Deszcz ucichł, a z chmur
[10:30] wyjrzało słońce. Krople na trawie błyszczały jak
[10:33] małe diamenty. W powietrzu było ciepło i
[10:36] pachniało mokrą ziemią. Nad łąką pojawiła się szeroka
[10:41] tęcza, taka jakiej lila jeszcze nigdy nie widziała.
[10:46] Deszcz synka wisiała wysoko, lekka i spokojna.
[10:50] Już nie płakała, tylko uśmiechała się w blasku słońca.
[10:56] Lilo, dziękuję ci powiedziała cicho, bałam się swoich łez, a
[11:01] teraz wiem, że są potrzebne. Dzięki nim świat się śmieje.
[11:07] Lila patrzyła w niebo i poczuła coś ciepłego w środku.
[11:12] A ja już nigdy nie powiem, że deszcz psuje dzień odparła.
[11:17] Bo to twój taniec też czynko. Chmurka rozjaśniła się jeszcze
[11:22] bardziej. Kiedy znów spadnę, zatańczysz ze
[11:26] mną? Zawsze odpowiedziała lila,
[11:29] uśmiechając się szeroko. Słońce ogrzewało jej twarz, a
[11:34] tęcza świeciła nad nią jak obietnica.
[11:38] Lila przytuliła tu lisia i ruszyłaścieżką do domu.
[11:42] Wskakiwała w kałuże, śmiejąc się głośno.
[11:46] Teraz deszcz nie był już smutny, był przyjacielem dzieci, a wy
[11:52] czy też czasem nie lubicie deszczu?
[11:55] Może i wy spróbujcie kiedyś zatańczyć w kroplach jak lila
[12:00] posłuchajcie jak pada. Może i wam deszcz coś opowie.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.
