# Nikt nie chce się bawić 😔 | Lila i Tuliś | Bajka o emocjach dziecka 🎧

An episode of [Lila i Tuliś: Edukacyjne bajki do słuchania i zasypiania](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1878331881), 24 Mar 2026, 8:49.

Audio: https://anchor.fm/s/107997390/podcast/play/117409811/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2026-2-24%2F420677184-44100-2-c00eecb3bc816.mp3

Co czuje dziecko, kiedy chce się bawić… a nikt go nie zaprasza? 🌸 Zanim posłuchasz, nie zapomnij nas zasubskrybować również na YouTube, aby nie przegapić nowych bajek 🌸 link YouTube 🌸 Ta ciepła i wspierająca bajka z serii Lila i Tuliś pomaga dzieciom zrozumieć trudne emocje - smutek, samotność i poczucie odrzucenia. Pokazuje też coś bardzo ważnego: że brak miejsca w czyjejś zabawie nie oznacza, że z dzieckiem jest coś nie tak ❤️ To spokojna historia idealna na dobranoc lub do wspólnego słuchania po trudnym dniu. 🎧 W tej bajce dziecko uczy się:– rozpoznawać swoje emocje– rozumieć sytuacje społeczne– odzyskiwać spokój i pewność siebie– budować własną przestrzeń do zabawy #bajkiedukacyjne #bajkadladzieci #edukacyjnabajka 🌸 Subskrybuj nas, aby nie przegapić nowych bajek

## Transcript

[0:03] Nikt nie chce się bawić. Czy zdarzyło ci się kiedyś, że
[0:14] chciałeś się z kimś pobawić, ale oni powiedzieli nie, albo w
[0:18] ogóle cię nie zauważyli? To może być bardzo smutne.
[0:22] Dzisiaj lila przeżyje właśnie taki dzień dzień, w którym
[0:27] poczuje się trochę sama, ale odkryje też coś ważnego.
[0:31] Posłuchaj tej historii. I sprawdź, co wtedy zrobiła
[0:36] słońce świeciło ciepło, a plac zabaw był pełen śmiechu i ruchu.
[0:41] Dzieci biegały, wołały się, budowały coś razem w
[0:44] piaskownicy, a ich głosy mieszały się w jeden wesoły
[0:48] dźwięk, który było słychać już z daleka.
[0:52] Mila weszła powoli trzymając tu lisia pod pachą i na chwilę
[0:56] zatrzymała się przy wejściu, żeby rozejrzeć się dookoła i
[0:59] zobaczyć co się dzieje. Jej wzrok szybko zatrzymał się
[1:03] na grupce dzieci pochylonych nad piaskiem.
[1:06] Byli blisko siebie, skupieni, jakby robili coś naprawdę
[1:10] ważnego. Ich ręce poruszały się szybko,
[1:13] coś budowały, coś poprawiały, a co chwilę ktoś się śmiał.
[1:19] Lila patrzyła na nich dłuższą chwilę.
[1:21] Zobacz tu lisiu powiedziała cicho, oni budują zamek.
[1:27] Zrobiła krok do przodu, potem kolejny, czując w sobie lekką
[1:32] ciekawość i nadzieję. Że może uda się do nich
[1:35] dołączyć. Podeszła bliżej i zatrzymała się
[1:39] na skraju ich zabawy. Stała przez chwilę spokojnie,
[1:42] jakby czekała, aż ktoś ją zauważy.
[1:45] A potem zbierając odwagę, zapytała, mogę się z wami
[1:49] pobawić. Jedno z dzieci spojrzało na nią
[1:52] tylko na moment. My już budujemy razem
[1:56] powiedziało szybko i zaraz wróciło do zabawy, reszta dzieci
[2:00] nawet nie podniosła głowy, patrzyła jak ich ręce przesuwają
[2:04] piasek, jak coś razem tworzą i śmieją się między sobą.
[2:08] A potem zrobiła mały krok do tyłu.
[2:11] I jeszcze jeden jakby powoli wychodziła z czegoś, do czego
[2:15] bardzo chciała wejść. Lila nie odeszła od razu,
[2:19] zrobiła kilka kroków w bok, jakby szukała innego miejsca
[2:23] innego wejścia do tej samej zabawy, jakby wierzyła, że może
[2:27] gdzieś jeszcze znajdzie dla siebie kawałek przestrzeni.
[2:31] Zatrzymała się po drugiej stronie piaskownicy i spróbowała
[2:34] Jeszcze raz. Tym razem trochę ciszej, trochę
[2:38] ostrożniej. Mogę zrobić most zapytała,
[2:43] pokazując ręką na kawałek piasku.
[2:45] Ale dzieci były już w środku swojego pomysłu, ich świat był
[2:49] zamknięty. Pełny zajęty.
[2:53] Nikt nie odpowiedział, albo odpowiedź zginęła gdzieś między
[2:57] śmiechem i rozmowami. Lila poczuła jak coś w niej
[3:01] powoli opada. Najpierw lekko, potem coraz
[3:06] bardziej. Jakby w środku pojawiło się coś
[3:09] ciężkiego, co trudno było nazwać, ale łatwo poczuć.
[3:13] Przytuliła tu lisia, mocniej wsuwając brodę, w jego miękki
[3:17] materiał. Jej ramiona zamknęły się trochę
[3:20] bliżej ciała. Może robię coś źle pomyślała?
[3:26] Po chwili przyszła kolejna myśl. Cichsza, ale jeszcze
[3:30] trudniejsza. Może oni mnie nie chcą?
[3:35] Nie powiedziała tego na głos, ale to zdanie zostało z nią
[3:38] zrobiła kilka kroków do tyłu, tym razem bez zatrzymywania się.
[3:43] Usiadła na huśtawce i lekko się poruszyła, ale ruch nie
[3:47] przyniósł jej tej radości, którą zwykle dawało bujanie.
[3:51] Patrzyła w ziemię, słyszała śmiech innych dzieci i czuła się
[3:55] trochę tak, jakby była obok wszystkiego.
[3:58] Mama podeszła i usiadła obok niej spokojnie, bez pośpiechu,
[4:02] zostawiając lilce przestrzeń, jakby wiedziała, że niektóre
[4:06] uczucia potrzebują chwili, żeby same się pokazać.
[4:10] Przez moment nic nie mówiła, tylko była to była taka Cisza,
[4:15] która nie była pusta, tylko bezpieczna.
[4:18] Lila w końcu spojrzała na nią w jej oczach było pytanie, którego
[4:22] jeszcze nie umiała wypowiedzieć. To było trudne, prawda?
[4:27] Zapytała mama cicho ila kiwnęła głową.
[4:31] Oni nie chcieli się ze mną bawić.
[4:33] Mama przyjęła to zdanie spokojnie, bez poprawiania, bez
[4:38] zaprzeczania. To może zaboleć powiedziała
[4:42] łagodnie lila ścisnęła tu lisia, bo.
[4:47] Może ja Jestem jakaś nie taka mama pokręciła głową patrząc na
[4:52] nią uważnie. Posłuchaj.
[4:55] Opowiem ci coś lila podniosła wzrok.
[4:59] Wyobraź sobie puzzle zaczęła mama spokojnie.
[5:03] Każdy kawałek jest inny, ma swój kształt i swoje miejsce i
[5:07] wszystkie są potrzebne. Zrobiła krótką pauzę.
[5:11] Ale kiedy ktoś układa już obrazek, to czasem wszystkie
[5:16] miejsca są zajęte. Lila słuchała uważnie i wtedy
[5:20] nowy puzel nie ma gdzie wejść nie dlatego, że jest zły tylko
[5:24] dlatego, że to nie ten obrazek. Lila zmarszczyła lekko brwi.
[5:30] Czyli to nie znaczy, że coś ze mną jest nie tak?
[5:34] Mama uśmiechnęła się delikatnie, nie, to tylko znaczy, że możesz
[5:38] stworzyć swój obrazek taki, w którym będzie miejsce dla
[5:42] ciebie. Lila wzięła spokojny oddech, coś
[5:46] w niej trochę się rozluźniło. Lila zeszła z huśtawki powoli,
[5:50] ale już inaczej niż wcześniej. Jej kroki były spokojniejsze.
[5:55] Nie szukała już miejsca w tamtej grupie.
[5:57] Rozejrzała się, zobaczyła przestrzeń, której wcześniej nie
[6:00] zauważała kawałek piasku, kilka patyków, małe kamyki.
[6:05] Usiadła kawałek dalej i położyła tu lisia obok siebie, zrobimy
[6:10] coś swojego, dobrze powiedziała cicho zanurzyła dłoni w piasku i
[6:15] zaczęła budować. Najpierw mały domek
[6:18] potemścieżkę, potem coś co wyglądało jak jezioro, nie
[6:23] spieszyła się, nie porównywała się, nie patrzyła już na innych.
[6:28] Była tu w swoim tempie w swojej zabawie.
[6:32] Z każdą chwilą jej ruchy stawały się pewniejsze, a w środku
[6:36] robiło się coraz spokojniej. Po chwili ktoś zatrzymał się
[6:40] obok. Co budujesz, zapytało dziecko z
[6:43] ciekawością lila podniosła wzrok, domek i jezioro
[6:48] odpowiedziała spokojnie. Dziecko przyjrzało się chwile
[6:52] mogę zrobić drzewo. Lila spojrzała na swoje miejsce,
[6:56] potem na to dziecko i lekko się uśmiechnęła.
[7:00] Możesz słońce powoli zaczynało chować się za drzewami, a
[7:04] światło na placu zabaw zrobiło się miękkie i spokojne, jakby
[7:09] cały dzień powoli się wyciszał razem z dziećmi.
[7:12] Było już ciszej, mniej biegania, mniej wołania.
[7:17] Lila siedziała na piasku obok tego, co stworzyła własnymi
[7:20] rękami. Mały domekścieżka i jezioro
[7:24] wyglądały teraz jak jej własny, spokojny świat.
[7:29] Obok leżał tuliś. Lila pogłaskała go delikatnie po
[7:33] miękkim brzuszku i wzięła spokojny oddech.
[7:37] Już nie patrzyła w stronę tamtej grupy.
[7:38] Dzieci już nie czekała, aż ktoś ją zawoła w środku było inaczej
[7:43] niż wcześniej, ciszej lżej. Jakby coś co wcześniej było
[7:49] ciężkie, powoli się rozpuściło obok niej siedziało dziecko,
[7:54] które pomagało jej budować, ale nawet gdyby nikogo tam nie było.
[7:58] Lila wiedziała już coś ważnego. Może nie każda zabawa jest dla
[8:02] mnie, ale zawsze mogę stworzyć swoją lila uśmiechnęła się lekko
[8:09] i Jeszcze raz poprawiła kawałek swojego domku, czasem inni bawią
[8:13] się razem i nie ma tam dla nas miejsca i to naprawdę może być
[8:17] smutne, ale to nie znaczy, że z tobą jest coś nie tak, to tylko
[8:23] znaczy, że to nie była ta zabawa.
[8:25] Zawsze możesz stworzyć coś swojego.
[8:28] I czasem ktoś do tego dołączy, a czasem po prostu będzie ci z tym
[8:33] dobrze. Do zobaczenia w kolejnej bajce z
[8:36] lilą i tu lisiem nowe historie czekają na ciebie co tydzień na
[8:39] kanale lili tulisz. Jeśli lubisz te opowieści,
[8:43] zostań z nami na dłużej i włącz subskrypcję, żeby nie przegapić
[8:47] kolejnych bajek.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.
