# #19 'Monster' Wesley W. misbruikte jarenlang kinderen

An episode of [Misdaad Uitgelegd - in de rechtbank](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1836879231), 19 Dec 2025, 18 min.

Audio: https://rss.springcast.app/n4Ou58/jPu5NH5Bx/listen/https%3A%2F%2Fcdn-private.springcast.app%2Fdc_assembled%2Fn4Ou58%2Fitems%2FjPu5NH5Bx%2F6ae674ae92a611.98957282.mp3?source=rss

Leerlingen liepen met hem weg, maar ondertussen misbruikte onderwijsassistent Wesley W. kinderen op de basisschool waar hij werkte. Jarenlang ging hij zijn gang totdat een van de slachtoffers begon te praten over 'hun geheimpje'. Een gruwelijke zaak in de rechtbank van Den Bosch.

## Transcript

[0:01] Speaker A: Welkom bij aflevering 19 van de podcast Misdaad uitgelegd in de rechtbank van
[0:05] Speaker A: Omroep Brabant. De podcast waarin we rechtszaken uit de Brabantse rechtbanken
[0:09] Speaker A: onder de aandacht brengen door de ogen van een van onze verslaggevers. Straks
[0:14] Speaker A: gaan we het hebben over een omvangrijk misbruiksschandaal. Maar zoals je
[0:17] Speaker A: inmiddels van ons gewend bent, kijken we ook even naar de uitspraken. Die zijn
[0:22] Speaker A: gedaan in zaken die we eerder bespraken. Willem-Jan Jochems is hier
[0:25] Speaker A: aangeschoven, een van onze crimewatchers. Maar nog heel even wachten Willem-Jan,
[0:29] Speaker A: want we nemen eerst nog wat zaken door waar dus een uitspraak in ligt. En we
[0:34] Speaker A: hebben redelijk wat, drie stuks. In aflevering 10 bespraken we een uit de hand
[0:38] Speaker A: gelopen verkeersruzie in Eindhoven. Mohamed Ismail Adi hoorde 26 jaar cel toen
[0:42] Speaker A: tegen zich eisen. En ook waren er eisen voor drie medeverdachten van 18, 18 en
[0:46] Speaker A: 14 jaar cel. Maar alle straffen zijn wat lager uitgevallen. De straf voor
[0:50] Speaker A: Mohamed Die was iets lager met 18 jaar en die medeverdachten werden lichter
[0:54] Speaker A: gestraft met 8 jaar en 2 keer 6 jaar. En dat kwam vooral door de jonge
[0:58] Speaker A: leeftijden van de mannen die een belangrijke rol speelden in een iets lagere
[1:02] Speaker A: straf dus. Aflevering 10. In aflevering 12 hebben we het gehad over het hoge
[1:06] Speaker A: beroep van Bushra D. Zij bracht haar halfzus in de mos met 88 mesteken om het
[1:10] Speaker A: leven. De rechter oordeelde eerder dat een verplichte behandeling op zijn plaats
[1:14] Speaker A: was. Voor het Openbaar Ministerie was dat niet genoeg. Die wilde haar achter de
[1:19] Speaker A: tralies. Maar dat gaat niet gebeuren. De beslissing is ook in hoger beroep
[1:23] Speaker A: blijven staan, omdat het Hof vindt dat de huidige behandeling het beste is voor
[1:27] Speaker A: Boescha. Geen verschil dus in die uitspraak in de zaak die we spraken in
[1:31] Speaker A: aflevering 12. En dan aflevering 14, daar hadden we het over een Budelse
[1:34] Speaker A: huisarts. Ook daar ligt inmiddels een uitspraak. Hij misbruikte jarenlang een
[1:39] Speaker A: patiënte, maakte haar ook zwanger en de eis was 2,5 jaar de cel in. Dat is ook
[1:43] Speaker A: iets lager uitgevallen met 1 jaar en 3 maanden. Een ongelijkwaardigheid van de
[1:47] Speaker A: relatie is daarin een hele belangrijke. En alles over deze zaken vind je dus
[1:51] Speaker A: terug in aflevering 14, 12 en 10 en op omroepbrabant.nl. Maar dan komen we bij
[1:55] Speaker A: de zaak van vandaag. Wesley W. Een 26-jarige onderwijsondersteuner op een
[1:59] Speaker A: Helmondse basisschool die zich afgelopen week mocht verantwoorden voor de
[2:03] Speaker A: rechter voor het misbruik van maar liefst 20 jonge kinderen. Allemaal niet ouder
[2:07] Speaker A: dan 12, sommige zelfs jonger dan 4. Ook filmde hij een deel van de seksuele
[2:11] Speaker A: handelingen en als het aan het OM ligt moet hij 15 jaar de cel in en daarna in
[2:16] Speaker A: behandeling ondergaan. Een rechtszaak verdeeld over verschillende dagen. Enorm
[2:20] Speaker A: heftig. Willem-Jan, we gaan het er allemaal over hebben. Er waren heel veel
[2:24] Speaker A: mensen bij betrokken, maar eerst even de feiten. Want wat is de precieze
[2:28] Speaker A: verdenking?
[2:31] Speaker B: Ontuchten, dus seksueel misbruik van jonge kinderen, gedurende een lange periode
[2:35] Speaker B: van 10 jaar. Kinderen die aan zijn zorg waren toevertrouwd, zoals dat heet.
[2:40] Speaker B: Daarnaast het bezit en het maken van kinderporno. En dan gaat het om duizenden
[2:44] Speaker B: foto's en filmpjes.
[2:46] Speaker A: Hij was actief als onderwijsassistent. Dan ga je ervan uit dat het allemaal op
[2:49] Speaker A: een school is gebeurd. Welke school praten we eigenlijk over?
[2:52] Speaker B: De Mondomein. In Helmond Brandenvoort.
[2:55] Speaker A: Gewoon een basisschool. En is daar ook alles gebeurd?
[2:57] Speaker B: Nee, niet alles. Een deel is daar gebeurd buiten het zicht van andere
[3:02] Speaker B: volwassenen. Wel in het zicht van sommige kinderen. Hij was daar rekenhulp, was
[3:07] Speaker B: daar onderwijsassistent, leerkracht, ondersteuner. Dus hij mocht net iets meer
[3:12] Speaker B: dan een echte assistent. Dus hij mocht ook gewoon kinderen helpen met opdrachten
[3:18] Speaker B: en dergelijke. Maar ook een deel is ook gebeurd toen hij oppas was van gezinnen.
[3:23] Speaker B: Bij sommige kinderen zijn ze over een periode van 10 jaar misbruikt.
[3:28] Speaker A: Hij is nu 26 en nog een jonge vent, dus hij is ook al heel vroeg begonnen.
[3:32] Speaker B: Het probleem bij hem manifesteerde zich al op jonge leeftijd. Hij heeft een niet
[3:37] Speaker B: al te makkelijke jeugd gehad. Het is natuurlijk makkelijk om je daarachter te
[3:41] Speaker B: verbergen, maar dat is wel een feit waar uiteindelijk rekening mee wordt
[3:46] Speaker B: gehouden. Gehandicapt broertje, een zusje dat jongens overleden, moeder was
[3:50] Speaker B: ziek. Stond erbij en ik keek naar en dat is ook een beetje het verhaal wat hij
[3:55] Speaker B: vertelde. Ja, ik bungelde er soms wel wat bij. Ze hadden niet voor mij altijd
[3:59] Speaker B: alle aandacht, want er zat heel veel verdriet in de familie.
[4:04] Speaker A: Vanaf welke leeftijd is dit gestart bij hem?
[4:07] Speaker B: Dat is moeilijk aan te geven, maar het is wel heel duidelijk dat die pedofiele
[4:11] Speaker B: gevoelens, die zijn vastgesteld door deskundigen, psychologen, psychiaten, dat
[4:15] Speaker B: die pedofiele gevoelens, dat die er waarschijnlijk al heel vroeg zijn geweest.
[4:19] Speaker B: En bij hem kwamen ze echt aan het oppervlak toen hij ermee begon. En dat is zo
[4:23] Speaker B: ongeveer op zijn vijftiende geweest. Toen was hij nog minderjarig.
[4:27] Speaker A: En dan ben je gewoon oppas zoals ik die ook en jij ook voor je kinderen.
[4:30] Speaker B: En dan zit je aan bijvoorbeeld een kind, want je had het net over een kind van
[4:34] Speaker B: vier, jonger dan vier. Nou ja, dan zit je bijvoorbeeld aan een baby van twee.
[4:38] Speaker B: Dan zit je gewoon te friemelen in de luiers en dan ga je, ja het is botweg om te
[4:42] Speaker B: zeggen, op zoek naar het vrouwelijk orgasme op die leeftijd. Wat natuurlijk
[4:46] Speaker B: krankzinnig is, je moeilijk voor te stellen. Voor iemand die die aandoening, die
[4:51] Speaker B: stoornis niet heeft, zoals hij dan wel heeft. En dat doe je dan over een langere
[4:55] Speaker B: periode en het verwijt dus ook dat het bij hem steeds verder ging.
[4:59] Speaker A: Ja, want zit er een patroon in, in zijn handelswijze?
[5:02] Speaker B: Het begon heel simpel vaak door alleen maar te voelen of te betasten of even
[5:07] Speaker B: naar te kijken en daarna ging hij verder en ging hij ook met zijn vingers naar
[5:11] Speaker B: binnen. En moest er ook iets tegenover staan, bijvoorbeeld dat kinderen aan hem
[5:15] Speaker B: mochten zitten, dat ze aan hem bijvoorbeeld zijn broek mochten voelen en
[5:19] Speaker B: wrijven. En een van de kinderen maakte ook melding in de aangifte van dat hij de
[5:23] Speaker B: bobbel in de broek voelde bij hem. Dus het ging echt steeds verder en wat
[5:27] Speaker B: natuurlijk Te bizar voor woorden is dat het notabene op school gebeurde, op de
[5:32] Speaker B: basisschool.
[5:33] Speaker A: Ja, want hoe komt hij daar terecht? Toen was er kennelijk nog niks bekend, want
[5:36] Speaker A: je moet daar altijd VOG's, verklaringen omtrent gedrag en zo'n delen nemen. Daar
[5:40] Speaker A: loop je niet zomaar binnen.
[5:42] Speaker B: Nee, maar vanaf het eerste moment rolde hij erin, was hij populair, was hij
[5:46] Speaker B: enthousiast, merkte ze wel van ja hij zelf eigenlijk nog een beetje een kind en
[5:50] Speaker B: alle kinderen liepen met hem weg. Dat blijkt eigenlijk uit alle aangiftes dat ze
[5:54] Speaker B: het van hem echt nooit hadden verwacht omdat hij gewoon de allergrootste
[5:58] Speaker B: kindervriend van Helmond Brandenvoort was in feite.
[6:01] Speaker A: Tegenwoordig worden heel veel scholen en Brandenvoort is een vrij moderne wijk.
[6:05] Speaker A: Moderne scholen worden gebouwd met Heel veel ramen. Je kan je eigenlijk bijna
[6:09] Speaker A: nergens verstoppen. Waar deed hij dit dan?
[6:14] Speaker B: Ik ken de situatie van de mondomein, de basisschool Helmond Brandvoort, ken ik
[6:19] Speaker B: niet. Ik weet wel dat uit het onderzoek is gebleken dat hij ermee wegkwam. Dat
[6:24] Speaker B: andere volwassenen werkelijk waar geen idee hadden dat hij dit deed. Hij zat er
[6:29] Speaker B: alleen. Hij zat in hoekjes met kinderen en dat was dan eventjes het moment dat
[6:34] Speaker B: hij onbespied was. En andere kinderen zagen het wel gebeuren, want uit die
[6:38] Speaker B: aangiftes blijkt dat er diverse getuigen waren. Maar ja, dat waren getuigen van
[6:43] Speaker B: 4, getuigen van 6, getuigen van 9. En noordvolwassen die maar wat dan ook in de
[6:48] Speaker B: gaten hadden. Dus het was ook een schok toen het naar buiten kwam.
[6:53] Speaker A: Hoe kwam het eigenlijk naar buiten? Hoe kwam het aan het licht?
[6:56] Speaker B: Het kwam eigenlijk al kort voor de zomervakantie naar buiten toen een van de
[7:00] Speaker B: kinderen begon te kletsen, vrij spontaan begon te kletsen over op de achterbank
[7:04] Speaker B: bij papa en mama. En zei dat ze een geheimpje had en dat mocht ze niet
[7:09] Speaker B: vertellen. En het geheimpje was dat meneer Wesley dingen deed met haar. Toen
[7:13] Speaker B: kwam er een enquête en de politie ging onderzoek doen. Want die werd
[7:17] Speaker B: ingeschakeld uiteraard, dat zou ik ook doen als ik ouder was. En vervolgens werd
[7:22] Speaker B: er onderzoek gedaan. bleek er nog veel meer gevallen te zijn. En kinderen
[7:26] Speaker B: vertelden eigenlijk allemaal hetzelfde van ja, ik mocht het niet vertellen. Het
[7:30] Speaker B: was ons geheimpje. Ze waren ook een beetje bang dat ze het verteld hadden. Ze
[7:35] Speaker B: voelden zich heel schuldig. Zeker toen bekend werd dat hij werd opgepakt.
[7:40] Speaker A: Er zaten heel veel ouders en collega's in de zaal, komen we straks op, want
[7:43] Speaker A: eerst even naar Wesley zelf, die zat daar ook. Wat is dat dan voor jongen? Want
[7:46] Speaker A: je omschreef hem al een beetje als zelf nog eigenlijk een kind, maar wat voor
[7:49] Speaker A: een indruk liet hij achter daar in de rechtszaal.
[7:51] Speaker B: Nou, de indruk die ouders en kinderen van hem hadden, die spreidde Helk ten toon
[7:56] Speaker B: in de rechtszaal. Een hele vriendelijke, rustige, vrolijke, ja, jonge, echt een
[8:01] Speaker B: jonge indruk maakte hij. De jonge gast. Het is niet het monster wat heel veel
[8:05] Speaker B: mensen vaak in zedendelinquente willen zien. Dat is iets wat bij heel veel zaken
[8:10] Speaker B: speelt. Dit moet het monster zijn. Nou ja, ik kan je één ding vertellen. Ik
[8:15] Speaker B: heb er al best veel gezien, zedendelinquente in rechtshalen. Ik heb eigenlijk
[8:20] Speaker B: nog nooit iemand gezien die eruit ziet als een monster.
[8:24] Speaker A: Wat moet ik me hier dan bij voorstellen? Is dat dan vrolijk, tussen
[8:28] Speaker A: aanhalingstekend lachend, een grapje makend.
[8:33] Speaker B: Niet in de rechtszaal, zo kwam hij niet over. Hij was heel serieus en maakte in
[8:37] Speaker B: ieder geval duidelijk dat hij zich bewust was van zijn probleem. Dat hij een
[8:42] Speaker B: enorm probleem heeft. Dat hij daar veel te lang mee heeft rondgelopen. En dat
[8:46] Speaker B: hij nu met hulp er hopelijk uit gaat komen. Hij trok het boetekleed aan. In alle
[8:51] Speaker B: opzichten. De vraag is natuurlijk of dat oprecht is. Want iemand is ziek. En als
[8:55] Speaker B: je ziek bent, dan kun je misschien niet volledig de gevolgen van je daden
[9:00] Speaker B: overzien. En dat is ook wat hem verweten wordt. Je hebt natuurlijk gewoon zo
[9:04] Speaker B: lang rondgelopen met je probleem. En wat je juist niet deed was hulp zoeken,
[9:08] Speaker B: maar wat jij deed was nog meer kinderen zoeken met wie je spelletjes kon spelen
[9:13] Speaker B: die absoluut niet door de beugel kunnen.
[9:16] Speaker A: Er zitten dan achter jou heel veel ouders, die horen dat allemaal aan, die horen
[9:20] Speaker A: al die feiten die daar voorbij komen. Die zijn eigenlijk bijna te gruwelijk dat
[9:24] Speaker A: wij ze nog een keer bespreken, maar we kunnen daar denk ik allemaal wel een
[9:28] Speaker A: voorstelling bij maken, maar die komen langs. Ook collega's, maar eerst eventjes
[9:32] Speaker A: te beginnen bij die ouders. Hoe wordt daar dan gereageerd? Welke emoties komen
[9:36] Speaker A: daar los?
[9:37] Speaker B: Vanaf het eerste moment werd er gehuild op de publieke tribune. En dan moet je
[9:41] Speaker B: je voorstellen dat er echt tientallen ouders achter mij zaten. Het ging
[9:45] Speaker B: natuurlijk om twintig kinderen. Maar er zaten twee keer zoveel ouders. Ik denk
[9:50] Speaker B: dat er wel veertig, misschien wel vijftig mensen in de zaal zaten. Zo nu en dan
[9:54] Speaker B: werd er echt duidelijk gehuild. Mensen werden te kwaad, gingen naar buiten toe,
[9:59] Speaker B: vingen elkaar op. De emoties waren heel duidelijk, hoorbaar, zichtbaar. En ja,
[10:03] Speaker B: dat maakt indruk. Ook op zo'n Wesley, want die hoorde dat ook en die schoot ook
[10:08] Speaker B: een paar keer vol in de verhalen die hij hoorde voorbijkomen.
[10:12] Speaker A: Is er nog een soort van interactie tussen ouders en Wesley? Want je kent elkaar,
[10:16] Speaker A: of collega's en Wesley, oud-collega's natuurlijk. Is er nog een vorm van
[10:20] Speaker A: interactie?
[10:21] Speaker B: Ja, die was er wel, die interactie. Maar die was er vooral op het moment dat de
[10:25] Speaker B: slachtofferverklaringen werden voorgelezen. En dan moet je je voorstellen dat
[10:30] Speaker B: hij centraal in de zaal zit, in het beklagende bankje, met de rug naar de ouders
[10:34] Speaker B: toe. En dat de ouders één voor één naar voren werden geroepen om hun relaas
[10:39] Speaker B: te vertellen, hun impact. Het verhaal van hun gezin, hun dochter, of in ieder
[10:43] Speaker B: geval een zoontje, dat door hem is misbruikt.
[10:46] Speaker A: Wat werd daar gezegd?
[10:47] Speaker B: En dat was vervolgens dat twee ouders of een ouder richting hem zaten te kijken
[10:52] Speaker B: en vertelde hoe het op hun impact heeft gehad en wat voor monster hij was.
[10:56] Speaker B: Sommigen maakten hem letterlijk uit voor een monster. Een van de ouders, een van
[11:01] Speaker B: de moeders, die zei ook letterlijk dat hij mocht wegrotten in de hel. Maar wat
[11:05] Speaker B: heel bijzonder was, En dan zie je ook wel de nuance en dat de ene ouder niet de
[11:10] Speaker B: ander is. Er was ook, begrip wil ik niet zeggen, maar wel een medelijden met
[11:14] Speaker B: hem. En hij werd ook echt erop gewezen dat hij hulp moest gaan zoeken. Dat
[11:18] Speaker B: mensen toch wel optimistisch hun hoop uitspraken. met hulp een stuk verder zou
[11:23] Speaker B: kunnen komen in het leven. Om te voorkomen alleen al dat die nooit meer in de
[11:27] Speaker B: fout zou vallen.
[11:29] Speaker A: Er zijn ook ouders die eigenlijk de mond van hun kind vertegenwoordigen. En
[11:33] Speaker A: namens hun kind wat zeiden.
[11:34] Speaker B: Precies. Dat vooral, want er was in de hele rechtszaal natuurlijk geen kind.
[11:38] Speaker A: Nee, maar wat zeggen kinderen over zoiets?
[11:44] Speaker B: Wat je een paar keer voorbij hoorde komen, was het relaas van een kind. Van
[11:48] Speaker B: papa, hij heeft aan mijn piepje gezeten en het is ons geheimpje. En papa, hoe
[11:53] Speaker B: gaat het nou met meester Wesley? Dat ik hoorde voorbijkomen. Dat werd daarvoor
[11:58] Speaker B: gelezen door de officier van justitie. Papa, hoe gaat het nu met meester Wesley?
[12:02] Speaker B: Heeft hij in de gevangenis wel goed te eten? Is er ook snoep in de gevangenis?
[12:07] Speaker B: Kinderen voelden zich ook schuldig en voelen zich nog steeds schuldig dat zij
[12:12] Speaker B: aangifte hebben gedaan en dat de politie op basis van die aangiftes de kinderen
[12:16] Speaker B: heeft geloofd en vervolgens hem heeft opgepakt. Kinderen voelen zich nog steeds,
[12:21] Speaker B: zo bleek, nog steeds loyaal ten opzichte van meester Wesley. Hun favoriete
[12:26] Speaker B: leraar die dit toch absoluut niet gedaan kan hebben. En kinderen die zijn nog
[12:30] Speaker B: steeds in ongeloof en Hoe dat verder moet is natuurlijk de grote vraag die ik
[12:35] Speaker B: een paar keer werd gesteld. Wat doet dit met een kind? Kan het zich nog wel
[12:39] Speaker B: normaal ontwikkelen? Er is een best wel gruwelijk voorbeeld geweest van een
[12:44] Speaker B: oppasmoment bij twee kinderen thuis. Want in één gezin zijn er twee kinderen
[12:48] Speaker B: bijvoorbeeld gebruikt door Wesley als oppas. Toen heeft hij beide kinderen op
[12:53] Speaker B: elkaar laten liggen alsof ze seks met elkaar hadden. En herhaaldelijk heeft hij
[12:58] Speaker B: dat gedaan. En dat is natuurlijk ook voor zulke kinderen, als ze daarmee voor
[13:02] Speaker B: het eerst op hele jonge leeftijd een aanraking komen met zoiets wat lijkt op
[13:07] Speaker B: seks, dan zou dat grote gevolgen kunnen hebben voor de rest van hun seksuele
[13:12] Speaker B: ontwikkeling. Maar dat is iets waar iedereen met angst en beven natuurlijk naar
[13:16] Speaker B: uitziet. De ouders maken zich daar zorgen over. En er zijn ook veel kinderen,
[13:21] Speaker B: onbekend hoeveel, met hulp. Ouders hebben hulp.
[13:26] Speaker A: Hij had ook pas adresjes, maar hij was dus ook werkzaam op die basisschool. Er
[13:29] Speaker A: waren ook collega's bij. Ik kan me ook voorstellen dat het daar een gevoel kan
[13:33] Speaker A: is. Hoe hebben we dit pas zo laat kunnen zien?
[13:35] Speaker B: Ja, maar dat is iets wat niet beantwoord is en dat is iets wat je ook aan alle
[13:40] Speaker B: kanten wel voelde. Dat niemand dit heeft zien aankomen en iedereen echt met
[13:45] Speaker B: stomheid was geslagen toen het uiteindelijk naar buiten kwam. Dat het een
[13:49] Speaker B: donderslag bij een helder hemel was.
[13:52] Speaker A: Er is materiaal ook hiervan, dit is opgenomen. Ik weet niet of het verspreid is,
[13:57] Speaker A: maar hij heeft het in ieder geval op zijn computer staan.
[14:00] Speaker B: Het is niet verspreid en er is geen enkele aanwijzing gevonden bij het onderzoek
[14:05] Speaker B: dat het verspreid is. En dat is een geluk bij een ongeluk, want in deze digitale
[14:11] Speaker B: tijd kun je tot een decennia lang materiaal tegenkomen. Dat is natuurlijk
[14:16] Speaker B: afschuwelijk.
[14:17] Speaker A: Wat zegt justitie over het geheel? Want je zou zeggen hij bekent, dus je hebt 19
[14:21] Speaker A: zaken in ieder geval die liggen voor het oprapen. Dan heb je misschien nog één
[14:25] Speaker A: zaak waar je je nog harder aan moet trekken, maar uiteindelijk heeft hij heel
[14:29] Speaker A: wat zaken bekend.
[14:30] Speaker B: Wat zeggen zij? Justitie zegt eigenlijk dat hij er bijna altijd bij was. Dat hij
[14:35] Speaker B: bewust dit gedaan heeft en dat hij maar een klein beetje gedreven werd door die
[14:39] Speaker B: drang die hij zelf omschreef als drang. Door die pedofiele stoornis, laten we
[14:44] Speaker B: het maar even heel simpel noemen. Want hij heeft natuurlijk wel een stoornis en
[14:49] Speaker B: dat betekent dat hij dus tbs kan krijgen. Maar omdat justitie zegt, omdat het
[14:53] Speaker B: bijna helemaal aan hem toe te rekenen is. Met die stoornis op de achtergrond kun
[14:58] Speaker B: je hem dus gewoon een hele zware gevangenisstraf geven. Vijftien jaar. Vijftien
[15:02] Speaker B: jaar zouden ze op zijn plek zijn. En daarnaast toch ook die behandeling, die TBS
[15:07] Speaker B: met wangverpleging, want er zit iets mis, er zit kortsluiting in zijn hoofd en
[15:12] Speaker B: die moet ergens gerepareerd worden.
[15:15] Speaker A: En laat maar raden, juist die verdediging, die zit op die
[15:17] Speaker A: toerekeningsvatbaarheid.
[15:18] Speaker B: Ja, zoals in heel veel TBS-zaken en TBS-eisen. Het blijft natuurlijk ook een
[15:23] Speaker B: discussie. Iemand is chique. Hoe beantwoord je dat? Eerst met een celstraf? Of
[15:28] Speaker B: ga je hem meteen beter maken? In dit geval heeft de verdeling gezegd van,
[15:33] Speaker B: akkoord, 15 jaar is wel heel veel van het goede. Maak er dan vijf jaar van en
[15:38] Speaker B: dan TBS bijvoorbeeld in een lichtere vorm. TBS met voorwaarden. Maar dat is waar
[15:44] Speaker B: zij voor pleiten. Je ziet heel vaak dat uiteindelijk de uitspraak ergens in het
[15:49] Speaker B: midden uitkomt. Maar ik zou op dit moment geen enkel voorschot erop willen
[15:54] Speaker B: nemen. Want er wordt gewoon echt zwaar gestraft de afgelopen jaren. Er wordt
[15:58] Speaker B: steeds zwaarder gestraft, dat vergeten we wel eens. En zeker bij zedenzaken merk
[16:04] Speaker B: je wel dat de samenleving aan het veranderen is. Daar wordt keihard ingegrepen,
[16:09] Speaker B: ook door rechters.
[16:11] Speaker A: Dat hoort Wesley dan allemaal over zichzelf gezegd worden. En dan krijgt hij het
[16:15] Speaker A: laatste woord zoals dat gebruikelijk is in strafzaken. Dan is er een grimmig
[16:19] Speaker A: sfeertje.
[16:21] Speaker B: Ja, eerst zegt hij nog wel van ja, ik hoop voor jullie allemaal het beste. Ik
[16:25] Speaker B: zal ervoor zorgen dat jullie me nooit meer zien. Maar op het moment dat hij
[16:30] Speaker B: opstaat en door de parketpolitie wordt meegenomen naar het cellenblok beneden in
[16:34] Speaker B: het Paleis van Justitie in Den Bosch, dan hoor je vanuit de publieke tribune
[16:39] Speaker B: toch nog wel even wat ouders die zeggen ja, fuck jou, wordt er wettig geroepen.
[16:44] Speaker B: Pas op, jongen.
[16:45] Speaker A: Het hoort niet in de rechtszaal.
[16:46] Speaker B: Smeerlab hoorde ik ook voorbijkomen. En dat is ook iets waar de rechtbank voor
[16:50] Speaker B: gewaarschuwd had. Want die hadden natuurlijk het woord monster al voorbijkomen
[16:55] Speaker B: op de eerste dag. En dat je mag wegrotten in de hel. En daar is ook voor
[16:59] Speaker B: gewaarschuwd door de rechtbank vandaan. Ontoelaatbaar en bedreigend. En dat zijn
[17:03] Speaker B: ook bedreigingen die zijn strafbaar. Nou ja, dat klopt. Maar je kan je
[17:07] Speaker B: voorstellen dat in zo'n zaak, zeker bij ouders, dat dat het laagste, het
[17:11] Speaker B: laagste, het diepste bij je losmaakt. En dat dat ook een ontlading is geweest
[17:16] Speaker B: die uiteindelijk er misschien wel een beetje bij hoorde. Niet goed te praten,
[17:20] Speaker B: maar er wel bij hoorde.
[17:22] Speaker A: Wanneer horen die ouders, hoort Wesley, horen de collega's, horen wij wat de
[17:26] Speaker A: rechter heeft beslist?
[17:27] Speaker B: Het is een gigantisch dossier, dus de rechters nemen de tijd om daar een oordeel
[17:32] Speaker B: over te vormen. En dan horen we het op 13 februari.
[17:35] Speaker A: Tot zover, en dan komen we er uiteraard ook weer op terug in deze podcast. Voor
[17:39] Speaker A: nu, dank voor het luisteren. En mocht je het interessant vinden om meer zaken te
[17:43] Speaker A: luisteren, dan klik even op het belletje. Dan krijg je ook elke keer een
[17:46] Speaker A: herinnering als er weer een nieuwe zaak online staat. Voor nu, dankjewel voor
[17:50] Speaker A: het luisteren.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.