# E55: Waarom je zwijgt in vergaderingen, ook al heb je iets te zeggen

An episode of [Stress als BFF](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1835403863), 8 Sep 2026, 24 min.

Audio: https://www.buzzsprout.com/2647948/episodes/19802057-e55-waarom-je-zwijgt-in-vergaderingen-ook-al-heb-je-iets-te-zeggen.mp3

Waarom houd je je mond in vergaderingen, ook als je iets belangrijks te zeggen hebt? Ben je dan zo laf? Zwijgen is zelden een gebrek aan moed of betrokkenheid. Het is je systeem dat de handrem aantrekt: een veiligheidsreflex die ooit, om goede redenen, is afgesteld. En wat aangeleerd is, kun je ook weer leren lossen. In deze aflevering deelt stressexpert Elke Van Hoof: • Hoe het komt dat je je woorden inslikt • Waarom veiligheid, en niet lafheid, aan de basis ligt • Hoe je die rem weer zelf leert bedienen Mededeling van de host Klik op de tijdcodes om naar het volgende hoofdstuk te gaan. 00:00:00) Introductie van de aflevering. (00:00:37) De zin die in je keel blijft zitten. (00:01:39) De handrem: waarom zwijgen geen lafheid is. (00:03:41) Wat onderzoek over spreken en zwijgen op het werk vertelt. (00:04:48) Wat er in je brein gebeurt in die halve seconde stilte. (00:07:03) Organizational silence en psychologische veiligheid. (00:08:22) Drie krachten achter de handrem: aanleg, ervaring en verhaal. (00:10:14) Het luisterexperiment: de niet-verstuurde zin. (00:13:00) Persoonlijke anekdote: ook mijn handrem stond aan. (00:14:35) De vraag van de luisteraar: waarom zou ik ooit nog iets zeggen? (00:18:46) Aan de slag op de werkvloer: als medewerker, leidinggevende en organisatie. (00:21:21) Wat neem je mee + je kleine stap van deze week. (00:23:47) Vooruitblik: volgende week over twee woorden die afstand scheppen. --- Deze podcast kwam tot stand met de medewerking van Oh My People. Meer over Elke Van Hoof vind je op elkekijkt.be of OhMyPeople.be. --- Disclaimer: Stress aanpakken doe je nooit alleen. Elke Van Hoof benadrukt dat ook werkcontext én maatschappij mee bepalen hoe we ons voelen. In deze podcast ontdek je waarom de combinatie van die drie zo cruciaal is. --- Elke Van Hoof bij jou in het bedrijf of als keynotespeaker op jouw podium? Wat je in deze podcast hoort, kan je ook live beleven. Elke is een gevraagd keynotespeaker voor bedrijven, HR-teams en events die welzijn op het werk en leiderschap serieus nemen. Wetenschappelijk onderbouwd, praktisch vertaald, activerend en altijd op maat van jouw publiek of organisatie. Ontdek haar keynotes, workshops en opleidingen via https://www.ohmypeople.be/academy/

## Transcript

[0:00] SPEAKER_01: Meer dan ooit worstelen mensen met de donkere kanten van stress, maar wat als ik je vertel dat stress ook je geheime wapen kan zijn.
[0:09] SPEAKER_01: Welkom bij stress als BFF.
[0:12] SPEAKER_01: Ik ben Elke van Hoofd en al 25 jaar stressexpert.
[0:16] SPEAKER_01: En ja, dat is lang genoeg om de flauwe kul van de feiten te scheiden.
[0:21] SPEAKER_01: Tijd om stress in de ogen te kijken.
[0:24] SPEAKER_01: Fijn dat jij erbij bent.
[0:37] SPEAKER_01: Vorige week beloofde ik je uit te zoeken waarom zwijgen in een vergadering vaak meer zegt over de veiligheid dan over motivatie, en dat doen we dus vandaag.
[0:48] SPEAKER_01: Stel je voor, je zit in een vergadering en er wordt een plan voorgesteld waarvan jij denkt.
[0:54] SPEAKER_01: Dit gaat mislopen.
[0:56] SPEAKER_01: Je voelt de zin al klaarstaan.
[0:58] SPEAKER_01: De woorden bijna van je tong.
[1:02] SPEAKER_01: Je schuift naar voren op je stoel, je ademt in.
[1:06] SPEAKER_01: Dan kijkt de projectleider rond en zegt iedereen akkoord.
[1:10] SPEAKER_01: Er valt nog een halve seconde stilte.
[1:13] SPEAKER_01: Iemand knikt, nog iemand.
[1:15] SPEAKER_01: En jij hoort jezelf zeggen ja hoor, prima.
[1:19] SPEAKER_01: De vergadering gaat verder.
[1:22] SPEAKER_01: En jij zit daar met die ene zin nog altijd in je keel.
[1:27] SPEAKER_01: Ken dat, zo'n zin die in je keel blijft zitten en dat je op de fiets naar huis denkt?
[1:35] SPEAKER_01: Waarom heb ik niets gezegd, ben ik dan zo laf?
[1:40] SPEAKER_01: Maar wat als dat zwijgen helemaal geen lafheid is en ook geen gebrek aan betrokkenheid?
[1:46] SPEAKER_01: Inteendeel, je zweeg net omdat het je iets kon kosten wat je belangrijk vindt.
[1:53] SPEAKER_01: Wat als je systeem gewoon de handrem aantrok?
[1:57] SPEAKER_01: Een rem die gevormd kan zijn door eerdere ervaringen, verwachtingen en de situatie van nu.
[2:04] SPEAKER_01: Sommige van die patronen kun je stap voor stap onderzoeken en waar de omgeving voldoende veilig is, bijsturen.
[2:12] SPEAKER_01: Wel, niet in één keer, maar stap voor stap.
[2:16] SPEAKER_01: Het hoeft natuurlijk niet over de werkvloer te gaan.
[2:18] SPEAKER_01: Het kan net zo goed over je thuissituatie gaan, dat iemand uit je gezin of uit de groep waarmee jij samenwoont, dingen zegt en dat jij zwijgt.
[2:27] SPEAKER_01: Gewoon omdat je weet hier ga ik niet op reageren.
[2:31] SPEAKER_01: Of omdat er een soort van implosie is.
[2:35] SPEAKER_01: Jij gooit iets in de groep en er komt gewoon geen enkele reactie terug.
[2:40] SPEAKER_01: Niks van input.
[2:42] SPEAKER_01: Ook dat kan een situatie zijn die je herkent.
[2:46] SPEAKER_01: Ik geef je dus vandaag één beeld mee, namelijk de handrem.
[2:51] SPEAKER_01: Je kent het wel: je wilt wegrijden, je geeft gas.
[2:56] SPEAKER_01: De motor bloeit en de auto komt amper vooruit.
[2:59] SPEAKER_01: Dat is niet meer een motorstuk, er staat gewoon nog een rem aan die je vergeten waard af te zetten.
[3:06] SPEAKER_01: Zo werkt zwijgen ook.
[3:07] SPEAKER_01: Je wilt iets zeggen.
[3:09] SPEAKER_01: De motivatie is er, de zin staat klaar en toch vertrekt hem niet.
[3:14] SPEAKER_01: Ergens in uw systeem staat er een handrem aangetrokken.
[3:18] SPEAKER_01: En hier is het punt.
[3:20] SPEAKER_01: Die rem is geen defect van u, dat is geen fout van u.
[3:24] SPEAKER_01: Die handrem bestaat er om u te beschermen, zodat uw notto niet van de helling afrolt.
[3:30] SPEAKER_01: Uw zwijgen beschermt ook iets.
[3:33] SPEAKER_01: De plek in de groep, uw reputatie, de relatie.
[3:37] SPEAKER_01: In organisatieonderzoek bestaat een hele onderzoekslijn over spreken en zwijgen op het werk, in het Engels voice en silence.
[3:48] SPEAKER_01: Wat die lijn keer op keer suggereert, wat het onderzoek ons brengt.
[3:53] SPEAKER_01: Wanneer mensen relevante zorgen, ideeën of informatie hebben, betekent stilte niet automatisch dat ze niets denken of niet betrokken zijn.
[4:02] SPEAKER_01: Soms zwijgen ze omdat ze spreken te riskant, nutteloos, vermoeiend of op dat moment niet passend voelt.
[4:10] SPEAKER_01: Ze maken razendsnel vaak zonder het te merken een afweging.
[4:14] SPEAKER_01: Wat kan deze zin mij kosten en wat kan hem opleveren?
[4:19] SPEAKER_01: Daarbij speelt een neiging die je intussen wel kent uit die drie luik van afleveringen.
[4:25] SPEAKER_01: Bij een spannend spreekmoment kunnen mogelijke nadelen, zoals afwijzing of gezichtverlies, in het moment zwaarder gaan aanvoelen dan mogelijke opbrengsten, afgang, een sneer krijgen, het etiket van een moeilijke mens te zijn.
[4:40] SPEAKER_01: Dat weegt in het moment zwaarder dan de kans dat jouw opmerking het project zal redden.
[4:47] SPEAKER_01: Wat gebeurt er nu in die halve seconde voor je ja, prima, zegt.
[4:53] SPEAKER_01: Terwijl je eigenlijk iets anders denkt.
[4:56] SPEAKER_01: Uw brein maakt geen volledige analyse met voor- en nadelen op een rijken.
[5:01] SPEAKER_01: Het gaat razendsnel inschatten, is dit een moment waarop spreken mij iets kan kosten.
[5:08] SPEAKER_01: Misschien herinnert u nog wel een sneer van vroeger.
[5:13] SPEAKER_01: Misschien zit de projectleider hoog in de hiërarchie.
[5:17] SPEAKER_01: Misschien zijn de anderen al aan het knikken en denk je, ben ik hier wel degene die moeilijk moet doen.
[5:25] SPEAKER_01: Uw brein gebruikt dus niet alleen wat er nu gebeurt, maar vooral ook wat je eerder hebt meegemaakt en wat je verwacht van daaruit dat er zal volgen.
[5:37] SPEAKER_01: En dus zonder stress kan het lastiger worden om tegelijkertijd risico's, kansen, timing en alternatieve manieren van spreken af te wegen.
[5:47] SPEAKER_01: Je ziet dan sneller het risico van spreken dan de mogelijke opbrengst.
[5:53] SPEAKER_01: Tegelijk kost het meer moeite om je eerste voorspelling te toetsen.
[5:57] SPEAKER_01: Klopt het dat ze mij zullen afvallen?
[6:01] SPEAKER_01: Is dit de juiste groep, het juiste moment.
[6:04] SPEAKER_01: Dat betekent niet dat uw brein je saboteert.
[6:08] SPEAKER_01: Het probeert u ten alle tijde te beschermen tegen mogelijke sociale of professionele schade.
[6:14] SPEAKER_01: Alleen kan die bescherming soms te breed worden.
[6:18] SPEAKER_01: Eén lastige ervaring uit het verleden krijgt dan onbewust te veel invloed op een nieuwe situatie.
[6:24] SPEAKER_01: Daarom is de vraag niet waarom ben ik zo bang.
[6:28] SPEAKER_01: De betere vraag is: welk risico voorspelt mijn systeem hier en welk klein bewijs heb ik nodig om te weten of die voorspelling nog klopt.
[6:39] SPEAKER_01: Misschien is je eerste stap dan niet spreken in de grote vergadering.
[6:45] SPEAKER_01: Misschien is het één vraag na afloop, een bericht aan een veilige collega, of vragen of je je bedenkingen later mag aanvullen.
[6:54] SPEAKER_01: Zo zet je je handrem niet in één ruk los.
[6:57] SPEAKER_01: Je kijkt eigenlijk eerst of de weg wel veilig is.
[7:03] SPEAKER_01: Onderzoekers beschreven hoe zwijgen zelfs collectief kan worden.
[7:07] SPEAKER_01: Organisational Silence.
[7:09] SPEAKER_01: Een hele organisatie waarin iedereen ongeveer hetzelfde denkt en niemand het zegt.
[7:15] SPEAKER_01: Niet omdat de mensen las zijn, maar omdat ze uit ervaring hebben geleerd wat er met boodschappers gebeurt.
[7:22] SPEAKER_01: En daarmee zijn we terug bij Amy Edmondson en psychologische veiligheid, de lens van vorige week.
[7:29] SPEAKER_01: De gedeelde overtuiging dat je in dit team een risico mag nemen tussen mensen.
[7:34] SPEAKER_01: Psychologische veiligheid is een belangrijke factor die mee kan bepalen of mensen hun zorgen of ideeën uitspreken, hoe onveiliger het voelt, hoe strakker de handrem kan staan.
[7:48] SPEAKER_01: Vandaar de zin die dit drieeluik dan gaat samenvatten.
[7:52] SPEAKER_01: Wie zwijgt in jouw vergadering vertelt niet automatisch iets over zijn motivatie.
[7:58] SPEAKER_01: Stilte kan iets zeggen over de ingeschatte veiligheid, maar ook over eerdere ervaringen, positie, energie, timing.
[8:06] SPEAKER_01: O de verwachting dat spreken toch niets verandert.
[8:09] SPEAKER_01: Wie wil weten wat er speelt, zal dus moeten vragen in plaats van invullen.
[8:15] SPEAKER_01: En die inschatting van de spreker kan trouwens verkeerd zijn in beide richtingen.
[8:21] SPEAKER_01: Waar komt die rem vandaan?
[8:25] SPEAKER_01: Ik zie vanuit al wat ik weet drie krachten.
[8:29] SPEAKER_01: Eén aanleg.
[8:30] SPEAKER_01: Erbij horen en niet negatief beoordeeld worden, zijn voor veel mensen belangrijke sociale behoeften.
[8:37] SPEAKER_01: Mogelijke afwijzing of gezichtsverlies in een groep kan daarom opvallend veel spanning oproepen, zeker wanneer er iets op het spel staat.
[8:45] SPEAKER_01: Sommige mensen zijn daar gevoeliger voor dan anderen.
[8:49] SPEAKER_01: 2.
[8:50] SPEAKER_01: Ervaring.
[8:51] SPEAKER_01: Ben je ooit afgebrand toen je iets zei, thuis, op school, bij een vorige werkgever, dan heeft je systeem dat netjes en goed opgeslagen.
[9:01] SPEAKER_01: De handrem van vandaag kan afgesteld staan op de weg van vroeger.
[9:06] SPEAKER_01: Eerdere ervaringen kunnen meekleuren hoe veilig je een nieuwe situatie inschat.
[9:13] SPEAKER_01: En drie, het verhaal.
[9:15] SPEAKER_01: Uw brein maakt in die halve seconde stilte een film.
[9:19] SPEAKER_01: Ze gaan ontploffen.
[9:20] SPEAKER_01: Ik lijk dom.
[9:21] SPEAKER_01: Dit gaat tegen mij gebruikt worden.
[9:23] SPEAKER_01: Vaak is het niet de vergadering die u doet zwijgen, maar de film in uw hoofd over die vergadering.
[9:31] SPEAKER_01: Het goede nieuws zit in de kracht van twee en drie, ervaringen en verwachtingen.
[9:37] SPEAKER_01: Die kan je stap voor stap opnieuw gaan onderzoeken, zeker in omgevingen die voldoende veilig zijn.
[9:44] SPEAKER_01: En een film kan je ook echt leren herkennen als een film.
[9:49] SPEAKER_01: Spreken is geen plicht.
[9:51] SPEAKER_01: Het doel van vandaag is niet dat je overal alles zigt.
[9:54] SPEAKER_01: Het doel is dat jij weer gaat kiezen wanneer de rem eraf mag, in plaats van dat de rem voor u kiest.
[10:02] SPEAKER_01: En dat doe je echt niet van mij aan te nemen.
[10:04] SPEAKER_01: Het is tijd voor ons luisterexperiment.
[10:14] SPEAKER_01: Denk aan een recent moment waarop je iets wilde zeggen en het niet deed.
[10:21] SPEAKER_01: Dan mag een vergadering zijn, een gesprek thuis, een appje dat je hebt gewist voordat je het verstuurde.
[10:29] SPEAKER_01: Neem gewoon het eerste moment dat in je opkomt tijdens mijn uitnodiging nu.
[10:36] SPEAKER_01: En haal dan de zin terug die je toen had willen zeggen.
[10:42] SPEAKER_01: Formuleer hem even terug in je hoofd, volledig van begin tot einde.
[10:46] SPEAKER_01: Spreek hem in stilte uit en merk nu gewoon op wat er in je lijf gebeurt, terwijl die zin daar staat, terwijl je hem voor jezelf in stilte, niemand hoeven te horen, uitspreekt.
[10:59] SPEAKER_01: Uw kaken, uw keel, uw borst, uw adem.
[11:02] SPEAKER_01: Misschien voel je iets aanspannen, veranderen, alsof het lichaam de zin nog altijd tegenhoudt.
[11:08] SPEAKER_01: Misschien merkt u weinig.
[11:10] SPEAKER_01: Maar dat aanspannen, dat is de handrem.
[11:14] SPEAKER_01: En soms voel je hem heel hard, soms is hem wat stiller.
[11:18] SPEAKER_01: Geef die spanning een cijfer van 0 tot 10.
[11:21] SPEAKER_01: 0 is helemaal geen spanning.
[11:22] SPEAKER_01: 10 is quasi ondraaglijke spanning.
[11:26] SPEAKER_01: En doe dan nu één ding anders.
[11:31] SPEAKER_01: Dezelfde situatie, dezelfde zin, maar kies in gedachte iemand waarbij je op je gemak voelt, een goede collega, een vriendin, een vriend, uw partner.
[11:43] SPEAKER_01: En spreek dan terwijl je het beeld van die persoon voor je ogen houdt, spreek dan die zin nog eens opnieuw uit.
[11:50] SPEAKER_01: Zelfde woorden.
[11:51] SPEAKER_01: Neem er even een tijd voor.
[11:54] SPEAKER_01: Wat doet dan uw cijfer?
[11:57] SPEAKER_01: Verschuf dat?
[11:58] SPEAKER_01: Misschien zakt de spanning, soms een klein beetje, soms verrassend veel.
[12:02] SPEAKER_01: Misschien verandert er weinig.
[12:04] SPEAKER_01: Dat verschilt van mens tot mens.
[12:07] SPEAKER_01: En besef wel wat er hier gebeurd is.
[12:10] SPEAKER_01: De zin is geen letter veranderd.
[12:15] SPEAKER_01: Jij zijn niet veranderd, alleen de ingeschatte veiligheid veranderde.
[12:22] SPEAKER_01: Dus dat is het verhaal van vandaag in één oefening.
[12:25] SPEAKER_01: Je zwijgen vertelt op zichzelf te weinig om conclusies te trekken over je moed of uw motivatie.
[12:32] SPEAKER_01: Het kan meer iets zeggen over de veiligheid die je systeem, je lichaam, inschat.
[12:40] SPEAKER_01: Dit was het slot van een drieuik over botsen, wrijving en verbinden.
[12:45] SPEAKER_01: Als je de twee vorgedelen nog niet hebt gehoord, volgens stress als BFF op Spotify, dan staan de twee brillen en wrijving maakt glans, de twee eerdere afleveringen in die drieuik gewoon voor je klaar.
[12:57] SPEAKER_01: Samen met elke volgende aflevering.
[13:00] SPEAKER_01: Vorige week vertelde ik u trouwens dat iemand mij een lastig mens noemde, omdat ik conflicten niet kan laten liggen, omdat ik wil benoemen wat benoemd moeten worden.
[13:13] SPEAKER_01: Je zou dus denken dat mijn handrem roustig is van het niet gebruiken.
[13:18] SPEAKER_01: En toch.
[13:19] SPEAKER_01: Ik zat een tijd geleden in een overleg met mensen die ik nog niet goed kende, en er werd een beslissing genomen waar ik vragen bij had.
[13:28] SPEAKER_01: Grote vragen zelfs.
[13:31] SPEAKER_01: En ik, de mens die altijd rond de tafel wil, die benoemde wat benoemd moet worden, ik zei niks.
[13:39] SPEAKER_01: Ik knikte.
[13:41] SPEAKER_01: Ik maakte zelfs een notitie alsof ik akkoord was.
[13:45] SPEAKER_01: In een auto naar huis kwam een hele film.
[13:47] SPEAKER_01: Waarom heb ik gezegen?
[13:51] SPEAKER_01: En toen ik even tijd nam en eerlijk keek, zag ik het.
[13:55] SPEAKER_01: Ik kende de groep niet.
[13:56] SPEAKER_01: Ik wist niet hoe ze met tegenspraak zouden omgaan.
[13:59] SPEAKER_01: Mijn systeem had in een halve seconde beslist: hier eerst de kat uit de boom kijken.
[14:06] SPEAKER_01: Mijn handrem stond dus heel erg aan.
[14:09] SPEAKER_01: Ik heb die vragen alsnog later gesteld in een kleiner gesprek, en dat bleek bovendien prima te mogen.
[14:17] SPEAKER_01: Maar het leerde mij iets over al die mensen aan wie ik jarenlang heb gevraagd om het toch vooral uit te spreken.
[14:24] SPEAKER_01: Zelfs wie het gewend is.
[14:26] SPEAKER_01: Ik dus voel die rem.
[14:28] SPEAKER_01: Mijn systeem doet dus ook gewoon keurig wat ik u hier sta uit te leggen.
[14:34] SPEAKER_01: Het is tijd voor de vraag van onze luisteraar.
[14:37] SPEAKER_01: En vandaag komt ze van Nadja uit Hasselt en ik laat ze je even horen.
[14:44] SPEAKER_00: Elke, ik heb één keer iets kritisch gezegd in een vergadering.
[14:48] SPEAKER_00: En het werd maanden later tegen mij gebruikt in mijn evaluatie.
[14:51] SPEAKER_00: Waarom zou ik ooit nog iets zeggen?
[14:59] SPEAKER_01: Nadja, eerst even dit.
[15:01] SPEAKER_01: Wat een pijnlijke ervaring.
[15:03] SPEAKER_01: En uw conclusie is dus volkomen logisch.
[15:06] SPEAKER_01: Dat je na zo'n ervaring voorzichtiger wordt, dat is begrijpelijk.
[15:10] SPEAKER_01: Je systeem probeert u te beschermen op basis van wat het heeft meegemaakt.
[15:15] SPEAKER_01: En dus dat je sindsdien zwijgt, is geen lafheid.
[15:19] SPEAKER_01: Ga je dus niet vertellen dat je het gewoon opnieuw moet proberen, alsof er niets gebeurd is.
[15:25] SPEAKER_01: Wel die.
[15:27] SPEAKER_01: Pas op dat één ervaring niet de rem wordt voor alles wat er in de toekomst op je pad komt.
[15:34] SPEAKER_01: Want wat daar gebeurde, zegt iets over die context, niet over hoe jij de toekomst tegemoet wilt gaan.
[15:43] SPEAKER_01: Je kan beginnen met klein te toetsen waar het wel veilig is.
[15:46] SPEAKER_01: Eén opmerking bij een collega die je vertrouwt en kijken wat er dan gebeurt.
[15:51] SPEAKER_01: Voor de situatie zelf, wat jou overkwam, is niet oké.
[15:56] SPEAKER_01: Als dat patroon zich herhaalt, verdient het gewoon een gesprek met de personeelsdienst of met een vertrouwenspersoon.
[16:02] SPEAKER_01: Niet nog meer stilte van jou.
[16:04] SPEAKER_01: Jew stem is dus niet het probleem.
[16:08] SPEAKER_01: Ik wil hier graag nog wat dieper op ingaan, want jouw ervaring is jammer genoeg geen uitzondering.
[16:13] SPEAKER_01: Ik hoor dit soort verhalen geregeld wanneer ik in organisaties kom.
[16:18] SPEAKER_01: Iets wat ooit in vertrouwen of als kritische nood gezegd is, duikt maanden later op in een evaluatie.
[16:26] SPEAKER_01: Of komt op in een gesprek bij iemand waar je dat nooit had tegen verteld.
[16:33] SPEAKER_01: En dus hoe weet die persoon dat plots?
[16:38] SPEAKER_01: Exacte cijfers durf ik daar niet op te plakken, maar zeldzaam is het zeker niet.
[16:43] SPEAKER_01: Waarom gebeurt dat?
[16:45] SPEAKER_01: De reden kan verschillen: gebrek aan vaardigheden, defensiviteit, onduidelijke verwachtingen, machtsdynamiek of soms wel degelijk onzorgvuldig gedrag.
[16:57] SPEAKER_01: Vaak heeft een leidinggevende op het moment zelf niet de ruimte of de vaardigheid om met de feedback aan de slag te gaan.
[17:04] SPEAKER_01: De opmerking blijft dan ergens hangen, kleurt stiletjes het beeld en komt pas boven op het moment waarop er toch al geëvalueerd wordt.
[17:12] SPEAKER_01: Soms speelt er ook onveiligheid bij de leidinggevende zelf.
[17:16] SPEAKER_01: Wie zich aangevallen voelt, gaat verzamelen in plaats van verwerken.
[17:22] SPEAKER_01: Dat maakt het niet oké, maar het maakt het wel begrijpelijk en vooral voorspelbaar.
[17:28] SPEAKER_01: En tegen wat voorspelbaar is, kan je je wapen.
[17:34] SPEAKER_01: Een paar sporen waar je zelf op zou kunnen inzetten: 1.
[17:39] SPEAKER_01: Kies je moment in je kanaal.
[17:40] SPEAKER_01: Breng spannende feedback in een gesprek van mens tot mens.
[17:44] SPEAKER_01: Twee, koppel je opmerking aan een gedeeld doel.
[17:48] SPEAKER_01: Ik zeg dit omdat ik wil dat dit project slaagt.
[17:52] SPEAKER_01: Dat klinkt helemaal anders dan losse kritiek.
[17:55] SPEAKER_01: En 3.
[17:56] SPEAKER_01: Check achteraf even in.
[17:58] SPEAKER_01: Ik heb daar net iets aangekaart, hoe is dat binnengekomen?
[18:02] SPEAKER_01: Zo vermijden dat iets blijft gisten bij iemand anders.
[18:06] SPEAKER_01: En vier, breng je feedback consequent respectvol en constructief.
[18:13] SPEAKER_01: Dan sta je ook sterker op het moment dat ze toch tegen je gebruikt wordt.
[18:18] SPEAKER_01: En dan vijf, gebeurt het ook opnieuw?
[18:21] SPEAKER_01: Benoem dat dan kalm en feitelijk als een patroon en nodig er iemand bij uit.
[18:28] SPEAKER_01: Want nogmaals, je stem is niet het probleem.
[18:32] SPEAKER_01: Zit jij ook met een vraag?
[18:34] SPEAKER_01: Stuur ze dan in via de link in de show notes.
[18:36] SPEAKER_01: Wie weet, hoor jij jouw vraag binnenkort hier terug.
[18:41] SPEAKER_01: Hoe doe je dit op de werkvloer?
[18:43] SPEAKER_01: Eerst wat niet helpt, zeggen dat je deur altijd open staat.
[18:48] SPEAKER_01: Mensen beslissen niet op basis van wat je zegt over spreken, maar wel op basis van wat ze zagen gebeuren met de vorige die sprak.
[18:56] SPEAKER_01: Wat kan je zelf doen als medewerker?
[18:59] SPEAKER_01: Kies één toets zien in een veilige relatie.
[19:02] SPEAKER_01: Niet meteen de grote kritiek op de grote vergadering, wel bijvoorbeeld.
[19:08] SPEAKER_01: Mag ik iets zeggen?
[19:10] SPEAKER_01: Mag ik iets hardop denken?
[19:13] SPEAKER_01: Zo test je de weg voor je de rem volledig lost.
[19:17] SPEAKER_01: En ben jij leidinggevende, onthoud dan één ding.
[19:21] SPEAKER_01: Tegenspraak, dat is je cadeau.
[19:23] SPEAKER_01: En het hele team kijkt naar wat jij ermee doet.
[19:26] SPEAKER_01: Reageer je verdedigend?
[19:28] SPEAKER_01: Dan gaan er tien handremmen tegelijk aan.
[19:32] SPEAKER_01: Zich liever dank je dat je dit op tafel legt.
[19:36] SPEAKER_01: En vertel eens, wat zie ik nog niet?
[19:39] SPEAKER_01: En stel in vergaderingen de vraag niet iedereen akkoord, maar wat zien we hier over het hoofd?
[19:48] SPEAKER_01: De eerste vraag beloont knikken, de tweede beloond denken.
[19:54] SPEAKER_01: En wat je ook doet als leidinggevende, maak van een evaluatie nooit het moment waarop iemand voor het eerst hoort dat er een probleem is, dat er iets gaande is.
[20:04] SPEAKER_01: Bespreek gedrag, verwachtingen en ontwikkeling zo dicht mogelijk bij het moment zelf met ruimte om te reageren en bij te sturen.
[20:12] SPEAKER_01: Feedback is doorgaans bruikbaarder wanneer die voldoende tijdig, concreet en bespreekbaar is, zodat iemand kan reageren en bijsturen.
[20:21] SPEAKER_01: En bewaak één belangrijk onderscheid.
[20:24] SPEAKER_01: Iemand die respectvol een risico, een fout of een ander perspectief benoemt, mag daar niet voor afgestraft worden.
[20:32] SPEAKER_01: Als medewerkers zien dat kritische inbrengen later tegen hen wordt gebruikt, droog de informatie op die je als leidinggevende net nodig hebt.
[20:42] SPEAKER_01: En vergeet ook nooit wie graag geeft dat mensen hun gedrag veranderen, moet ruimte creëren en voor veiligheid zorgen.
[20:50] SPEAKER_01: En als organisatie kijk niet alleen of slecht nieuws gemeld wordt, maar hoe erop gereageerd wordt, wordt de boodschapper bedankt of gebrandmerkt.
[21:02] SPEAKER_01: Dat ene moment bepaalt meer voor de spreekcultuur dan elk charter aan de muur en zorg ook hier voor een veilige route naast de lijn.
[21:13] SPEAKER_01: Een vertrouwenspersoon die gekend en bereikbaar is.
[21:16] SPEAKER_01: Wat wil ik graag dat je meeneemt uit deze aflevering.
[21:19] SPEAKER_01: Opnieuw drie dingen: zwijgen is zelden een gebrek aan moed of motivatie.
[21:25] SPEAKER_01: Het is een handrem die je systeem aantrekt om uw plek, uw reputatie of de relatie te beschermen.
[21:33] SPEAKER_01: Die rem is afgesteld door, volgens mij, alvast drie krachten: aanleg, ervaring en het verhaal in uw hoofd.
[21:43] SPEAKER_01: En twee, van die drie kan je vlot bijstellen.
[21:46] SPEAKER_01: Soms staat de rem terecht aan.
[21:49] SPEAKER_01: Het doel is niet alles zeggen, wel dat jij weer kiest wanneer je eraf mag.
[21:56] SPEAKER_01: Je hebt hetzelfde gevoelnet, dezelfde zin, en toch zakte bij velen de spanning zodra er een veilig gezicht tegenover stond.
[22:05] SPEAKER_01: Je kleine stap voor deze week: kies één zin die je normaal zou inslikken.
[22:10] SPEAKER_01: En spreek hem één keer uit in een relatie die veilig genoeg voelt.
[22:14] SPEAKER_01: Eén zien, één keer.
[22:17] SPEAKER_01: En is zelfs dat nu te groot, dan is je stap deze.
[22:20] SPEAKER_01: Schrijf die niet-gezegde zin dan ergens op.
[22:24] SPEAKER_01: En onthoud het.
[22:25] SPEAKER_01: Je hoeft niet te kiezen tussen alles inslikken en een grote spannende confrontatie.
[22:31] SPEAKER_01: Er zit een beetje een ladder tussen.
[22:34] SPEAKER_01: Je kunt een zin eerst opschrijven, je kunt hem toetsen bij een veilige persoon.
[22:39] SPEAKER_01: Maar ik even toetsen of ik dit helder zie.
[22:42] SPEAKER_01: Je kunt een vraag stellen in plaats van een oordeel uitspreken.
[22:46] SPEAKER_01: Bijvoorbeeld welke aanname maken we hier samen over capaciteit?
[22:51] SPEAKER_01: En je kunt na een vergadering terugkomen op wat je nog wilt toevoegen zonder jezelf te hoeven verontschuldigen.
[22:58] SPEAKER_01: En zie je dan een terugkeren patroon of een echt risico?
[23:01] SPEAKER_01: Dan kan je misschien een veilige, formele route gebruiken.
[23:05] SPEAKER_01: De vraag is dus niet durf ik het.
[23:07] SPEAKER_01: De vraag is: wat is de kleinste vorm van spreken die je voor mij vandaag en hier veilig en eerlijk voelt?
[23:16] SPEAKER_01: De oefening van vandaag vind je uitgeschreven via de link in de show notes en op Instagram.
[23:21] SPEAKER_01: Zetten we deze week uit hoe je hier zelf mee aan de slag kan als karousel.
[23:26] SPEAKER_01: Dat is handig om te bewaren.
[23:28] SPEAKER_01: En lukt het deze week niet, dat is geen terugval, dat is een rem die nog even tijd nodig heeft.
[23:34] SPEAKER_01: Volgende week gaat het over twee kleine woorden die verrassend veel afstand kunnen creëren in een relatie.
[23:43] SPEAKER_01: Je overdrijft.
[23:45] SPEAKER_01: Ik ben Elke van de Hoofd en je luisterde naar stress als BFF.
[23:50] SPEAKER_01: Waar stress niet langer je vijand is, maar je eerlijke, rauwe sidekick.
[23:55] SPEAKER_01: Raakte dit iets in jou?
[23:57] SPEAKER_01: Mooi.
[23:58] SPEAKER_01: Abonneer je dan op je favoriete luisterkanaal of deel hem met mensen waarvan je denkt dat hij of zij er iets aan heeft.
[24:05] SPEAKER_01: En vergeet niet, stress hoort erbij.
[24:09] SPEAKER_01: Het is hoe je ermee omgaat dat het verschil maakt.
[24:12] SPEAKER_01: Tot de volgende!

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.