# E45: "Je kinderen hebben geen perfecte ouder nodig.” Stressexpert Elke Van Hoof over goed genoeg ouderschap en parental burn-out

An episode of [Stress als BFF](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1835403863), 30 Jun 2026, 27 min.

Audio: https://www.buzzsprout.com/2647948/episodes/19747408-e45-je-kinderen-hebben-geen-perfecte-ouder-nodig-stressexpert-elke-van-hoof-over-goed-genoeg-ouderschap-en-parental-burn-out.mp3

Ze wil de perfecte ouder zijn, maakt elke dag bewust tijd voor haar kinderen en voelt tegelijk steeds meer stress. Haar to-dolijst blijft groeien en sociale media doen haar twijfelen of ze wel goed bezig is. Mom guilt alom. Een gevoel dat veel ouders herkennen. Elke Van Hoof verklaart dit fenomeen aan de hand van drie psychologische mechanismen. Ze vertelt waarom de drang naar perfectie niet alleen jezelf onder druk zet, maar ook je kind onbedoeld belast. Daarnaast maakt ze duidelijk wat er in je brein gebeurt wanneer het voortdurend bezig is met het voorspellen van je ‘falen’, en waarom dat zo uitputtend is. Perfectionisme blijkt ook een hardnekkige mythe te zijn, en hoe je je als ouder kunt beschermen tegen parental burn-out. Je hoeft geen superheld te zijn om een goede ouder te zijn. Je kinderen hebben geen perfecte ouder nodig. Ze hebben jou nodig. Mededeling van de host Je kunt doorklikken naar de verschillende hoofdstukken in deze aflevering. (00:00:00) Introductie van de aflevering. (00:02:00) Drie psychologische kernmechanismen rondom perfectionisme. (00:03:30) Hoe perfectionisme het alarmsysteem overgevoelig maakt. (00:04:30) Parental burn-out: herkenbare signalen en wanneer het gevaarlijk wordt. (00:05:00) De mythe van het perfecte ouderschap. (00:06:30) Zelfcompassie als sterkste onderbouwde beschermfactor. (00:08:41) Het DRAMMA-model: zes behoeften voor effectief herstel. (00:11:16) Waarom de lat altijd weer omhoogschuift bij perfectionisme. (00:13:00) Het default mode network als kritische standaard bij zelfkritiek. (00:15:10) Zelfaanval versus compassievol bijsturen. (00:16:25) Wat is je stressbudget? (00:17:40) Hoe bereik je onvoorwaardelijke zelfacceptatie? (00:19:02) Hoe gaan we om met ouderschap op de werkvloer? (00:22:47) Wat is maternal gatekeeping? (00:24:01) Tips voor jezelf en je partner. (00:25:00) De rol van grootouders om parental burn-out te voorkomen. (00:26:41) Einde van de aflevering. Deze podcast kwam tot stand met demedewerking van Oh My People en 50 Koffies. Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief waarin je onder andere de checklist, oefeningen en tips kan terugvinden. Meer over Elke Van Hoof vind je op elkekijkt.be of Oh My People Disclaimer: Stress aanpakken doe je nooit alleen. Elke Van Hoof benadrukt dat ook werkcontext én maatschappij mee bepalen hoe we ons voelen. In deze podcast ontdek je waarom de combinatie van die drie zo cruciaal is. Welzijn op het werk, leiderschap en duurzame inzetbaarheid met Elke Van Hoof Wat als investeren in je mensen de slimste bedrijfsbeslissing is die je kunt nemen? Met meer dan 25 jaar ervaring in onderzoek én praktijk weet Elke Van Hoof als geen ander hoe je wetenschappelijke inzichten vertaalt naar wat organisaties en teams écht nodig hebben. We hebben het over burn-out preventie, stress en werkhervatting. Maar ook over hoe je een welzijnsbeleid verankert dat verder gaat dan een checkbox in je HR-beleid; menselijk, duurzaam en dicht bij de werkvloer. Want medewerkerswelzijn is meer dan wetgeving volgen. Het is begrijpen wie jouw mensen zijn en wat ze nodig hebben om duurzaam inzetbaar te blijven. Elke Van Hoof als keynotespeaker op jouw podium? Wat je in deze podcast hoort, kan je ook live beleven. Elke is een gevraagd keynotespeaker voor bedrijven, HR-teams en events die welzijn op het werk en leiderschap serieus nemen. Wetenschappelijk onderbouwd, praktisch vertaald, activerend en altijd op maat van jouw publiek of organisatie. Ontdek haar keynotes en boek haar via ohmypeople.be/keynotes-elke.”

## Transcript

[0:00] SPEAKER_01: Meer dan ooit worstelen mensen met de donkere kanten van stress, maar wat als ik je vertel dat stress ook je geheime wapen kan zijn.
[0:09] SPEAKER_01: Welkom bij Stras als BFF.
[0:12] SPEAKER_01: Ik ben Elke van Hoofd en al 25 jaar stressexpert.
[0:16] SPEAKER_01: En ja, dat is lang genoeg om de flauwe kul van de feiten te scheiden: tijd om stress in de ogen te kijken.
[0:24] SPEAKER_01: Fijn dat jij erbij bent.
[0:37] SPEAKER_01: Dankzij 50 Coffiesproducties loopt mijn podcastproductie vlot en professioneel, en dat helemaal van begin tot einde en dat hoor je.
[0:47] SPEAKER_01: Voor wie de volgende stap ook niet wilt uitstellen, kijk dan eens op The Retreat Rise.
[0:52] SPEAKER_01: Het is misschien een bewuste keuze voor jezelf.
[0:54] SPEAKER_01: Ik kan Cayanova en gastvrouw Verle van Roo van harte aanbevelen.
[0:59] SPEAKER_01: Meer informatie vind je op Cyanova.eu.
[1:03] SPEAKER_01: Na een keynote kreeg ik de volgende vraag.
[1:07] SPEAKER_01: Ik wil de perfecte mama zijn.
[1:09] SPEAKER_01: Ik ben elke dag meer dan een uur onverdeeld bezig met mijn kinderen maar het geeft mij stress.
[1:15] SPEAKER_01: Mijn to-do-lijst blijft maar draaien.
[1:18] SPEAKER_01: En als ik social media zie, dan denk ik: wat ben ik aan het doen?
[1:24] SPEAKER_01: Dat was een verdomd moedige vraag, want heel veel ouders worstelen hiermee.
[1:29] SPEAKER_01: Wij willen namelijk allemaal het allerbeste.
[1:32] SPEAKER_01: Maar onze maatstaf schuift wel elke dag op.
[1:36] SPEAKER_01: En dus gaan we met de stressfactor van deze week op zoek naar het waarom.
[1:40] SPEAKER_01: Waarom maken we het onszelf soms zo moeilijk?
[1:44] SPEAKER_01: Voor ouders met jonge kinderen, maar net zo herkenbaar bij pubers, mantelzorg of gewoon onder werkdruk.
[1:53] SPEAKER_01: Eén zin alvast om te onthouden.
[1:56] SPEAKER_01: Het is niet de hoeveelheid tijd die je met je kinderen doorbrengt die telt of met collega's.
[2:03] SPEAKER_01: Het is de maatstaf in je hoofd.
[2:07] SPEAKER_01: En die maatstaf wordt dagelijks beïnvloed door zorgvuldig geselecteerde beelden van anderen.
[2:13] SPEAKER_01: Want wat zei die mama eigenlijk?
[2:16] SPEAKER_01: In haar vraag zitten drie psychologische kernmechanismen die samen een perfect stormcenario veroorzaken.
[2:23] SPEAKER_01: Eén.
[2:24] SPEAKER_01: Intern perfectionisme.
[2:26] SPEAKER_01: Ik wil de perfecte mama zijn.
[2:28] SPEAKER_01: Een extreem hoog opgelegde standaard.
[2:32] SPEAKER_01: Twee, mentale belasting.
[2:34] SPEAKER_01: De to-do-lijst draait maar door in mijn hoofd.
[2:38] SPEAKER_01: Haar brein blijft draaien, ook tijdens het bewust aanwezig zijn bij de kinderen.
[2:43] SPEAKER_01: Ondzoek toont dat moeders vandaag nog steeds het grootste deel van deze mentale organisatie dragen.
[2:51] SPEAKER_01: Niet de hoeveelheid taken maakt het zwaar, maar wel het nooit stoppen met het denken.
[2:59] SPEAKER_01: En dan drie, de sociale vergelijking.
[3:01] SPEAKER_01: Als ik naar social media kijk, wat ben ik aan het doen?
[3:07] SPEAKER_01: Dat is wat we noemen opwaartse sociale vergelijking.
[3:10] SPEAKER_01: Jezelf meten aan iemand die op een bepaald domein beter lijkt te presteren.
[3:18] SPEAKER_01: Je vergelijkt jouw 100% met de 1% van iemand anders.
[3:24] SPEAKER_01: Want het probleem is niet alleen social media.
[3:28] SPEAKER_01: Het is het vergelijkingsproces dat daardoor wordt geactiveerd.
[3:33] SPEAKER_01: En daardoor gaat ons brein ook de gaten invullen met de aanname dat het bij die ander altijd zo perfect is.
[3:44] SPEAKER_01: Waarom doet uw brein dit?
[3:46] SPEAKER_01: Lisa Feldman-Barrett legt het als volgt uit.
[3:50] SPEAKER_01: Uw brein is een predictiemachine.
[3:53] SPEAKER_01: Het anticipeert voortdurend op wat er gaat komen op basis van de eerdere ervaringen.
[4:00] SPEAKER_01: Bij een mama met perfectionisme ziet dat er zo uit.
[4:04] SPEAKER_01: Haar brein voorspelt voortdurend falen.
[4:07] SPEAKER_01: Ik ga te kort schieten als ik dit niet, als ik dat niet.
[4:10] SPEAKER_01: Elk social media post genereert een bewijs.
[4:14] SPEAKER_01: Het signaal dat haar werkelijkheid afwijkt van haar verwachting.
[4:19] SPEAKER_01: En daardoor wordt het alarmsysteem van het brein steeds overgevoeliger.
[4:24] SPEAKER_01: Zodat zelfs de to-do-lijst de status van alarm krijgt.
[4:30] SPEAKER_01: Zelfs terwijl de kinderen gelukkig liggen te spelen op de grond.
[4:35] SPEAKER_01: Maar hier is ook het hoopvolle.
[4:37] SPEAKER_01: Wat uw brein geleerd heeft, kan het ook weer anders leren.
[4:43] SPEAKER_01: Wanneer wordt dit gevaarlijk?
[4:45] SPEAKER_01: Als stress structureel zwaarder weegt dan hulbronnen, ontstaat er wat we noemen parental burn-out.
[4:53] SPEAKER_01: En wat zijn enkele herkenbare signalen daarvan dat ze uitputting in je ouderrol emotionele afstand nemen, maar ook het contrast van wie je wil zijn en wie je denkt te zijn.
[5:09] SPEAKER_01: En soms ook het gevoel, ik ben er klaar mee.
[5:13] SPEAKER_01: En dat komt door de mythe van het perfect ouderschap.
[5:18] SPEAKER_01: En onthoud het vandaag: er bestaat geen perfecte ouder.
[5:22] SPEAKER_01: En een kind heeft hij ook niet nodig.
[5:25] SPEAKER_01: Voor een veilige hechting hoef je niet 100% afgestemd te zijn.
[5:30] SPEAKER_01: Ongeveer 30 is genoeg.
[5:32] SPEAKER_01: Nu, pak me niet op die cijfers natuurlijk.
[5:35] SPEAKER_01: Wat ik daarmee wil zeggen, is dat er overal wel ergens iets uit de bocht vliegt.
[5:41] SPEAKER_01: En dan moeten we onthouden dat we er ook altijd kunnen op terugkomen.
[5:45] SPEAKER_01: Dus 100% afgestemd hoef je niet te zijn als je die momenten dat je uit de bocht vliegt, ook terug opneemt en daarover gaan praten.
[5:54] SPEAKER_01: Breuken kunnen altijd hersteld worden.
[5:57] SPEAKER_01: Sterker nog, perfectionisme verhoogt juist het risico op angst en zelfkritiek bij kinderen.
[6:04] SPEAKER_01: Goed genoeg is dus niet middelmatig.
[6:07] SPEAKER_01: Goed genoeg is de gezonde maatstaf.
[6:10] SPEAKER_01: Kinderen van perfectionistische ouders lopen juist meer risico op depressieve gevoelens, angstgevoelens en zelfkritiek.
[6:18] SPEAKER_01: De paradox is, hoe harder je probeert perfect te zijn, hoe meer je je kind onbedoeld belast.
[6:26] SPEAKER_01: Dus tegen deze mama zou ik zeggen, je bent al veel meer dan goed genoeg.
[6:32] SPEAKER_01: Het punt is niet dat je 100% perfect afgestemd moet zijn.
[6:37] SPEAKER_01: Het punt is dat je terugkomt als het even niet lukt.
[6:40] SPEAKER_01: En het is dan dat je kinderen ook veerkracht leren.
[6:45] SPEAKER_01: Het zien hoe iemand recht veert wanneer alles op de grond valt.
[6:51] SPEAKER_01: De sterks onderbouwde beschermfactor tegen parental burn-out is zelfcompassie.
[6:58] SPEAKER_01: Dat is niet zacht of zweverig.
[7:01] SPEAKER_01: Zelfcompassie is een concrete vaardigheid.
[7:05] SPEAKER_01: Zelfcompassie vermindert parental burn-out en leidt tot veel meer steunend, ondersteunend gedrag.
[7:13] SPEAKER_01: Drie dingen die je alvast vandaag kunt doen.
[7:16] SPEAKER_01: Eén is natuurlijk de zelfcompassiepauze.
[7:19] SPEAKER_01: Als je merkt dat je denkt wat ben ik toch aan het doen, stop dan 30 seconden.
[7:25] SPEAKER_01: En zeg, dit is stress.
[7:27] SPEAKER_01: Andere ouders voelen dit ook.
[7:29] SPEAKER_01: En mag ik een beetje middeld zijn voor mezelf.
[7:32] SPEAKER_01: Twee is het compassiebriefje.
[7:36] SPEAKER_01: Schrijf s'avonds één zin op wat je deed die dag als ouder.
[7:43] SPEAKER_01: Waar je vier op was, trots op was, goed deed.
[7:46] SPEAKER_01: Het moet niet groot zijn, moet ook niet perfect zijn, gewoon één ding.
[7:51] SPEAKER_01: En ja, soms kan dat zijn.
[7:54] SPEAKER_01: Ik bleef aanwezig.
[7:56] SPEAKER_01: En dan drie is ook de goed genoeg check.
[7:59] SPEAKER_01: Bij elke taak die je naar perfectie stuurt, kan je jezelf de vraag stellen: is dit goed genoeg voor het welzijn van mijn kind?
[8:09] SPEAKER_01: Zo ja, dan heb je alles gedaan wat nodig was.
[8:14] SPEAKER_01: Deze mama zei ook: ik heb geen ruimte om vijf minuten te ademen.
[8:19] SPEAKER_01: En dat herkennen we allemaal.
[8:22] SPEAKER_01: Maar die vijf minuten zijn niet optioneel, die zijn noodzakelijk.
[8:26] SPEAKER_01: Het dramamodel dat we ook al in andere afleveringen hebben besproken, beschrijft zes psychologische behoeften voor effectief herstel.
[8:35] SPEAKER_01: Ik vind het een heel fijn kader om te checken waar je uit kan kiezen in de dagelijkse realiteit.
[8:41] SPEAKER_01: Ik herhaal ze nog even: het gaat over detachment, je hoofd even uit kunnen zetten.
[8:47] SPEAKER_01: Relaxen, ontspanning, autonomie.
[8:50] SPEAKER_01: Zelf kunnen kiezen.
[8:52] SPEAKER_01: Hoe klein de keuze ook soms is, mastery.
[8:55] SPEAKER_01: Ergens voelen, beter in worden, ook toelaten om beter te gaan worden.
[9:01] SPEAKER_01: Wat dus betekent dat het vandaag oké is wat het is.
[9:06] SPEAKER_01: Meaning gaat over iets betekenis geven, iets dat erbij hoort bij wie je bent, en dan affiliation, de A van drama gaat over verbinding met anderen.
[9:18] SPEAKER_01: Misschien is verbinding met je kinderen, lachen, spelen, amuseren genoeg op bepaalde moment.
[9:25] SPEAKER_01: Die zes herstelbehoeften zorgen voor effectief herstel.
[9:30] SPEAKER_01: Los koppelen kan gaan over vijf minuten ademen, maar kan ook gaan over vijf minuten zonder telefoon, of kan ook gaan dat je met je kinderen gewoon op de grond ligt en probeert zo lang mogelijk stil te zijn.
[9:43] SPEAKER_01: Misschien haal het maar 30 seconden, dan is het 30 seconden.
[9:47] SPEAKER_01: Ademhaling.
[9:49] SPEAKER_01: Aanleren aan je kinderen door bijvoorbeeld boeken op hun buik te leggen.
[9:53] SPEAKER_01: Niet te zwaar, niet te veel.
[9:54] SPEAKER_01: Let op, let op, let op.
[9:56] SPEAKER_01: Maar kan hun ook al aanleren waar het over gaat.
[10:00] SPEAKER_01: Oefen samen met de kinderen, zodat het een gezamenlijke activiteit wordt.
[10:04] SPEAKER_01: En autonomie kan ook gaan over kiezen wat jij zelf gaat doen tijdens een pauze.
[10:12] SPEAKER_01: Meesterschap gaat over nadenken over het leukste moment van de dag bijvoorbeeld.
[10:18] SPEAKER_01: En zo kan je voor elk van die zes domeinen iets gaan vertalen.
[10:22] SPEAKER_01: Kleine dingen.
[10:23] SPEAKER_01: Het gaat hier niet over grootste veranderingen.
[10:26] SPEAKER_01: Dus nee, je hoeft niet direct op retreat naar Bali.
[10:30] SPEAKER_01: Wat je nodig hebt, is ongeveer tien minuten per dag, zeven dagen op zeven, waar minstens één van die behoeften wordt gevoerd.
[10:38] SPEAKER_01: En dan herinner je uit andere afleveringen dat detachment, mentale loskoppeling, de sterkste voorspeller blijkt te zijn van welzijnsverbetering.
[10:48] SPEAKER_01: En voor ouders betekent dat momenten creëren waarin uw hoofd uit mag.
[10:54] SPEAKER_01: Dan kun je nog altijd in verbinding zijn met uw kinderen.
[10:57] SPEAKER_01: Ja, je mag samen lachen om de bom die soms ontploft is in de living.
[11:03] SPEAKER_01: Ik hoor heel dikwijls als ik bij vrienden, collega's, kennis thuis wordt uitgenodigd van oei, je let niet op de rommel.
[11:12] SPEAKER_01: En stiekem ben ik dan altijd blij dat het gewoon overal hetzelfde is.
[11:16] SPEAKER_01: Herken je dat?
[11:18] SPEAKER_01: Laat ons dan gewoon afspreken dat de bom overal mag ontploft zijn.
[11:23] SPEAKER_01: Een huis dient om in geleefd te worden.
[11:25] SPEAKER_01: Ken je misschien ook dit gevoel?
[11:28] SPEAKER_01: Je haalt een deadline, je krijgt een compliment, je hebt alles op orde.
[11:33] SPEAKER_01: En het gevoel duurt misschien een uur, in het beste geval, en dan schuift die lat alweer omhoog.
[11:42] SPEAKER_01: En dat noemen we de hedonische tremmolen in de wetenschap.
[11:45] SPEAKER_01: De hedonische tredmolen gaat dus echt over iets bereiken, even goed voelen en dan precies weer naar start gestuurd worden zonder meer.
[11:56] SPEAKER_01: En bij perfectionisme gaat die tredmolen op turboosnelheid.
[12:01] SPEAKER_01: Want niet alleen verschuft het doel, ook de tolerantie voor fout gaat in dat proces dalen.
[12:08] SPEAKER_01: Elke bal die je in de lucht houdt, wordt een nieuwe minimumstandaard.
[12:12] SPEAKER_01: En daar moet je dus elke keer overgaan.
[12:15] SPEAKER_01: De volgende die je oppakt, maakt het niet beter.
[12:18] SPEAKER_01: Het maakt alleen de val groter als er eentje valt.
[12:23] SPEAKER_01: En dat is waarom alle ballen in de luchthouden geen oplossing is.
[12:26] SPEAKER_01: Je rent op die tremmolen.
[12:29] SPEAKER_01: En de enige manier om te stoppen met rennen, is niet harder rennen, niet beter kunnen rennen, gewoon stoppen, afstappen.
[12:39] SPEAKER_01: Dus nodig ik soms mensen uit om eens een balken te laten vallen.
[12:43] SPEAKER_01: En ervaren dat met een bal die om de grond valt, er vaak geen drama ontstaat.
[12:50] SPEAKER_01: En ook dat is iets wat kinderen best kunnen leren.
[12:53] SPEAKER_01: Soms komt het leven met verrassingen.
[12:57] SPEAKER_01: Wist je dat je brein een standaardmodus heeft?
[13:00] SPEAKER_01: Wetenschappers noemen het het Default Mode Network.
[13:03] SPEAKER_01: Een netwerk dat aanspringt zodra je niet specifiek aan toen bent.
[13:08] SPEAKER_01: In de auto, onder de douche, in bed.
[13:11] SPEAKER_01: Dat zijn momenten waarop je brein iets heel menselijks doet, met name het denkt na over jezelf.
[13:18] SPEAKER_01: Het is wat meanderen, zoals een rivier doet in de natuur, over uw relaties, over uw verleden, over hun toekomst.
[13:26] SPEAKER_01: Maar hier is het punt.
[13:28] SPEAKER_01: Bij mensen die veel zelfkritiek hebben, wordt dat netwerk een kritische standaard.
[13:33] SPEAKER_01: In plaats van zachte, meanderende zelfreflectie krijg je een kritische monoloog die op repeat staat.
[13:42] SPEAKER_01: Ondzoek toont dat bij mensen met een risico op depressieve gevoelens, dat default netwerk, sterker oplicht na het horen van kritiek.
[13:50] SPEAKER_01: Maar niet meer na het horen van complimenten.
[13:54] SPEAKER_01: En dus wat betekent dat?
[13:56] SPEAKER_01: Uw brein wordt letterlijk beter in zelfkritiek dan in zelfwaardering.
[14:01] SPEAKER_01: Dat verklaart waarom je s'avonds in bed niet denkt.
[14:04] SPEAKER_01: Wat heb ik toch vandaag allemaal goede dingen gedaan?
[14:07] SPEAKER_01: Maar dat je denkt wat heb ik gemist?
[14:10] SPEAKER_01: waar schot ik te kort?
[14:12] SPEAKER_01: Waar moet ik morgen beter doen?
[14:14] SPEAKER_01: Niet omdat jij faalt, maar omdat je brein ondertussen getraind is om altijd alleen die richting op te gaan.
[14:22] SPEAKER_01: Het goede nieuws hier is dat netwerk plastisch is, dat kunnen we kneden.
[14:27] SPEAKER_01: Het kan dus ook opnieuw getraind worden.
[14:30] SPEAKER_01: Door actief te kiezen voor de andere kant, met bijvoorbeeld zelfcompassieoefeningen, ook al duur ze maar twee minuten.
[14:37] SPEAKER_01: Dat verandert al de activiteit.
[14:39] SPEAKER_01: Ze leren je brein een andere standaard aan te nemen.
[14:44] SPEAKER_01: Maar ook door actief voor algen dat je denkt dat is niet goed gelopen.
[14:49] SPEAKER_01: Een lijstje te gaan vullen, oplijsten met alle dingen die wel zijn goed gelopen.
[14:55] SPEAKER_01: Er zijn twee manieren om jezelf te corrigeren: zelf aanval.
[14:58] SPEAKER_01: Je bent waardeloos.
[15:00] SPEAKER_01: Maar dat leidt tot vermijding.
[15:02] SPEAKER_01: Of compassievol bijsturen.
[15:05] SPEAKER_01: En dat klinkt als deze ging niet zoals ik gehoopt had.
[15:10] SPEAKER_01: Dus wat kan ik eruit leren?
[15:13] SPEAKER_01: Beide willen verbetering.
[15:16] SPEAKER_01: Maar alleen compassie gaat leiden tot moed en dus ook tot zelfgestuurde actie, alsof het vanzelf gaat.
[15:24] SPEAKER_01: Mildheid maakt u niet lax.
[15:27] SPEAKER_01: Mildheid maakt u veerkrachtiger.
[15:31] SPEAKER_01: Als iemand zegt: maar wat als ik mild ben voor mezelf, ga ik dan niet alles laten gaan?
[15:36] SPEAKER_01: Het antwoord is nee.
[15:38] SPEAKER_01: Integendeel.
[15:39] SPEAKER_01: Onderzoek toont dat mensen die zichzelf met compassie corrigeren meer actie ondernemen, niet minder.
[15:46] SPEAKER_01: Omdat de angst voor falen niet meer in de weg staat.
[15:50] SPEAKER_01: En dus je bent nu al helemaal perfect.
[15:53] SPEAKER_01: Dat is geen uitnodiging om te stoppen.
[15:55] SPEAKER_01: Het is eigenlijk een uitnodiging om voortaan bij te sturen vanuit warmte in plaats vanuit schaamte.
[16:02] SPEAKER_01: Dat is het verschil dat ik iedereen toewens.
[16:06] SPEAKER_01: Uw brein beheert energie.
[16:08] SPEAKER_01: Je hebt als het ware een stressbudget.
[16:10] SPEAKER_01: We hebben het er ook al over gehad in andere afleveringen.
[16:14] SPEAKER_01: Elke zelfkritische gedachte kost energie.
[16:18] SPEAKER_01: En als dat vaak gebeurt, staat je systeem dus heel rap in het rood.
[16:23] SPEAKER_01: Wanneer gezegd er geen treger is, spaar je energie.
[16:27] SPEAKER_01: Rust bouwt energie op en maak dus ook leren mogelijk.
[16:32] SPEAKER_01: Als je dat dan een honderd keer per dag doet, en veel perfectionisten doen dat zonder het te beseffen, die zelfkritiek, dan staat je budget voortdurend in het rood.
[16:44] SPEAKER_01: En als je budget in het rood staat, worden de twee duurste dingen die uw brein kan doen, bewegen en leren, als eerste afgeremd.
[16:53] SPEAKER_01: Je wordt dus letterlijk te moe om te groeien, om moed te tonen, om actie te nemen.
[17:00] SPEAKER_01: En dus te zien, je bent nu al helemaal perfect, is in die taal een storting op je budget.
[17:07] SPEAKER_01: Het is je brein vertellen, er is helemaal geen tijger.
[17:11] SPEAKER_01: Je moogt rustig aandoen.
[17:13] SPEAKER_01: Je moogt was sparen.
[17:15] SPEAKER_01: Zodat je morgen wel de energie hebt om te leren, te groeien, te bewegen, maar dan vanuit overvloed en niet vanuit de kort of schaamte.
[17:24] SPEAKER_01: En voor iedereen die nu denkt zelfcompassie, dat is me te zacht.
[17:30] SPEAKER_01: Open sandalen, geitenbolle sokken.
[17:32] SPEAKER_01: Ik heb iets nodig met meer beet.
[17:35] SPEAKER_01: Dan is er Albert Ellis.
[17:37] SPEAKER_01: Een psycholoog die niet bepaald zacht was.
[17:40] SPEAKER_01: Ellis zei: Het probleem is niet dat je fouten maakt.
[17:43] SPEAKER_01: Het probleem is dat je van één fout een oordeel over de hele persoon maakt.
[17:50] SPEAKER_01: Je neemt één ding dat misgaat.
[17:52] SPEAKER_01: Je vergat de boodschappen.
[17:54] SPEAKER_01: Je was te laat voor school, je verloren geduld.
[17:58] SPEAKER_01: Eén ding dat misgaat, en je concludeert: ik ben een slechte moeder.
[18:03] SPEAKER_01: Ik ben een slechte werknemer.
[18:06] SPEAKER_01: Ik ben niet goed genoeg.
[18:08] SPEAKER_01: En het antwoord daar is onvoorwaardelijke zelfacceptatie.
[18:13] SPEAKER_01: Niet ik vind mezelf geweldig, maar ik weiger mezelf als geheel te beoordelen op basis van losse acties.
[18:22] SPEAKER_01: Je moog je gedrag beoordelen.
[18:24] SPEAKER_01: Dat was misschien niet handig, dat kan beter.
[18:26] SPEAKER_01: Daar moet je wat mee.
[18:28] SPEAKER_01: Maar je waarde als mens staat niet ter discussie.
[18:33] SPEAKER_01: Eén fout maakt je geen slechte moeder.
[18:36] SPEAKER_01: Of vader.
[18:38] SPEAKER_01: Of broer of zus.
[18:40] SPEAKER_01: Eén moeilijke dag maakt geen slechte werknemer, of collega of leidinggevende.
[18:47] SPEAKER_01: Je bent meer dan losse acties.
[18:51] SPEAKER_01: Nu wil ik het ook even hebben over iets wat te weinig wordt besproken.
[18:55] SPEAKER_01: Wat dit betekent voor de werkplek.
[18:57] SPEAKER_01: Wat moeten we daar dan mee op de werkvloer?
[19:00] SPEAKER_01: En dat is heel wat.
[19:02] SPEAKER_01: Want als we het hebben over jonge ouders, er lopen er wat rond.
[19:05] SPEAKER_01: In België werkt bijvoorbeeld meer dan 40% van de moeders met kinderen deeltijd.
[19:10] SPEAKER_01: Meestal doen ze dat om zorgtaken te combineren.
[19:14] SPEAKER_01: De combinatie: werkgezien is zelden een individuele keuze.
[19:18] SPEAKER_01: Het is een structurele uitdaging om alles vlot te laten lopen.
[19:22] SPEAKER_01: Dus werk en gezin beïnvloeden elkaar.
[19:26] SPEAKER_01: Emotionele uitputting overdag verhoogt avondstress thuis, maar ook omgekeerd.
[19:33] SPEAKER_01: Dat geeft dan presentheïsme.
[19:35] SPEAKER_01: Mensen zijn fysiek aanwezig, maar mentaal niet helemaal daar.
[19:39] SPEAKER_01: En dat kost organisaties meer dan afwezigheid.
[19:44] SPEAKER_01: Wat kunnen werkgevers doen?
[19:46] SPEAKER_01: Eén.
[19:47] SPEAKER_01: Train uw leidinggevende in Family Supportive Supervisor Behavior.
[19:52] SPEAKER_01: Dat is een hele mond vol.
[19:54] SPEAKER_01: En nee, dat is geen therapie.
[19:56] SPEAKER_01: Het is gewoon vragen: hoe gaat vandaag thuis gaat?
[19:59] SPEAKER_01: Lukt het?
[20:01] SPEAKER_01: Onderzoek toont dat het effect van werkgezinconflict op uitputting significant gaat bufferen.
[20:07] SPEAKER_01: Je kan ook nog eens de vraag stellen: wat heb je nodig om van vandaag hier op de werkvloer een goede dag te maken.
[20:16] SPEAKER_01: En ga wat flexibiliteit geven.
[20:18] SPEAKER_01: Speel wat binnen de grenzen die je ter beschikking hebt.
[20:21] SPEAKER_01: 2.
[20:22] SPEAKER_01: Maak dus flexibiliteit echt beschikbaar.
[20:25] SPEAKER_01: Niet alleen op papier, maar in de cultuur.
[20:28] SPEAKER_01: Deconnectie, dat moet echt doorgeleefd worden, maar ook flexibiliteit in verantwoordelijkheden of zelfs de tijd dat men spendeert op de werkvloer.
[20:38] SPEAKER_01: 3.
[20:39] SPEAKER_01: Psycho-educatie op de werkvloer.
[20:42] SPEAKER_01: Ik hou van dat dramamodel omdat het heel simpel is.
[20:47] SPEAKER_01: Het geeft handvaten.
[20:48] SPEAKER_01: Je kan er op een niet confronterende manier mee begin praten.
[20:53] SPEAKER_01: Het kan perfect ook dienen als teamoefening.
[20:57] SPEAKER_01: Organiseer ook bijvoorbeeld lunch en learns over mentale belasting, over emotionele uitputting.
[21:04] SPEAKER_01: Maar ga ook eens een stapje verder en denk aan ouder body systemen.
[21:09] SPEAKER_01: Zodat al die jonge ouders kunnen leren van de wat rijpere ouders op de werkvloer.
[21:15] SPEAKER_01: Of dat al die jonge ouders horen van elkaar dat ze allemaal met dezelfde uitdagingen worstelen.
[21:21] SPEAKER_01: En aan alle HR-mensen en leidinggevenden die luisteren, je hoeft echt geen therapeut te zijn.
[21:28] SPEAKER_01: Maar als je maandagochtend vraagt hoe was je weekend was, luister dan wel.
[21:35] SPEAKER_01: En als je dat op een aandachtsvolle wijze doet, op een wederkerige wijze, dan is er afstemming en dan doe je al veel meer dan de meeste organisaties.
[21:47] SPEAKER_01: Want die vraag die zegt: ik zie je als mens en niet als werknemer.
[21:55] SPEAKER_01: Mensgericht leiderschap is voor mij geen therapie, het is aandacht.
[22:00] SPEAKER_01: Die de vraag stelde, stel je eens voor als ze maandag op kantoor zit.
[22:04] SPEAKER_01: Ze is er, ze werkt, maar in haar hoofd draait diezelfde to-do-lijst.
[22:08] SPEAKER_01: Ze is present, maar niet aanwezig.
[22:12] SPEAKER_01: En dat kostte haar werkgever meer dan wanneer ze gewoon een dag vrij had genomen of op een andere manier had kunnen werken.
[22:20] SPEAKER_01: Het is tijd voor de vraag van onze luisteraar.
[22:24] SPEAKER_00: Ik herken mij helemaal in wat je zegt, maar ik merk dat ik het moeilijk vind om hulp te aanvaarden, zelfs van mijn partner.
[22:30] SPEAKER_00: Als hij de kinderen in een pad doet, sta ik erbij te kijken of hij het wel goed doet en mijn moeder biedt aan om te helpen, maar dan denk ik, zij doet het toch anders dan ik.
[22:38] SPEAKER_00: Maar hoe doorbreek ik dat nu?
[22:40] SPEAKER_00: Wat kunnen mijn partner en mijn familie eigenlijk concreet doen?
[22:44] SPEAKER_01: Ik denk dat dit heel herkenbaar is voor veel mensen.
[22:47] SPEAKER_01: En het raakt aan iets wat onderzoekers maternal gatekeeping noemen.
[22:51] SPEAKER_01: De moederlijke poortwachter.
[22:54] SPEAKER_01: Het onbewust afsluiten van de deur die je dus eigenlijk open wilt zetten.
[22:58] SPEAKER_01: Want je wilt hulp.
[23:00] SPEAKER_01: Kan ook zomaar de vader zijn, vergeet dat niet.
[23:04] SPEAKER_01: Het werkt zo.
[23:05] SPEAKER_01: Diezelfde perfectionistische standaard die je op jezelf toepast, ik moet de perfectie zijn, die past ook toe op diegene die je hulp wil bieden.
[23:15] SPEAKER_01: Vaak is dat de partner.
[23:17] SPEAKER_01: Hij of zij moet het doen zoals ik het doe en wil.
[23:21] SPEAKER_01: Maar het gevolg is natuurlijk paradoxaal.
[23:23] SPEAKER_01: Je wilt hulp, maar je kunt het niet loslaten.
[23:27] SPEAKER_01: Je partner voelt zich onbekwaam, die gaat zich terugtrekken en gedraagt zoals voorheen weer alles alleen.
[23:35] SPEAKER_01: De sterkste beschermfactor is niet taakverdeling.
[23:38] SPEAKER_01: Het is een wederzijdse bevestiging van jij doet het goed zoals jij het wilt doen.
[23:44] SPEAKER_01: Daar heb je in elk koppel wel een klein beetje aanpassingstijd voor nodig.
[23:50] SPEAKER_01: Dus aan partners, blijf initiatief nemen.
[23:54] SPEAKER_01: Vraag niet altijd wat je moet doen.
[23:56] SPEAKER_01: En aan de mama's of degene die de plek zwaait, anders is niet fout.
[24:05] SPEAKER_01: Anders is anders dan hoe jij het doet.
[24:09] SPEAKER_01: En dus een advies daar.
[24:11] SPEAKER_01: Ga gewoon letterlijk weg als je partner iets overneemt.
[24:15] SPEAKER_01: Dus de wegoefening.
[24:17] SPEAKER_01: Als je partner de kinderen in bad doet, ga er letterlijk even de deur uit.
[24:22] SPEAKER_01: Ga daar niet bij staan.
[24:24] SPEAKER_01: Je moet geen richtlijnen geven.
[24:26] SPEAKER_01: Want zolang je kijkt, corrigeert je brein en daar krijg je gewoon stress van.
[24:31] SPEAKER_01: En ja, dan kun je het beter zelf doen.
[24:34] SPEAKER_01: Maar bovendien krijgt je partner ook niet de kans om het op zijn manier te doen, om ondersteuning te bieden.
[24:42] SPEAKER_01: Dus onthoud anders is niet fout.
[24:45] SPEAKER_01: De luier zit vast, ook al zit die plakstriep scheef.
[24:49] SPEAKER_01: En er is ook nog een belangrijke rol weggelegd voor grootouders.
[24:54] SPEAKER_01: Want er is nogal wat in mijn tijd.
[24:58] SPEAKER_01: Steun werkt wanneer ze zonder oordeel is.
[25:01] SPEAKER_01: Dus liever niet.
[25:03] SPEAKER_01: Wij deden dat anders.
[25:06] SPEAKER_01: Maar wel, ik zie dat het zwaar is en je doet het goed.
[25:10] SPEAKER_01: Dat is de mentale bescherming die we kunnen bieden.
[25:14] SPEAKER_01: En zoals ik al meermaals in andere afleveringen aangaf, vraag niet wat je kan doen, maar doe het gewoon.
[25:23] SPEAKER_01: Nu even terugspoelen.
[25:24] SPEAKER_01: Wat kwam er langs vandaag?
[25:26] SPEAKER_01: Dat was heel wat.
[25:28] SPEAKER_01: Drie kernmechanismen: perfectionisme, de mentale belasting dat dat veroorzaakt, en de valkuil van de sociale vergelijking.
[25:37] SPEAKER_01: Maar ik hoop ook drie uitnodigingen te hebben gegeven: namelijk goed genoeg is echt voldoende.
[25:44] SPEAKER_01: Zelfcompassie beschermd.
[25:48] SPEAKER_01: En microherstel is noodzakelijk.
[25:52] SPEAKER_01: En dan misschien ook deze zin: je kinderen hebben geen perfecte ouder nodig.
[25:58] SPEAKER_01: Ze hebben u nodig.
[26:00] SPEAKER_01: En om terug te keren naar waarmee we begonnen zijn, die mama in de zaal was niet zwak, die was bijzonder moedig.
[26:07] SPEAKER_01: Als jij u daarin herkent, neem één ding mee: Eén.
[26:12] SPEAKER_01: Niet alles.
[26:14] SPEAKER_01: En dan misschien mijn tip, advies of uitnodiging: de zelfcompassiepauze.
[26:20] SPEAKER_01: Het briefje.
[26:22] SPEAKER_01: Of gewoon, je doet het echt helemaal goed.
[26:26] SPEAKER_01: Want de perfecte mama bestaat niet.
[26:29] SPEAKER_01: De mama die blijft terugkomen, die is er al.
[26:33] SPEAKER_01: Wil je hier verder mee aan de slag?
[26:35] SPEAKER_01: Vergeet je dan niet in te schrijven voor de nieuwsbrief.
[26:38] SPEAKER_01: En zoals je weet, de link zit in de bio.
[26:41] SPEAKER_01: Ik ben Elke van de Hoofd en je luisterde naar stress als BFF.
[26:46] SPEAKER_01: Waar stress niet langer je vijand is, maar je eerlijke, rauwe sidekick.
[26:51] SPEAKER_01: Raakte dit iets in jou?
[26:53] SPEAKER_01: Mooi.
[26:54] SPEAKER_01: Abonneer je dan op je favoriete luisterkanaal of deel hem met mensen waarvan je denkt dat hij of zij er iets aan heeft.
[27:02] SPEAKER_01: En vergeet niet, stress hoort erbij.
[27:05] SPEAKER_01: Het is hoe je ermee omgaat dat het verschil maakt.
[27:09] SPEAKER_01: Tot de volgende!

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.