# E62: “Altijd ja zeggen om je veilig te voelen?" Stressexpert Elke Van Hoof over pleasen en grenzen stellen.

An episode of [Stress als BFF](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1835403863), 27 Oct 2026, 24 min.

Audio: https://www.buzzsprout.com/2647948/episodes/20023592-e62-altijd-ja-zeggen-om-je-veilig-te-voelen-stressexpert-elke-van-hoof-over-pleasen-en-grenzen-stellen.mp3

Je komt ergens binnen en nog voor je je jas uithebt, voel je de sfeer in de kamer. Voor iemand iets vraagt, ben jij al aan het regelen, verzachten of sussen. “Geen probleem, ik doe het wel”, terwijl alles in jou eigenlijk nee zegt. Dat maakt je niet zwak en het betekent ook niet dat je geen grenzen hebt. Pleasing kan een aangeleerde stressstrategie zijn: als iedereen rustig is, ben ik veilig. In deze aflevering maakt stressexpert Elke Van Hoof daarom eerst een belangrijk onderscheid. Rekening houden met anderen is niet hetzelfde als pleasen. Het verschil zit in één woord: keuze. Ze legt uit waarom sociale beoordeling voor je brein stressvol kan zijn, waarom één zucht van een collega als een alarmsignaal kan aanvoelen en waarom emoties inslikken meer energie vraagt dan het van buitenaf lijkt. Want je kunt er heel kalm uitzien, terwijl je zenuwstelsel de memo niet gekregen heeft. In deze aflevering ontdek je: • waarom een automatisch ja soms meer met stress dan met karakter te maken heeft; • hoe je het verschil herkent tussen zorgen voor een ander en jezelf voortdurend aanpassen; • hoe de pauzeknop je helpt om opnieuw ruimte te maken voor keuze. Het doel is niet om minder vriendelijk te worden. Wel dat je vriendelijkheid opnieuw een keuze wordt. Mededeling van de host Klik op de tijdcodes om naar het volgende hoofdstuk te gaan. (00:00:00) Introductie van de aflevering. (00:00:36) De haak: geen probleem, ik doe het wel. (00:01:58) Zorg is geen pleasing: het verschil zit in keuze. (00:02:52) Waarom stress ons braver kan maken. (00:04:29) Wat er in je brein gebeurt bij een automatisch ja. (00:07:45) De uitweg: de pauzeknop (00:08:36) Het minder gekende weetje: inslikken is twee jobs tegelijk. (00:10:30) Het luisterexperiment: de roze olifant. (00:15:01) Persoonlijke anekdote: de mail met vier keer sorry. (00:16:32) De vraag van de luisteraar: onderdrukken of reguleren, wat is het verschil? (00:18:38) Aan de slag op de werkvloer. (00:21:32) Wat neem je mee + de kleine stap van deze week. (00:23:39) Einde van de aflevering. --- Deze podcast kwam tot stand met de medewerking van Oh My People. Meer over Elke Van Hoof vind je op elkekijkt.be of OhMyPeople.be. --- Disclaimer: Stress aanpakken doe je nooit alleen. Elke Van Hoof benadrukt dat ook werkcontext én maatschappij mee bepalen hoe we ons voelen. In deze podcast ontdek je waarom de combinatie van die drie zo cruciaal is. --- Elke Van Hoof bij jou in het bedrijf of als keynotespeaker op jouw podium? Wat je in deze podcast hoort, kan je ook live beleven. Elke is een gevraagd keynotespeaker voor bedrijven, HR-teams en events die welzijn op het werk en leiderschap serieus nemen. Wetenschappelijk onderbouwd, praktisch vertaald, activerend en altijd op maat van jouw publiek of organisatie. Ontdek haar keynotes, workshops en opleidingen via https://www.ohmypeople.be/academy/

## Transcript

[0:00] SPEAKER_01: Meer dan ooit worstelen mensen met de donkere kanten van stress.
[0:04] SPEAKER_01: Maar wat als ik je vertel dat stress ook je geheime wapen kan zijn.
[0:09] SPEAKER_01: Welkom bij stress als BFF.
[0:12] SPEAKER_01: Ik ben Elke van den Hoofd en al 25 jaar stressexpert.
[0:16] SPEAKER_01: En ja, dat is lang genoeg om de flauwe cul van de feiten te scheiden: tijd om stress in de ogen te kijken.
[0:24] SPEAKER_01: Fijn dat jij erbij bent.
[0:36] SPEAKER_01: Vorige week beloofde ik je uit te zoeken waarom een brave, gemakkelijke dag je zo kan uitputen.
[0:43] SPEAKER_01: En daarvoor moeten we het vandaag hebben over een masker dat heel vriendelijk aan glimlachen.
[0:49] SPEAKER_01: Stel je voor: je komt ergens binnen en nog voor je je jas uit hebt, voel je de sfeer in de kamer.
[0:57] SPEAKER_01: Je ziet wie gespannen is, wie hulp nodig heeft, wie dreigt teleurgesteld te zijn.
[1:03] SPEAKER_01: En nog voor iemand iets vraagt, ben jij al aan het regelen, verzachten, zorgen en suzen.
[1:12] SPEAKER_01: Je hoort jezelf zeggen: geen probleem, ik doe het wel.
[1:17] SPEAKER_01: Je kiest maar sorry dat ik stoor.
[1:21] SPEAKER_01: Of laat maar.
[1:23] SPEAKER_01: Het is niet zo belangrijk.
[1:25] SPEAKER_01: En ondertussen zicht alles in jou eigenlijk neen.
[1:29] SPEAKER_01: Ken je dat?
[1:31] SPEAKER_01: Je bent niet de enige.
[1:33] SPEAKER_01: En van buitenaf klinkt het als een compliment.
[1:36] SPEAKER_01: Wat ben jij toch gemakkelijk?
[1:38] SPEAKER_01: Wat ben jij toch behulpzaam?
[1:40] SPEAKER_01: Maar wat als je vriendelijkheid niet altijd uit eigen goesting komt?
[1:46] SPEAKER_01: Wat als ze soms voorkomt uit stress?
[1:50] SPEAKER_01: Omdat jouw systeem ergens geleerd heeft.
[1:53] SPEAKER_01: Als iedereen rustig is, ben ik veilig.
[1:58] SPEAKER_01: Laten we meteen iets helder stellen, want ik wil je zorgzaamheid natuurlijk niet afpakken.
[2:05] SPEAKER_01: Rekening houden met anderen is niet hetzelfde als plezing.
[2:10] SPEAKER_01: Empathie is dus niet het probleem.
[2:12] SPEAKER_01: Het verschil zit in één woord.
[2:17] SPEAKER_01: Keuze.
[2:18] SPEAKER_01: Ik help jou omdat ik het wil en omdat ik er de ruimte en energie voor heb.
[2:24] SPEAKER_01: Dat is zorg.
[2:26] SPEAKER_01: Ik help jou omdat ik bang ben dat je anders kwaad, teleurgesteld of afstandelijk wordt?
[2:34] SPEAKER_01: Dat is eerder plezing.
[2:36] SPEAKER_01: Bij plezing schuif je aandacht zo hard naar de ander dat je eigen signalen stilaan onhoorbaar worden.
[2:45] SPEAKER_01: Je merkt pas achteraf dat je moe, kwaad of overprikkeld bent.
[2:52] SPEAKER_01: Maar waarom voelt ja zeggen dan zoveel veiliger dan neen?
[2:58] SPEAKER_01: En wat gebeurt er dan in je brein?
[3:01] SPEAKER_01: Daarvoor moet je weten hoe jouw brein naar andere mensen kijkt.
[3:07] SPEAKER_01: Je stresssysteem skant niet alleen op fysiek gevaar.
[3:12] SPEAKER_01: Op een auto dat de snel komt aangereden.
[3:15] SPEAKER_01: Het skant ook voortdurend op sociaal gevaar.
[3:19] SPEAKER_01: Afwijzing, conflict, teleurstelling, gezichtverlies.
[3:24] SPEAKER_01: En dat is geen ontwerpfout.
[3:27] SPEAKER_01: Mensen hebben altijd in groepen overleefd.
[3:31] SPEAKER_01: Erbij horen betekende eten, bescherming, warmte.
[3:36] SPEAKER_01: Er alleen voorstaan was levensgevaarlijk.
[3:40] SPEAKER_01: Jouw brein draagt die oude wijsheid nog altijd mee.
[3:45] SPEAKER_01: Voor jouw systeem is de dreiging iemand teleur te stellen dus geen detail.
[3:51] SPEAKER_01: Het is een alarm.
[3:53] SPEAKER_01: In onderzoek zie je dat ook: beoordeeld worden, een kritisch publiek hebben, het idee dat anderen je afwijzen, dat gaat samen met meetbare lichamelijke stressreacties.
[4:05] SPEAKER_01: Sociale beoordeling is voor je lijf een echte stressor.
[4:10] SPEAKER_01: Dus als je leidinggevende vraag, kan jij dit er nog even bij nemen?
[4:16] SPEAKER_01: Dan hoort jouw systeem soms niet alleen die vraag.
[4:20] SPEAKER_01: Het hoort ook stel niemand teleur.
[4:23] SPEAKER_01: Bewijs dat je waardevol bent.
[4:26] SPEAKER_01: Hou je plek in de groep veilig.
[4:30] SPEAKER_01: En dan gebeurt er iets belangrijks.
[4:32] SPEAKER_01: In je hoofd werken op zo'n moment twee systemen.
[4:36] SPEAKER_01: Elk op een andere snelheid.
[4:39] SPEAKER_01: Er is een snelle bewaker, en die ken je al, dat is die rookmelder.
[4:44] SPEAKER_01: Die pikt in een fractie van een seconde signalen op.
[4:47] SPEAKER_01: Een zucht, een frons, een korte toon.
[4:50] SPEAKER_01: En er is een trage afweger.
[4:54] SPEAKER_01: Het deel van jou dat rustig kan nadenken.
[4:58] SPEAKER_01: Heb ik hier tijd voor?
[5:00] SPEAKER_01: Wat wil ik?
[5:02] SPEAKER_01: En wat schuift er dan?
[5:04] SPEAKER_01: Onderspanning.
[5:05] SPEAKER_01: Wint de snelle bewaker al tijd.
[5:09] SPEAKER_01: Die is daarvoor gebouwd.
[5:12] SPEAKER_01: En dus is je gezicht al vriendelijk en je ja al onderweg.
[5:17] SPEAKER_01: Nog voor je afweger goed en wel aan tafel zit.
[5:22] SPEAKER_01: En opnieuw, dat heeft niets te maken met zwakte.
[5:26] SPEAKER_01: Dat is ook geen gebrek aan karakter.
[5:29] SPEAKER_01: Dat is de manier waarop snelle sociale bescherming werkt.
[5:33] SPEAKER_01: Alleen snelle bescherming is niet hetzelfde als een vrije keuze.
[5:40] SPEAKER_01: Blijft dus de vraag: waarom kiest je systeem uitgerekend plezen en niet iets anders?
[5:48] SPEAKER_01: Omdat het werkt.
[5:50] SPEAKER_01: Kijk eens naar wat er gebeurt, stap voor stap.
[5:53] SPEAKER_01: Respanning.
[5:54] SPEAKER_01: Iemand is teleurgesteld kort af, moeilijk leesbaar.
[5:58] SPEAKER_01: Jij past je aan, je zegt ja, je verzacht, je neemt over, je slikt je mening in en dan zakt de spanning in de kamer.
[6:09] SPEAKER_01: En heel even ook in jou.
[6:12] SPEAKER_01: Opluchting.
[6:14] SPEAKER_01: En precies daar gebeurt het.
[6:16] SPEAKER_01: Je brein noteert die opluchting als bewijs.
[6:20] SPEAKER_01: Dit werkte.
[6:21] SPEAKER_01: Als ik me aanpas, wordt het veilig.
[6:25] SPEAKER_01: En de volgende keer staat datzelfde gedrag dus gewoon sneller klaar.
[6:30] SPEAKER_01: En de keer daarna nog sneller.
[6:33] SPEAKER_01: Zo sluit een pad in niet omdat je zwak bent, maar omdat je brein beloond werd met rust.
[6:41] SPEAKER_01: Telkens opnieuw.
[6:43] SPEAKER_01: En bij sommige mensen begon dat vroeg in een omgeving waar weinig ruimte was voor neen of voor lastige emoties.
[6:52] SPEAKER_01: Bij anderen is er geen duidelijke oorsprong en dat hoeft ook niet.
[6:57] SPEAKER_01: Je hoeft niet te weten waar een pad begon om te beslissen of je het vandaag nog wil bewandelen.
[7:04] SPEAKER_01: En waarom slaat die rookmelder zo snel aan, ook als de mensen rondom jou eigenlijk veilig en redelijk zijn?
[7:13] SPEAKER_01: Omdat een rookmelder liever tien keer te vroeg afgaat dan één keer te laat.
[7:20] SPEAKER_01: Voor jouw systeem is te vriendelijk zijn een kleine fout.
[7:24] SPEAKER_01: Iemand kwaadmaken of verliezen daarentegen, dat voelt voor een brein altijd als een grootte.
[7:31] SPEAKER_01: En dus kiest het voor het valse alarm.
[7:34] SPEAKER_01: Elke keer, opnieuw.
[7:36] SPEAKER_01: Het alarm liegt niet over de spanning die er is.
[7:40] SPEAKER_01: Het kan zich alleen vergissen in de grootte van het gevaar.
[7:46] SPEAKER_01: En als je dit snapt, snap je ook meteen de uitweg.
[7:49] SPEAKER_01: Die zit dus niet in harder worden of in minder vriendelijk zijn.
[7:53] SPEAKER_01: Die zit in tijd.
[7:55] SPEAKER_01: Ene zin, ik denk er even over na en laat het je straks weten.
[8:00] SPEAKER_01: Of ik check even de agenda en kom dan graag bij je terug.
[8:06] SPEAKER_01: Dat is de pauzeknop.
[8:08] SPEAKER_01: Die ene zin geeft je trage afweger de kans om mee aan tafel te komen.
[8:14] SPEAKER_01: En dan kun je jezelf drie vragen stellen.
[8:18] SPEAKER_01: Heb ik hier ruimte voor en wil ik dit werkelijk?
[8:21] SPEAKER_01: Misschien blijft je antwoord ja, prima.
[8:24] SPEAKER_01: Maar dan is het een ja dat jij gekozen hebt.
[8:28] SPEAKER_01: Geen ja dat je zomaar eens overkwam.
[8:31] SPEAKER_01: En dan is er nog iets wat heel veel mensen niet weten.
[8:36] SPEAKER_01: Je emotie verbergen is niet hetzelfde als je stress verminderen.
[8:42] SPEAKER_01: Onderzoek dat verschillende studies benoelden, zag dat mensen die hun emotie actief moesten onderdrukken tijdens stress gemiddeld meer lichamelijke stressreactie vertoonde dan mensen die dat niet hoefden te doen.
[8:57] SPEAKER_01: Je kan er dus heel kalm uitzien, terwijl je zenuwstelsel de memo niet gekregen heeft.
[9:04] SPEAKER_01: Hoe kan dat?
[9:05] SPEAKER_01: Omdat je brein bij inslikken twee jobs tegelijk doet.
[9:09] SPEAKER_01: Een deel van jou voelt dit raakt mij, dit klopt niet.
[9:14] SPEAKER_01: En een ander deel zegt.
[9:16] SPEAKER_01: Laat niets zien.
[9:18] SPEAKER_01: Blijf vriendelijk, maak het niet lastig.
[9:21] SPEAKER_01: En dat tweede deel is je mentale verkeersagent die al je gezichtsspieren, woorden en reacties in het gereel houdt.
[9:31] SPEAKER_01: Maar de file is daarmee niet opgelost.
[9:33] SPEAKER_01: Er staat alleen iemand extra aan dat kruispunt.
[9:37] SPEAKER_01: Daarom kun je na een gesprek waarin je zo flink rustig bleef, toch compleet leeg zijn.
[9:45] SPEAKER_01: Je hebt niet alleen het gesprek gevoerd, je hebt ook voortdurend jezelf gemanaged.
[9:51] SPEAKER_01: Je blust dan wel het lampje op dat dashboard.
[9:54] SPEAKER_01: Maar niet het probleem onder de motorkap.
[9:58] SPEAKER_01: Eén kanttekening nog wel.
[10:00] SPEAKER_01: Het onderzoek naar people pleasing is wel erg jong.
[10:03] SPEAKER_01: Er zijn verbanden gevonden met minder welbevinden en meer eenzaamheid.
[10:08] SPEAKER_01: Maar dat zijn verbanden.
[10:09] SPEAKER_01: Geen direct oorzakelijk bewijs dat plezing alleen maar die klachten veroorzaakt.
[10:14] SPEAKER_01: Wat wel vaststaat, dat heb je ook net gehoord.
[10:18] SPEAKER_01: Aanpasse onder spanning is aangeleerd gedrag.
[10:21] SPEAKER_01: En alles wat aangeleerd is, kan ook weer afgeleerd worden.
[10:26] SPEAKER_01: En dat hoef jij van mij niet aan te nemen.
[10:30] SPEAKER_01: Het is tijd voor een luisterexperiment, vandaag geen denkproefje, maar een doelproefje.
[10:43] SPEAKER_01: Duurt een halve minuut.
[10:45] SPEAKER_01: Je hebt er ook niks voor nodig.
[10:46] SPEAKER_01: Je kunt niets fout doen.
[10:48] SPEAKER_01: Zit je tussen de mensen?
[10:50] SPEAKER_01: Doe dan gewoon even een gedachte mee.
[10:52] SPEAKER_01: En wil jij liever alleen luisteren?
[10:54] SPEAKER_01: Ook prima.
[10:56] SPEAKER_01: Denk aan iemand die jij niet graag teleurstelt.
[11:00] SPEAKER_01: Een collega, uw leidinggevende of gewoon iemand thuis.
[11:05] SPEAKER_01: Heb je die persoon voor ogen?
[11:08] SPEAKER_01: Stel je nu voor dat die jou vandaag iets vraagt wat er eigenlijk niet bij kan.
[11:16] SPEAKER_01: En jij antwoord hardop, of in je hoofd, met deze zin.
[11:22] SPEAKER_00: Nee, dat lukt me niet.
[11:25] SPEAKER_01: Geen uitleg erbij, geen sorry, alleen die zin.
[11:31] SPEAKER_01: Ik ga even zwijgen, zodat jij hem kan zeggen en let dan op wat er in je lichaam gebeurt.
[11:44] SPEAKER_00: En wat merkte je?
[11:46] SPEAKER_01: Bij veel mensen gebeurt er iets: een lichte spanning de hoogte van de borst of de keel.
[11:52] SPEAKER_01: De reflex om er meteen iets achteraan te plakken.
[11:55] SPEAKER_01: Een uitleg geven, een verzachting geven.
[11:59] SPEAKER_01: Maar misschien lukt het toch wel.
[12:02] SPEAKER_01: Sommige mensen kregen de zin niet eens af zonder te glimlachen.
[12:07] SPEAKER_01: Besef nu wat er hier gebeurde.
[12:09] SPEAKER_01: Er was niemand in de kamer.
[12:11] SPEAKER_01: Er stond niets op het spel.
[12:13] SPEAKER_01: De vraag bestond niet eens echt.
[12:17] SPEAKER_01: En toch reageerde jouw systeem alsof er iets te verliezen viel.
[12:22] SPEAKER_01: Dat is uw rookmelder.
[12:24] SPEAKER_01: Live aan het werk.
[12:27] SPEAKER_01: Je hebt hem net zelf horen afgaan bij een neen dat alleen in je verbeelding bestond.
[12:33] SPEAKER_01: En dan nu even het tweede deel, want ik laat je niet achter mij alleen dat ongemak.
[12:38] SPEAKER_01: Neem dezelfde persoon dezelfde vraag, maar nu antwoord je met de andere zin.
[12:46] SPEAKER_00: Ik denk er even over na en laat het je straks weten.
[12:51] SPEAKER_00: Zeg hem ook een keer hardop of van binnen.
[12:57] SPEAKER_00: Voel je dat verschil?
[12:59] SPEAKER_01: Bij de meeste mensen is die zin lichter.
[13:03] SPEAKER_01: Want er valt eigenlijk niets te verdedigen.
[13:06] SPEAKER_01: Je wijst niemand af, je koopt alleen een beetje tijd.
[13:11] SPEAKER_01: En precies daarom werkt die pauzeknop.
[13:14] SPEAKER_01: Hij vraagt van je rookmelder veel minder moed dan een neen.
[13:20] SPEAKER_01: En hij geeft u een trage afweger toch de ruimte om mee te gaan beslissen.
[13:27] SPEAKER_01: Wat je daarnet voelde dat korte ongemak bij een ingebeeld nee, dat is de prijs die een grens één keer kost.
[13:37] SPEAKER_01: Wie dus altijd ja zegt, betaalt een andere prijs.
[13:41] SPEAKER_01: Niet één keer kort, maar de hele dag door.
[13:44] SPEAKER_01: In stilte uit uw eigen energiebudget.
[13:48] SPEAKER_01: Het ongemak van een neen, is ook scherp, maar wel heel kort.
[13:54] SPEAKER_01: De kost van het masker is zacht, maar eigenlijk zonder een einde.
[13:59] SPEAKER_01: Uw energiebudget loopt gewoon langzaam, maar zeker leeg.
[14:04] SPEAKER_01: Dat is de som die je systeem nooit voor u maakt, omdat het eigenlijk alleen maar naar een eerstvolgende seconde kijkt.
[14:13] SPEAKER_01: Maar ondertussen zijn we wel al die energie kwijt.
[14:17] SPEAKER_01: En sinds vandaag weet jij dus hoe het werkt.
[14:22] SPEAKER_01: Dit proefje is een demonstratie.
[14:24] SPEAKER_01: Voelde je bij het nee helemaal niets.
[14:27] SPEAKER_01: Ook goed.
[14:28] SPEAKER_01: Misschien is neezing voor je minder beladen of was de situatie niet scherp genoeg, stond er niet voldoende op het spel.
[14:37] SPEAKER_01: Het doel van vandaag is sowieso niet minder vriendelijk worden.
[14:41] SPEAKER_01: Het doel is dat uw vriendelijkheid weer een keuze wordt in plaats van een bewakingsopdracht.
[14:48] SPEAKER_01: Ken jij iemand die voor iedereen klaarstaat en zich stevast als laatste zet?
[14:54] SPEAKER_01: Stuur die persoon deze aflevering door.
[14:57] SPEAKER_01: Zo creëer jij samen met mij impact.
[15:02] SPEAKER_01: Je herinnert u misschien dat ik ooit vertelde dat iemand mij een lastig mens noemde, omdat ik conflicten niet kan laten liggen.
[15:10] SPEAKER_01: Je zou dus denken dat pleasing mijn probleem niet is.
[15:16] SPEAKER_01: Een tijdje geleden betrapte ik mezelf op een vrijdagavond.
[15:20] SPEAKER_01: Kart voor zeven of zoiets, terwijl ik een bericht van drie zinnen aan het herschrijven was.
[15:26] SPEAKER_01: Voor de vierde keer.
[15:28] SPEAKER_01: Er stond een vraag in die ik eigenlijk niet wilde stellen.
[15:33] SPEAKER_01: Laat staan zo voorzichtig.
[15:35] SPEAKER_01: En bij elke versie werd mijn vraag kleiner en met een sorry groter.
[15:40] SPEAKER_01: Sorry, dat ik nog stoor.
[15:42] SPEAKER_01: Als het niet past, geen enkel probleem.
[15:45] SPEAKER_01: Ken het?
[15:46] SPEAKER_01: Terwijl het wel dringend was.
[15:49] SPEAKER_01: Toen ik het door had, moest ik dus ook bijna lachen.
[15:52] SPEAKER_01: Daar zat ik.
[15:53] SPEAKER_01: Mijn eigen behoefte wechte gommen uit Schrik voor een zucht aan de andere kant van dat scherm.
[16:00] SPEAKER_01: Het was een zware week geweest en mijn rookmelder stond dus was scherper afgesteld dan anders.
[16:06] SPEAKER_01: Want zo werkt dit patroon.
[16:09] SPEAKER_01: Het kiest zijn momenten.
[16:10] SPEAKER_01: Hoe vermoeider of gespannener dat je bent, hoe sneller je snelle bewaker het overneemt.
[16:17] SPEAKER_01: Ik heb dat bericht uiteindelijk in twee zinnen verstuurd zonder sorry.
[16:22] SPEAKER_01: Het antwoord dat kwam was ook gewoon vriendelijk.
[16:25] SPEAKER_01: Maar dat betekent dat ook ik, als stressxpert, dat masker al eens dragen zonder te merken die ik wil.
[16:32] SPEAKER_01: Het is tijd voor de vraag van de luisteraar.
[16:36] SPEAKER_01: Vandaag komt ze van Len en ik laat ze je even horen.
[16:41] SPEAKER_02: Elke, ik snap het niet helemaal.
[16:44] SPEAKER_02: Rustig blijven is toch niet gezond.
[16:46] SPEAKER_02: Wat is het verschil tussen je emoties onderdrukken en ze reguleren?
[16:55] SPEAKER_01: Len, wat een goede vraag.
[16:58] SPEAKER_01: Want die twee worden constant door elkaar gehaald.
[17:02] SPEAKER_01: Reguleren is niet doen alsof je niets voelt.
[17:06] SPEAKER_01: Reguleren is voelen zonder dat je gevoel met u gaat lopen.
[17:12] SPEAKER_01: Onderdrukken is de emotie wegsteken en hopen dat ze onderweg niet terug naar boven komt.
[17:20] SPEAKER_01: Concreet, uw leidinggevende schuift op vrijdag om kwart voor vijf nog even wat werk door.
[17:27] SPEAKER_01: Onderdrukken klinkt als ja hoor, geen enkel probleem.
[17:31] SPEAKER_01: Met een glimlach, maar wel een gespannen kaak.
[17:34] SPEAKER_01: Reguleren klinkt als ik merk dat ik hier spanning van krijg, want mijn planning zit eigenlijk al vol.
[17:42] SPEAKER_01: Ik wil je natuurlijk helpen.
[17:45] SPEAKER_01: Maar wat wil je dan dat ik verplaats?
[17:49] SPEAKER_01: Ziet het verschil?
[17:50] SPEAKER_01: Je maakt de emotie niet groter, je gebruikt ze eigenlijk gewoon als informatie.
[17:57] SPEAKER_01: En dan natuurlijk een beetje nuance, dat is belangrijk.
[18:00] SPEAKER_01: Onderdrukken is eigenlijk niet fout.
[18:02] SPEAKER_01: Tijdens een crisismoment of een moeilijke vergadering is parkeren gewoon verstandig.
[18:08] SPEAKER_01: Dus parkeren mag.
[18:10] SPEAKER_01: Het wordt pas een uitdaging als dat parkeren een permanente tactiek wordt.
[18:16] SPEAKER_01: Dus rustig blijven, dat is zeker geen zwakte van u.
[18:22] SPEAKER_01: De kunst is echt dat het gewoon een keuze blijft.
[18:27] SPEAKER_01: En zie jij als luisteraar ook met een vraag, stuur ze ons in via de link in onze show notes.
[18:33] SPEAKER_01: En wie weet hoor jij jouw vraag hier binnenkort terug.
[18:38] SPEAKER_01: Hoe doen we dit op de werkvloer?
[18:40] SPEAKER_01: Eerst wat niet helpt: pleasing belonen en het engagement noemen.
[18:45] SPEAKER_01: De medewerker die nooit lastig doet, altijd beschikbaar is en elk conflict verzacht, wordt eigenlijk veel te vaak gezien als een droomcollega.
[18:55] SPEAKER_01: Maar je weet nu wat daar kan achter zitten.
[18:58] SPEAKER_01: Iemand die veel onzichtbare energie steekt in aanpassen, overnemen en sfeer bewaken.
[19:05] SPEAKER_01: Dus wie altijd ja zegt, is niet per definitie geënageerd.
[19:10] SPEAKER_01: Soms is die gewoon aan het overleven.
[19:13] SPEAKER_01: Wat kan je nu zelf doen als medewerker?
[19:16] SPEAKER_01: Begin niet met de grote korte nee, maar gebruik de pauzeknop die je intussen kent.
[19:23] SPEAKER_01: Ik denk er even over na en laat het je straks weten.
[19:27] SPEAKER_01: Of laat mij even checken wat een agenda al vraagt en ik kom bij je terug.
[19:33] SPEAKER_01: En oefen langzaam maar zeker één micro nee.
[19:38] SPEAKER_01: Vandaag lukt het me niet, maar donderdag kan ik best 20 minuten meedenken.
[19:44] SPEAKER_01: Of ik begrijp dat dit dringend is, maar ik kan niet alles tegelijk.
[19:49] SPEAKER_01: Dus welke prioriteit wil je dat ik laat vallen?
[19:52] SPEAKER_01: Een heerlijke, ik kan er dit niet bijnemen, is vaak relationeler dan een uitgeputte ah ja, die je nadien toch niet kunt waarmaken.
[20:04] SPEAKER_01: En elk microné dat goed afloopt, leert je brein iets nieuws.
[20:10] SPEAKER_01: Namelijk dat een grens niet automatisch leidt tot afwijzing.
[20:15] SPEAKER_01: Dus zo herschrijf jokilus stap voor stap.
[20:20] SPEAKER_01: En ben je leidinggevende?
[20:21] SPEAKER_01: Kijk dan eens rond in je team.
[20:23] SPEAKER_01: Wie regelt daar de hele dag de emotionele luchtkwaliteit?
[20:28] SPEAKER_01: Vaak is dat degene die dat het minste hoort klagen.
[20:31] SPEAKER_01: Vraag die persoon niet nog meer erbij.
[20:36] SPEAKER_01: Omdat het toch altijd lukt.
[20:40] SPEAKER_01: Vraag liever expliciet naar bezwaren.
[20:42] SPEAKER_01: Wat zien we hier over het hoofd?
[20:45] SPEAKER_01: Wat maakt dit lastig voor je?
[20:47] SPEAKER_01: Of hebben we gewoon als team te veel op ons bord?
[20:50] SPEAKER_01: Als er dan een neen komt, behandel die nee als informatie, niet als weerstand.
[20:56] SPEAKER_01: Een gezonde werkvloer is geen plek zonder wrijving, dat weet al.
[21:00] SPEAKER_01: Wrijving maakt glans.
[21:02] SPEAKER_01: En als organisatie: één ding.
[21:05] SPEAKER_01: Bestraf niet, ook niet subtiel, waar nezigen wordt afgestraft en overbelasting normaal is, daar is de stress van je stilste medewerkers geen individueel probleem, maar een signaal van het systeem.
[21:22] SPEAKER_01: Je kunt mensen leren grenzen stellen zoveel je wilt, als de cultuur elke grens terugduwt, dwijt je eigenlijk met de kraan open.
[21:34] SPEAKER_01: Wat wil ik dat je meeneemt uit deze aflevering?
[21:37] SPEAKER_01: Drie dingen: het masker van de brave mens.
[21:41] SPEAKER_01: Dat is geen karaktertrek, maar vaak een stressstrategie.
[21:46] SPEAKER_01: Je systeem leerde ooit via de opluchting dat iedereen tevreden houden veilig was.
[21:54] SPEAKER_01: Compassie dus en geen schaamte.
[21:58] SPEAKER_01: Twee, kalm van buiten is niet hetzelfde als rustig van binnen.
[22:02] SPEAKER_01: Wie voortdurend inslikt, doet twee jobs tegelijk en betaalt dus die een tweede job uit het eigen energiebudget.
[22:10] SPEAKER_01: En drie.
[22:12] SPEAKER_01: Het doel is niet minder vriendelijk worden.
[22:15] SPEAKER_01: Wel dat uw behoefte evenveel plaats mag innemen als die van de ander.
[22:22] SPEAKER_00: Niet meer, evenveel.
[22:27] SPEAKER_00: Wees dus gerust de vuurtoren.
[22:30] SPEAKER_01: Geef richting.
[22:31] SPEAKER_01: Blijf nabij, maar draagt niemand op uw rug naar de overkant.
[22:36] SPEAKER_01: Uw kleine stap voor deze week.
[22:39] SPEAKER_01: Merk één moment op waarop je automatisch ja zegt.
[22:43] SPEAKER_01: Zet er geen oordeel op.
[22:45] SPEAKER_01: Alleen nieuwsgierigheid.
[22:47] SPEAKER_01: Doe ik dit uit hoesting of uit schrik voor de teleurstelling van de ander.
[22:52] SPEAKER_01: En probeer dan te zien die je daarnet zelf al geoefend hebt.
[22:56] SPEAKER_01: Ik denk er even over na.
[22:58] SPEAKER_01: Ik kom bij je terug.
[23:00] SPEAKER_01: Meer hoeft het niet te zijn.
[23:02] SPEAKER_01: En gliepten het ja er toch weer automatisch uit.
[23:07] SPEAKER_01: Dan mog jij gewoon terugkomen op je antwoord.
[23:10] SPEAKER_01: Een grens stellen na een automatisch ja is niet onbetrouwbaar.
[23:15] SPEAKER_01: Dat is gewoon herstellen.
[23:17] SPEAKER_01: 1% meer ruimte voor jezelf is eigenlijk al een andere richting.
[23:21] SPEAKER_01: En weet alles om hiermee verder te oefenen vind je via de socials.
[23:27] SPEAKER_01: Volgende week beging ik met een citroen.
[23:31] SPEAKER_01: Of eigenlijk met de vraag waarom jij van elke tegenslag zo nodig limonade moet maken.
[23:39] SPEAKER_01: Ik ben Elke van der Hoofd en je luisterde naar stress als BFF, waar stress niet langer je vijand is, maar je eerlijke, rauwe sidekick.
[23:48] SPEAKER_01: Raakte dit iets in jou?
[23:50] SPEAKER_01: Mooi.
[23:51] SPEAKER_01: Abonneer je dan op je favoriete luisterkanaal of deel hem met mensen waarvan je denkt dat hij of zij er iets aan heeft.
[23:59] SPEAKER_01: En vergeet niet, stress hoort erbij.
[24:02] SPEAKER_01: Het is hoe je ermee omgaat dat het verschil maakt.
[24:06] SPEAKER_01: Tot de volgende!

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.