# E53: Waarom iedereen zo bot lijkt op je drukste dagen

An episode of [Stress als BFF](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1835403863), 25 Aug 2026, 27 min.

Audio: https://www.buzzsprout.com/2647948/episodes/19747276-e53-waarom-iedereen-zo-bot-lijkt-op-je-drukste-dagen.mp3

Waarom lijkt iedereen zo onbeleefd, net op de dagen dat jij het al zwaar hebt? Je stuurt een collega drie zorgvuldige vragen. Vijf minuten later: "Ja. Nee. Later." Geen groet, geen uitleg. En in je hoofd start een filmpje: ze respecteert me niet… Stressexpert Elke Van Hoof legt uit wat je brein doet met een bericht waar te weinig informatie in zit, en waarom dat op je drukste dagen anders uitvalt. Het zegt minder over het karakter van je collega en over jouw gevoeligheid dan je denkt. Ze laat je de situatie letterlijk door een andere bril bekijken via een luisterexperiment: de Brilwissel. Maar Elke blijft eerlijk: een welwillende verklaring is geen toverstaf en geen vrijgeleide voor bot gedrag. Het is een pauzeknop voor jouw systeem, zodat jij daarna helder kunt kiezen: een vraag stellen, een grens stellen, of het laten passeren. Mededeling van de host Klik op de tijdcodes om naar het volgende hoofdstuk te gaan. (00:00:00) Introductie van de aflevering (00:00:37) Waarom iedereen zo bot lijkt op je drukste dagen. (00:03:13) De twee brillen: een harde voor de ander, een zachte voor jezelf. (00:04:07) De fundamental attribution error in mensentaal. (00:05:50) Lazarus als lens: stress zit in je beoordeling van de situatie. (00:06:49) De cirkel: hoe je eigen invulling opnieuw spanning creëert. (00:07:39) Wat je brein doet met een bericht zonder context. (00:10:44) Het luisterexperiment: de Brilwissel. (00:13:22) Je eerste interpretatie als hypothese, niet als feit. (00:14:15) Persoonlijke anekdote: de botsing na de vakantie. (00:17:05) De vraag van de luisteraar: moet ik bot gedrag blijven goedpraten? (00:19:32) Aan de slag op de werkvloer: als medewerker, leidinggevende en organisatie. (00:22:23) Wat neem je mee, en je kleine stap van deze week. (00:25:50) Vooruitblik: wat als de wrijving toch een conflict wordt? (00:26:02) Einde van de aflevering. Deze podcast kwam tot stand met de medewerking van Oh My People. Meer over Elke Van Hoof vind je op elkekijkt.be of OhMyPeople.be. Disclaimer: Stress aanpakken doe je nooit alleen. Elke Van Hoof benadrukt dat ook werkcontext én maatschappij mee bepalen hoe we ons voelen. In deze podcast ontdek je waarom de combinatie van die drie zo cruciaal is. Elke Van Hoof bij jou in het bedrijf of als keynotespeaker op jouw podium? Wat je in deze podcast hoort, kan je ook live beleven. Elke is een gevraagd keynotespeaker voor bedrijven, HR-teams en events die welzijn op het werk en leiderschap serieus nemen. Wetenschappelijk onderbouwd, praktisch vertaald, activerend en altijd op maat van jouw publiek of organisatie. Ontdek haar keynotes, workshops en opleidingen via https://www.ohmypeople.be/academy/

## Transcript

[0:00] SPEAKER_01: Meer dan ooit worstelen mensen met de donkere kanten van stress, maar wat als ik je vertel dat stress ook je geheime wapen kan zijn.
[0:09] SPEAKER_01: Welkom bij Stras als BFF.
[0:12] SPEAKER_01: Ik ben Elke van Hoofd en al 25 jaar stressexpert.
[0:16] SPEAKER_01: En ja, dat is lang genoeg om de flauwe kul van de feiten te scheiden: tijd om stress in de ogen te kijken.
[0:24] SPEAKER_01: Fijn dat jij erbij bent.
[0:37] SPEAKER_01: Vandaag zoek ik met jou uit waarom andere mensen zo onbeleefd lijken op de dagen dat jij het als waar hebt, en of dat wel aan hen ligt.
[0:50] SPEAKER_01: Stel je voor, het is tien voor 12.
[0:53] SPEAKER_01: Je loopt al de hele voormiddag achter en je stuurt een collega een zorgvuldige mail met drie vragen.
[1:01] SPEAKER_01: Want je hebt daar antwoord nodig om verder te kunnen en vijf minuten later piept je scherm haar antwoord ja en later.
[1:12] SPEAKER_01: Geen hallo, geen groet, geen uitleg.
[1:16] SPEAKER_01: Voel het?
[1:18] SPEAKER_01: Uw kakenspannen op en in uw hoofd start een filmpje.
[1:22] SPEAKER_01: Ze vindt men vragen dom, ze heeft geen respect.
[1:25] SPEAKER_01: Altijd hetzelfde met haar.
[1:28] SPEAKER_01: Herken je dit?
[1:29] SPEAKER_01: Want we doen het wel allemaal.
[1:31] SPEAKER_01: En op drukke dagen kan die snelle invulling makkelijker op de voorgrond komen.
[1:38] SPEAKER_01: Maar wat als dat snelle, harde oordeel geen bewijs is van haar slecht karakter.
[1:46] SPEAKER_01: En ook niet van jouw overgevoeligheid.
[1:50] SPEAKER_01: Wat als het gewoon je brein is dat onder stress sneller een verhaal invult bij wat het niet weet.
[1:58] SPEAKER_01: En let op, dat ligt niet aan uw karakter.
[2:01] SPEAKER_01: Dat is een neiging, een neiging die we allemaal hebben.
[2:06] SPEAKER_01: En een neiging kan je leren opmerken en bovendien bijsturen.
[2:10] SPEAKER_01: Ik herken dat trouwens ook bij mezelf.
[2:13] SPEAKER_01: De laatste tijd ik er geregeld op gewezen dat ik er veel toegankelijker uitzien nu mijn haar lang is en een beikje krult.
[2:21] SPEAKER_01: Vroeger droeg ik het heel kort.
[2:25] SPEAKER_01: Handig, makkelijk, zeker in een druk leven met jonge kinderen.
[2:29] SPEAKER_01: En blijkbaar is mijn uitstraling met de lengte van mijn haar helemaal mee verandert.
[2:35] SPEAKER_01: Terwijl de waarde van waaruit ik met de mensen rondom mij omga nog altijd dezelfde zijn.
[2:41] SPEAKER_01: Net als de woorden die ik kies of de manier waarop ik feedback geef.
[2:47] SPEAKER_01: Misschien herken jij dat ook wel feedback die je altijd terugkrijgt en waarbij je je afvraagt: waar komt dat nu toch vandaan?
[2:57] SPEAKER_01: Luister dan zeker even mee naar de rest van deze aflevering.
[3:02] SPEAKER_01: Ik wil u vandaag één beeld meegeven.
[3:07] SPEAKER_01: Uw brein draagt twee verschillende brillen.
[3:13] SPEAKER_01: Voor de ander zet het een harde bril op.
[3:16] SPEAKER_01: Door die harde bril zie je alleen wat zichtbaar is.
[3:20] SPEAKER_01: Het gedrag, de korte mael, de toon, de dichtgeslagen deur.
[3:24] SPEAKER_01: Bij wijze van spreken.
[3:26] SPEAKER_01: Voor uzelf zet het een zachte bril op.
[3:30] SPEAKER_01: En door die bril zie jij iets wat niemand anders kan zien.
[3:34] SPEAKER_01: Met name uw eigen intentie, uw eigen goede bedoelingen.
[3:40] SPEAKER_01: Jij weet dat je gehaast was, moe of bezorgd.
[3:44] SPEAKER_01: De ander ziet alleen je korte antwoord.
[3:46] SPEAKER_01: En daar loopt het dan mis.
[3:49] SPEAKER_01: Niet omdat iemand slecht is, maar omdat we elkaars binnenkant niet kunnen zien.
[3:55] SPEAKER_01: Voor de ander vullen we die binnenkant zelf in.
[3:59] SPEAKER_01: Onder acute stress kan het moeilijker worden om meerdere mogelijke verklaringen voor iemands gedrag open te houden.
[4:07] SPEAKER_01: Daardoor kan een negatieve invulling sneller opkomen.
[4:11] SPEAKER_01: In de psychologie heeft die harde bril een naam.
[4:16] SPEAKER_01: De fundamental attribution error, de fundamentele attributiefout in mensentaal.
[4:25] SPEAKER_01: We kunnen het gedrag van een ander soms te snel gaan bekijken dat het iets zegt over wie die persoon is, terwijl we de situatie te weinig meewegen.
[4:37] SPEAKER_01: Ze is onbeleefd in plaats van ik heb nog geen idee wat er speelt.
[4:42] SPEAKER_01: Dat is dus geen diagnose van een conflict.
[4:46] SPEAKER_01: Conflicten hebben trouwens ook andere oorzaken dan denkfouten.
[4:50] SPEAKER_01: Zie het vooral als een mogelijke denkstap die bij onduidelijk gedrag, zoals een kort mailtje, de moeite waard is om te controleren.
[5:01] SPEAKER_01: En als er dan nog stress bijkomt, er is experimenteel onderzoek waarin mensen na een fysiologische stressor het gedrag van anderen vaker aan karakter toeschreven en er negatief over oordeelde.
[5:15] SPEAKER_01: Voorzichtig vertaald onder acute stress kan de kans toenemen dat uw brein denkt wat een botte mens.
[5:26] SPEAKER_01: In plaats van wat een lastige situatie moet dat zijn.
[5:31] SPEAKER_01: Kan niet.
[5:33] SPEAKER_01: Het verschil per persoon, het verschil per moment.
[5:36] SPEAKER_01: Kan dus mee verklaren waarom mensen net op jouw drugste dagen sneller onuitstaanbaar lijken.
[5:46] SPEAKER_01: En hier wil ik nog een tweede kader binnenfietsen.
[5:50] SPEAKER_01: Het kader van de onderzoekers en theoretici zoals Lazarus en Volkman.
[5:56] SPEAKER_01: Zij beschreven stress niet als een eigenschap van de situatie, maar vooral van uw eigen beoordeling ervan.
[6:04] SPEAKER_01: Uw brein stelt razendsnel twee vragen.
[6:07] SPEAKER_01: Eén.
[6:07] SPEAKER_01: Is dit een bedreiging voor mij?
[6:09] SPEAKER_01: 2.
[6:10] SPEAKER_01: Kan ik dit aan?
[6:11] SPEAKER_01: Lees je dat korte mailtje als zij respecteert mij niet.
[6:16] SPEAKER_01: Dan is het antwoord op vraag 1.
[6:19] SPEAKER_01: 1.
[6:19] SPEAKER_01: Ja, er is dreiging.
[6:22] SPEAKER_01: Dan kan je lichaam en aandachtssysteem die situatie sneller als urgent of bedreigend gaan behandelen.
[6:29] SPEAKER_01: Lees je datzelfde mailtje als zij zit waarschijnlijk zelf tot over haar oren in het werk, dan is er veel minder bedreiging.
[6:40] SPEAKER_01: Het zijn dezelfde woorden op je scherm, maar een ander verhaal in uw hoofd.
[6:44] SPEAKER_01: Een andere lading gevoel in uw lijf.
[6:49] SPEAKER_01: Zie je de cirkel?
[6:50] SPEAKER_01: Stress kan uw interpretatie kleuren en een dreigende interpretatie kan op haar beurt weer extra spanning oproepen.
[6:59] SPEAKER_01: Dus drie stappen.
[7:01] SPEAKER_01: Je bent al gespannen, je vult bij onduidelijk gedrag sneller een slechte bedoeling in en die invulling voelt als een feit en dus gaat ernaar reageren.
[7:13] SPEAKER_01: Kort af terugmelen, vermijden of zuchten tegen een andere collega bij het koffiemachine.
[7:20] SPEAKER_01: Zo krijgt de ander ook iets om hard over te oordelen.
[7:26] SPEAKER_01: Wrijving hoort erbij tussen mensen.
[7:29] SPEAKER_01: Wrijving maakt zelfs glans.
[7:32] SPEAKER_01: Maar deze cirkel maakt geen glans, alleen krassen, slijtage.
[7:39] SPEAKER_01: En wat gebeurt er dan in je hersenen?
[7:42] SPEAKER_01: Niet één klein hersendeel neemt het stuur over en jij hebt niets meer in te brengen.
[7:48] SPEAKER_01: Zo simpel werkt het niet.
[7:50] SPEAKER_01: Je brein krijgt bij zo'n kort bericht maar weinig informatie.
[7:55] SPEAKER_01: Drie woorden: geen gelaatsuitdrukking, geen stem en ook geen context.
[8:01] SPEAKER_01: En dus moet het razendsnel inschatten.
[8:04] SPEAKER_01: Is dit belangrijk voor mij?
[8:05] SPEAKER_01: Is het veilig?
[8:07] SPEAKER_01: Moet ik nu iets doen?
[8:09] SPEAKER_01: En daarbij gebruikt het niet alleen wat er letterlijk staat, maar wat jij in dat moment ook zelf meebrengt.
[8:17] SPEAKER_01: Uw tijdsdruk, een eerdere irritatie, een slechte nacht misschien, maar ook uw volle agenda.
[8:24] SPEAKER_01: En bij acute stress verschuiven aandacht en denken vaak richting mogelijke problemen.
[8:31] SPEAKER_01: Omdat wij zeer goed zijn in het scannen van potentiële dreigingen.
[8:37] SPEAKER_01: Ook al zijn ze dat nu nog niet.
[8:40] SPEAKER_01: Dus vandaar bij acute stress verschuiven aandacht en denken vaak richting mogelijke problemen terwijl afstand nemen, meerdere verklaringen voor het gedrag van de ander naast elkaar houden en bewust een ander perspectief kiezen, meer inspanning kunnen vragen.
[8:56] SPEAKER_01: En daarom is die eerste gedachte zo snel.
[9:00] SPEAKER_01: Wat een botte reactie.
[9:02] SPEAKER_01: Dat is uw brein dat probeert snel duidelijkheid te maken uit weinig en onvolledige informatie.
[9:10] SPEAKER_01: Alleen snel duidelijkheid maken is niet hetzelfde als het juist zien.
[9:15] SPEAKER_01: En daar zit onze speelruimte.
[9:17] SPEAKER_01: Da zit jouw speelruimte.
[9:20] SPEAKER_01: Je hoeft je eerste gedachte niet weg te duwen.
[9:23] SPEAKER_01: Je kunt haar opmerken.
[9:25] SPEAKER_01: Je noemt haar een eerste verhaal.
[9:27] SPEAKER_01: En dan voeg je één vraag toe.
[9:30] SPEAKER_01: Welke informatie mis ik nog?
[9:32] SPEAKER_01: En daarmee creëer je mentale ruimte om naast je eerste verklaring ook nog andere mogelijkheden te gaan overwegen.
[9:42] SPEAKER_01: De bedoeling is dus niet altijd denken dat de ander het goed bedoelt.
[9:48] SPEAKER_01: De bedoeling is je brein niet laten beslissen op basis van drie woorden en een stresspeak.
[9:54] SPEAKER_01: Een welwillende verklaring is geen toverstaf.
[9:58] SPEAKER_01: Onderzoek naar het bewust herbekijken van een situatie, iets wat wij in het vakjaar gewoon reappraisal noemen.
[10:06] SPEAKER_01: Dat onderzoek wijst erop dat het vooraf kan helpen over hoe gestresseerd jij je voelt.
[10:13] SPEAKER_01: Wat je lichaam doet, volgt niet altijd netjes mee.
[10:16] SPEAKER_01: En soms is iemand gewoon echt onbeschofd.
[10:20] SPEAKER_01: Daarover straks meer.
[10:22] SPEAKER_01: Want een zachter bril is geen vrijgeleide voor slecht gedrag.
[10:27] SPEAKER_01: Het is een pauzeknop voor uw systeem.
[10:30] SPEAKER_01: En dat hoeft niet van mij aan te nemen.
[10:33] SPEAKER_01: Ik maak even tijd voor een luisterexperiment, u hoeft nergens voor recht te staan, hoeft ook niks te kunnen, wilt ook gewoon liever luisteren, dan is dat ook goed.
[10:49] SPEAKER_01: Maar merk dan vooral op wat er vanzelf in je opkomt.
[10:55] SPEAKER_02: Ik lees je een berichtje voor dat jij hebt gevraagd: kun jij dit vandaag nog regelen?
[11:04] SPEAKER_02: En het antwoord dat binnenkomt is nee, later.
[11:08] SPEAKER_02: Dat is alles, meer niet.
[11:11] SPEAKER_02: Mijn automatische vertaling, en misschien dus ook de jouwe.
[11:16] SPEAKER_02: Die persoon vindt mijn vraag niet belangrijk.
[11:22] SPEAKER_01: Ik wil jou nu even uitnodigen om dat bericht een score te geven.
[11:25] SPEAKER_01: Hoe vijandig klinkt het voor jou van 0 tot 10?
[11:29] SPEAKER_01: Met 0 is helemaal niet vijandig.
[11:31] SPEAKER_01: Tot 10 is zo vijandig als je denkt dat kan zijn.
[11:34] SPEAKER_01: En onthoud even je cijfer.
[11:38] SPEAKER_01: Merk u je ook op wat er in de stilte gebeurde?
[11:41] SPEAKER_01: Bij veel mensen begint het brein meteen te vertellen wie dit stuurt, waarom, wat erachter zit.
[11:46] SPEAKER_01: En dat verhaal begint dan te voelen als informatie.
[11:49] SPEAKER_01: Die informatie wordt dan feit, maar het is dus invulling.
[11:55] SPEAKER_01: Ik ga er nu een klein beetje context bij geven.
[11:58] SPEAKER_01: De collega die dit stuurde, zit op dit moment in een crisisvergadering, moet binnen 5 minuten iets opleveren en antwoord haastig via haar telefoon.
[12:09] SPEAKER_01: Luister nog eens?
[12:10] SPEAKER_01: Nee, later.
[12:12] SPEAKER_01: Dezelfde woorden.
[12:14] SPEAKER_01: Maar wat brengt die context bij?
[12:17] SPEAKER_01: Wat doet dat met je score van 0 tot 10?
[12:20] SPEAKER_01: Is het nog steeds vijandig?
[12:23] SPEAKER_01: Want het kan plot zijn dat je ineens denkt.
[12:27] SPEAKER_01: Misschien wel heel erg attent dat die collega toch nog antwoord.
[12:32] SPEAKER_01: Ook al heeft het duidelijk heel erg druk.
[12:35] SPEAKER_01: Dus bij sommige luisteraars zal het cijfer onmiddellijk een beetje zakken.
[12:39] SPEAKER_01: Soms zelfs met een paar punten tegelijk, bij anderen niet, dus helemaal prima.
[12:44] SPEAKER_01: De uitnodiging is, let er vooral op wat de extra context met jouw eerste oordeel doet.
[12:50] SPEAKER_01: Besef goed wat hier gebeurde.
[12:52] SPEAKER_01: De woorden zijn geen letter veranderd.
[12:56] SPEAKER_01: Alle verklaring in jouw hoofd veranderde.
[12:59] SPEAKER_01: En dat is de wissel.
[13:00] SPEAKER_01: Hier ziet de switch.
[13:02] SPEAKER_01: Niet de boodschap bepaalt de hele lading, ook de manier waarop jij op dat moment naar de wereld kijkt.
[13:10] SPEAKER_01: De wissel vraagt niet dat je denkt, ze bedoelt het vast goed, want dat weet je niet.
[13:17] SPEAKER_01: De volwassen tussenstap tussen A en B, die tussenstap is: ik weet nog niet wat dit betekent.
[13:27] SPEAKER_01: Je behandelt je eerste interpretatie even als een hypothese in plaats van een feit.
[13:33] SPEAKER_01: En het is pas nadien dat je gaat beslissen: stel ik een vraag, stel ik een grens of laat ik het passeren.
[13:41] SPEAKER_01: Deze oefening, luisteroefening, laat voelen hoe interpretatie werkt.
[13:46] SPEAKER_01: Ze bewijst niet dat één gedachte je hartslag doet zakken of een conflict oplost.
[13:52] SPEAKER_01: Wel maak je ruimte voor een betere reactie.
[13:56] SPEAKER_01: Bij veel mensen voelde dat meteen een tikje lichter.
[14:01] SPEAKER_01: Als je tijdens dit experiment aan één iemand moest denken, iemand met wie het de laatste tijd stroef loopt, stuur deze persoon misschien deze aflevering door.
[14:11] SPEAKER_01: Zo creëer jij ook mee impact.
[14:15] SPEAKER_01: Nog niet zo heel lang geleden, op een woensdagvoormiddag, kom ik binnen op kantoor.
[14:23] SPEAKER_01: Ik hoor al aan de verkramping waarmee mijn collega goedemorgen zegt dat er iets niet oké is.
[14:29] SPEAKER_01: Dus ga ik naar beneden om te kijken of we even kunnen connecteren.
[14:33] SPEAKER_01: Daar zit ook een andere collega.
[14:35] SPEAKER_01: Ik denk oh, gezellig.
[14:36] SPEAKER_01: Even met drie babbelen voor we de dag starten.
[14:39] SPEAKER_01: Ik kom binnen en ik vraag.
[14:41] SPEAKER_01: En alles goed?
[14:44] SPEAKER_01: Ja, ja.
[14:46] SPEAKER_01: Korte antwoorden.
[14:47] SPEAKER_01: Pokerface.
[14:49] SPEAKER_01: De collega over wie het gaat, die zo verkramd en gespannen aanvoelde en een wat harde uitdrukking op het gezicht had, kwam net terug uit vakantie.
[14:59] SPEAKER_01: Dus ik wilde eigenlijk gewoon verbinding maken en horen hoe de vakantie geweest was.
[15:04] SPEAKER_01: Ik was dus enorm verrast door de kortheid.
[15:09] SPEAKER_01: En in mijn hoofd, de vertaling, de bodheid waarmee ik werd aangesproken.
[15:14] SPEAKER_01: En dus ben ik wat afgedropen naar mijn bureau en dacht ik bij mezelf.
[15:20] SPEAKER_01: Ik zal wel iets verkeerd gedaan hebben.
[15:23] SPEAKER_01: Ik maak me klein en ik wacht wel tot het over is.
[15:27] SPEAKER_01: Maar in mijn hoofd ging dat zo heel een dag door.
[15:31] SPEAKER_01: De volgende dag dacht ik dan van kijk, als ik iets verkeerd heb gedaan, dan wil ik wel weten wat, zodat ik feedback kan krijgen, en we het ritme in onze samenwerking weer op elkaar kunnen afstemmen.
[15:43] SPEAKER_01: En dus sprak ik haar aan en vroeg ik of we even komen praten.
[15:47] SPEAKER_01: Ik zei.
[15:49] SPEAKER_01: Op basis van wat ik ervaren heb, heb ik de indruk dat er iets op je maag ligt.
[15:55] SPEAKER_01: Ik wil graag nagaan of ik iets over het hoofd heb gezien.
[15:59] SPEAKER_01: Is er iets wat ik gedaan heb, dat tot een reactie heeft geleid.
[16:05] SPEAKER_01: Waarop dat een andere persoon begon te lachen, en ze zei: Oh nee, helemaal niet.
[16:12] SPEAKER_01: Ik heb zo genoten van mijn vakantie.
[16:15] SPEAKER_01: Maar het eerste wat ik morgens bij terugkomen binnenkomen in mijn bureau was, er ligt hier zoveel werk op mij te wachten, had ik toch maar geen vakantie genomen.
[16:27] SPEAKER_01: Ik was eigenlijk kwaad op mijzelf, zei mijn collega.
[16:30] SPEAKER_01: En ik heb er best lang over gedaan om dat in mijn hoofd om te draaien en te zeggen nee, vakantie is nodig.
[16:38] SPEAKER_01: De spanning zakte en uiteindelijk draaide het hele gesprek om schuldgevoel bij vakantie en hoe belangrijk het is dat we het daar samen over hebben.
[16:48] SPEAKER_01: Want vakantie is brood nodig en deconnecteren is gewoon essentieel.
[16:53] SPEAKER_01: Het lag dus helemaal niet aan mij.
[16:55] SPEAKER_01: En gelukkig heb ik in dat afstemmingsmoment mijn interpretatie kunnen bijstellen en hebben we ook het ritme in onze samenwerking teruggevonden.
[17:05] SPEAKER_01: Het is tijd voor de vraag van een luisteraar.
[17:08] SPEAKER_01: En vandaag komt ze van Sophie uit Gent en laat ze je even horen.
[17:14] SPEAKER_00: Elke dat begrip opbrengen is mooi, maar mijn collega is gewoon vaak bod.
[17:20] SPEAKER_00: Moet ik dat dan blijven goed praten?
[17:28] SPEAKER_01: Sophie, wat een terechte vraag.
[17:31] SPEAKER_01: En ik ben blij dat je ze stelt.
[17:33] SPEAKER_01: Want nee, dat moet je niet.
[17:36] SPEAKER_01: De wissel gaat over onduidelijk gedrag.
[17:40] SPEAKER_01: Over dat ene korte mailtje of iets anders wat onduidelijk is, waar je nog niet zeker over weet.
[17:47] SPEAKER_01: Gedrag dat je herhaallijk wet of over je grens gaat, is iets anders.
[17:52] SPEAKER_01: Daar is de welwillende verklaring geen eindpunt, maar een tussenstap.
[17:57] SPEAKER_01: Ze haalt eerst wat lading van jouw systeem, zodat je nadien helder kunt kiezen.
[18:02] SPEAKER_01: Die keuze mag dus gerust een grens zijn.
[18:07] SPEAKER_01: Bijvoorbeeld, ik merk dat je antwoorden vaak heel kort zijn.
[18:11] SPEAKER_01: Ik heb meer context nodig om mijn werk te kunnen doen.
[18:14] SPEAKER_01: Begrip tonen voor iemands context en een grens stellen kunnen perfect samengaan.
[18:22] SPEAKER_01: Je bent dus niet te gevoelig als bot gedrag je raakt.
[18:28] SPEAKER_01: Dat is menselijk.
[18:29] SPEAKER_01: En één ding wil ik daar ook nog aan toevoegen.
[18:32] SPEAKER_01: Natuurlijk ga je eerst in dialoog.
[18:34] SPEAKER_01: Je hebt een hypothese en je wil weten of je ze als feit mag beschouwen of niet.
[18:40] SPEAKER_01: Maar wat als dan blijkt dat iemand een werkelijk grenzen opzoekt of ze zelfs overstijgt, dan kan je gerichte stappen gaan zetten.
[18:49] SPEAKER_01: Bij een eenmalige, onduidelijke botsing helpt vaak een gesprek.
[18:54] SPEAKER_01: Maar bij herhaald gedrag kan je ook patronen benoemen, afspraken maken en zo nodig steun vragen aan je leidinggevende, een vertrouwenspersoon of de personeelsdienst.
[19:05] SPEAKER_01: Dus vraag gerust iemand om je daarin te begeleiden.
[19:09] SPEAKER_01: Voel je je onveilig?
[19:11] SPEAKER_01: Is er sprake van intimidatie of discriminatie?
[19:14] SPEAKER_01: Dan hoef je niet eerst meerdere gesprekken af te wachten.
[19:17] SPEAKER_01: Dan mag je meteen hulp inschakelen.
[19:21] SPEAKER_01: En zit jij ook met een vraag als luisteraar?
[19:24] SPEAKER_01: Stuur ze in via de link in de show notes.
[19:26] SPEAKER_01: Wie weet, hoor jij jouw vraag dan hier binnenkort terug.
[19:32] SPEAKER_01: Hoe doen we dit op de werkvloer?
[19:35] SPEAKER_01: Eerst wat niet helpt.
[19:37] SPEAKER_01: Een cultuur waarin korte communicatie meteen een etiket krijgt, die van de boekhouding.
[19:43] SPEAKER_01: Die zijn stug.
[19:45] SPEAKER_01: Iedereen weet dat IT ook altijd fijne etiketten krijgt.
[19:50] SPEAKER_01: Marketing neemt ons niet ernstig.
[19:54] SPEAKER_01: Zo oordelen hele Teams over elkaars karakter in plaats van over elkaars werkdruk.
[20:01] SPEAKER_01: Wat kan je doen als medewerker?
[20:05] SPEAKER_01: Vervang één interpretatie per dag door een vraag.
[20:09] SPEAKER_01: Niet hij negeert mij.
[20:11] SPEAKER_01: Wel, ik zag je kort het antwoord.
[20:13] SPEAKER_01: Zit je krap in tijd?
[20:15] SPEAKER_01: Wanneer past het wel?
[20:17] SPEAKER_01: En ben je leidinggevende, dan ben jij degene die hardop context mag toevoegen voor er een label opvalt?
[20:26] SPEAKER_01: Eénzin in het teamoverleg vol staan.
[20:29] SPEAKER_01: Voor we vinden dat iemand moeilijk doet, weten we wat er op zijn of haar bord ligt.
[20:35] SPEAKER_01: Daarmee zet je bij het hele team een zachte bril op.
[20:40] SPEAKER_01: En stel in een teammeeting ook eens heel open de vraag: hoe blijven wij schouder aan schouder staan in spannende momenten.
[20:49] SPEAKER_01: Hoe doen wij dat eigenlijk wanneer we het goed met elkaar kunnen vinden?
[20:54] SPEAKER_01: En wat kunnen wij daaruit leren voor de moeilijke, misschien zelfs uitermate spannende momenten?
[21:01] SPEAKER_01: En wat hebben we nodig om het ook op die momenten veilig te laten voelen voor elkaar?
[21:08] SPEAKER_01: Brainstorm daarover en laat iedereen iets op een Post-it plakken.
[21:12] SPEAKER_01: Laat die Post-its gerust een week op de muur hangen, zodat mensen het kunnen laten bezinken, er later op terugkomen en er misschien nog wat meer post-its bij plakken.
[21:23] SPEAKER_01: Ik verzeker u dat brengt heel wat inzichten uit de groep naar boven.
[21:26] SPEAKER_01: En dan kan je in een volgende teameeting het er opnieuw over hebben en alle Post-its bekijken en van daaruit een aantal non-negotiable rules opstellen.
[21:37] SPEAKER_01: Start met wat er komt en herhaal dat.
[21:41] SPEAKER_01: En krijg je dan in het begin wat weinig terug, dan heeft dat vooral te maken met het feit dat men nog niet goed weet wat ermee gaat gebeuren en dat dat misschien een nieuwe manier is van informatie vergaren en samenwerken.
[21:52] SPEAKER_01: En dan is herhalen en volhouden een goede strategie.
[21:56] SPEAKER_01: En als organisatie, wat kan je dan doen?
[21:59] SPEAKER_01: Maak.
[22:00] SPEAKER_01: Eenvoudige afspraak over communicatie in drukke periodes.
[22:03] SPEAKER_01: Bijvoorbeeld een kort antwoord mag als je een sorry, kort modus deadline bij kan zetten.
[22:11] SPEAKER_01: Vijf woorden context en de helft van de invulling valt weg.
[22:17] SPEAKER_01: Alles vind je uitgeschreven in onze nieuwsbrief via de link in de show notes.
[22:23] SPEAKER_01: Wat wil ik dat je meeneemt uit deze aflevering?
[22:27] SPEAKER_01: Drie dingen.
[22:29] SPEAKER_01: Je draagt eigenlijk altijd twee brillen: een harde voor de anderen en zachte voor jezelf.
[22:36] SPEAKER_01: En die brillen zijn een beeld voor een menselijke neiging.
[22:41] SPEAKER_01: Bij de ander zien we vooral gedrag en bij onszelf kennen we ook de context en onze intentie, de bedoeling.
[22:48] SPEAKER_01: En daardoor zijn we zachter voor onszelf.
[22:50] SPEAKER_01: Dat heeft niks te maken met uw persoonlijkheid of uw karakter.
[22:55] SPEAKER_01: Stress kan het glas van die harde bril donkerder maken.
[23:00] SPEAKER_01: En daarom, net op uw zwaarste dagen, lijkt iedereen zo bot of korthandstof.
[23:09] SPEAKER_01: De wissel waarover we het hebben gehad, dat is een pauzeknop.
[23:13] SPEAKER_01: Geen goedkeuring.
[23:15] SPEAKER_01: Eerst nog niet wat dit betekent, en dan pas uw reactie kiezen.
[23:21] SPEAKER_01: Je hebt het zelf gevoeld tijdens het luisterexperiment.
[23:25] SPEAKER_01: Zelfde drie woorden op een andere context.
[23:29] SPEAKER_01: En ineens zakt bij u misschien ook die score, alleen maar omdat de verklaring veranderde.
[23:36] SPEAKER_01: Je kleine stap voor deze week bij de eerstvolgende irritatie over iemand.
[23:41] SPEAKER_01: Merk eerst even uw lijf op, uw kaken, uw schouders, uw adem.
[23:46] SPEAKER_01: En voeg dan één welwillende verklaring toe.
[23:51] SPEAKER_01: Misschien ziet hij of zij zelf in een deadline.
[23:55] SPEAKER_01: Misschien heeft hij of zij een korte nacht achter de rug.
[23:59] SPEAKER_01: Je hoeft ze alleen maar even naast uw eerste gedachte te leggen.
[24:03] SPEAKER_01: Meer niet.
[24:06] SPEAKER_01: En wil je nog een stap verder gaan dan die ene welwillende verklaring, doe dan vier kleine dingen.
[24:11] SPEAKER_01: Merk uw signaal op.
[24:13] SPEAKER_01: Kakerspannen, voelt irritatie.
[24:16] SPEAKER_01: Benoem dan uw verhaal.
[24:17] SPEAKER_01: Mijn hoofd maakt hiervan.
[24:20] SPEAKER_01: Ze neemt mij niet serieus.
[24:22] SPEAKER_01: Schijt dan de feiten van de invulling.
[24:26] SPEAKER_01: Wat weet ik feitelijk?
[24:28] SPEAKER_01: Een kort bericht.
[24:29] SPEAKER_01: En dan wat weet ik niet?
[24:32] SPEAKER_01: Waarom?
[24:33] SPEAKER_01: En kies dan pas uw volgende stap.
[24:36] SPEAKER_01: Vraag ik context, zet ik een grens of wacht ik tot ik zelf minder gespannen, minder geladen ben.
[24:44] SPEAKER_01: Feit.
[24:45] SPEAKER_01: Ik kreeg nee later.
[24:48] SPEAKER_01: Verhaal.
[24:50] SPEAKER_01: Zij vindt mij niet belangrijk.
[24:52] SPEAKER_01: Wat ik nog niet weet waarom ze zo antwoord.
[24:57] SPEAKER_01: En dan mijn keuze.
[24:58] SPEAKER_01: Ik vraag wanneer het wel lukt.
[25:00] SPEAKER_01: Of ik heb vandaag duidelijkheid nodig, kun je me laten weten tegen wanneer je antwoord.
[25:07] SPEAKER_01: Dat is de echte brilwissel.
[25:10] SPEAKER_01: De wissel van vandaag.
[25:11] SPEAKER_01: Niet aardiger denken, maar nauwkeuriger reageren.
[25:17] SPEAKER_01: De oefening van vandaag vind je ook uitgeschreven via de link in de show notes.
[25:23] SPEAKER_01: Op Instagram zetten we deze week uit hoe je hier zelf mee aan de slag kan als karousel.
[25:28] SPEAKER_01: Handig om even te gaan bewaren.
[25:30] SPEAKER_01: En als het je niet elke keer lukt.
[25:33] SPEAKER_01: Welkom bij de club de bril afzetten.
[25:36] SPEAKER_01: Dat is oefenen, oefenen, oefenen.
[25:39] SPEAKER_01: Geen een schakelaar die je zomaar eens even omzet.
[25:43] SPEAKER_01: Elke keer dat het wel lukt, gun je je systeem een beetje rust en oefen je bij.
[25:48] SPEAKER_01: En dat is echt genoeg.
[25:50] SPEAKER_01: Volgende week ga ik dieper in op wat je doet als de wrijving toch een conflict wordt.
[25:57] SPEAKER_01: Hoe zeg je wat er op je leven ligt zonder dat het ontploft?
[26:02] SPEAKER_01: Ik ben Elke van de Hoofd en je luisterde naar stress als BFF, waar stress niet langer je vijand is, maar je eerlijke, rauwe sidekick.
[26:12] SPEAKER_01: Raakte dit iets in jou?
[26:14] SPEAKER_01: Mooi.
[26:14] SPEAKER_01: Abonneer je dan op je favoriete luisterkanaal of deel hem met mensen waarvan je denkt dat hij of zij er iets aan heeft.
[26:22] SPEAKER_01: En vergeet niet, stress hoort erbij.
[26:26] SPEAKER_01: Het is hoe je ermee omgaat dat het verschil maakt.
[26:29] SPEAKER_01: Tot de volgende!

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.