# 76. Dziwne Muzea dziwnej sztuki

An episode of [Nie-winna Sztuka](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1834906739), 9 Nov 2023, 41 min.

Audio: https://anchor.fm/s/9531ea30/podcast/play/78386852/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2023-10-9%2F4c6e0768-f609-a865-5bb4-716ab89cdadd.mp3

Zaczęło się od informacji o wystawie sztuki, w której można było wziąć udział wyłącznie będąc NAGO! Dlatego w dzisiejszym odcinku opowiadam Wam o dziwnych Muzeach i wystawach sztuki jakie znalazłam: od Golasów po Muzeum złamanych serc. Miłego słuchania, Marika Szwal.

## Transcript

[0:00] Czy cześć Witam was w kolejnym niewinnym odcinku od czasu do
[0:04] czasu moja znajoma pepa podsyła mi dziwne, intrygujące artykuły.
[0:09] Ona mieszka w Niemczech, więc no w skrócie mi opisuje co jest w
[0:13] tych artykułach, bo wiecie ja informacji do podcastu szukam
[0:16] wyłącznie po polsku i po angielsku także bardzo mnie to
[0:21] cieszy, że pepa często po prostu dociera w czeluści niemieckiej
[0:24] prasy i dlatego mogę sobie wam dzisiaj poopowiadać.
[0:30] O tym, co mi powiedziała i dostałam od niej wiadomość o
[0:34] wystawie, w której mogli brać udział tylko nadzy ludzie,
[0:37] wspaniałe, prawda? Z racji, że takie randomowe
[0:41] informacje mnie często inspirują, postanowiłam poszukać
[0:45] innych specyficznych miejsc w świecie sztuki.
[0:48] Zacznę od muzeum, o którym opowiedziała mi pepa.
[0:52] Muzeum znajduje się w Barcelonie i dwudziestego szóstego
[0:55] października to muzeum archeologiczne postanowiło
[0:58] zorganizować 9 dziesięciominutową wystawę.
[1:01] Ale słuchajcie, bo mieli oni oprowadzać tylko klub na turyzmu
[1:08] brzmi świetnie, prawda? To tak wystawa ta zawiera
[1:12] fotografie Luigiego spiny przedstawiające 2 duże greckie
[1:17] posągi z brązu, które oczywiście przedstawiają nagich wojowników
[1:21] z piątego wieku przed naszą erą, czyli dawno zresztą one zostały
[1:26] odkryte w siedemdziesiątym, drugim roku właśnie we Włoszech.
[1:29] No i wrzucam wam od razu zdjęcia na Instagrama.
[1:31] Poście, żebyście sobie zobaczyli, no bo fotografie są
[1:34] piękne, całe oświetlenie robi naprawdę taki intymny klimat,
[1:39] ale to co najlepsze, to fakt, że golasów oprowadzał przewodnik
[1:44] edgar, który również był nago. Więc możecie edgara podziwiać w
[1:49] całej krasie i edgar powiedział, tak, chcieliśmy, aby była to
[1:53] bardziej kolorowa wizyta, a nie typowa wycieczka z
[1:56] przewodnikiem. Chcieliśmy, aby ludzie, którzy
[1:59] będą ją oglądać, czuli dokładnie to samo, co praca.
[2:03] Którą oglądają, oczywiście możecie zobaczyć na zdjęciach
[2:07] zarówno fotografie, jak i tych wszystkich glosów.
[2:12] I naprawdę są piękne. Te fotografie także mam
[2:15] nadzieję, że wam się spodobają. No ale powiem wam, że osobiście
[2:19] nie znam żadnego, ale domniemam, że chodzi tu o swego rodzaju
[2:25] wolność i oczywiście rozbierać można się wyłącznie w
[2:28] wyznaczonych do tego miejscach. Ale moja przyjaciółka w te
[2:32] wakacje często bywała na plaży nudystów.
[2:34] I była zachwycona, mimo że skrywała się za parawanik i
[2:39] zapytałam się jej, jak było i napisała nam tak, no ogólnie to
[2:44] jakby umysł się oczyszcza ze wszystkiego z całego wstydu, jak
[2:48] wszyscy są nadzy, to są widzi się, że każdy jest inny, widzi
[2:52] się prawdziwe ciała, nikt na siebie jakoś wcale nie patrzy i
[2:56] nie czuje się, że to jacyś zboczeńcy.
[2:58] Poza tym słonko ładnie opala na równo.
[3:01] W każdym razie na początku wydaje ci się, że będzie
[3:03] dziwnie, a później się okazuje, że wcale tak nie jest to takie
[3:07] naturalne. Także myślę, że to jest bardzo
[3:11] fajne podsumowanie. Dziękujemy przyjaciółko.
[3:15] Ja nie miałam takiej przyjemności, ale może nadrobię
[3:18] za rok. Każdym razie to oprowadzanie
[3:20] było zorganizowane specjalnie dla klubu golasów, bo te rzeźby
[3:25] z brązu no też były nagie. Dlatego jakby wizją muzeum było
[3:29] pewne zbliżenie się do sztuki i jej lepsze odczuwanie, tak mi
[3:33] się wydaje. Jedna pani z Klubu Golasów,
[3:36] Marta, która ma 59 lat i pracuje w służbie zdrowia.
[3:40] Jest też oczywiście na turystką powiedziała.
[3:43] Odczuwam tę samą intensywność. Co oglądanie tego w ubraniu z tą
[3:47] różnicą, że możemy lepiej zrozumieć, że nagość zawsze
[3:50] istniała, a ciała nie powinny być przedmiotem.
[3:53] Źródła wstydu dla każdego i powiem wam, że ja myślę, że
[3:58] nadal dla wielu nagość jest tematem tabu i właśnie źródłem
[4:01] wstydu. Co ciekawe, bo żyjemy w takich
[4:04] czasach, gdzie porno jest na wyciągnięcie ręki.
[4:07] Czytałam jakiś czas temu badania naukowe, które właśnie mówiły o
[4:10] tym, że obecnie młodzież rzadziej.
[4:13] Chcą uprawiać seks niż na przykład moje pokolenie,
[4:16] ponieważ no teraz tego wszystkiego jest za dużo.
[4:19] Wszystko jest łatwo dostępne i już ich tak nie kusi ten seks, a
[4:24] jak wiemy, czym trudniej coś było zdobyć, czym mniej o tym
[4:29] nie wiem. Jakby wiedzieliśmy, tym bardziej
[4:31] chcieliśmy tego spróbować. To jest super ciekawe.
[4:34] Ja mam na przykład brata starszego 14 lat także dla mnie
[4:38] playboy czy Twój Weekend były totalną normą w domu i nigdy nie
[4:42] było pytania, na które mój brat by nie odpowiedział.
[4:46] I to Wszystko było takie strasznie naturalne.
[4:49] Także ja myślę, że bardzo szybko byłam dobrze do redukowana,
[4:56] chociaż myślę, że też nie zdziwi was fakt, że osobiście uważam,
[5:00] że edukacja seksualna w szkołach.
[5:03] No by się po prostu przydała sama na przykład źle wspominam
[5:06] lekcje budżetu. To było strasznie żenujące, bo
[5:11] prowadziły te osoby, które nie były w ogóle jakkolwiek
[5:14] przeszkolone w tym temacie, ale no jak wiadomo, kluczem do
[5:18] wszystkiego jest wiedza i edukacja.
[5:20] Mam nadzieję, że z biegiem czasu podejście po prostu do seksu się
[5:23] zmieni, bo jest to rzecz całkowicie normalna, ale dobra,
[5:26] nie o tym tutaj marika wieszcz edukacji seksualnej, bo od razu
[5:32] sobie pomyślałam. O tym, że jednak jak wam
[5:36] powiedziałam rozbierać powinno się w miejscach do tego
[5:38] przeznaczonych, żeby nikogo nie urazić swoją nagością.
[5:41] Ale czy pamiętacie jak amedeo modeli ani nasz wspaniały,
[5:45] piękny, przystojny, uzdolniony art crash mieszkając w Paryżu
[5:49] wskakiwał po pijaku na stoły w kawiarniach, czy na przykład w
[5:52] barach na montparnasse, gdzie on się wtedy rozbierał i głosił
[5:56] boską komedię? Kocham ten fragment.
[5:59] Pamiętam, że o nim przeczytałam chyba w książce Lunia i.
[6:04] Naszej polskiej autorki, także moi drodzy uwaga, dzień Gasną
[6:10] Wszystko, co żyje na Ziemi u kołysane trudy i nie wczasy w
[6:14] czarniawy nocy topiło wezgłowie jam się uzbrajają, jeden iść w
[6:18] zapasy z drogą z rzeczami litości godnymi.
[6:22] Co pamięć moja bez błędu opowie oj geniuszu bądź po mojej chęci.
[6:27] Ty co pisałeś COM widział pamięci, tu się pokaże twoją
[6:31] szlachecki cenie poeto rzekłem. Przód osądzić, czy mogę o
[6:36] własnej sile iść w taką wielką drogę?
[6:41] A sorry, poniosło mnie, ale musiałam wam przeczytać
[6:44] fragment. Cieszcie się, że niecałą, bo ona
[6:47] jest strasznie długa. Ciekawe czy kiedykolwiek ktoś
[6:50] poza nim przeczytał całą boską komedię oraz nieważne, bo muszę
[6:56] wam powiedzieć tak, że no generalnie nie wolno się
[7:00] zachowywać jak ani rozbierać się w jakiś knajpach, barach czy
[7:03] kawiarenkach, mimo że Kobiety w tamtych czasach bardzo się
[7:08] cieszyły, ponieważ nazywały modiego greckim Bogiem.
[7:11] W sumie to włoskim generalnie rozbieranie się jest nielegalne.
[7:15] Nie wolno się tak obnosić z nagością, ale to wszyscy wiemy,
[7:18] prawda? Chociaż pamiętam jak była afera
[7:21] z nauczycielką z jukej albo z juesej, chyba z USA, która
[7:25] została w ogóle wyrzucona z pracy, bo pokazywała starożytne
[7:28] rzeźby jako fragment lekcji historii sztuki.
[7:31] Ona to pokazywała dzieciom. To jest totalnie chore, ale to
[7:34] brzmi jak amerykańscy rodzice i to totalnie, ale o tym też wam
[7:38] wspominałam także dajcie mi znać.
[7:41] Co w ogóle myślicie o takim nagim oprowadzaniu, bo wydaje mi
[7:46] się, że większość z nas i tak byłoby na nie bo.
[7:51] Jednak nie wiem, czy ja osobiście czułabym się
[7:54] komfortowo, ale w sumie fajna inicjatywa i na pewno jest to
[7:58] dobra reklama dla muzeum, dla tej wystawy i w sumie myślę, że
[8:03] jak będę miała kiedyś okazję na takiego laskowe zwiedzanie, no
[8:07] to spróbuję, bo życie jest za krótkie, także.
[8:12] Będę wam dawała? Kolejna rzecz, jaką znalazłam,
[8:16] będzie mniej szokująca. Nie no żartuję same odjechany
[8:20] znalazłam wystawa mit AFTER mit joy.
[8:23] Ona odbyła się 8 lat temu w Nowym Jorku wy dynio Mamut
[8:28] Gallery i powiedziałabym, że była to taka mocno osobliwa i
[8:33] dziwna wystawa, bo głównym elementem, jakiego z jakiego
[8:38] stworzona była sztuka, to było surowe mięso i na wystawie były
[8:42] zarówno fotografie rzeźby, jak też jakieś tam elementy
[8:45] multimedialne. Firmy, które wykorzystywały
[8:48] właśnie to surowe mięso, w ogóle całą koncepcję mięsa, jego
[8:51] symbolikę i wnętrzności tych wszystkich zwierząt do no tak
[8:56] naprawdę komentarza codzienności, więc no brzmi
[8:59] powiedzmy interesująco, dlatego wam o tym mówię i nie odebrałam
[9:05] sobie tej wątpliwej przyjemności i znalazłam film z wystawy na
[9:09] YouTubie, na którym zobaczyłam na przykład ogromną mysz
[9:14] wielkości psa, tak jak jakiegoś spaniela.
[9:16] Która w całości była zrobiona z mięsa, był też na przykład but
[9:20] Najki, którego plastry mięsa były połączone z zszywkami.
[9:24] Było też niemowle z kawałków mięsa, które leżało na takiej
[9:28] satynowej białej poduszeczce. Ono leżało na ziemi i nawet był
[9:33] taki fragment w tym filmiku na YouTubie, że jakiś kotek wszedł
[9:37] do galerii i tak bym próbował odgryźć kawałek tego mięsa z
[9:41] tego małego dziecka była też flaga Ameryki, stworzona w
[9:46] całości z mięsa, bo rzeczy mu się powtarzam.
[9:48] Wszystko tam było z mięsa, chociaż nie Wszystko, ale ta
[9:51] flaga znajdowała się właśnie za szybą, jakby była oprawiona,
[9:56] więc to był jeden z nielicznych elementów i na tym filmie, który
[9:59] oglądałam, było widać, że w środku właśnie na tej czarnej
[10:03] ramie chodzą takie białe robaczki.
[10:05] Ohyda. Wiecie takie robaczki, jak się
[10:08] nieraz na na ryby, gdzieś tam na haczyk Zawieszało, ale no one po
[10:13] prostu zaczynaj. Się wytwarzać, jak to mięso na
[10:17] przykład gnije, bo ja muszę wam przyznać, że te robaki robiły
[10:21] naprawdę wrażenie i to na filmie sprzed 8 lat bo one w połączeniu
[10:25] z taką myślą, że to mięso musiało już tam być jakiś czas,
[10:29] skoro znalazły się w nim robaki, więc w sumie pomyślałam, że to
[10:32] jest ciekawe, bo pierwotna forma danej sztuki tego mięsa zmienia
[10:38] się sztuki mięsa. Zmieniła się.
[10:42] Wiecie jakby w przeciągu kilku dni no bo mięso gnije.
[10:45] Pewnie twardnieje zmienia kolor. Możliwe, że po jakimś czasie też
[10:49] porasta jakąś pleśnią, więc no to było od razu tak po prostu o
[10:55] tym pomyślałam, że to jest interesujące, że mię.
[10:59] To, które zostało stworzone pierwotnie przez artystę,
[11:03] zmieniało tą formę i on nie miał w ogóle na to większego wpływu,
[11:07] więc ciekawe z tego co pamiętam, to też był sedes pokryty mięsem.
[11:11] Także cała paleta przez interesujących elementów w ogóle
[11:15] lubię takie firmy, które widać, że nie są do końca
[11:18] profesjonalne, albo na tamte czasy może były na nasze już nie
[11:21] są. Nie ma jakby zbyt wielu cięć i
[11:24] co najważniejsze słychać szum rozmów, które odbywają się
[11:28] podczas oglądania wystawy nie ma żadnej muzyki.
[11:32] Więc fajnie, bo można trochę poczuć się jakbyśmy byli
[11:35] naprawdę na tej wystawie, ale wiecie co, bo tak sobie
[11:39] pomyślałam, że ja chyba wam opowiadałam o performance w
[11:44] jakimś odcinku i tam wspominałam o jednym o podobnej nazwie,
[11:48] który nazywa się MIT joy. Autorką tego była Karol isni
[11:52] Man. Wtedy chodziło o to, że grupa
[11:54] kilku chyba 8 osób tarzała się w galerii sztuki pomiędzy
[11:59] papierami zgniłymi kawałkami, ryby, mięsa, różne tam były
[12:03] elementy. I autorka wtedy zrobiła 2
[12:05] performance, jeden bodajże w Londynie, a drugi w Nowym Jorku.
[12:09] I ona stworzyła z tego film. Podłożyła tam jakąś muzykę pop i
[12:13] to jest mega ciekawe, bo ten performance powstał w
[12:16] sześćdziesiątym czwartym roku, bo sprawdziłam i ona wtedy
[12:19] odsłaniała i jakby konfrontowana cały ten wachlarz kulturowego
[12:24] tabu i konwencji, która które tak szokowało ludzi.
[12:29] No to był sześćdziesiąty czwarty rok, więc wtedy więcej rzeczy
[12:32] szokowało niż obecnie. Także poszukałam i okazało się,
[12:36] że autor MIT After Mid Jo, którym wam teraz opowiadam,
[12:40] inspirował się właśnie nią i powiedział tak performance Carol
[12:44] Isni Man MIT joy był jednym z przełomowych dzieł w dziejach
[12:48] sztuki i performance u w latach sześćdziesiątych składał się z
[12:52] grupy skąpo odzianych ludzi. W sumie to nie odzianych
[12:55] wijących się i wchodzących w interakcje pomiędzy pozbawionymi
[12:59] skóry martwymi zwierzętami i ich częściami.
[13:03] Z jednej strony wydawało się to. Celebracją życia miało to ton
[13:08] przede wszystkim radosny, mimo że życie opiera się na śmierci.
[13:11] Z drugiej zaś jest aktem oskarżenia sugerującym, że
[13:15] nieświadomie wręcz w ekstazie przyjmujemy siły zniszczenia sił
[13:20] innych i nas samych, także jak zwykle.
[13:23] Te wypowiedzi są takie, że nic z nich za bardzo nie można
[13:27] wywnioskować, ale chciałam dobrze czytać.
[13:29] No i wiecie co ja osobiście nie jem mięsa i Jestem daleka od
[13:34] wykorzystywania go w imię sztuki.
[13:36] Czy tak samo jak robił to dymian, kiedy zabijał niewinne
[13:41] zwierzęta i rozumiem wiele form tworzenia naprawdę i na pewno o
[13:45] tym wiecie, skoro słuchacie niewinną sztukę i będę ostatnią
[13:49] osobą, która będzie krytykowała jakikolwiek artystyczne,
[13:53] jakiekolwiek artystyczne zachowanie, aczkolwiek myślę, że
[13:56] można byłoby ugrać ten temat całkowicie inaczej.
[14:00] Pamiętacie akcje oni Stów wiedeńskich, którzy tam
[14:03] smarowali się krwią, którą wyjmowali ze świeżo zabitych
[14:06] zwierząt? No nie różni się to zbytnio od
[14:09] rzeźb z mięsa, ponieważ no też trzeba było poświęcić zwierzęta,
[14:13] żeby to mięso wykorzystać na rzeźbę.
[14:16] Chociaż domniemam, że ma być to jakaś tam forma kontrowersji
[14:20] albo protestu, bo ten artysta, który stworzył to dzieło mit
[14:24] AFTER Mid joy, o którym właśnie opowiadam.
[14:26] No to on nawiązuje do tego MIT joy, mówiąc, że karoolin była
[14:30] bardzo humanitarną artystką. O ironio, która po prostu
[14:34] chciała zwrócić uwagę na, no nie wiem feministyczne aspekty życia
[14:38] i tego, że Kobiety zawsze się musiały podporządkowywać.
[14:42] Że od dawna kobiece ciało. No tak naprawdę jest postrzegany
[14:46] jako kawał mięcha. Tutaj nic się niestety nie
[14:49] zmieniło od lat, ale tak sobie myślę, że skoro walczą o prawa
[14:54] kobiet czy jakikolwiek inne istotne rzeczy.
[14:57] No to, czy naprawdę trzeba wykorzystywać do tego mięso,
[15:00] czyli jakby nie dbać o prawa zwierząt.
[15:03] No bo wiadomo, że to mięso akurat na rzeźby się zmarnuje.
[15:06] Przecież nie da się go zjeść, no bo jak już trochę postoi, no to
[15:09] będzie niebezpieczne dla człowieka, nie można go zachować
[15:13] w muzeum. Nie wiem, może w jakiejś formie
[15:15] ewentualnie, ale wątpię w to. Czytałam też z tym artystą kilka
[15:20] wywiadów i mnie nie przekonuje go tłumaczenie.
[15:22] Już zresztą widzieliście, jak czytałam pierwsze, bo on
[15:26] zazwyczaj leje wodę, ale wybrałam taki fragment, żebyśmy
[15:29] trochę bardziej zrozumieli jego postrzeganie tego, co stworzył,
[15:35] bo on mówił tak, dla artysty najlepiej nie upierać się przy
[15:39] prawdzie, ale utrzymywać w napięciu różne perspektywy w
[15:42] nadziei, że wyłoni się wyższa prawda.
[15:45] Którą samą trzeba przezwyciężyć i dlatego mnie wkurzają na
[15:50] przykład wypowiedzi takich randomowych artystów, bo z nich
[15:53] nic nie wynika. No ale może tylko ja tak na to
[15:57] patrzę także. No tu niestety będę stronnicza i
[16:00] rozumiem element szokowania, który tak naprawdę jest jedynym,
[16:04] który pozwoli zwrócić uwagę na ważny temat, szczególnie w
[16:09] naszych czasach. Ale jednak jako osoba, która nie
[16:11] je mięsa ze względów no humanitarnych, nie chciałabym,
[16:16] żeby taka sztuka się rozwijała. Jak mam być szczera w ogóle,
[16:20] powiedzcie mi, co wy o tym sądzicie, bo dla mnie to jest
[16:24] naprawdę ten świat. Sztuk jest hardkorowy, bo
[16:26] ostatnio mówiłam wam o performance, gdzie człowiek
[16:29] odklejał kawałek mięsa drugiego człowieka, a teraz mówię wam o
[16:33] rzeźbach z mięsa zwierząt. Nie wiem na przykład taki Michał
[16:37] Anioł, chociaż dziergała te wszystkie posągi w marmurze, a
[16:41] mięso jadł na kolację. Ale cóż, czasy się zmieniają,
[16:45] ale poczekajcie, bo jeszcze mi się przypomniało takie jedno
[16:49] wydarzenie wy popkulturze. Więc chwila na art.
[16:52] Pudelka, bo było rozdanie nagród wiemy i wy 2010 roku i lejdi
[16:57] gaga przyszła tam w mięsnej sukience na bank.
[17:00] Każdy z was to kojarzy, a jak wiecie albo nie.
[17:04] No gaga bardzo mocno wspiera mniejszości, także z ciekawości.
[17:07] Poszukałam, jaka była idea tej sukienki gagi, no i lejdi gaga
[17:11] powiedziała, poszłam na rozdanie nagród razem z ludźmi, którzy
[17:15] zostali wykluczeni z wojska, ponieważ ujawnili swoją
[17:18] orientację seksualną lub zostali zdemaskowani.
[17:22] Ubrałam się w mięso, bo chciałam pokazać, że wszyscy jesteśmy
[17:26] tacy sami, także. No dobra, przejdźmy do kolejnej,
[17:29] dziwnej wystawy sztuki. Jak zaczęłam szukać, to wcale
[17:32] nie było tak dużo ciekawych i kontrowersyjnych, jakbym się
[17:36] spodziewała. Ale spokojnie, ja zawsze staram
[17:38] się o dokopać do czegoś fajnego, żebyście się nie znudzili.
[17:43] Podczas tego podcastu także przenosimy się na Islandię,
[17:47] ponieważ jest tam islandzki muzeum.
[17:50] Falo logiczne fallota logiczne. Ładne słowo logiczne, dobra, a
[17:58] my jakby po wiedzy na temat pablito Picasso wiemy naprawdę
[18:02] wiele o alusach, chociaż zapewne nie tak dużo jak muzeum na
[18:06] Islandii, ponieważ według ich strony internetowej znajduje się
[18:10] w tym muzeum ponad 215 penisów, no i części prąd należących do
[18:16] prawie wszystkich ssaków lądowych i morskich, które
[18:19] występują na Islandii. Podobno nie można też przegapić
[18:23] specjalnej sekcji poświęconej pieni są w wielorybów do mnie
[18:26] mam, że są po prostu ogromne. Brzmi ciekawie, prawda?
[18:31] Myślę, że trzeba by było podesłać tę ciekawostkę asi,
[18:34] żeby sprawdziła w wolnej chwili to muzeum dla nas, bo w nowych
[18:39] podcastach słyszałam, że mówi, że na nowo odkrywa sztukę
[18:43] islandzki muzea także asiu. Jeżeli kiedykolwiek posłuchasz
[18:47] niewinnej sztuki, daj znać, czy się wybierasz do tego muzeum.
[18:52] Myślę, że to musi być bardzo ciekawe.
[18:54] W ogóle kiedyś sprawdzała miejsca ze sztuką na Islandii.
[18:57] To jest naprawdę w czym wybierać, także mam nadzieję, że
[19:00] pewnego dnia będzie mi dane, by odwiedzić Islandię.
[19:03] I jakby pójść do wszystkich muzeów, a widziałam, że są
[19:07] naprawdę fajne, dobra. Ale co do muzeum w Alusów to
[19:11] polecam wam wygooglować, bo ja nie będę mogła ich eksponatów
[19:16] wstawić na Instagram. Powiem wam szczerze, że tiktok
[19:19] bardzo mocno banuje mnie za ciekawostki o sztuce i w sumie
[19:24] dzisiaj się absolutnie nie dziwię.
[19:26] Dlaczego, skoro zawsze wybieram takie tematy, ale kto by chciał
[19:31] słuchać o słonecznikach w Angoli, ale ok moi drodzy.
[19:34] Nie samymi penisami człowiek żyje.
[19:38] Znalazłam muzeum w Massachusetts, które nazywa się
[19:42] Muzeum of Bed art, czyli muzeum złej sztuki.
[19:46] W skrócie moba, które reklamuje się uwaga jako jedyne na świecie
[19:51] muzeum poświęcone gromadzeniu konserwacji i wystawianiu i
[19:56] celebrowaniu złej sztuki we wszystkich jej formach.
[19:59] Po co tracić czas na muzeum sztuki prezentujące wysokiej
[20:03] jakości dzieła sztuki, które tylko sprawią, że poczujesz się
[20:06] pozbawiony talentu? Spacerując po moba, będziesz
[20:11] coraz bardziej pewny swoich własnych zdolności
[20:14] artystycznych. Wszystkie prace oddziału
[20:17] utalentowanych artystów, które poniosły porażkę po dzieła o
[20:21] żywiołowym, choć prymitywnym wykonaniu autorstwa artystów
[20:25] ledwo panujących nad pędzlem. Haha, wspaniałe też chciałabym
[20:31] się wybrać tam, chociaż przeglądając Instagrama mam tego
[20:34] namiastkę i moba powinno częściej siedzieć na Instagramie
[20:37] w poszukiwaniu nowych dzieł do swojej kolekcji.
[20:42] Nie wiem, czy mam wam opisywać te dzieła sztuki, bo ich reklama
[20:46] to jest esencja tego co tam znajdziecie.
[20:48] Wiecie, no krzywo namalowane nieumiejętnie z brakiem
[20:51] jakiejkolwiek świadomości o perspektywie czy anatomii.
[20:55] Myślę, że naprawdę chętnie poszłabym do takiego muzeum na
[20:58] Randkę, także jak coś to czekam na propozycję, ale jeszcze wam
[21:05] powiem, że wy nagłówku tej strony internetowej właśnie tego
[21:08] muzeum mają napisane sztuka zbyt zła, żeby ją ignorować.
[21:13] Także, jak już będziemy bogaci, to lecimy tam na art.
[21:16] Wycieczkę i wtedy możemy nie wyprasować garsonki ACO po
[21:21] opowiadałam wam o głupotach, ale znalazłam też bardzo fajną
[21:25] wystawę Banksy'ego i wydaje mi się, że już wam opowiadałam o
[21:28] jednym z dzieł z tej wystawy, która nazywa się krót oils,
[21:32] czyli ropy naftowe. Na tej wystawie banksy stworzył
[21:36] 20 obrazów, które były wzorowane na ikonicznych i wspaniałych
[21:41] dziełach największych malarzy. Nie tylko, ale tak w większości
[21:44] z tym możecie kojarzyć. I ja na pewno opowiadałam wam o.
[21:49] Które oczywiście jest zabawą, grą słowną i na obrazie widzimy
[21:55] lilię, ale w stawiku pod mostkiem leżą 2 zatopione
[21:59] koszyki. Wózki na zakupy, a obok niego
[22:02] pomarańczowo biały słupek drogowy i były też na tej
[22:05] wystawie słoneczniki Van Goga pod tytułem Sunflowers from
[22:10] Petrol Station After van Gogh, gdzie na obrazie widzimy wazon
[22:14] ten klasyczny jak. Żółty wazon, w którym powinny
[22:19] być słoneczniki van Gogha, ale one są zwiędnięte i tak naprawdę
[22:22] są same gałązki. Mam nadzieję, że pamiętacie, ile
[22:26] słoneczników namalował Wang ok, bo nie tylko jeden obraz, ale to
[22:29] się zapytam was w Quizie dobra, bo był też obraz wzorowany na
[22:34] Endy Mur holu, czyli moim papa warhol ojcu po partu, który
[22:38] stworzył puszkę zupy, ale tam była puszka z zupą Pomidorową,
[22:44] ale Marki Tesco powalił także fajne nawiązanie.
[22:47] Od razu oczywiście przychodzi nam na myśl warhol.
[22:50] I taka dygresja totalnie niezwiązana z ze sztuką.
[22:55] Czy wy pamiętacie takiego muzyka jak Czesław on kiedyś miał
[22:59] zespół o nazwie Tesco. Swego czasu w ogóle byłam
[23:02] ogromną fanką. Czesia nawet kilka razy
[23:04] przeprowadzałam z nim Wywiad sumie, tylko po to zostałam
[23:07] dziennikarką, żeby sobie z nim pogadać.
[23:10] No wspaniałe czasy to naprawdę wracając do banks.
[23:14] Jego cała ta wystawa jest naprawdę fantastyczna i kolejny
[23:18] raz żałuję, że jej nie widziałam na żywo, tak jak Disneyland.
[23:21] Bo on kupował stare obrazy na pchlim Targu i je po prostu
[23:26] przerabiał na swoje. Sama mam nawet taką serię, którą
[23:30] stworzyłam parę lat temu. To się zaczęło, kiedy idąc do
[23:34] sklepu na śmietniku znalazłam stary obraz.
[23:37] Fantastycznie w ogóle się z tym bawi.
[23:40] Naprawdę to jest super sprawa nadal czeka na mnie kilka
[23:43] obrazów, ale nie mam czasu. Teraz już tyle nowych rzeczy, że
[23:47] muszą trochę poczekać, ale to nie Wszystko, bo to co
[23:50] najciekawsze to fakt, że na wystawie.
[23:52] Jego było około 200 żywych szczurów i w ogóle one chodziły
[23:59] po różnych eksponatach po unikatowych rzeźbach nawet był
[24:03] taki tytuł, że Galeria przemieszczanych arcydzieł
[24:06] wandalizmu i robactwa. Myślę, że to też fajnie nadaje
[24:10] jakiś taki wydźwięk i naprowadza nas jak jak mamy odbierać
[24:16] wystawy Banksy'ego. No ale wyobraźcie sobie, że te
[24:19] szczury biegały po całej galerii.
[24:22] Nie nikt nie miał nad nimi kontroli.
[24:23] Także wielu ludzi było przerażonych, bo ludzie się
[24:26] generalnie boją szczurów takich niby dzikich.
[24:30] No bo te jednak takie ze sklepów zoologicznych to są
[24:32] przewspaniałe, bardzo mądre, ale to co ciekawe, bo szczury
[24:36] oczywiście jakby no musiały być symboliczne tak, bo one
[24:40] reprezentują ludzi i stanowią taki komentarz.
[24:45] Oczywiście na temat społeczeństwa jako całości i to
[24:49] była taka chyba wisienka na torcie banks.
[24:53] I wydaje mi się, że właśnie ta wystawa zapewniła bank temu
[24:56] ogromny rozgłos i ona wyniosła go na takie wysokie miejsce w
[25:01] świecie sztuki i z tego co wiem, to każde jedno dzieło zostało
[25:04] sprzedane, czyli no wystawa zrobiła salt, a od co jest
[25:08] naprawdę można powiedzieć, że no pełne podziwu dla banks jego
[25:13] także fajna sprawa w ogóle ostatnio widziałam jakieś
[25:16] nagłówki, że prawdopodobnie już wiadomo kim jest banksy, ale
[25:20] przyznam wam, że rozmawiałam z szumi, bo ja zawsze je ma.
[25:23] O sztuce właśnie na ten temat i powiedziała mi, że ja nie
[25:27] chciałabym dowiedzieć się kim jest banksy, no bo to właśnie
[25:30] jest esencja jego i jego sztuki. Ten element nie wiedzy.
[25:34] Także na razie będę unikała informacji na ten temat.
[25:37] Jak coś wiecie, to proszę mi nie pisać, ale możecie sobie po
[25:41] googlować, jak po prostu was za mało, że ktoś odkrył kim jest
[25:45] banksy. No ale to tyle o jego wystawie
[25:48] musiałam ją tutaj ująć, bo musi być chociaż coś wartościowego w
[25:52] tym podcaście. Teraz już koniec, więc zaczynamy
[25:55] prostu jazdę po równi pochyłej, bo wracając do muzeów znalazłam
[26:00] kilka i po prostu muszę wam jeszcze o nich opowiedzieć, żeby
[26:05] nie było nudno. Może one nie będą stricte o
[26:08] sztuce, ale warte tego by znalazły się w naszym
[26:11] dzisiejszym niewinnym zestawieniu.
[26:13] Po pierwsze jest to muzeum toalet w nowym deli, czyli w
[26:19] Indiach ironia. Generalnie Indie mnie bardzo
[26:24] intrygują, nigdy chyba nie chciałabym się tam wybrać, ale
[26:28] pamiętam jak jakiś czas temu odkryłam kanał vlog Kesha i on
[26:32] pokazał te Indie w tak niesamowity sposób.
[26:35] Totalnie inne niż większość. Nie wiem tam vlogerów, którzy
[26:40] podróżują po całym świecie. Także jeżeli macie ochotę, to
[26:43] sobie właśnie zobaczcie w logikę sha z Indii wspaniałe, no i tak
[26:47] w tym muzeum toalet całe muzeum jakby pokazuje ewolucję to ale.
[26:53] Przez 4,5 tysiąca lat w historii ludzkości to jest szaleństwo.
[27:00] Możecie sobie zobaczyć, bo te zdjęcia akurat będę mogła
[27:03] wrzucić. Gdzie są te różne kibelki?
[27:05] No no takich to chciałoby się usiąść, że tak powiem.
[27:09] No dobra albo inne muzeum, które znalazłam, znajduje się w
[27:13] Chorwacji. Nazywa się o Jezus, to jest
[27:15] zajebiste muzeum nieudanych związków, ich ruin i strona
[27:21] muzeum zachęca odwiedzających do przekazywania artefaktów z
[27:25] własnych zerwanych związków jako w cudzysłowie szansę na
[27:29] przezwyciężenie z załamania emocjonalnego.
[27:33] Możemy tam zobaczyć oczywiście pierścionki, ubrania, prezenty
[27:37] na walentynki, ale też jakieś tam dziwniejsze pozostałości,
[27:40] takie jak puszyste różowe kajdanki albo jakiś drewniany
[27:44] arbuz i to co fajne. Jak wyjdziecie na tę stronę, to
[27:48] można poddanym artefaktem eksponatem przeczytać co się
[27:52] stało, że ta relacja się nie udała i wiecie co w sumie i to
[27:56] muzeum możemy polecić Asi okuniewskiej, jakby nadal
[28:01] nagrywała idiotki, to byłoby idealne.
[28:03] Tworzyć takie muzeum i chyba was nie zdziwi, że weszłam sobie na
[28:09] stronę, poczytałam i wybrałam kilka po prostu smaczków dla
[28:13] was. Jednym z elementów wystawy na
[28:16] przykład był brudek z pępka. Serio brudek z pępka i on
[28:22] opisany był tak na brzuchu D znajdowało się szczególne
[28:25] ułożenie włosów na ciele, które sprawiało, że w jego pępku
[28:29] zbierały się kłaczki. Czasami wyjmował kawałek i
[28:32] przyklejał go do mojego ciała. Które było spocone po seksie,
[28:36] jest tam w ogóle dalsza historia.
[28:38] Co się tam z nimi wydarzyło i że ono zachowała ten brudek z
[28:42] pępka, dlatego go mogła przywieźć po prostu do
[28:45] Chorwacji, do tego muzeum. No, ale zaczynamy takie
[28:49] ciekawie. Oczywiście jest dużo pięknych,
[28:52] romantycznych historii, które są MEGA wzruszające.
[28:56] Ja wam tam przeczytam kilka tak, żebyśmy tutaj się nie spotkali,
[28:59] więc wybrałam takie bardziej lajtowe i na przykład była taka
[29:03] piękna. Pocztówka podpisana Jestem 70
[29:07] letnią kobietą z Erywania stolicy Armenii odwiedziłam
[29:11] Zagrzeb wy sześćdziesiątym siódmym roku i miasto to jest
[29:14] bardzo bliskie mojemu sercu. Kiedy dowiedziałam się z
[29:18] lokalnej gazety, że istnieje muzeum zerwanych związków, byłam
[29:21] jednocześnie smutna i szczęśliwa.
[29:24] To pocztówka, którą dawno temu syn naszych sąsiadów włożył w
[29:28] szczelinę moich drzwi, był we mnie zakochany przez 3 lata.
[29:32] Zgodnie ze starą ormiańską tradycją jego rodzice.
[29:35] Przyszli do naszego domu i poprosili mnie o rękę.
[29:38] Moi rodzice odmówili, twierdząc, że ich syn na mnie nie
[29:42] zasługuje, wyszli, wściekli i bardzo rozczarowani tego samego
[29:46] wieczoru. Ich syn zjechał samochodem z
[29:49] klifu. Także no są różne historie.
[29:53] Bardzo mnie w ogóle interesuje to, jak wiele nie wiemy o
[30:00] ludziach i powiem wam taką dużą dygresję, zanim wam przeczytam
[30:03] inne. Po pierwsze, kiedyś z moim
[30:05] ówczesnym chłopakiem szliśmy do moich przyjaciół, był wieczór i
[30:09] on mi powiedział, że szliśmy jakąś blokowiskiem mówi marika.
[30:14] Wyobraź sobie, że zdejmujesz płytę z tego bloku i widzisz
[30:18] każde jedne pojedyncze mieszkanie i w każdym tym
[30:21] mieszkaniu jest historia pojedynczego człowieka.
[30:25] I ja zaczęłam się nad tym zastanawiać i to było
[30:27] niesamowite i do dzisiaj, mimo że już wiele lat nie jesteśmy
[30:30] razem, właśnie jak sobie gdzieś spaceruje, to o tym myślę, że
[30:33] ile w takim bloku jest historii, o których nikt nie usłyszy tak
[30:39] naprawdę. A druga sprawa, jak ostatnio
[30:41] jechałam na Picasso. No to jakby połączenie Zielona
[30:45] Góra Warszawa w Poznaniu Wsiadła para i zaczęłam z nimi rozmawiać
[30:50] i oni okazało się, że są z Zimbabwe.
[30:55] Właśnie lecą na miesiąc, wracają do domu, ale mieszkają i
[30:58] studiują w Polsce. No i to było 3 godziny
[31:02] rozmawiania o tak wspaniałych rzeczach, że jak im
[31:05] powiedziałam, o tym, że prowadzę podcast o sztuce i zaczęłam im
[31:08] opowiadać ciekawostki. Oczywiście nie tak fajnie jak
[31:12] wam, bo po angielsku Oczywiście nie mam pewnie takiego flow, ale
[31:17] on powiedział, że marika wyobraź sobie jakbyśmy te 3 godziny
[31:20] nagrali na podcast i tak sobie pomyślałam, że to byłoby mega
[31:24] fajne, kiedy można byłoby rozmawiać z nieznanymi ludźmi o
[31:28] ich niesamowitych historiach. Powiecie, że się okazało, że oni
[31:31] oczywiście mieszkają teraz w Poznaniu i pochodzą z tej samej
[31:35] jakby dzielni w Zimbabwe, ale wyobraźcie sobie, że dopiero w
[31:39] Poznaniu się poznali i są parą od chyba 2 czy 3 lat.
[31:43] Także fajne. Jeszcze się okazało, że on
[31:46] mieszkał też koło Zielonej Góry i bardzo dobrze zna zieloną
[31:49] górę, bo opowiadałam im o winobraniu, bo ich zapraszałam
[31:52] także. Mam nadzieję, że jak będę w
[31:55] Poznaniu, to jeszcze się z nimi spotkam.
[31:57] No dobra, ale to takie 2 dygresje, ale musiałam wam o tym
[32:00] po prostu opowiedzieć bo. Historie ludzi są niesamowite, a
[32:04] zazwyczaj po prostu mijamy ludzi, nie zwracając na nich
[32:07] uwagi. A szkoda czasami nie dobra.
[32:10] Koniec dygresji wracamy do historii z Muzeum złamanych
[32:14] serc, bo był też piękny otwieracz do wina w kształcie
[32:19] takiego zdobionego klucza w starym stylu, a jego historia
[32:23] jest bardzo smutna. Opis brzmi tak, mówiłeś mi o
[32:26] miłości i codziennie obdarowywał mnie drobnymi prezentami to
[32:31] tylko jeden z nich. Klucz do serca zawróciłeś mi w
[32:34] głowie, po prostu nie chciałeś ze mną spać, dopiero gdy umarłeś
[32:39] na AIDS, zrozumiałem, jak bardzo mnie kochałeś.
[32:43] Było wiele smutnych historii i pięknych historii.
[32:46] Naprawdę polecam wam wejść na ich stronę i poczytać one są,
[32:50] nie są długie. Są takie, że wiecie osoba po
[32:53] prostu opisuje, jak się zaczęła miłość, co tam było
[32:57] najpiękniejszego, no i jak ta miłość się zakończyła.
[33:02] Także myślę, że fajne historie. No ale bywają też zabawne i
[33:06] zwięzłe. Na przykład było zdjęcie
[33:09] gumowego burgera, takiej zabawki dla psa z podpisem jego pies
[33:13] pozostawił po sobie więcej śladów niż on.
[33:17] No fantastyczne jest to muzeum. Był też kubek, w którym
[33:20] znajdowały się puste opakowania po ciasteczkach z wróżbą i opis
[33:24] brzmiał, tak, byłeś moją pierwszą miłością i chciałam,
[33:27] żebyś był też moim ostatnim, kiedy dostaliśmy te ciasteczka z
[33:31] wróżbą i otworzyłam swoje, było na nich napisane, musisz nauczyć
[33:36] się czytać między wierszami. Powinnam była zastosować się do
[33:39] tej Rady, ponieważ między tymi linijkami ciągle mnie
[33:43] zdradzałeś. Czy to nie ironia?
[33:46] No. Fantastyczne naprawdę są takie
[33:49] historie znaczy smutne strasznie, żeby nie było teraz
[33:52] moi drodzy przeczytam Wam jeszcze historię, która będzie
[33:55] ważną lekcją edukacji seksualnej, ponieważ na zdjęciu
[34:00] w tym muzeum znajduje się czarne dildo i opis brzmi tak mniej
[34:05] więcej w czasie moich dwudziestych siódmych urodzin.
[34:08] Mój chłopak dał mi to, czyli czarne dildo.
[34:11] Być może dlatego, że zgodziliśmy się, że nie będziemy uprawiać
[34:14] seksu, dopóki się nie pobierzemy 4 lata później.
[34:18] Pobraliśmy się dotrzymując ok. 4 lata nie uprawiali seksu.
[34:22] Dobra, 7 lat później rozstaliśmy się, nie klikali śmy seksualnie,
[34:27] mimo że stworzyliśmy i wychowaliśmy piękne dziecko.
[34:30] Dużo czasu zajęło mi uświadomienie sobie, jak ważny
[34:34] jest seks. Musimy o tym pamiętać, chociaż
[34:39] niech każdy robi w sumie, co chcę.
[34:41] Muszę wam powiedzieć, że na tej stronie są nie tylko historie
[34:44] miłosne, romantyczne, ponieważ jest to muzeum of broken
[34:48] relations. I to się tyczy przyjaźni.
[34:51] To się tyczy rodziny, także kurde, naprawdę wam polecam,
[34:55] żebyście mogli sobie wejść na tę stronę i poczytać takie
[35:00] historie. Bardzo fajne, trochę tak
[35:02] nostalgicznie. Teraz do tego podchodzę, bo
[35:04] przeczytałam ich więcej niż wam powiedziałam, nie chcę was po
[35:07] prostu. Zanudzać no bo zatraciłam się
[35:10] trochę w tej stronie, ale słuchajcie, bo ja mam takie
[35:13] pytanie, czy Wy mieliście kiedyś taki artefakt?
[35:17] Taki eksponat po złamanym sercu? Czy była taka miłość tak
[35:22] intensywna i niesamowita, która miała być na zawsze, a jednak
[35:27] się skończyła, bo. Ja niestety, Jestem często
[35:31] cyniczna, jeżeli chodzi o miłość i powtarzam, że no nic nie jest
[35:35] na zawsze. A jednak w tym muzeum historie
[35:39] miłosne, które już się zakończyły, będą tak naprawdę
[35:42] istniały na zawsze. Dopóki to muzeum będzie
[35:46] istniało. No, ale dobra, żeby nie zostawać
[35:48] przy tak ciężkich tematach. No bo miłość nie jest łatwa i
[35:52] wszyscy możemy odpłynąć trochę myślami.
[35:55] No to przejdźmy do czegoś obrzydliwego, bo to nas może
[35:59] trochę rozruszać. Kamila mi napisała o Muzeum
[36:03] Chorób i deformacji w Paryżu i niestety weszłam w grafikę
[36:08] Google. Podobno nie jest w ogóle łatwo
[36:11] się dostać do tego muzeum, bo maleńkie Muzeum Historii
[36:15] medycyny znajduje się gdzieś tam za kolejnym zakrętem
[36:18] przepastnych przestrzeni fakultetu medycyny w Paryżu.
[36:23] Jest to taka nieduża, ale kompleksowa kolekcja.
[36:25] Generalnie to znajduje się w jakiejś starej bibliotece i jest
[36:30] tam kilka ciekawych wręcz rodem z gabinetów.
[36:34] Osobliwości eksponatów, bo w zbiorach można znaleźć na
[36:37] przykład unikalny średniowieczny tryptyk ukazujący żywot świętej
[36:41] Anny, ale też wykonany przez i fisio Martiniego i podarowany
[36:47] Napoleonowi Trzeciemu bardzo oryginalny stolik.
[36:51] Wiecie co on? Ten stolik został stworzony z
[36:53] prawdziwych anatomicznych preparatów z mózgu, wątroby
[36:58] płuc, ucha, stopy krwi i żółci fantastyczne.
[37:03] Naprawdę? Jak oglądałam te eksponaty, to
[37:06] od razu przypomniało mi się plasty nari um w guben, do
[37:10] którego wszyscy jeździli. Jak ja byłam mała, albo byłam
[37:13] nastolatką. Tam dosłownie można zobaczyć
[37:16] spreparowane ludzkie zwłoki i twórcą tego niezwykłego miejsca
[37:21] jest niemiecki lekarz Günter nie Günter von Hagens, znany również
[37:27] jako doktor śmierci i można w nim w ogóle zobaczyć nie tylko
[37:31] dorosłych ludzi dorosłych mężczyzn, Kobiety, ale i dzieci
[37:35] i płody. I zwierzęta w różnych formacjach
[37:38] są też właśnie ludzie bez jakiś kończy i z chorobami.
[37:43] Ja nigdy nie byłam i raczej się nie wybiorę.
[37:46] Wolę jednak podziwiać słoneczniki van Gogha niż to,
[37:49] ale trzeba przyznać, że jest to ciekawe.
[37:51] I no jak powstawało? No to było jednym z nielicznych
[37:55] takich miejsc i z tego co pamiętam, to ludzie w ogóle za
[37:58] życia mogą podpisywać jakieś dokumenty, że chcieliby trafić
[38:02] do tego muzeum po śmierci mogą sobie tam być eksponatami.
[38:06] Co, uważam za fajną rzecz, nie jakby pozostawiając po sobie
[38:11] takie Legacy, to jest w sumie fajna sprawa ok, ale na deser
[38:17] moi drodzy wspomnę tylko naszym rodzimym lx Muzeum w Krakowie,
[38:23] który ma w swojej kolekcji najbardziej skrzywione i
[38:26] skrzywdzone rzeźby z wosku, bo wy mi pisaliście właśnie na
[38:30] Instagramie. O tym muzeum rzeźb woskowych, że
[38:34] jest to jakaś tragedia i nie wiem dlaczego ktokolwiek w ogóle
[38:37] podjął się stworzenia takiego muzeum, gdzie ewidentnie oni nie
[38:41] mają pojęcia o. O tym, jak tworzyć takie rzeźby,
[38:44] żeby były jeden do obecnych czasach.
[38:47] Moi drodzy kurde Wszystko można teraz już zrobić.
[38:50] No ale ja na przykład wiem, że na Times Square jest muzeum
[38:56] Madame, w którym te rzeźby wyglądają jak prawdziwe ikony
[39:00] popkultury. Naprawdę?
[39:03] No dobra, ale w sumie chociaż mamy w Polsce się z czego
[39:06] pośmiać, ale no to muzeum. No to jest petarda, nie ono w
[39:11] ogóle znajduje się w kilku krajach i te zdjęcia jak się
[39:15] ogląda. No to jakbyście stali przy
[39:17] prawdziwych gwiazdach popkultury.
[39:20] Kto co lubi? No dobra, ale już był deser, już
[39:24] było Wszystko i muszę wam przyznać, że ten odcinek wyszedł
[39:29] naprawdę dosyć spontanicznie właśnie przez P bo ona mi
[39:32] napisała o tym artykule i stwierdziłam, dobra, no to po
[39:35] drążę temat i zobaczymy co z tego wyjdzie, ale muszę
[39:38] przyznać, że chyba pomyślę nad drugą częścią.
[39:42] Także proszę was, Jeżeli byliście albo słyszeliście o
[39:45] dziwnych albo kontrowersyjnych wystawach i muzeach, no to
[39:49] dajcie mi znać, bo ja Jestem pewna, że w tak jakby
[39:52] różnorodnym świecie znajdziemy ich naprawdę jeszcze.
[39:56] Ale także na koniec moi drodzy, dziękuję moim niewinnym patronom
[40:01] i jak zwykle wznoszę czyścik za wszystkich niewinnych słuchaczy.
[40:08] Mam nadzieję, że wam się podobało i mam nadzieję, że
[40:12] napiszecie mi wiadomości, że marika ja byłem albo byłam
[40:16] właśnie w tym dziwnym randomowym muzeum.
[40:19] Domniemam, że naprawdę jest ich multum, ale w sumie to jest
[40:23] fajne. Nie wszyscy chodzą do luwru,
[40:26] albo nie wiem do mome, a tutaj mamy na przykład muzeum toalet.
[40:33] Kto co lubi, także bardzo dziękuję wam za słuchanie.
[40:36] Czekam na Wasze komentarze i moi drodzy słyszymy się już za
[40:41] tydzień w kolejnym, niewinnym, czwartkowym odcinku.
[40:46] Także do usłyszenia chir sik i pa.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.