# 55. David Hockney.Król kalifornijskich basenów, miłośnik jamniczków i sztuki Picassa.

An episode of [Nie-winna Sztuka](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1834906739), 8 Jun 2023, 49 min.

Audio: https://anchor.fm/s/9531ea30/podcast/play/71822374/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2023-5-8%2Fcc63475e-789c-f6df-edc0-7d111ecd14ad.mp3

David Hockney to niezwykła postać w świecie sztuki. Od zawsze przejawiał nieszablonowe myślenie. Od sztuki Degasa wolał sztukę Picasso. Mówił, że nie ma ciekawszego Artysty od niego w całym Londynie. Zakochał się w kalifornijskim słońcu. Do dzisiaj tworzy niesamowite dzieła sztuki, dlatego postanowiłam opowiedzieć Wam o przekroju jego twórczości, nie pomijając smaczków z życia prywatnego. Miłego słuchania, Marika Szwal.

## Transcript

[0:00] Cześć. Witam was w kolejnym niewinnym.
[0:02] Odcinku dzisiaj chcę wam opowiedzieć o wyjątkowym i
[0:05] bardzo kolorowym. Artyście, czyli o davidzie
[0:08] hockney. Ostatnio opowiadałam szumowski o
[0:11] tematach. Które chce ująć w nowych
[0:14] podcastach. I Szumi do mnie mówi.
[0:16] Marika, może byś zrobił jakiś? Podcast do porządnym artyście i
[0:20] wiecie, trochę sobie żartowaliśmy, ale ja sobie
[0:23] pomyślałam, kurde, szumi ma rację, bo ja ostatnimi czasy
[0:26] zaczęłam. Wymyślać jakieś kontrowersyjne
[0:28] tematy. A ile.
[0:30] Można słuchać o tych dewianta. Ja, wiem, że pewnie znajdą się
[0:34] fani, ale. Przecież sztuka jest wspaniała,
[0:36] jest piękna i ona ma sprawiać, żebyśmy czuli się lepiej.
[0:41] Dlatego stwierdziłam, że tym razem opowiem Wam o davidzie.
[0:44] Wydaje mi się, że nieraz wam o nim wspominałam i ja Jestem
[0:48] ogromną fanką jego sztuki, ale nigdy nie.
[0:51] Zagłębiałam się w jego biografię i mam nadzieję, że w dzisiejszym
[0:55] podcaście nie zaskoczy nam nas żadnymi dewiacjami.
[0:59] Także zaczynamy jak zwykle. Od początku urodził się w
[1:04] Anglii. W Bradford i miał.
[1:06] Czwórkę rodzeństwa, ale. To, co mi się spodobało?
[1:09] Kiedy czytałam o jego historii, właśnie kiedy był dzieckiem, to
[1:13] podejście jego rodziców do. Niego oni wpajali mu naprawdę?
[1:17] Wspaniałe wartości, kiedy był dzieckiem?
[1:20] I myślę, że to mnie tak bardzo zaskoczyło, bo dużo się teraz o
[1:23] tym mówi i ja pamiętam, jak wyglądało dzieciństwo nas dzieci
[1:28] lat 90, że to dziecko miało być posłuszne.
[1:32] Rodzicom, bo przecież ono jest. Młode nie wie nic.
[1:34] O życiu musi się dostosować, jakby?
[1:37] Znacie taką klasykę? I mimo tego, że no i miałam
[1:41] dosyć liberalne wychowanie, bo jednak moi rodzice i mnie
[1:44] wspierali pozwalali. Do mnie mam, że na zbyt wiele,
[1:47] ale. I tak mnie zaskoczyły te
[1:49] wartości, które właśnie rodzice hockney mu przekazywali.
[1:52] I Wypisałam. Kilka, żeby się z wami tym
[1:54] podzielić. Po pierwsze była to wierność.
[1:57] Własnym ideałom no i wyobraźcie sobie, że wasi rodzice coś
[2:00] takiego by was wpajali. Nie, nie, nie.
[2:04] Tak mi się wydaje. Oczywiście tu jest ogromny.
[2:07] Generalizowanie kolejna rzecz to jest.
[2:10] Wolność wyrazu i też taka wolność i zezwolenie na.
[2:14] Bunt. Bo to było dla nich bardzo
[2:15] istotne. Z tego co wiem, no to Tata był
[2:18] ogromnym pacyfistą. On też zrezygnował z udziału w
[2:21] wojnie. Mama była.
[2:22] Wegetarianką i w ogóle myślę, że to była bardzo.
[2:26] Fajna rodzina. To, co mi się też spodobało, to,
[2:29] że oni dbali o to, by on dużo czytał i bardzo im zależało na
[2:33] tym, żeby on był oczytany. No bo jak wiecie też zawsze to
[2:37] powtarzam, że jednak edukacja i wiedza są bardzo ważne.
[2:41] No bo tak naprawdę one nas określają, one nas kreują, więc
[2:44] w przyszłym dorosłym życiu na pewno jest łatwiej.
[2:47] Jeszcze jedna taka wartość może nie wartość, a też zezwolenie na
[2:51] to, żeby mógł eksperymentować i tutaj wy różnych dziedzinach.
[2:55] Oczywiście nie mówię. Tutaj o brzydkich.
[2:57] Rzeczach, ale o takich pod względem sztuki życia i chyba
[3:01] wyrażania. Siebie też?
[3:02] Tak mi się. Wydaje, no i najistotniejsze co
[3:05] zapisałam na koniec to fakt, że pozwalali mu myśleć
[3:09] nieszablonowo i też od razu sobie wspominam dzieciństwo
[3:12] właśnie w latach 90. Gdzie jednak?
[3:15] Wszystko wiele lat, nawet 10, 15 lat później trzeba robić było
[3:20] pod. Szablon, czy to w domu?
[3:22] Czy to w codzienności, czy chociażby w szkole także bardzo
[3:26] fajna rzecz i myślę, że właśnie to wsparcie rodziców i taka
[3:29] wolność dla Davida hokeja i Wszystko, co oni mu zapewniali,
[3:35] płynęło na to, jakim on stał się artystą, którego znamy.
[3:39] Już dzisiaj. Ten kto nie zna, to zaraz się.
[3:41] Dowiecie, no bo to jest ten podcast.
[3:43] Jak wiecie, ja tam nie lubię zbytnio mówić o dzieciństwie, bo
[3:46] to przeważnie nie jest istotne. Istotne są oczywiście te
[3:49] relacje, no bo one jednak. Mają wpływ na nas.
[3:51] Wszystkich, ale. Wyczytałam jedną ciekawostkę, bo
[3:54] podobno. David Hockney w dzieciństwie
[3:56] przejawiał objawy syntezy, ponieważ miał zdolność słyszenia
[4:00] kolorów, bo tak się. Objawia też ta synteza.
[4:03] I ciekawe jest to, ponieważ David Obecnie zaprzecza temu.
[4:06] Może nie pamięta, może ktoś inaczej?
[4:09] Całkiem to. Jakby odbierał, ale ja.
[4:13] Pamiętam, że w jednym z podcastów wam opowiadałam o tym,
[4:15] bo jest to generalnie choroba i wydaje mi się, że mógł być to
[4:18] podcast o chorobach psychicznych artystów, bo.
[4:21] Wielu z nich miało właśnie syntezie.
[4:23] Że słyszeli kolory i wcale to nie wynikało z tego, że po
[4:27] prostu. Pili za dużo absyntu chyba.
[4:30] Jest też taki fajny Cytat, który znalazłam właśnie, gdzie hokej
[4:33] się wypowiadał o. Swoim ojcu jedna z rzeczy.
[4:36] Jakich nauczył mnie mój ojciec, to nie przejmować się tym, co.
[4:40] Myślą sąsiedzi. Takie podejście pasuje bardziej
[4:42] do. Arystokracji niż klasy
[4:45] pracującej, ale wziąłem sobie te lekcje do serca.
[4:48] I szczerze muszę przyznać, że chyba wszyscy powinniśmy sobie
[4:52] wziąć te. Lekcje ojca hokeja.
[4:54] Serca i nie przejmować się za nadto opiniami innych ludzi, bo
[4:58] to absolutnie na nas nie wpływa. Przynajmniej nie powinno.
[5:03] Na nas wpływać. Także teraz przejdziemy do jego
[5:05] czasów edukacji, ale już jako student, bo to jest najbardziej
[5:09] interesujący okres w jego życiu. Najpierw studiował na Bradford
[5:13] College of art, a potem wyjechał do Londynu i studiował na Royal
[5:18] College of art. Bardzo mi się podobały historie
[5:22] z tamtych czasów. Musimy pamiętać, że to były
[5:24] jakieś tam 50. Któryś 60 rok, więc Wszystko
[5:28] wyglądało to totalnie inaczej, a w Londynie było troszkę bardziej
[5:32] frywolnie niż na przykład w Bradford, a to było bardzo ważne
[5:36] dlatego, że to właśnie w Londynie pierwszy raz hokej
[5:40] otwarcie mówił o swoim homoseksualizmie.
[5:42] I znalazłam straszną. Ciekawostkę, bo w tamtych
[5:46] czasach w Anglii. Wyobraźcie sobie, że jakiś.
[5:49] Tam homoseksualne zachowania były normalnie.
[5:52] Karane i nielegalne, także chore czasy.
[5:54] Na szczęście dużo się zmieniło. Wiecie, teraz jest czerwiec.
[5:58] Miesiąc dumy także myślę, że fajnie, że akurat David Hockney
[6:02] wpadł. Tutaj do nas na ten podcast,
[6:05] chociaż podcast o homoseksualnych.
[6:07] Artystach jeszcze na pewno się pojawi.
[6:08] W czerwcu, bo już rok temu chciałam taki robić.
[6:11] I jest taka fajna ciekawostka związana właśnie z tym Royal
[6:15] College of art, ponieważ na koniec roku jakby na każdej
[6:19] uczelni artystycznej. Trzeba zrobić dyplom.
[6:22] No i uczelnia wymagała od wszystkich studentów, że trzeba
[6:26] napisać. Esej na egzamin końcowy.
[6:29] Ale hockney. Stwierdził, że on tego nie
[6:32] napisze i zamiast tego narysował satyryczny szkic i wyobraźcie
[6:35] sobie, że ta uczelnia zmieniła swoje Prawo i zaakceptowała taką
[6:39] formę egzaminu, bo po prostu David stwierdził, że on nie chce
[6:44] być oceniany przez pryzmat pisania tylko na podstawie
[6:47] swojej sztuki tego, co tworzy i myślę, że moi nie tylko moi
[6:52] profesorowie z uczelni artystycznych mogliby.
[6:55] Sobie też to wziąć do? Serca dobra, zostawiamy te
[6:58] czasy. Anglii bo tam jest totalna.
[7:01] Nuda. I przenosimy się do lat 60.
[7:04] I wyjazdu USA, mam nadzieję, że. Liście Garsonek No bo trzeba się
[7:09] jakoś pokazać w mieście, które nigdy nie śpi, prawda?
[7:12] Tutaj będzie bardzo duży skrót myślowy, bo to jest Wszystko
[7:15] skomplikowane zazwyczaj. Jak się robię?
[7:17] Jednym artyście. To jest bardzo dużo wiedzy.
[7:20] A nie o wszystkim musicie wiedzieć?
[7:22] Chodzi mi o to, że David hockney często latał sobie do Nowego
[7:27] Jorku i do LI bardzo mu się to podobało.
[7:29] Nie ma co ukrywać dla wielu ludzi i wtedy i dzisiaj jest to
[7:33] ziemia obiecana także. Ja no wiecie całkiem inna
[7:36] wolność, Ameryka słynie z. Wolności, powiedzmy oficjalnie,
[7:41] ale najciekawszy był rok 63. W różnych źródłach są różne
[7:46] daty, ale oficjalnie wywiadzie właśnie powiedział, że był to
[7:49] rok. 63, Nowy Jork i w nowym. Jorku rządził wtedy król pop
[7:55] artu, czyli ojciec po partu. N Andy Warhol i tak naprawdę
[8:00] właśnie wtedy hokej poznał Warhola dzięki.
[8:03] Czemu też poznał bardzo wielu. Wpływowych ludzi.
[8:06] Ze świata sztuki, którzy. Faktycznie mogli mu pomóc potem
[8:10] w karierze. Wiem, że też się wtedy
[8:12] zaprzyjaźnił z krytykiem sztuki. Nie pamiętam nazwiska, więc
[8:15] sorry, ale to był krytyk sztuki, który wtedy był chyba
[8:18] najistotniejszą osobą w świecie sztuki, który po swojej recenzji
[8:23] albo mógł pomóc ci wspiąć się na piedestał sławy albo cię zgnoić
[8:28] i. Ewentualnie twoja sztuka mogła,
[8:31] wiecie, no nie wiem gdzie wylądować gdzieś na śmietniku,
[8:34] chociaż w Nowym Jorku nie ma zbyt wielu śmietników.
[8:36] No i tak jak wam powiedziałam, oglądałam Wywiad z Davidem.
[8:40] Zresztą jak macie ochotę, to jest bardzo dużo wywiadów,
[8:43] szczególnie teraz. Jak on jest już takim w
[8:45] podeszłym wieku, panem artystą, ale to jest fajnie.
[8:49] Dlatego, że mogłam się dowiedzieć?
[8:50] Wielu rzeczy, no i w tym jednym wywiadzie właśnie.
[8:54] Hokej opowiadał o tym, jak. Poznał N jego warhola.
[8:57] No i ten dziennikarz zapytał się właśnie hokeja jak.
[9:00] To było. Znać tego wielkiego i słynnego
[9:03] andiego warhola. A hokej powiedział, że tak
[9:06] naprawdę to nikt do końca nie zna.
[9:08] Warhola i fajne było to, bo on powiedział, że on uwielbia
[9:12] sztukę andiego. Hola i że to był zaszczyt go
[9:15] poznać i pamiętam właśnie, że choć zrobił portret warhola, ale
[9:20] też andi zrobił jego portret, myślę, że nie jeden plus nie
[9:24] wiem czy pamiętacie, ale warhol bardzo często robił polaroidy w
[9:27] swoim Factory właśnie w swojej pracowni i bardzo dużo takich z
[9:31] Davidem hokejem z tamtych czasów się zachowały.
[9:34] Kiedy był takim przystojnym, pięknym blondaski, także jak
[9:38] chcecie, to możecie sobie pogooglować.
[9:40] I zobaczyć. Oczywiście ja Wszystko o czym
[9:42] mówię, no to będę wstawiała na. Post.
[9:45] Na moim. Instagramie, żebyście mogli
[9:47] oglądać i słuchać jednocześnie, jak macie oczywiście ku temu
[9:51] możliwość. No i co najważniejsze, no?
[9:53] To hokej mówił, że naprawdę lubił.
[9:56] Andiego warhola także miło wspomina ten czas, ale było też
[10:00] jedno wspomnienie, bo on opowiadał o takim Memorial,
[10:03] kiedy właśnie andy warhol. Zmarł.
[10:06] No to wszyscy? Oczywiście.
[10:08] Zebrali się na tym pogrzebie wspominali andiego warhola i
[10:11] kiedy zakończyła się cała ceremonia?
[10:13] No to hokej wrócił do hotelu na. 16 piętro ze swoimi
[10:16] przyjaciółmi? Domniemam, że wrócili po prostu
[10:19] gdzieś tam wznieść tisic za drogiego Andiego warhola za jego
[10:23] ostatnią imprezę. No i stał na tym 16 piętrze, bo
[10:27] tam był wielki. Taras.
[10:28] Wpatrywał się w przepiękną panoramę miasta, które uwielbiał
[10:32] miasta, które nigdy nie śpi miasta, w którym narodziło się
[10:37] wielu. Artystów narodziło w
[10:39] cudzysłowie. Oczywiście.
[10:41] Ale on wtedy właśnie odwrócił się i spojrzał na tych swoich
[10:45] przyjaciół, którzy też byli przyjaciółmi jego warhola i
[10:47] powiedział, Boże skończyła się. Pewna era, że bez tego Hola to
[10:52] już nie będzie to samo, że ta cała bohema.
[10:55] Nie będzie już nigdy wyglądała tak, jak wyglądała za czasów N
[10:58] Diego Warhola. No i muszę przyznać.
[11:00] Rację panu hokejowi, ponieważ andy warhol zapisał się na
[11:05] kartach historii bardzo dosadnie.
[11:08] Tak naprawdę był prekursorem po partu hockney.
[11:11] Dopiero po jakimś czasie też wszedł w świat po partu i
[11:15] zaistniał, ale. Wiecie co jest najpiękniejsze,
[11:19] że po pierwsze, kiedy umieramy, no to są ludzie, którzy do końca
[11:23] swoich dni będą o nas pamiętać. Nasi.
[11:26] Najbliżsi nasi przyjaciele, nasza rodzina, ale artysta jako
[11:31] artysta on pozostawia po sobie dziedzictwo i andy warhol nie
[11:35] umrze nigdy, dopóki dopóty ludzie będą jarali się sztuką,
[11:39] będą oglądać jego dzieła. Będą chcieli chodzić w t
[11:42] shirtach z jego zupą kammela także to jest niesamowite.
[11:46] Chciałabym też kiedyś tak zapisać się na kartach historii
[11:50] pod względem swojej sztuki, ale na razie cieszę się, że mogę.
[11:54] Tworzyć ten podcast. Który myślę?
[11:56] Że też będzie jakimś takim dziedzictwem i ukłonem, nie.
[11:59] Tylko dla tych artystów, o których wam opowiadam.
[12:02] Ale też dla mnie także. Dziękuję, że.
[12:05] Słuchacie to taka dygresja? Chyba robię się sentymentalna
[12:08] na. Starość.
[12:10] No, ale jeżeli chodzi? O, Nowy Jork.
[12:12] O miasto, które nigdy nie śpi. No to David hockney je po prostu
[12:17] uwielbiał sam mówił zresztą, że uciekała go.
[12:20] Energia tego miejsca. I mówił, że było takie.
[12:23] Niesłychanie seksowne dosłownie tak powiedział także.
[12:27] No nie wiem. Każdy ma inne doświadczenia,
[12:30] ale. Też mówił o tym, że.
[12:32] Było. Takim niewiarygodnie wyluzowanym
[12:35] miejscem i czuł się w nim bardzo.
[12:38] Dobrze. I powiedział też takie właśnie
[12:40] słowa, że czuł się tam wolny i dobrze.
[12:43] Wiecie, że ja kocham Nowy Jork? Jak mieszkałam w nim, to też
[12:47] czułam taką wolność, bo wydaje mi się, że to, co mówią ludzie,
[12:51] to jest. Dokładnie to samo, co się czuje
[12:52] w Nowym Jorku. Mimo tego, że jest szybkim
[12:55] miastem karierowiczów. No to każdy bez względu na
[12:59] pochodzenie. No to jak wygląda i co robi w
[13:01] życiu. No to może czuć się tam wolne i
[13:04] może być w 100 procentach sobą. To jest piękne i też od Nowego
[13:07] Jorku powinniśmy się tego uczyć. Ja widzę, że dzisiaj jakiś
[13:10] totalnie naukowy ze złotymi radami jakieś kuczkowski.
[13:15] Podcast Przepraszam, mam nadzieję.
[13:17] Że nie ma to takiego? Wydźwięku, bo ja nienawidzę
[13:19] koczowania. No i.
[13:20] Tutaj jest taka pewna urocza historia.
[13:22] Apropo wyglądu Davida. Hokeja bo posłuchajcie najpierw
[13:27] wam opowiem inny taki wstęp, bo. Już na studiach ludzie jego.
[13:31] Znajomi, właśnie studenci opowiadali o.
[13:33] Tym, że hokej wyglądał jak taki typowy.
[13:36] English. Bo był zawsze bardzo elegancki.
[13:39] Taki taki mocny ekstrawagancki, ale mimo tego, że wyglądał jak
[13:43] taki właśnie elegancki englishman.
[13:46] No to były tylko pozory, bo jego zachowanie.
[13:48] Totalnie temu przeczyło, no i pewnego razu David zobaczył
[13:52] reklamę farby do włosów, a slogan tej reklamy brzmiał tak,
[13:56] czy to prawda, że blondynki mają więcej zabawy?
[14:00] Bardzo mi się podoba zresztą reklamę.
[14:02] Kiedyś to to była wspaniała rzecz.
[14:05] Teraz na szczęście nie muszę ich zbyt często.
[14:08] Więc nasz drogi David Hockney? Postanowił podjąć wyzwanie z
[14:11] reklamy. I przefarbował się na blond, a w
[14:14] sumie to był taki taka żółta. Biel co było jego?
[14:17] Elementem imidżu tak naprawdę przez lata dopiero na tak zwaną
[14:21] starość przestał to robić na rzecz.
[14:24] Swojej naturalnej, takiej srebrnej siwizny.
[14:27] Także to mi się bardzo podoba, bo nawet nigdy nie zwróciłam
[14:30] uwagi, że on. Faktycznie nie był naturalnym
[14:32] blondynem. I też są porównania do tego, że
[14:34] przecież andy warhol. Zawsze nosił peruki właśnie
[14:36] takie białe, więc że jest to jakieś nawiązanie do worka.
[14:39] Ale kto wie? Myślę, że tylko.
[14:41] Hokej to wie a na pewno tego nie zdradzi.
[14:44] No ale niestety David Hockney, mimo że uwielbiał Nowy Jork, to.
[14:48] Zdradził go i porzucił na rzecz ciepłe i słonecznej Kalifornii
[14:53] mówił. Że zakochał się w kalifornijskim
[14:54] świetle i coś w tym jest, bo to właśnie w Kalifornii powstały
[14:59] jego. Najlepszej, najbardziej
[15:01] rozpoznawane dzieła sztuki. Jak tylko myślę o dziełach
[15:05] sztuki Davida Hokeja to faktycznie czuje takie ciepło
[15:09] promieni na. Ramionach kiedy o tym myślę i od
[15:13] razu widzę te wszystkie soczyste, ale płaskie barwy,
[15:17] takie ciepłe pomarańcze róże, soczyste zielenie i delikatny
[15:20] Błękit, który mi się kojarzy i z niebem, i z.
[15:24] Basenami, które malował sam zresztą.
[15:27] Mówił, że klimat Kalifornii jest taki bardzo słoneczny, a ludzie
[15:31] są mniej spięci niż w Nowym Jorku.
[15:33] No i taka jest prawda. Myślę, że te 2 Wybrzeża zawsze
[15:37] ze. Sobą konkurują pod tym względem.
[15:40] No bo nie dość, że są najbardziej.
[15:41] Znanymi Stanami. I najbardziej chętnymi do
[15:44] mieszkania. No to jednak wiecie, Kalifornia
[15:47] kojarzy się z. 6 pakami takim. Luzem jaraniem gdzieś tam
[15:51] jointów na plaży, a Nowy Jork? No to są jednak garsonki kawa ze
[15:55] starbucksa i. No praca ponad swoje siły, żeby
[16:00] wspiąć się na drabinę kariery. No dobra, ale sorry za te
[16:04] wszystkie. Dygresje a propos tej Kalifornii
[16:06] i tego, że tam właśnie stworzył. Swoje najwybitniejsze,
[16:09] najbardziej znane dzieła. No to fakt, że bardzo
[16:12] inspirowały go? Baseny ja wiem, że to brzmi
[16:15] zabawnie, ale taka jest prawda. No i ta cała architektura, no bo
[16:19] dobrze wiecie, ja nigdy nie byłam w Kalifornii.
[16:21] No ale oglądam milion stories od moich przyjaciół, którzy tam
[16:24] mieszkają, że te domeczki są właśnie takie bardzo.
[16:27] Geometryczne, bardzo kolorowe, proste i.
[16:30] Faktycznie mają takich lat 60. Nawet chyba są takie drzwi
[16:34] różowe, gdzie wszyscy chcą sobie robić zdjęcia.
[16:38] Biedni ci. Ludzie co tam mieszkają, no ale
[16:40] jest to ewidentnie jakieś tam ikoniczne miejsce dla
[16:43] influencerów. Zresztą tak samo jak w Nowym
[16:46] Jorku są schody i ten dom. Carrie bradshaw z seksu w
[16:50] wielkim mieście też byłam i powiem wam, że jest tam mnóstwo
[16:54] turystów zawsze, ale to co mi się podobało, to osoby, które
[16:58] mieszkają w tym domu, założyły łańcuch na schody, żeby po
[17:01] prostu im nie przeszkadzać tam, bo naprawdę to jest.
[17:04] Ogrom ludzi, którzy tam przychodzą.
[17:05] Ale zawiesili taką skrzyneczkę z kłódką i do niej można wrzucać
[17:09] pieniądze i wszystkie idą na pomoc schronisku dla zwierząt w
[17:14] Nowym Jorku także. No myślę, że super to
[17:16] rozwiązali. Ale wiedzą, że to jest kultowe
[17:18] miejsce. Nie będą z tym walczyć.
[17:20] Ale przynajmniej zrobią coś dobrego?
[17:22] Także jak będziecie w Nowym Jorku, to wrzućcie jakiegoś
[17:24] dolara. No ale tak wracamy do tych
[17:26] obrazów w końcu, bo przeczytam Wam nazwy te najbardziej znane
[17:31] to jest tak. Także bardzo oryginalne tytuły
[17:38] prawie jak tytuły, które nadawał beksiński swoim obrazom.
[17:42] Nie. No to są troszkę bardziej
[17:43] kreatywne. Więc chyba czas po prostu
[17:45] powiedzieć wam coś więcej o sztuce hokeja, bo o.
[17:49] Tym jest ten podcast. A nie tylko o rubrykach
[17:51] plotkarskich i. Dygresja moich osobistych to tak
[17:55] zaczniemy od des plaż. I on był bardzo duży, bo miał
[17:59] chyba 250 X 250. Centymetrów także.
[18:04] Yy był malowany akrylem, co jest bardzo interesujące, bo
[18:08] większość. Artystów, o których Wam
[18:09] opowiadam jednak malowali olejem i już wszyscy wiemy, że hok nie.
[18:14] Przeprowadził się do Kalifornii. I odkrył, że praktycznie.
[18:18] Każdy miał tam basen. Bo ze względu na klimat, na to,
[18:21] że zawsze było. Ciepło i słonecznie było można
[18:23] się kąpać w tych basenach cały czas także.
[18:27] No na pewno przyjemnie się tak pluskać codziennie gdzieś tam po
[18:30] pracy po szkole. I to co najważniejsze, to, że te
[18:33] baseny. Wcale nie były żadnym luksusem.
[18:36] No i jeszcze w tym to, co mnie zaintrygowało jako artystkę, to
[18:39] fakt, że on lubił zostawiać dookoła surowe płótno, co
[18:43] nadawało, no takiej takiej większej przestrzenności tej
[18:46] pracy bardzo mi się to podobało, no i w ogóle fakt, o którym wam.
[18:50] Powiedziałam z tym akrylem. To on sam opowiadał o tym, że on
[18:53] nie chciał malować olejem, bo jakby czuł, że malowanie tego
[18:57] słonecznego, gorącego klimatu byłoby przyjemniejsze, kiedy
[19:02] używało się akrylu, który schną bardzo szybko, więc to na pewno.
[19:07] Było fajniejsze i tak wam? Mówię takie ciekawostki, no bo
[19:10] jednak nie zawsze omawiamy obrazy, a mnie to bardzo.
[19:13] Interesuje. Właśnie techniki, którymi
[19:15] posługiwali się. Artyści.
[19:17] Co ciekawe, w ogóle pierwszy ze z plaży, bo było ich kilka.
[19:20] Jak wam powiedziałam? Był namalowany.
[19:23] Ze szpicy, które zrobił gdzieś tam, będąc właśnie w elei, jak
[19:27] jeszcze mieszkał w Anglii. Ale za to kończył.
[19:29] Właśnie je w domu w Anglii? Za to reszta już była tworzona
[19:32] ze zdjęć, kiedy mieszkał w USA i to.
[19:36] Co najfajniejsze. To dowiedziałam się, że ten
[19:39] pierwszy z plaż. Został namalowany też ze zdjęcia
[19:42] z instrukcji. Senu nie widziałam, że baseny
[19:45] mają instrukcje, ale myślę, że czasami przydałaby nam się.
[19:48] Instrukcja do wszystkiego, a my to omijamy dosłownie jak
[19:51] metafora życia prawda? No i wszystkie te obrazy serii z
[19:54] plaż mają wspólne cechy. Jak kompozycja, to było chyba
[19:58] najbardziej. Istotne bo one przedstawiają.
[20:01] Widok na basen jak ja bym was? Uczyła historii sztuki.
[20:04] To byście? Naprawdę dużo wiedzieli.
[20:06] No ale tak już poważnie. No to chodziło też o to, że nie
[20:10] dość, że ten kadr był bardzo podobny.
[20:12] Że zawsze był tam basen? No to jeszcze to istotne były te
[20:16] modernistyczne architektoniczne, tak jak geometryczne domki, o
[20:21] których. Wam opowiadałam, one były w tle
[20:23] one. Były bardzo proste, bardzo
[20:24] płaskie, ale super w ogóle. Nadawały klimat temu
[20:29] wszystkiemu. I to, co mi się podoba, to
[20:31] właśnie ta sztywna geometria, która była przełamana, jakby tak
[20:35] kontrastowała z tą wodą z tym pluskiem, który był taki szybki,
[20:41] był w. Ruchu wiecie o co mi chodzi,
[20:43] nie. Więc fajna skrajność domniemam,
[20:45] że. Po prostu stworzona.
[20:48] Z premedytacją przez hoke. No i moim zdaniem on nie malował
[20:51] takiego wielkiego obrazu długo, bo sam mówił, że to trwało
[20:54] jakieś. 2 tygodnie, a według mnie to jest naprawdę bardzo
[20:58] dobry wynik, ale on sam powiedział, tak, kiedy
[21:01] fotografujesz plusk, zatrzymujesz chwilę.
[21:04] I staje się to czymś? Innym zdaję sobie sprawę, że w
[21:07] prawdziwym życiu. Takiego plusku nie dałoby.
[21:09] Się zobaczyć. Dzieje się to zbyt.
[21:11] Szybko rozbawiło mnie to więc. Malowałem po.
[21:15] Prostu to bardzo, bardzo. Powoli.
[21:18] I to co też jest ciekawe to fakt, że obrazy z tej serii są
[21:21] pozbawione ludzkich postaci. To możecie zobaczyć, ale jednak
[21:26] my jako inteligentni odbiorcy sztuki jesteśmy totalnie
[21:30] świadomi tego, że ktoś musiał wywołać.
[21:32] Ten plus. K, także wiem.
[21:34] Że musiał być jakiś ten człowiek tam?
[21:36] I w 2020 roku des plaż został wylicytowany za moi drodzy 30
[21:42] milionów. Dolarów, co jest?
[21:45] Ogromną kwotą. Musimy pamiętać, że David
[21:47] Hockney. Nadal żyje teraz.
[21:48] Ma w. 2020. W tym roku jakieś 85 6 lat,
[21:51] więc. Wyobraźcie sobie, jaka to jest
[21:53] horrendalna kwota. Jak.
[21:55] Sprzedaży obrazów w momencie. Kiedy dany artysta żyje i
[21:59] pomyślcie sobie, jeżeli kiedyś hoker nie będzie żył, że to
[22:02] wzrośnie. 2 trzykrotnie oczywiście w ogóle mu tego nie
[22:06] życzymy. Niech sobie żyje jak najdłużej i
[22:08] tworzy nam najpiękniejsze obrazy.
[22:09] Jakie? Tylko.
[22:11] Może więc na pewno wszystkie kojarzycie, ale ja bym chciała
[22:14] przejść do innego obrazu, który też jest mega popularny i on
[22:18] nazywa się pan i pani Clark i persi Persi to kotek, który też
[22:22] się znajduje na obrazie i znowu jest malowany.
[22:26] A krylem ma 213 X 300. 4 cm, czyli.
[22:30] Znowu ogromny i on powstał w jakimś 70 71 roku, czyli też
[22:35] dosyć szybko po tych. Wszystkich plażach.
[22:37] No i ja wam tu. Zrobię mały opisik.
[22:39] Bo tutaj się więcej dzieje? Niż nas plażach, ponieważ.
[22:42] Po lewej stronie widzimy panią Clark, czyli serię bidwell.
[22:46] To jest brytyjska projektantka tkanin, która tworzyła
[22:49] wyrazistej. Niebanalne wzory jak wyczytałam
[22:52] i wyobraźcie sobie, że jej projekty jej tkaniny.
[22:56] Bardzo. Podobały się i wywarły, jakby
[22:59] duży. Wpływ na malarstwo samego publi
[23:02] Topika są także no wybitne. Że tak powiem, zresztą muszę wam
[23:07] powiedzieć coś o Picasso, bo dostałam ostatnio paczkę od Ewy,
[23:12] która tworzy szydełkowe, różne rzeczy i wysłała mi
[23:15] niespodziankę taki no prezent, o którym nie wiedziałam i właśnie
[23:18] tam był stworzony Szydełkowy Pablo Picasso ku sama i frida
[23:22] Kahlo i są to piękne rzeczy i chciałam.
[23:24] Jej tutaj podziękować w tym? Podcaście, ponieważ napisała mi,
[23:27] że właśnie te podcasty. Zainspirowały, żeby stworzyć te
[23:31] no takie pacynki, takie małe rzeźby także jaram się iku.
[23:34] Sama i Picasso i frida właśnie tutaj.
[23:36] Koło mnie na biurku sobie siedzą, kiedy nagrywam ten.
[23:39] Podcast no dobra, ale wracamy do sztuki, bo to jest.
[23:42] Istotne. Po prawej stronie widzimy pana
[23:44] Clarka, czyli raymonda ossi Clarka osi to była jego ksywka.
[23:49] I był on angielskim projektantem mody i określano go jako
[23:53] prekursora. Stylu, co jest bardzo ciekawe.
[23:56] Bo ja o nim. Nigdy nie słyszałam, a tu widać,
[23:58] że to. Lecą na grubo.
[24:00] Bo. Mówiono o nim, że bez niego
[24:03] takie Marki, jak i w są lorą czy tą Ford, nie zaistniałby na
[24:07] takim poziomie, jak istnieją do dzisiaj.
[24:09] I to jest bardzo ciekawe. Nie on był prekursorem i go
[24:12] ceniono, ale ja na przykład znam ich solą i toma Forda.
[24:16] Także no życie nie jest. Sprawiedliwe, ale jeszcze z
[24:19] ciekawostek wam powiem, że jego projekty na przykład nosił.
[24:21] Sam andy warhol joko ono. Tu.
[24:24] Igi albo sam Jim Hendrix. Także bardzo.
[24:28] Fajnie, musiałam wam o tym opowiedzieć, no i.
[24:31] Słuchajcie, bo ten. Obraz namalował zaraz po ich.
[24:34] Ślubie po ślubie tych klapków. Zresztą sam David Hockney był
[24:37] świadkiem pana młodego, więc to jest.
[24:40] Ciekawe, że mieli takie bliskie? Koneksje, nie wiem.
[24:42] Czy to był jako prezent? Ślubny czy nie?
[24:45] Ale były było wiele lat, kiedy hokej w ogóle nie malował jakby.
[24:49] Prawdziwych osób dopiero potem zaczął malować, bo stwierdził,
[24:52] że tak będzie chyba ciekawiej. Może łatwiej.
[24:56] Jakby, kiedy znasz tę osobę, to możesz ją namalować.
[24:59] Jak mówił modi, że dopiero namaluje nasze oczy.
[25:02] Jak pozna naszą duszę? No ale ok jak?
[25:05] Patrzycie teraz na ten portret? Który wstawiłam na Instagrama.
[25:09] No to możecie zobaczyć, że on przedstawia parę w ich.
[25:12] Domów bardzo eleganckim, słonecznym domu jest prosty,
[25:16] minimalistyczny jest też realistyczny.
[25:19] No jakby cała idea tego obrazu jest mocno zawiła, ale mam też
[25:23] Cytat samego Davida, który opowiedział o genezie
[25:27] powstawania w ogóle serii takich obrazów portretowych ciągle
[25:31] robiłem. Zdjęcia rysowałem, starałem się
[25:34] wypracować kompozycję do tych dużych obrazów.
[25:37] Opracowałem kompozycję, zanim w ogóle.
[25:39] Zacząłem malować. Chociaż nie rozrysowałam ich
[25:42] całkowicie, to dziwne, że osi siedzi tak naprawdę.
[25:46] Powinna siedzieć. Celia już samo to powoduje
[25:49] lekkie zakłócenia. I to jest prawda, bo jakby jak
[25:53] on się inspirował portretami wielkich?
[25:56] Wybitnych malarzy. No to zazwyczaj kobieta
[26:01] siedziała, a mężczyzna gdzieś tam stał, a tutaj jest odwrócona
[26:05] sytuacja i ja to szłam do ploteczki.
[26:08] Że to. Chodziło o kompleksy o.
[26:10] Ponieważ on był bardzo niski i ja jeżeli by siedział na tym
[26:14] obrazie, to by nie było. Widać tej różnicy z jego żoną.
[26:17] Także możliwe, że właśnie tak było.
[26:20] I teraz opowiem wam o symbolice, bo myślę, że za rzadko robimy.
[26:24] To wobec obrazów, o których tutaj opowiadam.
[26:28] No to tak. Mimo że jakby ten obraz?
[26:30] Był minimalistyczny. No to widzimy pewne smaczki.
[26:34] Na przykład koło seli stoją lilie.
[26:36] Które są symbolem takiej? Kobiecej czystości.
[26:39] I to nie był przypadek, dlatego, że hokej wiedział, że seria jest
[26:44] w ciąży. Dlatego chciał to zrobić i
[26:47] namalować tę linię. Z czystą premedytacją, bo zaraz
[26:51] się dowiecie dlaczego, bo. Mówiłam wam o tym, że persi to
[26:54] jest kot, który jest bardzo interesującym elementem, ale go
[26:57] pominiemy. No bo on.
[26:59] Symbolizuje po prostu niewierność i.
[27:02] Tu jest nawiązanie bardzo grube. Dlatego, że sam Clark nasz
[27:06] kurdupel mimo bycia mężem. Partnerem właśnie swojej żony,
[27:11] która była w ciąży, która spodziewała się jego potomka.
[27:15] To on bardzo lubił romansować, także mamy tutaj mały, że tak
[27:19] powiem. A propos jego wzrostu mamy.
[27:22] Tutaj mały aspekty, ponieważ właśnie ten.
[27:25] Clark lubił romansować i to? Wyobraźcie sobie zarówno z
[27:28] kobietami i z mężczyznami absolutnie się nie ograniczał
[27:32] jeszcze z jednego smaczku, o którym chcę wam opowiedzieć, bo
[27:35] jest ich dużo więcej w tym obrazie, mimo że jest taki mega
[27:39] skromny w atrybuty to jest obraz za serią, bo wisi na ścianie
[27:45] obraz który. Już kiedyś namalował sam David
[27:48] Hockney także umieścił swój obraz w swoim nowym obrazie.
[27:51] Ale moi drodzy nie mogę. Tutaj nie wspomnieć o chyba
[27:54] najbardziej ikonicznym obrazie Davida Hokeja.
[27:57] Z którym go totalnie kojarzymy? Jest to obraz o tytule?
[28:01] Portret of artist, czyli portret artysty domniemam, że tak
[28:05] tłumaczy się na Polski. I na bank go.
[28:07] Kojarzycie, ponieważ tam przy basenie, Jakżeby inaczej stoi
[28:12] mężczyzna? Ubrany w taką czerwoną, malinowo
[28:15] brzoskwiniową marynarkę. A w basenie ktoś?
[28:18] Pływa pod wodą. No i okazuje się, że ten
[28:20] mężczyzna w tej marynarce. To jest Peter.
[28:24] Nie wiem, czy dobrze wymawiam, ale uczyłam się niemieckiego,
[28:27] więc tak jaką mam naleciałość i okazuje się, że piter był
[28:32] pierwszą miłością Davida hokeja pierwszą taką.
[28:35] Istotną to, jak ja mówię, że jest to ikoniczny obraz, to jest
[28:39] ikoniczny i kultowy, tak samo jak van goga.
[28:42] Kojarzymy od razu ze? Słonecznikami, jak kojarzy mnie?
[28:45] Wiem. Klimta z pocałunkiem, to jest
[28:47] ten sam level. Zresztą notabene ten obraz
[28:50] został wylicytowany za 90. Milionów dolarów znowu.
[28:55] Napomknę za życia artysty, także on totalnie bił jakieś ogromne.
[29:00] Rekordy dlatego, że dzięki temu, że się sprzedał.
[29:03] Właśnie za taką kwotę za życia artysty.
[29:05] Tą się plasuje jako chyba najdrożej sprzedany obraz w
[29:10] historii Davida. Hokeja.
[29:11] Także. Myślę, że jest to istotne, no
[29:15] ale ok, pomijamy hajs. Bo w życiu liczy się.
[29:17] Wyłącznie miłość, a tak naprawdę w życiu liczy się dobra sztuka.
[29:21] Dobry seks. Dobre wino, wszyscy to wiemy.
[29:24] Nasi artyści lafiryndy również, ale chce tutaj przejść do naszej
[29:28] ulubionej. Rubryki miłosnej no bo ile?
[29:31] Można o tej sztuce słuchać dopiero kiedy wyjechał w latach
[29:34] 60. Do juesej to otwarcie poruszał
[29:38] temat taki wiecie, takie tematy homo erotyczne w swojej sztuce,
[29:42] bo już wtedy była większa wolność i on absolutnie się tym.
[29:45] Nie krępował. Miał też fajne środowisko i
[29:48] fajnych ludzi wokół siebie. To co?
[29:49] Często było poruszane przy opisach tego obrazu, to fakt, że
[29:53] on nie próbował upodabniać tych mężczyzn, których.
[29:57] Malował. Do par hetero i ja trochę tego
[30:01] nie rozumiem, bo jakby mówili o tym, że on chciał Uwydatniać
[30:05] różnicę? No ale jakby no jest też jest
[30:08] różnica, jak jest kobieta i. Mężczyzna czy mężczyzna i
[30:10] mężczyzna, ale myślę, że raczej to nie było zamysłem.
[30:13] Davida Hokeja po prostu malował. Pięknych panów, bo to go?
[30:18] Jarało, jakby to jest totalnie oczywiste.
[30:21] No ale ok. Bo tutaj mamy ten motyw basenów?
[30:23] Który zawsze u hoke ja się gdzieś tam przewijał.
[30:28] No i ładnych męskich nagich pub. Bo bo ja wam tutaj trochę już
[30:34] przeskoczyłam z tematem. Bo mnie chodzi też o.
[30:35] Inne obrazy ale tutaj. Chciałam wejść w te miłosne.
[30:39] Wszystkie rzeczy, ponieważ hoc. Bardzo często malował właśnie
[30:43] gołych panów w basenie, jako i tam dziś leżeli na jakiś
[30:46] materacach czy coś w tym stylu, czy tam wychodzili z.
[30:48] Basenu i to są przepiękne obrazy, jakby wiadomo.
[30:53] Ale chciałam wam powiedzieć. O tym, że ten Peter szkle singer
[30:57] był jego miłością, ale on był jego wielką muzą.
[31:00] I tak naprawdę każdy artysta. Powinien mieć swoją muzę.
[31:04] Myślę, że w. Historii, o której wam
[31:06] opowiedziałam przez te 55 odcinków.
[31:08] Każdy miał i to właśnie te miłości, które.
[31:11] Były też muzami, bardzo mocno inspirowały tych naszych
[31:14] wszystkich wspaniałych artystów. Próbowałam się dowiedzieć, co
[31:17] tam u tego Petera szli z gera. Dowiedziałam się, że jest
[31:21] artystą, autorem i modelem. Zresztą też tak się poznali z
[31:24] hokejem, ponieważ był czas, że hokej wykładał na jakimś
[31:28] Uniwersytecie wy Iławie. Nie dobra, pominiemy to.
[31:36] W każdym razie wykładał. Właśnie sztukę na jakimś
[31:39] Uniwersytecie? I on tam poznał?
[31:40] Chyba. 11 lat młodszego modela, który.
[31:43] Pozował. Był to piter no i się zakochali
[31:46] w sobie. No i tyle co się dowiedziałam,
[31:48] to właśnie, że on był muzeum hokeja, ale obecnie jest
[31:51] rzeźbiarzem. Podobno wziętym rzeźbiarzem robi
[31:54] ceramikę także jak macie ochotę to sobie wpiszcie i zobaczcie,
[31:58] mnie to średnio interesuje, także nie będę w ogóle wnikała.
[32:01] W ten temat, bo bardziej. Mnie interesuje ich miłosna.
[32:04] Historia jakby kontekst po prostu ich relacji i wpływu
[32:08] pitera na sztukę, ale muszę się wam przyznać, bo czytałam,
[32:12] szukałam, słuchałam po prostu wszędzie, gdzie się tylko dało i
[32:18] jest bardzo mało jakiś ciekawostek o miłości o
[32:22] lafirynda. To już absolutnie nie ma nic.
[32:24] I to mnie bardzo ciekawi, dlatego, że się mówiło, że David
[32:27] Hockney jakby no wiecie, no te obrazy, ci nadzy mężczyźni w
[32:31] tych basenach, a podobno hokej w ogóle nie lubił imprezek i
[32:34] hucznych i nie lubił. Przebywać z dużą ilością ludzi.
[32:37] Wolał sobie siedzieć. W chacie także nie mam tutaj
[32:41] ciekawostek o lafiryndę. Musicie mi wybaczyć, ale też na
[32:44] początku tego podcastu obiecałam wam, że będzie to.
[32:46] Porządny. Podcast także taki chyba już.
[32:49] Pozostanie ale. Niestety, dowiedziałam się
[32:52] smutnej rzeczy, dlatego, że w momencie, kiedy Peter i hokej
[32:56] się rozstali, nie wiem. Dlaczego?
[32:59] Ale się rozstali? No to właśnie hokej udał się w
[33:02] podróż do Japonii. Bardzo mu się to marzyło.
[33:04] On bardzo chciał się w tej Japonii.
[33:06] Wyciszyć. I on chciał się cieszyć taką?
[33:09] Spokojną i dziewiczą wręcz Japonią.
[33:12] Ale przyjaciel, który z nim się wtedy tam wybrał, powiedział, że
[33:15] hok nej bardzo się rozczarował tym, że Japonia okazała się.
[33:20] Tak bardzo komercyjna. To jest ciekawe nie?
[33:23] No bo. Jakby myślę, że chyba Ameryka
[33:25] jest po dziś dzień dużo bardziej komercyjna, ale.
[33:29] To nie jest koniec smutnej historii, bo wyczytałam, że po
[33:34] rozstaniu. No jakby to jest logiczne.
[33:36] Ale hokej stracił cząstkę siebie.
[33:39] I powiedziałam, że jest to oczywiste, no bo jakby wszyscy,
[33:42] którzy są w związku i inwestują w niego swoje emocje i swój
[33:46] czas, no to tracą kawałek siebie i kawałek tego wszystkiego, co
[33:50] się wydarzyło między 2 osobami i hokej właśnie wtedy popadł w
[33:56] ogromną depresję, ale to Wszystko jawiło się w taki
[34:00] specyficzny sposób, bo on był jednak artystą i myślę, że
[34:04] artysta bardzo często przelewa swoje emocje na obraz.
[34:07] Ja też tak mam. Że jak mi jest źle, to po prostu
[34:09] muszę iść. To przelać na obraz i często jak
[34:12] go kończy, to jest mi dużo łatwiej.
[34:15] Sorry znowu za dygresję. Chciałam powiedzieć, że hokej
[34:18] zaczął bardzo dużo pracować. Potrafił tworzyć nawet po 15
[34:22] godzin dziennie, no co było bardzo męczące, ale domniemam,
[34:25] że po prostu. Nie chciał myśleć.
[34:27] O jego zawodzie miłosnym i ja wam powiem, że domniemam, że w
[34:31] jakiejś biografii hokeja mogą być jakieś wątki miłosne.
[34:35] Dużo ciekawsze, ale w Internecie nie znalazłam nic jeszcze.
[34:38] Nie mam żadnej biografii hokeja, także będę musiała to zmienić.
[34:42] Nie dziwcie się, że nieraz robię Podcast nie czytając danej
[34:45] biografii, ale no. Żebyście wiedzieli, ile ja
[34:47] książek naraz czytam na przykład jakiś.
[34:50] Czas temu robiłam wam podcast o edwardzie.
[34:52] Cooperze spaniały artysta, myślę.
[34:54] Że dużo z was też bardzo go lubi, bo jego sztuka jest
[34:57] niesamowita, ale obecnie czytam książkę i też o niej mówiłam.
[35:00] Jest to książka o Nowym Jorku, miasto zwane samotnością i tam
[35:04] jest bardzo dużo wstawek o artystach i pierwsze rozdziały
[35:08] właśnie mówią o edwardzie. Harperze Boże Wy.
[35:11] Nawet nie macie pojęcia o? Czym ja się dowiedziałam?
[35:13] I Teraz ja już zrobiłam. Podcast ale.
[35:16] Przecież muszę wam jeszcze opowiedzieć?
[35:18] Kiedyś o tym, o czym ja się teraz dowiedziałam, więc.
[35:21] Chyba to będzie never ending story, bo za każdym razem jak
[35:24] przeczytam książkę, nawet nie związaną z danym artystą, to ja
[35:27] się czegoś. Nowego o danym artyście do
[35:29] raduje, to jest niesamowite naprawdę, więc totalnie mi się
[35:33] marzy, żeby mieć po prostu czas i bezkarnie nie myśleć o swojej
[35:37] firmie, tylko po prostu siedzieć i czytać, żeby potem móc wam o
[35:40] tym opowiadać. Tutaj zrobię disclaimer i
[35:44] zapraszam was do zostania moim niewinnym patronem jak macie
[35:47] ochotę, to na pewno mi ułatwi. Czytanie, ale wracamy już do
[35:50] pana, bo ja mam super ciekawostkę, ponieważ w tamtym
[35:54] okresie, kiedy on tak bardzo dużo.
[35:55] Tworzył. No to okazało się, że.
[35:59] On był ogromnym fanem Pablo. Picasso i tak jak Picasso zaczął
[36:04] zagłębiać tajniki percepcji i powiedział, tak interesują mnie
[36:08] sposoby widzenia. Niemal każdy z nas widzi
[36:11] pytanie. Tylko jak dokładnie?
[36:14] I tutaj chciałabym wam nawiązać do pewnej historii związanej z
[36:17] Picasso i z Hokejem, ponieważ widziałam.
[36:21] Wywiad, w którym hokej opowiadał o swoich czasach na.
[36:24] Uczelnię na tym Royal. College of art w Londynie i on
[36:28] wtedy opowiadał, że idąc na te uczelnie, on myślał, że się
[36:32] bardzo dużo. Nauczy i on powiedział takie.
[36:34] Śmieszne słowa, że niestety okazało się, że on tworzy w dużo
[36:38] ciekawszy sposób. Niż reszta Londynu dosłownie.
[36:41] Ale to szczy gosi bardziej śmiałam.
[36:43] To był fakt, że on mówił, że ci wszyscy profesorowie na tej
[36:46] uczelni skupiali się na przykład na sztuce.
[36:49] Degasa a on. Dosłownie pokazał na swoim
[36:52] ajfonie. Obraz Picasso powiedział, ja nie
[36:56] chciałem Degasa, ja chciałem Picasso.
[36:59] Także myślę, że to jest fajna historia, bo pokazuje, że on.
[37:04] Nigdy nie chciał iść. W takim typowym kierunku, on
[37:07] zawsze chciał stworzyć coś nietypowego, a dobrze wiemy, że
[37:11] to właśnie Pablo Picasso był artystą, który bardzo lubił
[37:16] wiedzieć wiele o artystach, ale lubił przekształcać dany styl
[37:20] we. Własny styl i.
[37:22] W wielu był też prekursorem. Także no.
[37:25] Wybitna postać ten nasz Pablo Picasso.
[37:28] Dobra omówiłam wam kilka tych najbardziej znanych obrazów, ale
[37:31] chciałam wam też. Powiedzieć, że.
[37:33] David Hockney od razu powinien. Kojarzyć nam się z fotografią,
[37:36] którą bardzo uwielbiał szczególnie pentaxa i polaroida.
[37:40] To mnie akurat nie dziwi, bo w tamtych latach polaroid.
[37:43] Był strasznie popularny, zresztą mówiłam wam, że andy warhol też
[37:47] cały czas używał polaroida. No i hokej.
[37:50] Powiedział takie słowa, starałem się sfotografować to, co nie
[37:54] fotografowane. Ja myślę, że większość artystów
[37:57] właśnie. Tak chcę tworzyć, żeby zrobić
[38:00] coś, co się czego się nie da po prostu zrobić w oczywisty
[38:04] sposób. I to, co mi się bardzo.
[38:06] Spodobało, bo akurat fotografia hoke ja się nie zagłębiałam,
[38:09] ale. On robił zdjęcia, które potem
[38:12] układał w taki kolaż, który tworzył.
[38:15] Całą panoramę. I faktycznie kojarzy jego
[38:18] obrazy, które jakby są stworzone w ten sam.
[38:21] Sposób macie kilka albo kilkanaście?
[38:24] Płócien, które są? Małe, ale są koło siebie.
[38:26] Powieszone i tworzą właśnie jeden.
[38:28] Wielki obraz, myślę, że to jest bardzo ciekawy zabieg.
[38:32] I od razu mi się. Przypomniał jeszcze jeden auto.
[38:34] Portret hokeja, o którym miałam nie mówić, ale mam przypomniał.
[38:37] Mi się, bo jest to. Jeden z moich ulubionych
[38:39] portretów. Jest takie zdjęcie, gdzie młody
[38:41] hoke i w takiej różowej w białe paski.
[38:44] Koszuli stoi przy. Ścianie a na ścianie są
[38:46] powieszone w taki nieregularny, nieoczywisty sposób różnej
[38:50] wielkości. Płótna.
[38:51] I na każdym jest na. Przykład na jednym jest fragment
[38:53] jego grzywy. Blond na innej jest kawałek jego
[38:55] koszuli dokładnie tej samej, w której stoi gdzieś tam jest
[38:58] kawałek tego kolana Buta, cokolwiek.
[39:00] I mi się tak podoba, ten pomysł zrobienia autoportretu, że mam
[39:04] nadzieję, że znajdę czas, żeby stworzyć.
[39:06] Swoją wersję takiego portretu, myślę, że.
[39:09] Jest fajna, nieopowiedziana i bardzo.
[39:12] Wymowna fajnych rzeczy jeszcze wam?
[39:14] Powiem, że w 85 roku paryski. Vogue wszedł we współpracę z
[39:19] hokejem. Stworzyli razem okładkę.
[39:21] Oni w ogóle bardzo jarali się stylem Davida Hockney.
[39:25] A co mnie nie? Dziwi, bo do dzisiaj on zachwyca
[39:28] wybitnymi, kolorowymi, barwnymi stylówka.
[39:31] I także to musiał być oczywiste. Wydaje mi się, że jeszcze
[39:35] kilkukrotnie współpracował z wrogiem.
[39:37] I no jak znacie a jak nie to sobie zobaczcie na zdjęcia,
[39:41] które wstawiam. No to jego outfity te wszystkie.
[39:43] Marynarki kolorowe, sweterki, Pasiaste, Koszule, Muchy,
[39:48] Kaszkiety. Wszystko totalnie gra on.
[39:51] Wygląda, jakby był po prostu wyciągnięty, wyrwany z własnego
[39:55] obrazu. Naprawdę cudo.
[39:57] A z racji, że ja się zbliżamy już do końca, to jeszcze chcę
[40:00] wam powiedzieć. Że no coś apropos obecnych
[40:02] czasów, no bo. Nadal tworzy.
[40:05] No to to, co mnie troszkę zszokowało, to fakt, że hokej
[40:09] tworzy na ipadzie i prawda jest taka, że już parę.
[40:11] Lat temu o tym czytałam, ale. Ja nie Jestem.
[40:14] Wielką fanką tego okresu hockney?
[40:17] A ja w ogóle wolę sztuka analogową.
[40:19] Nie lubię za bardzo sztuki na ipadzie.
[40:23] Oczywiście doceniam. Warsztat często wygląda to
[40:25] wspaniale. Ale dla mnie jednak sztuka moja
[40:29] ulubiona pozostaje. Gdzieś tam w sferze analogowej,
[40:32] gdzie widać pociągnięcie, wiecie?
[40:34] Pędzla te zacieki. Całą fakturę.
[40:38] Ność tego obrazu i to. Jest dla mnie po prostu
[40:40] największa magia. Oczywiście wiecie, ja skończyłam
[40:44] grafikę. Więc jakby wiem, co z czym się
[40:47] je i że to nie jest proste i doceniam też twórców, którzy
[40:50] tworzą gry. Które są na ogromnym poziomie.
[40:52] Albo. Bajki animowane czy film
[40:54] animowane. Ale nadal jednak co obraz
[40:58] malowany, to obraz. Chociaż powiem wam, że teraz
[41:01] żyjemy w czasach gdzie jest aj, czyli.
[41:04] No. To też jest gruby temat, może
[41:06] kiedyś go podejmę, jak się bardziej zagłębię?
[41:08] Ale wracając do Davida on. Powiedział bardzo zabawną rzecz
[41:12] w. Ogóle David Hockney jest
[41:14] strasznie. Zabawny, że on obecnie lubi
[41:16] pracować na ipadzie dlatego, że przynajmniej nie musi sam.
[41:19] Sprzątać tej pracowni. No i każdy, kto ma pracownię, to
[41:23] dobrze. Wie jak to jest skomplikowane,
[41:25] żeby? Utrzymać w niej porządek, mały
[41:27] Chaos nie zaszkodzi. Ale jednak pracuje się
[41:29] przyjemnie, jak jest czysto. Ale jeszcze co fajnego, to na
[41:32] pewno kojarzycie takie multimedialne wystawy jak
[41:34] robili, albo chyba też Fridzie Calo jakby nigdy na takiej nie
[41:38] byłam. Ja tak jak mówię, wolałabym
[41:41] jednak. Pójść na analogową?
[41:42] Wystawę, ale domniemam, że to robi wrażenie.
[41:45] Na pewno jest insta. Takie wejście do danego obrazu.
[41:49] I David. Hockney z racji, że nadal żyje,
[41:52] to on stworzył taką multimedialną wystawę.
[41:56] Mówię o tym, że żyje, dlatego, że no te wystawy przeważnie są
[41:59] robione właśnie dla takich artystów, którzy już nie są z
[42:02] nami obecni. A tutaj też hokej miał po.
[42:04] Prostu wgląd i wpływ na to, jak wyglądała ta wystawa.
[42:08] Jeszcze jaga mi pisała, że teraz jest wystawa.
[42:12] Hokey ja wy. Niemczech wiem, że oczywiście
[42:14] jego obrazy są w tej w Londynie i pewnie na całym świecie także
[42:18] jak macie ochotę. To musicie zobaczyć wystawę
[42:22] Hockney ja. Też, kurde, chyba będę musiała
[42:24] wypracować te garsonkę i polecieć.
[42:26] Do Londynu także może robimy kolejną wycieczkę szkolną.
[42:30] Co wy na to? Polecimy sobie zobaczyć jego
[42:32] sztukę na. Żywo już Wszystko wiemy.
[42:35] Ale jeszcze muszę wam opowiedzieć.
[42:36] O bardzo ważnych postaciach w świecie Davida hokeja.
[42:41] Czyli o jego przepięknych jamniczka.
[42:44] O stan leju i obu zim i ja w podcaście o zwierzętach artystów
[42:48] opowiadałam. Wam o tych paróweczka Ach?
[42:52] Kocham te serie i przesłuchałam ten fragment Podcastu
[42:56] specjalnie, żeby sobie przypomnieć o czym tam mówiłam i
[42:59] trochę się powtórzę. Bo myślę, że to jest jednak.
[43:02] Ważne, żeby to Wszystko. Było w jednym podcaście,
[43:05] ponieważ. Ja tam mówiłam, że jest taki
[43:07] album, który nazywa się David Hockney Dogs Dog Days coś
[43:12] takiego i ja tam powiedziałam, że ja tak bardzo bym chciała
[43:15] mieć ten album i wyobraźcie sobie, że w tym roku w styczniu
[43:19] dostałam go na prezent urodzinowy od szumowskiej, za co
[43:21] bardzo dziękuję szymciu. No ja wam w ogóle polecam, bo
[43:24] album jest przepiękny i w nim znajdują się same portrety jego.
[43:28] Piesków i Ciekawostek, które wiem o.
[43:31] Stan oleju i obu zimno to fakt, że hokej strasznie je kochał i
[43:36] było nawet takie zdjęcie, gdzie hokej siedzi na takim fotelu.
[43:39] Właśnie z tymi swoimi pieskami, a za nim jest cała ściana z
[43:44] portretami jego jamniczki i wyobraźcie sobie, że David
[43:49] Hockney miał taki zawsze rytuał, że o godzinie. 13 jadł lunch i
[43:53] on jad ten lunch w towarzystwie właśnie swoich.
[43:56] Piesków i on też kolekcjonował. Różne figurki, różne bibeloty.
[44:01] W temacie ja mniszków. I to co najlepsze to stworzył
[44:04] wystawę. Na której pokazał 45 portretów
[44:08] swoich jamników i on w ogóle to było ciekawe, bo jak czytałam no
[44:11] to on studiował, studiował te jamniczki dosłownie przez.
[44:16] Całe 3 miesiące i nawet. Po całej chacie pozostawiał
[44:19] sztalugi, żeby po prostu w każdej chwili móc uchwycić psy w
[44:24] danej pozie także. No to było ogromne poświęcenie i
[44:27] widać. Ewidentnie, że hokej się MEGA
[44:30] jarał jara tymi jamniczka. Nawet wiem, że opowiadał.
[44:35] O tym, jakie są jego psy, bo wiadomo, że każdy właściciel
[44:38] zwierzaka opowiada o takich rzeczach.
[44:41] I mówił, że oba jego. Psy mają różną osobowość i na
[44:44] przykład stan będzie. Zanim chodził, chyba że pada.
[44:48] Deszcz albo ktoś inny przygotowuje jedzenie?
[44:50] Za to burzy jest bardziej. Samotnikiem także bardzo mi się
[44:55] to spodobało, jeżeli. Macie ochotę to sobie
[44:57] posłuchajcie. Tego podcastu o zwierzętach
[45:00] artystów. Bo on był bardzo uroczy.
[45:02] Na koniec znalazłam kilka ciekawostek o hokeju, o których
[45:05] moglibyśmy nie wiedzieć, gdyby nie podcast.
[45:09] Niewinne sztuka to, co mi się spodobało, to fakt, że w roku 90
[45:14] hokej otrzymał tytuł Szlachecki, ale on odmówił.
[45:18] Nie chciał przyjąć tego tytułu. Mówiąc, nie cenię żadnych nagród
[45:23] cenie moich przyjaciół. Ja też tak mam podobnie Nobla
[45:27] może bym przyjęła, bo to dużo. Hajsu ale swoich przyjaciół
[45:30] kocham. Najbardziej na świecie i z
[45:31] każdym rokiem doceniam ich coraz bardziej.
[45:35] Myślę, że nikt poza szumowską mnie słucha tego podcastu.
[45:37] Także tylko szumi. Pozdrawiam.
[45:40] Dowiedziałam się jeszcze, że David Hook nie uwielbiał Walta
[45:43] Disneya. I.
[45:44] Disclaimer, kolejny bo ja pisałam magisterkę z Disneya,
[45:47] więc też go uwielbiam. Był niesamowitą osobą i chyba
[45:51] pokroju Picasso pod względem bycia dupkiem, ale.
[45:55] Choker też bardzo lubił jeździć. Do disneylandu.
[45:59] I mówił, że jego ulubioną atrakcją byli piraci z Karaibów.
[46:03] Czy nadal są piraci z Karaibów? Ja byłam tylko w paryskim
[46:07] disneylandzie, więc myślę, że to w ogóle nie jest ten sam level.
[46:10] Jeszcze znalazłam taką ciekawostkę.
[46:11] Nie wiem czy. Dla was będzie ciekawa, ale że?
[46:13] Właśnie w którymś roku hokej. Za projektował okładkę książki
[46:18] telefonicznej. Właśnie dla swojego rodzinnego.
[46:21] Miasta i Domniemam, że słucha mnie bardzo dużo młodych ludzi,
[46:25] którzy nie mają pojęcia, czym była książka telefoniczna.
[46:28] Nie martwcie się to w ogóle. Obecnie nie jest istotne, bo
[46:31] mamy Internet. Na koniec mam 2 cytaty, które
[46:34] mnie bardzo ujęły, które pochodzą z różnych wywiadów z
[46:37] różnych lat, ale w pierwszym hokej powiedział bardzo
[46:40] mimochodem, bo nie odpowiadał wtedy na zadane pytanie to
[46:44] powiedział? Inspiracja nigdy nie odwiedza
[46:47] leniwych, to mi się bardzo spodobało.
[46:49] Nie do końca. Się z tym?
[46:50] Zgadzam, ale. Rozumiem co miał na myśli a 2, a
[46:54] propos jego jego sztuki, kiedy maluje, czuję się jak.
[46:58] Trzydziestolatek naprawdę, gdy tylko przystaje malować, znów
[47:02] odczuwam swój. Wiek jeszcze najważniejsza
[47:05] rzecz, moi drodzy już po tych ckliwych cytatach, bo istnieje
[47:09] taka książka, która nazywa się chyba bigger Book.
[47:12] Oczywiście on był. Konsekwentny w tych swoich
[47:15] nazwach. I ona jest duża, bo 50 X 70 cm.
[47:19] Ale to nie to jest. Istotne ona kosztuje ponad
[47:22] 25000. Złotych 25000 zł.
[47:28] Mam kilka drogich albumów, ale. Na pewno nie, tak więc.
[47:32] Chyba wolałabym wydać. A w sumie.
[47:35] Jak kiedyś. Będę miała to kupię i wam powiem
[47:38] czy fajna czy nie, ale wątpię moi drodzy to już.
[47:42] Jest koniec tego podcastu. Mam nadzieję, że wam się
[47:45] podobał, bo nagrywam go 3 raz, ale w tym momencie jest bardzo
[47:49] sympatycznie. Piję sobie.
[47:51] Pyszne, schłodzone friza. Wantę i jak zwykle chcę
[47:55] podziękować moim wszystkim niewinnym patronką za wspieranie
[47:58] mojego podcastu. Jeżeli chcecie zostać patronami,
[48:01] no. To ja was zachęcam.
[48:03] Bo jako patroni. Możecie dostać ode mnie super
[48:06] rzeczy, które możecie zobaczyć na progach.
[48:08] Oczywiście patronajta. Ale też bardzo wam.
[48:11] Dziękuję, że do mnie piszecie, że wam się podoba i w ogóle jest
[48:15] wspaniale. Także wznoszę za nas wszystkich
[48:19] niewinnych słuchaczy. I ja w końcu robię sobie wolne.
[48:25] I idę malować nowy obraz. Mam nadzieję, że i obraz wam się
[48:29] spodoba także COM. Słyszymy się już w następny
[48:32] czwartek. Nie obiecuję, że będzie wtedy
[48:34] porządny. Podcast może będzie znowu jakiś
[48:36] frywolny. Bo kto wie?
[48:39] Co mi przyjdzie do głowy? Także słyszymy się już niedługo
[48:43] miłego i jak zwykle pa.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.