# 127. Keith Haring. Linia, która zmieniła sztukę! Rozpustne lata 80' w Nowym Jorku.

An episode of [Nie-winna Sztuka](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1834906739), 24 Oct 2025, 2 h 40 min.

Audio: https://anchor.fm/s/9531ea30/podcast/play/110163363/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2025-9-24%2F16872912-f0b6-4256-81b0-904aa538b27e.mp3

Keith Haring był butnym, pewnym swoich wartości młodym chłopakiem, dla którego ulice Nowego Jorku stały się płótnem dla jego sztuki. Opowiem Wam dzisiaj, bez cenzury o absolutnej rozpuści lat 80', o miłości, narkotykach, wielkich ideach, walce z władzą, pandemii Hiv. O największych gwiazdach, które stawiały pierwsze kroki wraz z Keithem. O przyjaźni, o podróżach i stracie. Mnie bardzo wzruszyła nowa biografia Haringa. 12 krótkich lat podczas, których zapisał się w historii, było obfite w tyle niewiarygodnych i absurdalnych historii, że jestem pewna, że wiele z nich Was zaskoczy i zszokuje! Gościnnie wystąpi Andy Warhol, Basquiat, Madonna, Robert Mapplethorpe, Diana Ross, Grace Jones, wnuk Picassa i wiele innych Ikon z lat 80'. Dla mnie był to rollercoaster emocji, mam nadzieję, że i Wam się spodoba. Dzisiaj nie prasujcie garsonek! Miłego słuchania, Marika Szwal. We współpracy ze Znak Literanova: książka: "Keith Haring. Linia, która zmieniła sztukę" https://www.instagram.com/znak_literanova/?hl=pl POST PODCASTOWY na instagramie: INSTAGRAM: https://www.instagram.com/marika_szwal_niewinnasztuka/ Zostań Patronką/Patronem: https://patronite.pl/niewinnasztuka SKLEP: https://www.szwalmarika.com Linia zaufania HIV/AIDS: 800 888 448

## Transcript

[0:00] Cześć. Witam was w kolejnym niewinnym
[0:02] odcinku. Ja nazywam się marika szwal i
[0:04] dzisiaj moje drogi. Moi drodzy zabieram was do
[0:07] Nowego Jorku, no ale tego z lat osiemdziesiątych od razu
[0:12] przyznam, że będzie to mocna podróż, pełna sentymentów
[0:16] śmierci, rasizmu, ale też walki o mniejszości, o wolność
[0:21] oczywiście przepełniona na każdym kroku sztuką od tego jest
[0:25] niewinna sztuka, przede wszystkim opowiem o kifie
[0:28] harringu, który jak wiecie od lat jest jednym z moich.
[0:31] Tych artystów myślałam, że wiem o nim bardzo dużo, ale na
[0:34] szczęście się pomyliłam, bo no inaczej nie powstałby ten
[0:38] odcinek i przyznam, że ta miłość do niego powróciła.
[0:42] Chyba mocno jak nigdy i totalnie winnym wydaniu.
[0:45] Kiedy dzisiaj skończyłam czytać jego biografię, to przyznam, że
[0:49] płakałam i to kilka razy nawet było wiele wzruszeń, ale no nie
[0:54] tylko tych przykrych, no bo jakby biografia kończy się jego
[0:57] śmiercią, ale przez całą biografię było wiele.
[1:01] Momentów, gdzie miałam łzy w oczach.
[1:04] Historia tak generalnie jego determinacji takiego łakomstwa
[1:08] na życie, szczególnie, że no znał jego datę przydatności,
[1:13] wywarła na mnie wielkie wrażenie i trochę, chociaż no wiem, że
[1:17] brzmi to dosyć tak wiecie, przaśnie przybliżyła mnie do do
[1:21] kifa tak po prostu po ludzku i bardzo mocno mnie zainspirowała
[1:25] i te 12 lat, podczas których harring tworzył, to był blog,
[1:29] powiedzmy, no, krótki czas, a wydarzyło się tak wiele, że ja
[1:33] Jestem wręcz pewna. Nie dam rady wszystkiego
[1:37] streścić, ale może to i dobrze i zawsze mam trochę taki problem,
[1:41] kiedy tworzę odcinek z grubej biografii, bo dla mnie wszystko
[1:45] i dobrze o tym wiecie, jest istotne, no ale nie mogę wam o
[1:48] wszystkim powiedzieć, więc mam nadzieję, że podołam i ubiorę to
[1:52] w taki bardzo smaczny storytelling, który was
[1:55] przeniesie do tamtych czasów. Myślę, że dzisiaj nie musimy
[1:59] prasować garsonek kiw generalnie miał w dupie konwenanse, więc
[2:03] mam nadzieję, że jesteście podekscytowani tak samo.
[2:06] Jak ja byłam, zaczynając czytać tę książkę, która ma 500 stron i
[2:11] wyobraźcie sobie, że ja ją przeczytałam w 3 dni, mhm, no i
[2:15] to nie chwalę się tylko po prostu przez te 3 dni
[2:20] przeniosłam się dosłownie do Nowego Jorku, w swojej wyobraźni
[2:24] i wyobraźcie sobie, że ja nawet przez ten czas nie otworzyłam
[2:27] ani razu mojego macbooka praktycznie w ogóle nie
[2:30] wchodziłam w internet, tylko po to, żeby zobaczyć gdzieś tam.
[2:35] Jak wyglądają jego dzieła, o których czytałam w danym
[2:38] momencie? I przez ten cały czas po prostu
[2:42] zazdrościłam wszystkiego, co tam się wydarzało, więc tutaj trochę
[2:47] prywaty, mój drogi art przyjacielu na samym początku od
[2:52] razu mówię, że dokładam cegiełkę do twojego dziedzictwa, które no
[2:56] okazało się bardziej imponujące niż się spodziewałam.
[2:59] A wam moje drogie słuchaczki słuchacze, obiecuję, że
[3:02] znalazłam dla nas tak dużo ciekawych ciekawostek, że.
[3:06] Jestem pewna, że was zaspokoję i wiecie co?
[3:10] Wydaje mi się, że kiw harring totalnie by lubił niewinną
[3:13] sztukę. Jakoś tak czuję, że naprawdę
[3:16] zostalibyśmy art psi zaczynamy od razu tyle, że ja pomijam
[3:21] dzieciństwo i lecimy do Nowego Jorku.
[3:24] Rok 1978 dwudziestoletni kiw przyjeżdża do miasta, które
[3:29] szybciej niż chyba mógł sobie wymarzyć.
[3:31] Podbij jej to na wielką skalę. I teraz moi drodzy, moje drogie,
[3:35] wyobraźcie sobie. Jest ponad 30 °, strasznie
[3:41] gorąco bardziej niż myślicie, bo jednak ta betonowa
[3:44] infrastruktura robi swoje i praży niemiłosiernie.
[3:48] Policjanci w niebieskich mundurach ocierają pod czoła,
[3:51] próbując zamykać hydranty, które mieszkańcy otworzyli, by ich
[3:55] dzieci mogły się pochlapać wodą. Jak w filmie.
[3:58] Nie to czas, kiedy w kinach wyświetlany jest film gris czy
[4:01] szczęki 2, trwa też Strajk dziennikarzy.
[4:04] Taki potężny, bo w gazetach są pustki dosłownie, co utrudnia
[4:08] naszemu. Czemu młodziutkiemu ringowi
[4:11] znalezienie mieszkania? Ale szczerze myślę, że jak ma
[4:14] się 20 lat, jest się młodym, pełnym nadziei marzeń.
[4:17] No to w ogóle się tym nie przejmuje, jakby zawsze jest
[4:21] gdzieś z tyłu głowy takie przeświadczenie, że no jakoś to
[4:24] będzie czujecie ten klimat, bo ja dosłownie jak o tym
[4:27] opowiadam, jak o tym myślę, no to czuję zapach Nowego Jorku i
[4:32] to słońce na moim policzku. Widzę też przed oczami, wiecie
[4:35] brudne ulice, wielkie wieżowce. I tych spoconych policjantów,
[4:39] którzy są zirytowani tymi hydrantami.
[4:43] I pewnie dobrze wiecie, ale ja zawsze czytając książkę
[4:45] dosłownie przenoszę się do jej środka i za to będę do końca
[4:49] życia wdzięczna za tę moją wyobraźnię, więc może i w tej
[4:53] puli wiecie takiego rozdawania przed urodzeniem jakiejś urody
[4:58] albo chudości. No tego nie dostałam, ale to za
[5:01] co zawsze będę wdzięczna i co mi wszystko rekompensuje.
[5:04] To jest właśnie moja obfita naprawdę obfita jak ego Picasso.
[5:10] Wyobraźnia. Dlatego też zawsze staram się i
[5:13] was tam zaciągnąć do tego, o czym czytam, co widzę przed
[5:17] oczami. No bo jednak przyznaje, że razem
[5:20] raźniej, prawda? Szczególnie na końcu się wiata.
[5:24] No w Nowym Jorku. No i jak się przekonacie ten
[5:27] nasz drogi Nowy Jork za czasów kifa harringa to było miasto,
[5:31] które nie brało jeńców to było miasto pełne rozpusty.
[5:35] I uwierzcie mi, że sodoma i gomora to jest przy tym
[5:39] wszystkim mały korniszonek zaczniemy na spokojnie.
[5:43] Tak wiecie od początku, bo kiw wysiadł na Chelsea, czyli
[5:48] dzielnicy, którą możecie kojarzyć i z art.
[5:50] Bochenki od warhola po czar sa bukowskiego czy fride calo i z
[5:55] najbardziej rock and rollowych ikon czasów jak pati Smith,
[5:58] janis joplin, ale też z wielu kryminalnych.
[6:02] Historii. Był tam hotel, czy był jest
[6:05] nadal hotel Chelsea, kij wybrał. No powiedzmy taki akademik,
[6:09] czyli tańszą opcję niż ten hotel, ale znajdował się obok,
[6:12] czyli łajem si. Ej serio jak w piosence wylecz
[6:16] people si jej? Żenujące jak tylko jego tata, al
[6:23] odjechał kiw zostawił rzeczy, wiecie, rzucił je do pokoju i
[6:26] poszedł eksplorować Nowy Jork. Myślę, że tego, no nie mógł się
[6:30] doczekać. Najbardziej w ogóle mu się nie
[6:33] dziwię. Przeszedł chyba z 10 przecznic i
[6:36] znalazł się dosłownie w gejowskim disneylandzie, kto sam
[6:40] ujął postawni przystojni, tacy męscy z definicji mężczyźni,
[6:45] chociaż to nie brzmi zbyt dobrze, ale mieli, wiecie, brody
[6:48] byli dobrze zbudowani, mieli obcisłe. 500 Jedynki, czyli
[6:53] kultowe w ogóle dżinsy tamtych lat miał na co popatrzeć?
[6:57] Nie, no, przyjeżdżając z tej swojej pidu, no naprawdę musiał
[7:00] być w raju. Potem poszedł na molo na rzece
[7:03] hudson, przy którym i ja kiedyś mieszkałam, tylko, że w czasach
[7:06] harringa to była inna bajka, ponieważ na tym wybrzeżu
[7:10] znajdowała się no powiedzmy taka plaża, no i tam wielu panów
[7:14] opalało się nago oczywiście. Ale też wiecie co robili,
[7:18] uprawiali bezwstydnie seks na zboczuszki.
[7:22] Musiałam wam o tym powiedzieć już na samym początku, bo to
[7:25] jest zapowiedź tego, czym Nowy Jork był w tych latach
[7:28] osiemdziesiątych, jak bardzo był rozwiązło i obfity w
[7:32] lafiryndowanie nie tylko gejowskie oczywiście, ale no
[7:35] tutaj mówimy o harringu, czyli młodym geju z małego miasteczka,
[7:39] więc no dla niego to było bardzo ciekawe i różnorodne.
[7:44] Dopiero wiele lat później uprawienie seksu publicznie
[7:46] zostało tak naprawdę zakazane przez władze Nowego Jorku.
[7:50] W ogóle mnie to nie dziwi, nie tylko ze względu, żeby nikogo
[7:53] nie gorszyć tylko. To jest bardziej skomplikowany
[7:56] temat, później do niego wrócimy, kiw zaczął naukę wy swej, czyli
[8:01] skull of visual art. Było to miejsce, które
[8:04] przyciągało młodych studentów, ponieważ no wydaje mi się, że to
[8:07] co najważniejsze, to kadra, to nie były stare dziady, które
[8:11] podcinają skrzydła i nie mają żadnych osiągnięć.
[8:14] Tylko właśnie młodzi artyści, pisarze, poeci, którzy
[8:17] sprawiają, że się chce być najlepszą wersją swojego artia.
[8:22] Wiecie, to wyglądało trochę tak, że ważną częścią zajęć były
[8:26] rozmowy o sztuce, o życiu. To co mnie rozbawiło jak
[8:30] czytałam, że ta kadra rozdzielając fundusze na
[8:34] prowadzenie szkoły nie skupiała się wyłącznie na farbach na
[8:38] jakiś tam przyborach, ale po prostu też patrzyli na to, czy
[8:41] wystarczy pieniędzy na wino dla wszystkich, więc był tam
[8:45] faktycznie taki artystyczny, luźny klimat, który zazwyczaj
[8:48] bardzo odpowiada młodym ludziom i to o czym przekonacie się w
[8:52] dzisiejszym odcinku. To fakt, że harring bardzo, ale
[8:56] to bardzo nie lubił się podporządkowywać nawet w tak.
[9:00] Ale w teorii bardzo luźnej no i to była wydaje mi się jego
[9:03] największa moc, która doprowadziła go do tego, że
[9:06] dzisiaj możemy go nazywać jedną z najważniejszych postaci w
[9:09] świecie sztuki w dwudziestym wieku.
[9:12] On po prostu nie chciał rysować martwych natur, nie chciał
[9:15] tworzyć nic realistycznego, no od razu chciał robić dokładnie
[9:18] to, co czuł i mimo że nauczyciele, no nie do końca się
[9:21] z tym zgadzali. No to nie mieli trochę wyjścia,
[9:24] chociaż też ten pierwszy okres edukacji w Nowym Jorku jednak
[9:28] był mocno skupiony na sztuce wideo na performance'ie.
[9:31] Myślę, że wielu z was o tym nie widziało.
[9:33] Ja również, bo w sumie później już rzadko korzystał.
[9:37] Z takiej formy wyrazu naprawdę dużo się wtedy działo.
[9:40] Haring szukał swojego stylu, poznawał młodych początkujących
[9:44] artystów, którzy naprawdę do końca życia byli gdzieś w jego
[9:47] pobliżu. Gdzieś się przewijali, każdy
[9:49] próbował wejść gdzieś tam na szczyt, no i oni też osiągali
[9:53] sukcesy. No tylko, że nie tak huczne jak
[9:56] ten harringowy. No i pewnego razu w szkole
[9:58] dostał zadanie, by wybrać samemu jakiś temat, więc fajnie, bo
[10:02] dowolność. Więc Ki wziął na tapet to, co go
[10:05] wtedy najbardziej interesowało, a mianowicie penisy i moi
[10:09] drodzy, kto z nas nie rysował penisów gdzieś tam w zeszytach,
[10:13] prawda? Ja pamiętam nawet, że na
[10:15] studiach na lekcji rysunku po stworzeniu takiej pięknej,
[10:18] dopracowanej draperiołówkiem poprosiłam wszystkich z mojego
[10:22] roku, żeby dorysowali w swoim stylu penisy wplecione w ten
[10:26] piękny, biały materiał. Szalone są te lata młodości,
[10:31] naprawdę wtedy wszystkich bawi penis.
[10:34] Temat błahy i podstawowym, chociaż no ja chyba nie byłam
[10:37] nigdy aż taką fanką penisów jak i w harring on założył nawet
[10:41] zeszyt pod tytułem manhattanskie rysunki penisa dla kena jakiegoś
[10:45] tam swojego znajomego ken hex. Jego inspiracją były wiersze
[10:50] wallsa stevensa pod tytułem 13 sposobów spoglądania na kosa.
[10:55] Opowiadam wam o tym, żebyście zobaczyli absolutnie różny
[10:57] wachlarz harringowego myślenia i spojrzenia na życie.
[11:01] Bo według niego najlepszym miejscem też do rysowania
[11:04] penisów był plac przed muzeum of Modern art.
[11:08] No ale tak naprawdę robił to wszędzie.
[11:10] Wiecie jakby ja wiem, że to dosyć infantylnie.
[11:14] Brzmi, że ja wam tu mówię, że o kev haring rysował penisy, ale
[11:19] to jest coś głębszego, dlatego, że to była trochę taka forma,
[11:23] taki rodzaj wyjścia z szafy, on lawirował w tej swojej
[11:27] seksualności. Trochę chciał potwierdzić tę
[11:31] seksualność i zmuszał ludzi, bo oni sobie jakoś z nią radzili,
[11:35] no bo. To nie miało jemu ciążyć, ale
[11:39] był to problem dla wielu w tamtych czasach i myślę, że nikt
[11:42] z nas, kto nie był gejem w latach osiemdziesiątych w u SA
[11:46] nie do końca. Zdaję sobie sprawę z tego, jak
[11:48] ten czas był właśnie ciężki, a nawet niebezpieczny dla osób
[11:52] homoseksualnych. No ale z drugiej strony on był
[11:55] też rajem i taką możliwością wyzwolenia.
[11:58] No naprawdę ciekawie się o tym czytało.
[12:01] Tak naprawdę kif nigdy nie powiedział rodzicom, że jest
[12:04] gejem do końca swojego życia jego.
[12:07] Powiedziała, że no oczywiście, że wszyscy gdzieś tam
[12:10] podejrzewali, ale o takich rzeczach po prostu się wtedy nie
[12:12] rozmawiało. Pamiętam też wiele sytuacji z
[12:16] życia kifa, gdzie rodzice, mimo że o tym nie mówili, no to
[12:20] bardzo bronili swojego syna, bo ludzie krzywo na niego patrzyli
[12:24] w ich małym miasteczku, więc mimo wszystko kiw zawsze miał
[12:27] wsparcie swoich rodziców. To bardzo ważne, ale też już od
[12:30] pierwszych kartek biografię ukazywał się ten obraz.
[12:34] Tematu tabu, nie który panował w tej całej Ameryce.
[12:37] No ale poza nauką i tworzeniem nie tylko rysunków z penisami
[12:41] give haring korzystał z tegoco według mnie Nowy Jork ma
[12:45] najlepszego do zaoferowania, czyli wystawy sztuki.
[12:49] Jedną z najważniejszych, na jakich był to wystawa Marka
[12:52] rodko w muzeum guggenheima mówił, że podczas przebywania z
[12:56] obrazami rodko poczuł się oświecony.
[12:59] Uważał, że jego prace reprezentują zaangażowanie w
[13:01] ideę, którą realizuje w pełni, że po raz kolejny dowodzi on, że
[13:07] może istnieć nieskończona liczba wariacji na temat dowolnego
[13:10] pomysłu, że po prostu nie ma to końca tych możliwości.
[13:15] Wszystkie rzeczy, które wam parafrazuję, to oczywiście
[13:18] zapiski z jego pamiętników, czyli najlepsze źródło, jakie
[13:21] istnieje i ja czytając o wielu wystawach, na jakie chodził
[13:25] Harris, po prostu wiem, że to była ogromna część.
[13:28] Która go wtedy kształtowała jako artystę?
[13:31] A no nie ukrywajmy, że jakby mieszkał w jakimś Radomiu bez
[13:35] obrazy, no to nie miałby takiej możliwości.
[13:37] Nie Nowy Jork stał się częścią jego osobistego i takiego
[13:41] artystycznego DNA. Przez wszystkie lata z innych
[13:45] artystów, których uwielbiał. To oczywiście był ojciec,
[13:48] poparty andy warhol i Pablo Picasso.
[13:51] Więc jak widzicie moi osobiści faworyci?
[13:54] I to muszę przyznać, mamy skifem wiele wspólnego, więc pewnie to
[13:58] był jeden z powodów. Dlaczego?
[14:00] Ja się tak wzruszałam czytając tę biografię i czułam się
[14:05] trochę, że to jest po części moja historia i tak jak wam
[14:09] wspominałam on też poznawał wielu młodych ludzi, którzy byli
[14:13] kreatywni, nieugięci. On wybierał takich, którzy byli
[14:16] ekstremalni, inspirujący i inni od wszystkich, którzy nie
[14:21] chcieli pozwolić, by ktokolwiek włożył ich w schemat kiw bardzo
[14:25] to cenił. No tak samo jak ja.
[14:28] On w nich cenił też nie tylko butność, którą w sobie mieli,
[14:31] ale też takie nieszablonowe, oryginalne myślenie.
[14:35] Nikt, kto kiedyś stanie się wielki i zajmie miejsce na
[14:39] kartach historii, nie robi tego, co wszyscy to jest wspólna cecha
[14:44] każdego artysty, o którym uczy historia sztuki i pewnego razu
[14:50] jak wchodził do budynku tej swojej szkoły.
[14:52] No to zaczepił go chłopak. Zapytał się po prostu harringa
[14:55] age, mógłbyś mnie wprowadzić do środka, no bo do tego budynku
[14:59] mogli wchodzić wyłącznie studenci.
[15:01] Więc harring bez problemu się zgodził, jakby Dlaczego nie
[15:04] udawali, że są znajomymi, rozmawiali, żeby bez problemu
[15:08] przejść przez recepcję. Oczywiście się udało.
[15:11] I robił to wielokrotnie z różnymi ludźmi, ale opowiadam
[15:15] wam to, bo kiedy kilka godzin później kiw skończył zajęcia i
[15:19] wychodził z uczelni, to na jej ścianach w środku pojawiło się
[15:23] bardzo dużo rysunków i stagiem z podpisem samo czy wy już wiecie,
[15:29] kim był ten nieznajomy chłopak, bo kif od razu wiedział, że jest
[15:33] to jean Michel buskia, który zaczynał swoją karierę w tym
[15:36] samym czasie co kij było troszkę młodszy.
[15:39] Może nie byli wtedy znani, w sensie nikt nie wiedział, kim
[15:42] jest haring czy Basket, ale wszyscy na ulicach orientowali
[15:45] się w tagach, które tworzyli inni graficiarze.
[15:49] Przykładali do tego uwagę, więc w końcu dopasował rysunki, które
[15:53] widywał na murach Nowego Jorku do twarzy chłopaka, któremu
[15:57] pomógł wejść do budynku. Zresztą ludzie z ulicy młodzi
[16:01] artyści uwielbiali pracy baski, a.
[16:04] Basketia uwielbiał robić swoje rysunki w murach SVA, ale nie
[16:07] wiem dlaczego tego się pewnie dowiemy czytając biografię baski
[16:11] atah o harring powiedział, że on od dnia, kiedy zobaczył rysunki
[16:16] basiata na ulicy, wiedział, że jest on wielkim artystą.
[16:20] Jeszcze wtedy się nie przyjaźnili, ale no ja po prostu
[16:23] mam ciarki, jak usłyszałam o ich pierwszym spotkaniu, bo tak
[16:28] naprawdę w tamtych czasach ich kariera rozwijała się.
[16:31] No generalnie w tym samym tempie.
[16:34] I we wszystkich źródłach to nazwiska ich obu brylowały na
[16:38] językach krytyków, którzy wiedzieli, że to oni będą
[16:41] ikonami swoich czasów. Już niebawem to jest
[16:44] niesamowite, naprawdę. Aha, bo ja w ogóle nie
[16:47] powiedziałam o najważniejszej rzeczy.
[16:50] Dzisiejszy odcinek powstaje we współpracy z wydawnictwem znak
[16:54] literanowa, bo ja wam opowiadam o biografii, która nazywa się
[16:58] kev haring. Linia, która zmieniła sztukę i.
[17:03] To hasło to jest w ogóle esencja naprawdę tego, co wydarzyło się
[17:07] w sztuce dzięki harlingowi, ale też boski katowi, więc drogi
[17:11] znaku dziękuję za patronat nad tym odcinkiem.
[17:15] I muszę wam się przyznać, że ja na tę biografię czekałam
[17:17] najbardziej, no bo ona jest dosłownie podpasowana do mnie,
[17:21] no chyba przyznacie i Magda, która się mną zajmowała w tej
[17:25] współpracy, fill słucha niewinnej sztuki, więc no
[17:28] wiedziała, że ja po prostu będę bardzo podekscytowana mogąc
[17:32] zrobić dla was ten odcinek. Tak, że dziękuję magdo.
[17:35] Ja bardzo pozdrawiam, ale na pewno o tym po prostu wiecie, no
[17:39] bo ja na Instagramie już wiecie, od pewnie kilku tygodni mam o
[17:43] tym fill wspominam, bo fill. Oczywiście, że w tej biografii
[17:47] głównym tematem jest kiw harring tak, ale przecież on przyjaźnił
[17:51] się z warholem właśnie z bas światem z madonną, więc ta
[17:54] historia jest no wymieszana i jakby trochę takim dopełnieniem
[17:58] tej perspektywy innych niewinnych artystów, którzy
[18:03] goszczą tutaj na łamach mojego podcastu, no i to są też moje
[18:07] ulubieni artyści. No plus mój ukochany Nowy Jork.
[18:11] Trochę się czuję, jakby ten brat good, czyli autor książki
[18:14] napisał ją specjalnie dla mnie. Ja w ogóle sobie teraz nie
[18:18] żartuję, serio? I zrobię dygresję jedną jedyną w
[18:22] tym odcinku, ale dla mnie bardzo ważną, ponieważ tydzień temu
[18:26] byłam w Manchesterze na performance Marina abramowicz, o
[18:29] czym też wam opowiem. Już niebawem brałam udział też w
[18:32] jej wykładzie i ona powiedziała pewne słowa, które naprawdę
[18:37] zapadły mi w pamięć, że tego performansu nie mogłaby wykonać
[18:41] mając 30 40 tam 60 lat. Mogła go zrobić dopiero teraz,
[18:46] mając prawie 80, chociaż wyglądam o 30 i nie ze względu
[18:50] na pieniądze czy rozpoznawalność na możliwości.
[18:54] Ale bardziej chodziło jej o mentalne podejście do tematu.
[18:58] Ja trochę tak miałam z tą biografią harringa nie mogłabym
[19:01] jej przeczytać z takim zrozumieniem i fascynacją. 3
[19:04] lata temu, przed prowadzeniem niewinnej sztuki, bo dopiero
[19:08] teraz znałam nazwiska, które pojawiały się w życiu kifa
[19:11] harringa dopiero po prawie 130 odcinkach wiedziałam, kim jest
[19:16] Robert maybel toreb, George condonen, goldin lasappelle
[19:20] bovic cloth Picasso wiecie nie tylko z nazwiska, no.
[19:24] Tylko znając ich wszystkich życiorysy i tak i sztukę i
[19:28] porządnie, więc dlatego dla mnie była to niezwykła podróż, jakbym
[19:33] czytała o kimś, kto był częścią też mojej historii.
[19:36] Co już wam powiedziałam i ja chciałam wam o tym wspomnieć, bo
[19:40] Jestem pewna, że czeka nas wiele zaskoczeń przez te kolejne lata,
[19:44] jeżeli chodzi o różne odcinki, a ja Jestem wdzięczna za
[19:47] wszystkich ludzi, którzy piszą dobre biografie.
[19:50] Co naprawdę? Nie jest aż takie częste, jak
[19:53] może wam się wydawać, bo nieraz musiałam po prostu przebrnąć
[19:57] przez straszną i źle napisaną nudną biografię, żeby wam wybrać
[20:02] ciekawe ciekawostki, a tutaj musiałam wszystko skracać, bo to
[20:05] życie kifa haringa było takie fascynujące, naprawdę więc
[20:09] wracamy do niego ważną częścią tego życia był klub 57 i nie
[20:15] mylić ze studiem 54, w którym on w ogóle nie bywał.
[20:19] I zastanawiam się jak opisać to miejsce, bo ono było bardzo
[20:22] złożone. Trochę połączenie galerii klubu
[20:25] nocnego teatru, takiego eksperymentalnego, ale najlepsze
[20:30] jest to, że była to piwnica kościoła.
[20:32] Przy pięćdziesiątej siódmej ulicy na est wylecz, a jeszcze
[20:35] ciekawsze, że powiązane było jakby to z polskim akcentem,
[20:39] czyli z Davidem wojnarowiczem, który był jednym z założycieli.
[20:44] Był artystą wizualnym, którego. Jeżeli jaracie się latami
[20:48] osiemdziesiątymi tamtą sztuką i wszystkim.
[20:51] To na pewno bardzo dobrze kojarzycie?
[20:53] David miał ojca pochodzenia polskiego, więc no tutaj, ten
[20:56] polski akcent na pewno było to centrum młodej nowojorskiej
[21:00] awangardy, bez cenzury, oczywiście dzikie kreatywne.
[21:04] No i tanie. Co najważniejsze, buntowano się
[21:07] tam przeciwko komercji snobizmowi, mogłabym je
[21:11] spokojnie nazwać takim laboratorium wolności, bo każdy
[21:14] mógł tam robić to, na co miał. Ochotę i naprawdę bardzo dużo
[21:17] się tam ze wszystkim eksperymentowało było to też
[21:21] miejsce, w którym każdy, właśnie bez względu kim był, mógł czuć
[21:25] się dobrze, nie było żadnych etykietek.
[21:28] Uprawiamy oczywiście tam bardzo dużo seksu, co pewnie was nie
[21:32] zdziwi, jakby te łazienki tam mogły mówić.
[21:35] Myślę, że. Nie znalazłyby się nawet na
[21:39] niewinnej sztuce, te ciekawostki i ja chyba nawet nie Jestem w
[21:42] stanie oddać słowami tej dzikości, która panowała za
[21:46] życia harringa naprawdę crazy, ale słuchamy, nie oceniamy.
[21:51] Tak, to są fakty historyczne. Zresztą w tych czasach żył
[21:55] właśnie Robert mapel torpel, który ewidentnie te dzikość
[21:59] potrafił ukazać. Na swoich zdjęciach Jezus ja to
[22:03] chyba Jestem już wprawione w miarę elokwentnie mówię o tej
[22:06] rozpuście, prawda i dzisiaj chyba wyjątkowo jak na niewinną
[22:10] sztukę muszę przedstawić wam też kilka osób, które były istotnymi
[22:14] elementami życiorysu harringa. Zazwyczaj odpuszczam nazwiska,
[22:18] no bo wiecie jak zaczynam mówić o nowych osobach, które nie są
[22:22] aż tak rozpoznawalne? No to wszystko może się pokićkać
[22:25] gdzieś tam możemy się. Pomylić.
[22:28] Jednak jak się czyta wiecie całą biografię, no to te nazwiska,
[22:32] które się powtarzają, no to się zapamiętuje, ale jak się tutaj
[22:35] słucha fill mariki w niewinnej sztuce, to może być
[22:37] skomplikowane, ale ja twierdzę, że my jesteśmy już na takim
[22:42] etapie wiedzy o sztuce tutaj, że mogę wprowadzić nam kilku
[22:46] nowych, mniej znanych, ale bardzo znaczących artystów.
[22:49] No i nie tylko, bo harring miał wielkie stado.
[22:53] To była istotna rzecz dla niego, a ja wszystkich nazwisk
[22:56] oczywiście nie wprowadzę fill, nie musicie się martwić.
[22:59] Ale opowiem wam o kilku faworytach jednym z członków
[23:03] tego klubu był cynk, funk. Ci Przepraszam, jeżeli źle to
[23:07] przeczytałam panie cynk, on urodził się w Hongkongu,
[23:10] mieszkał przez jakiś czas w Paryżu, ale wrócił do Nowego
[23:13] Jorku sn i on jest moim odkryciem, ponieważ był
[23:17] fotografem i nie tylko zawdzięczamy mu oczywiście
[23:19] dokumentację tych lat bochenki sn, ale też właśnie cynk
[23:23] fotografował w większość dzieł haringa sn, które no już nie
[23:26] istnieją, no bo o jego sztuka jakby była sn czę.
[23:30] Chwilowa prawda, szczególnie ta pierwsza ta Street towa uliczna,
[23:34] niszczono ją po tym zabierano, kiedy już został troszkę
[23:37] bardziej rozpoznawalny, więc dzięki cę gowi możemy ją dzisiaj
[23:41] oglądać fill, ale jeżeli będziecie mieli czas przy kawie
[23:45] gdzieś tam w spokoju, to polecam sobie pooglądać jego pracę,
[23:49] zapiszę jego nazwisko w opisie odcinka i na Instagramie,
[23:52] żebyście mogli je znaleźć bez problemu.
[23:54] No bo jak ja mówię fill? Engwąg chee totalnie nikt nie
[23:57] wie jak ktoś je pisze kiedy zobaczył harringa stwierdził, że
[24:01] wygląda on bardzo kul. No różne są kryteria poznawania
[24:05] ludzi. Moi drodzy, ewidentnie w tamtych
[24:08] czasach bardzo ceniło się powierzchowność.
[24:12] Paring zaprosił cięga na Wieczorek poetycki właśnie do
[24:15] tego klubu 57 i powiedział, że no stary, musisz pomóc mi
[24:19] przeczytać mój wiersz. Abstrakcja, prawda?
[24:22] Poznajecie typa? Ios zaprasza na wyczur poetycki,
[24:25] jeszcze każe wam na scenie czytać jego wiersz.
[24:28] No dobra, ale opowiadam tę historię, bo chcę wam po prostu
[24:31] przeczytać jego poezję. Podbuduj mnie przygotuj na
[24:35] ciężki cios, powal mnie, a ja leżę samo w łóżku i płaczę i
[24:39] wiem, że myślę o tym za dużo i wiem.
[24:43] Wyolbrzymiam i że to tylko moja paranoiczna pokręcona
[24:46] wyobraźnia, ale to sprawia, że mnie boli.
[24:50] No poezja kifa jest, jaka jest wszyscy widzimy słyszymy fill,
[24:55] że jednak dobrze, że zajął się tworzeniem sztuki, ale dla mnie
[24:59] jest to ciekawa ciekawostka. Wiecie, bo fakt, że on w tamtym
[25:03] czasie bardzo często wyrażał siebie i swoje uczucia poprzez
[25:06] pisanie wierszy. No to dla mnie jest czymś nowym,
[25:09] no bo na przykład w tej swojej szkole SVA tworzył wideo i
[25:12] performance. Potem tworzył tę poezję, dużo
[25:15] czytał, dużo pisał, więc każdy z tych elementów pokazuje, że on
[25:19] doszedł do finalnego stylu, próbując różnych form wyrazu.
[25:23] No i że nie od razu przecież zaczął być kipem haringiem,
[25:26] którego teraz znamy i tutaj jest kolejna ważna rzecz, ponieważ.
[25:31] Kif nie czuł się atrakcyjny, a bardzo chciał być kochany.
[25:35] No w sumie jak wszyscy miał nawet dziewczynę przez chwilę,
[25:38] ale to bardziej w formie przyjaciółki, bo on wtedy
[25:40] uświadomił sobie, że on na pewno jest gejem.
[25:43] On przed nią tego oczywiście nie ukrywał, ale pamiętajcie, jakby
[25:47] Zero etykietek, prawda? On po prostu poszukiwał w
[25:51] różnych dziedzinach, nie tylko w tych artystycznych, a chciałam
[25:54] wam powiedzieć o tym, że miał przez chwilę dziewczynę.
[25:57] I dlatego on też skrzętnie korzystał z tego, co oferował
[25:59] Nowy Jork. Był częstym bywalcem łaźni.
[26:03] W których poznawał swoich partnerów.
[26:05] Takie łaźnie to w sumie od lat osiemdziesiątych do początku
[26:08] osiemdziesiątych były miejscem bardzo ważnym takim elementem
[26:13] kultury dla osób kulturowych. Spotykali się tam oczywiście
[26:16] fill, bo wszyscy czuli się tam bezpiecznie i mile widziani, ale
[26:19] też. No oczywiście spotykali się tam
[26:21] chyba głównie na seks i ten temat przewija się w całej
[26:25] biografii. Jest bardzo potężną częścią jego
[26:27] świata. Generalnie.
[26:29] Seks, łaźnie tak, to musicie wiedzieć.
[26:32] I trzeba przyznać się, że kev haring był rozwiązły szukał
[26:37] przyjemności. Może też szukał akceptacji, może
[26:40] po prostu lubił seks i chciał eksperymentować.
[26:42] No kto wie, jakby nie czuł się atrakcyjny, może tak chciał
[26:46] sobie udowodnić, że jednak jest atrakcyjny.
[26:50] Mają tutaj po prostu wybrzmieć 2 rzeczy kiw tworzył dużo sztuki,
[26:53] ale i uprawiał bardzo dużo seksu i imprezował.
[26:56] No no dobra, to są 3 rzeczy. Ale to, co jednak dla mnie jest
[27:00] istotniejsze niż lafiryndowanie. Mmm sztuka tak Ki w końcu zaczął
[27:06] tworzyć swoje rysunki używając tuszu sumi nie no jeżeli was to
[27:10] ciekawi i bardzo bardzo drogich japońskich pędzli jeden był wart
[27:15] 200 $, no ale nie wiem jak wy, ale jak ja to przeczytam sobie
[27:20] myślę kurde jakiego młodego studenciaka stać na pędzel za
[27:23] 200 dolców, ale kiw był wspaniałym człowiekiem i poznał
[27:28] koleżankę, która pracowała w sklepie plastycznym i ona
[27:31] sprzedawała mu te pędzle za 2 $. Dil życia, wiecie, to nie jest
[27:37] też tak, że kif od razu wiedział, czym te jego rysunki
[27:40] są. Najpierw po prostu powstała
[27:42] forma, a potem znaczenie. I tutaj chyba zacytuję na
[27:47] początku nie wiedziałem, co oznaczają, ale po ich powstaniu
[27:51] po prostu przez to, że istniały, były powtarzane i dopracowane
[27:55] ich znaczenie, rozwijało się krok po kroku, im więcej
[27:58] rysowałem, tym bardziej stawało się jasne, co mogą oznaczać.
[28:03] Nadal nie mam konkretnych definicji, żadnego z tych
[28:05] obrazów. Nadal podchodzę do nich tak,
[28:08] jakby były bardziej związane z pismem automatycznym lub gestem
[28:12] intuicją. Niż dosłownym przełożeniem formy
[28:15] na obraz. Nadal uważam, że to poetyckie i
[28:18] chce się utrzymać na tym poziomie i ja też uważam, że to
[28:21] jest bardzo poetyckie, że najpierw stworzył swój alfabet
[28:24] sztuki, a potem mógł już jakbys pełną świadomością i
[28:28] premedytacją wykorzystywać go do tworzenia i komentowania
[28:32] rzeczywistości, a jako bardzo młody chłopak on no nie musiał
[28:36] od razu wiedzieć, w którym kierunku to wszystko pójdzie.
[28:39] Takie niuanse pokazują, że naprawdę wszyscy mamy jeszcze
[28:43] czas dużo czasu. I chciałabym, żeby każdy, kto
[28:46] słucha mojego podcastu o tym wiedział, to też mi się podoba,
[28:50] bo w biografiach no jakby cała droga proces myślowy, jak
[28:55] finalnie ten dany artysta doszedł do swojego stylu, to
[28:58] jest coś, co mnie absolutnie jara i w przypadku kifa nie
[29:01] trzeba było długo czekać, bo to był czas w u SA kiedy w lipcu
[29:04] 1980 roku odbyła się konwencja wyborcza Partii Republikańskiej
[29:08] w Detroit, ponieważ wtedy nominacje na prezydenta otrzymał
[29:13] ronald regan. Który wtedy posługiwał się
[29:17] hasłem bardzo znajomym let's make America Great legen, które
[29:22] Trump jakiś czas temu sobie zabrał i zarejestrował jako
[29:26] własny znak towarowy. To taka dodatkowa ciekawostka i
[29:30] chyba was nie zdziwi, że Ki wraz z przyjaciółmi był.
[29:32] No dosłownie przerażony tym, że konserwatywny kandydat może
[29:36] dojść do władzy, a nic tak nie inspiruje artystów jak walka o
[29:40] własne prawa i wolność. No i do tego też doszły, że tak
[29:43] powiem, rządy polski akcent Jana Pawła drugiego.
[29:47] Który też miał konserwatywne podejście, sprzeciwiał się
[29:50] antykoncepcja aborcji, związkom jednopłciowym i mówił też
[29:54] otwarcie, że akty homoseksualne są grzechem, więc to był taki
[29:58] czas dla kifa jego pierwszych aktywistycznych czynów fill
[30:03] bardzo mnie interesuje ta część jego życia, bo z każdym rokiem
[30:07] była coraz bardziej intensywna. Mimo że na pierwszy rzut oka dla
[30:11] wielu mogły być to jakieś tam wiecie rysuneczki markerem, a
[30:15] niosły za sobą naprawdę waż. Dla tych czasów i dla naszych
[30:20] obecnych hasła i tak w gwoli wyjaśnienia, no bo nie wszyscy
[30:23] siedzimy w amerykańskiej polityce z lat tam
[30:26] osiemdziesiątych. Dlaczego kif i jego przyjaciele
[30:29] się oburzyli? Przestraszyli tej kandydatury
[30:31] regana jego wygraną potem, bo finalnie on został czterdziestym
[30:36] prezydentem Stanów Zjednoczonych.
[30:38] Oczywiście dla konserwatystów. To był czas w cudzysłowie,
[30:42] odrodzenia Ameryki. A dla artystów dla osób ze
[30:45] społeczności querowej dla osób o innym kolorze skóry niż biały,
[30:49] no i całej lewicy był to wielki cios.
[30:52] Tak naprawdę początek opresji obojętności na cierpienie.
[30:56] Był też tam rasizm. Cała ekipa regana chciała
[31:00] przywrócić Ameryce moralność, ale taką, która w nowi ich
[31:03] mniemaniu powinna powrócić byli przeciwko feminizmowi, czyli
[31:08] kobietom przeciwko aborcji, czyli kobietom przeciwko
[31:11] homoseksualistom. No chcieli zmniejszyć w ogóle
[31:14] oczywiście podatki, ale dla tych najbogatszych, no chcieli
[31:18] ograniczyć socjal i to, co najważniejsze dla nich.
[31:21] Chcieli potęgi, a jakby powrotu tej potęgi militarnej.
[31:25] I właśnie przez to wszystko Ki w końcu znalazł poważne tematy,
[31:29] które go dotyczyły i które zawierał w swoich rysunkach.
[31:34] Jeszcze wtedy w takiej różnej formie i kolarzy i tagów i
[31:37] graffiti bardzo lubił tworzyć na plandekach.
[31:40] To też było ciekawe fill, takich wiecie, no jak jak są reklamy
[31:44] wywieszane banery, że mają takie dziurki metalowe, że można to
[31:47] zawiesić. One nigdy nie chciał malować na
[31:49] płótnie, nawet w szkole. Od tego się wzbraniał z różnych
[31:53] względów. Myślę, że tam była jakaś idea,
[31:55] ale. Czy na pewno były względy
[31:57] finansowe, bo w przyszłości będzie używał płócien, które
[32:02] których jakby będzie miał pod dostatkiem, w sensie będzie miał
[32:05] tyle dolarów, że dla niego to nie będzie problemem, ale przez
[32:09] większość życia faktycznie tworzył na wszystkim innym rok
[32:12] później, czyli w osiemdziesiątym pierwszym roku wybuchła epidemia
[32:15] aids. To chyba najbardziej
[32:16] przerażający wątek w biografii harringa, który się ciągnie aż
[32:20] do końca. No bo od początku temat wolnego
[32:23] seksu bez zabezpieczeń się w niej przewijał.
[32:27] Tak naprawdę na każdym kroku wiecie tak bardzo mocno, że te
[32:31] łaźnie, te kluby wszędzie wszyscy ze wszystkimi się
[32:34] gździli, to musicie wiedzieć. Ja wam mówię w skrócie, ale
[32:37] każda jedna kartka była tak naprawdę praktycznie o seksie i
[32:42] wiecie, nie ma co osądzać, nie taki jest mój zamysł dobrze o
[32:46] tym wiecie, ja niewinną sztukę zbudowałam na lafiryndowaniu, no
[32:49] bo każdy według mnie może sobie robić to, na co ma ochotę i z
[32:53] kim. Ale wspominam o tym, bo
[32:55] chciałabym, żebyśmy spojrzeli na.
[32:57] Sytuacje z innej perspektywy, że w obecnych czasach mamy ogromną
[33:02] świadomość dzięki nauce i edukacji, przede wszystkim o
[33:06] tym, jak się zabezpieczać przed chorobami wenerycznymi, gdzie
[33:09] można się badać, jak można się badać.
[33:12] Wiecie, nauka się rozwija i pozwala leczyć chorych ludzi już
[33:16] nie umierają, co jest ogromnym sukcesem naszych czasów.
[33:20] Wtedy tego nie było, a wcale nie było tak.
[33:23] Dawno temu, ile 40 lat ponad 40 lat temat jest bliski nam
[33:28] wszystkim. No bo przecież teraz też taki
[33:30] głośny temat jak edukacja seksualna, że tam chyba 80%
[33:33] rodziców wypisało te swoje dzieci z edukacji seksualnej,
[33:37] nawet nie patrząc co tam, czego będą się uczyć te dzieci, a to,
[33:41] co ja zawsze powtarzam, ja nigdy nie przestanę i będę wam jojczyć
[33:45] do końca moich dni, że edukacja to jest podstawowa wartość
[33:49] każdego człowieka, no bo. Człowiek ma być świadomy i
[33:53] wtedy, kiedy jest dobrze wyedukowany, może decydować, by
[33:58] był świadomy i mógł o sobie decydować, by miał wiedzę, która
[34:01] no pozwoli mu decydować o sobie i nie dać sobą manipulować.
[34:06] Więc ja też w opisie odcinka i na Instagramie wszędzie wrzucę
[34:09] wam infolinię dla zarażonych hiv, aids w dobie internetu nie
[34:15] jest ciężko to znaleźć, ale myślę, że to jest bardzo dobry
[34:17] pomysł. No i osoby homoseksualne, kiedy
[34:20] epidemie się rozpoczęła? Szybko oczywiście zaczęły się
[34:23] badać i zabezpieczać przede wszystkim.
[34:26] No ale to już było za późno, a prezydent regan przez 4 lata
[34:30] swojej kandydatury ani razu nie wspomniał o tym, ile istnień
[34:33] pochłania aids, a w tej biografii po kolei dokładnie.
[34:36] I zaczęło chorować ile umierało, ile ilu było w ogóle martwych
[34:40] młodych mężczyzn, którzy byli zarażeni hiv?
[34:44] Regan to totalnie olał i tu był ten problem, który stał się
[34:48] tematem sztuki wielu artystów w latach osiemdziesiątych.
[34:51] No ale do tego też jeszcze dojdziemy, bo to jest naprawdę
[34:54] gruby temat, ale chciałam na pewno zaznaczyć to, że to był
[34:58] jeden z ważniejszych momentów, kiedy harring zaczął
[35:01] wykorzystywać swoją sztukę do mówienia głośno o swoich
[35:04] wartościach, bo. Wartości jakby są zawsze
[35:08] polityczne. Wiecie o co chodzi wartość to
[35:11] jest coś, czym się kierujemy fill przez całe swoje życie.
[35:14] Wiecie co mam na myśli? Jak słuchaliście odcinka fill o
[35:17] sztuce i polityce przed wyborami, który zrobiłam, nie
[35:21] można szanować kogoś moim zdaniem kto jest rasistą,
[35:24] homofobem, jakby dla mnie nie ma takiej opcji w tym temacie.
[35:29] Jestem bardzo radykalna mojego zdania na pewno nie da się.
[35:33] Fill zmienić dobra, ale od razu tak sobie pomyślałam.
[35:37] Mówiąc o tym wszystkim, że na przykład andy warhol, który
[35:40] stanie się wielką częścią życia kifa chyba nigdy niby wypowiadał
[35:44] się na ważne tematy. Wydaje mi się, że nie za to na
[35:48] przykład właśnie Basia harring, którzy byli nowym młodym
[35:51] pokoleniem, głośno i bez zawahania krzyczeli swoją
[35:55] sztuką. No piękna sprawa.
[35:57] Oczywiście kif robił też wiele rzeczy, których nikt wcześniej
[36:00] nie zrobił. Tutaj już mówię o sztuce nie o
[36:03] jego. Fill w wartościach fill i
[36:06] podejściu do polityki, fill i generalnie do człowieka.
[36:09] On był uznawany za twórcę graffiti na początku za artystę
[36:13] ulicznego, ale wiedział, że musi robić wszystko w inny sposób,
[36:17] żeby całkowicie. No nie da się, jakby nie dać się
[36:21] ponieść nurtowi nie zblendować z innymi, no bo też w tej książce
[36:25] jest opisana wielka ilość różnych artystów, co też jest
[36:28] dla mnie bardzo ciekawe, no ale to pominę, bo byśmy tu siedzieli
[36:31] 10 godzin sn, bo jak już powiedziałam, nikt, kto stanie
[36:34] się? Miłości wielki i zmieni ten
[36:37] świat sztuki. No on nie chciał robić tego co
[36:39] inni, więc kiw wiedział, że musi łamać schematy, ale też wydaje
[36:44] mi się, że takim osobom jak harring przychodzi to dosyć
[36:48] naturalnie, nie i fill i generalnie nie boją się
[36:51] konsekwencji. I tutaj oczywiście najbardziej
[36:54] znana historia, ale też jedna z moich ulubionych, że jak kiedyś
[36:58] jechał subwayem, czyli nowojorski metro, to zobaczył,
[37:01] że w miejscu gdzie wisiały reklamy papierowe.
[37:05] Podczas ich zmiany pracownicy zostawiali właśnie takie czarne
[37:08] kartki, Czarny papier, który po prostu czekał na kolejną
[37:11] reklamę. On od razu poczuł.
[37:13] Że musi coś na nich narysować. Jego przyjaciele wspomnieli o
[37:18] takiej fajnej rzeczy, że jak haring miał pomysł, to od razu
[37:21] było to widać po jego oczach po jego wyrazie twarzy, więc
[37:25] wysiadł szybko z metro na kolejnym przystanku i poszedł
[37:28] kupić białą kredę do sklepu jakiegoś tam plastycznego.
[37:32] Wszyscy inni artyści. Wtedy używali białych markerów,
[37:35] ale kij wiedział, że no, po pierwsze farba wsiąknie w papier
[37:39] i nie da takiego efektu. Którego on tam gdzieś oczekiwał.
[37:42] Stąd właśnie pomysł z kredą. Której kiedyś już używał jeszcze
[37:46] gdzieś tam w rodzinnym mieście jak był młody, no i dodatkowym
[37:50] plusem było to, że kreda nie podchodziła do końca pod czyn
[37:54] wandalizmu, tak jak sprej czy marker, no bo nie była tak
[37:57] trwała w sensie no był to wandalizm, ale na pewno bardziej
[38:01] przymykano na to oko od razu wrócił jak kupił dekret do
[38:06] metra, żeby rysować był w ogóle zachwycony.
[38:09] Mimo że kreda się łamała, ale on potem sobie poradził z tym, bo
[38:12] znalazł ulubioną z firmy cryiola, która. 2 50 centów i
[38:17] wystarczała na 30 prac genialne dil.
[38:20] Ja w ogóle strasznie lubię, jak są podawane Marki, z jakich
[38:23] korzystali artyści albo coil. Wiecie co, co kosztowało, co ile
[38:27] kosztowało? Mam nadzieję, że nie mówię za
[38:29] szybko w tej ekscytacji. No i te pierwsze rysunki to był
[38:32] jego znak rozpoznawczy, wręcz podpis.
[38:35] Wiecie no każdy graficiarz ma tak po którym go się rozpoznaje.
[38:39] Do dzisiaj zresztą tak jest jak się jeździ po świecie czy po
[38:42] Polsce, nawet że są powtarzane rysunki, które kojarzymy no i
[38:46] wszyscy mniej więcej wiemy, kim jest ten artysta, no chociażby
[38:50] banksi z jego stylem. Czy nasz polski artysta z
[38:53] Poznania noraki. Z tymi swoimi stworkami tak mi
[38:57] się skojarzyło, no bo byłam ostatnio w Poznaniu właśnie więc
[39:01] wszędzie widziałam norakiego. O nim też zrobię kiedyś odcinek,
[39:04] więc w przypadku harringa był to było to raczkujące dziecko,
[39:08] które wszyscy dobrze znamy i on się nie podpisywał w sensie nie
[39:12] pisał kij w harring tylko właśnie to dziecko było jego
[39:14] znakiem rozpoznawczym. Ee takim jego podpisem, on
[39:18] oczywiście rysował inne rzeczy z czasem dodał szczekającego psa
[39:22] ufo to była bardziej forma takiej rozrywki jeszcze wtedy,
[39:27] kiedy poruszał się subwayem niesie jakaś wielka sztuka w
[39:30] jego mniemaniu. Oczywiście do czasu.
[39:33] No rysował to zawsze, kiedy jeździł linią f, która wiodła go
[39:37] do jednego squid owych klubów. No wiecie, on po prostu sobie
[39:41] wiedział, że jedzie na imprezę i przy okazji miał przy sobie
[39:43] kredy i rysował super w ogóle zajawka, bo jednak zazwyczaj
[39:48] chodził na pieszo nie Nowy Jork. Serio nie jest duży, kto był ten
[39:52] dobrze wie o czym mówię. Większość prac też stworzył na
[39:55] Dolnym Manhattanie. Wydaje mi się, że tam po prostu
[39:57] najczęściej do tych klubów jeździł.
[39:59] A mówię wam o tym, bo może się wybieracie, więc.
[40:03] Z wiecie na co zwracać uwagę? Oczywiście nie ma tam już tych
[40:06] rysunków, ale nadal można sobie po wyobrażać, bo ja osobiście
[40:10] mam już całą listę, do której wrócę odwiedzając miasto, które
[40:13] nigdy nie śpi. No dobra, ale to co też
[40:16] najciekawsze, to fakt, że te reklamy zmieniano co 2 3
[40:20] tygodnie, a kiedy kiw wróciłby, sprawdzić, czy w ogóle
[40:22] jakikolwiek rysunek został, że nie został zaklejony, to okazało
[40:26] się, że wszystkie były na swoim miejscu i on był w szoku.
[40:30] Więc chyba panom pracującym w metrze się to podobało.
[40:34] Ja to bym w ogóle chciała wiedzieć co oni sobie pomyśleli,
[40:37] jak pierwszy raz zobaczyli te rysunki albo ilu z nich potem
[40:41] zrywało te rysunki je sprzedawało, bo wiecie, ta
[40:44] popularność kifa rosła, więc ja tam bym zrywała.
[40:47] Szczerze mówiąc wtedy w latach osiemdziesiątych w ciągu dnia z
[40:52] tego co sprawdziłam, to metrem jeździło prawie 4 miliony ludzi,
[40:56] więc publika harring miał naprawdę konkretną.
[40:59] No wielką jak ego picassa give sobie to uświadomił w ogóle
[41:03] wtedy jak wiele osób widzi jego sztukę.
[41:05] A wiecie fakt, że nie było tam podpisu, no to dodawał takie
[41:09] niezwykłej tajemniczości, no ale kiedy ludzie widzieli jak on na
[41:12] przykład na żywo rysował coś po tych tablicach, no to od razu
[41:16] mówili o to, ty jesteś tym facetem od rysunków.
[41:20] Więc zaczną też jeździć kolejnymi liniami, bo mu już
[41:23] miejsca pewnie nie wystarczało, a nawet stworzył 1000 przypinek.
[41:28] Wiecie takich, które się przypina takich okrągłych z
[41:30] rysunkiem właśnie dziecka, więc robiły chyba ręcznie i rozdawał
[41:34] je ludziom. No jezu ja też bym na przykład
[41:37] taką chciała tę oryginalną. On w ogóle uważał, że sztuka
[41:40] jest dla ludzi, uwielbiał się nią dzielić.
[41:44] Ciekawa Jestem, jak wielu ma tę przypinkę na przykład do dzisiaj
[41:48] to musiało być no trochę niezwykłe i.
[41:51] O tym czytałam to od razu pomyślałam ile na przykład
[41:53] wielkich talentów. Ja spotkałam na swojej drodze, a
[41:57] ile przegapiłam, bo patrzyłam się w telefon, nie zamiast
[42:00] skupić się na jakimś artyście ulicznym.
[42:02] Więc teraz będę chyba bardziej się rozglądała.
[42:06] No i też z takich niuansików, no to on w ciągu 3 godzin, kiedy
[42:09] sobie tam krążył po tym subwayu potrafił stworzyć 30 40 rysunków
[42:15] bez poprawiania. No bo on kiedyś spróbował coś
[42:17] wymazać, ale się okazało, że to zaczęły się tworzyć smugi, więc
[42:20] to było wszystko bez sensu i myślę, że właśnie to jakby te
[42:25] kultowe rysunki na czarnych tablicach w nowojorskim metro.
[42:29] Sprawiły, że on doszedł do perfekcji i takiej szybkości w
[42:32] tworzeniu swoich dzieł. No bo to też się często przewija
[42:36] przez całą biografię, że ludzie byli pod wrażeniem już potem,
[42:40] jak był bardzo znany. Wiecie, był wielkim kiwem
[42:43] harringiem jak on szybko i bez żadnego szkicu tworzył te swoje
[42:47] dzieła, a zazwyczaj, bo on lubił, wiecie, biegery z better
[42:50] na pewno, ponieważ on uwielbiał wielgachne.
[42:54] Murale wielgachne płachty płótna i generalnie przestrzenie, które
[42:59] wypełniał markerem. I to też było takie fajne, bo
[43:03] trochę no ludzie z czasem zaczęli ostrzegać go przed tym
[43:07] jak widzieli, że idzie policja, żeby on zdążył uciec, więc miał
[43:11] swoich fanów. Stworzyła się jakaś tam trochę
[43:14] społeczność, mimo tego, że nawet ci ludzie nie wiedzieli, kim on
[43:19] jest, nie, nie znali jego imienia nazwiska, więc bardzo mi
[43:22] się podoba to, że w Nowym Jorku tworzono wtedy takie
[43:26] społeczności ludzie i którzy się nie znali, ale jednak sobie
[43:29] pomagali. No no, ale w sumie jak malował?
[43:33] W tych samych liniach metra no to normalny człowiek nie taki ze
[43:37] standardową pracą on codziennie jeździ tym samym metrem do pracy
[43:42] czy tam do szkoły, więc pewnie byli tacy co go wyczekiwali.
[43:46] Wiecie albo sprawdzali o ciekawe czy Harry ten ten pan od kredyt
[43:50] coś nowego naszkicował no jednym na pewno się to bardzo podobało,
[43:54] ale były też takie karyny, które były zirytowane, że ktoś
[43:58] dewastuje to sn jakże piękne i czyste majorskie metro nie
[44:02] nowojorskie metro. Nie było czyste i piękne, no i w
[44:05] tych latach osiemdziesiątych w ogóle budżet na walkę z
[44:08] graficiarzami i czyszczenie metra wyniósł ponad 6 milionów
[44:12] dolarów. Nie, to był priorytet policji,
[44:15] naprawdę mogliby się zająć czymś ciekawszym.
[44:17] No ale to też był taki czas, że wielu z graficiarzy było
[44:21] aresztowanych, harring również, chociaż on nie doświadczył
[44:24] takiej przemocy, jak wielu jego znajomych, którzy na przykład
[44:28] byli czarnoskórzy, bo takich policja nowojorska potrafiła
[44:32] zakatować na śmierć. Poważnie, do dzisiaj przecież
[44:36] dociera do nas wiele newsów, których słyszymy o przemocy
[44:39] amerykańskiej policji i to właśnie wobec obywateli o innym
[44:43] kolorze skóry niż białym, więc wcale się dużo nie zmieniło
[44:47] przez te 40 lat. Myślę, że kiw też z taką myślą
[44:51] trochę używał kredy, a nie markerów, bo no ona nie była
[44:55] permanentna, jak policja go łapała.
[44:57] No to nie mogli mu postawić poważnych zarzutów.
[45:00] Zazwyczaj go wyzywali od ciot czy też od pedałów i po prostu
[45:03] wypuszczali i ten kto mnie zna, wie, że ja nienawidzę słowa na p
[45:09] nigdy go nie używam naprawdę nigdy, ale tutaj musiało to
[45:12] mocno wybrzmieć, bo policja się nie fansoliła w tańcu, bo no tak
[45:17] nazywała osoby homoseksualne w tamtych czasach.
[45:22] To co ciekawe kiw nikomu w ogóle na początku nie mówił o tym, że
[45:26] on rysuje w subwayu dopiero był taki chyba przełomowy moment,
[45:30] kiedy john lennon umarł, kiedy go zastrzelono.
[45:33] No to wtedy chyba wywiązała się rozmowa kifa z jakimś znajomym.
[45:38] Chyba właśnie z tym swoim fotografem cungiem, który
[45:41] stwierdził, że. O k.
[45:44] Skoro robisz rysunki, chce je zobaczyć jakie już zobaczył, no
[45:48] to stwierdził, że będzie z nim jeździł tym metrem i
[45:51] dokumentował jego prace, które no nie ma co ukrywać były bardzo
[45:54] ulotne. I on wiecie co on wtedy się nie
[45:58] spodziewał, że kiw harring potrafi na przykład 3 godziny, w
[46:00] tym metrze być i jeździć i robić te rysunki, więc no robota na
[46:04] wiele godzin nie ma co ukrywać. W ogóle metro bardzo
[46:07] inspirowało, kifa. Jak byliście w nowojorskim
[46:11] metrze, to albo jesteście przerażeni, bo jest tam bardzo
[46:15] dużo nietypowych, często wręcz szalonych osób.
[46:18] Są bezdomni, nieraz śmierdzi, jest brudno, ale to jest takie
[46:23] miejsce, tam po prostu się tyle dzieje.
[46:25] Ja zawsze kochałam jeździć nowojorskim subwayem.
[46:28] Naprawdę jest to atrakcja sama w sobie, no i też nie ukrywam.
[46:33] A propos tutaj harringa, że on uwielbiał, jak ludzie mu się
[46:36] przyglądali. Była to forma performansu, który
[46:38] przecież no uskuteczniał na początku swojej drogi, no i
[46:42] wtedy też zaczęto nazywać go człowiekiem kredo.
[46:46] Bo tutaj nie ma co się dziwić, ale też na przykład zaczepiali
[46:49] go oczywiście ludzie. Wiecie no nie mieli żadnych
[46:52] skrupów pytali się, a co oznacza dana ilustracja?
[46:55] Wtedy harring odpowiadał, że to nie jest jego działka, że to
[46:58] odbiorca, że to ty sama zinterpretować jego dzieło i też
[47:02] zszokowało mnie to, że on przez 5 lat stworzył 5000 rysunków.
[47:06] Same metro niesamowite, prawda 5000.
[47:11] Później w ogóle też pięknie krytycy opisywali ten moment, że
[47:16] tak samo jak nie możemy spojrzeć na słoneczniki, nie myśląc o van
[47:20] gogu, tak samo nie możemy myśleć o nowojorskim metrze bez
[47:24] wspominania o harrisingu, przynajmniej właśnie w tych
[47:27] latach osiemdziesiątych i on w osiemdziesiątym pierwszym roku
[47:31] brał udział w wystawieniu york new wave.
[47:34] I to fill, czyli Nowy Jork, nowa fala i to wtedy mimo Wielkiej
[47:38] krytyki tego wydarzenia przez nadętych krytyków sztuki wielu
[47:43] innych stwierdziło, że ta fala artystów, która fill się wtedy
[47:47] pojawiła, to są artyści, którzy przekształcają świat sztuki i
[47:51] wydaje mi się, że to są bardzo mocne i fajne słowa.
[47:54] I mieli rację. I to oczywiście nie było tylko a
[47:57] propos harringa czy basiata fill, ale też wszystkich
[48:01] młodych, którzy brali tam udział i wydaje mi się, chociaż nie
[48:03] Jestem pewna, że tam. Wystawione ponad 600 prac i
[48:07] harring już rok później miał swoją pierwszą indywidualną
[48:11] wystawę. Właśnie czytając tę biografię
[48:13] uświadomiłam sobie, jak on bardzo szybko odniósł sukces.
[48:16] No bo w sumie w ciągu 4 lat i o wszystkich wystawach oczywiście
[48:20] nie będę wam opowiadała, no bo z każdą wiąże się jakaś ciekawa
[48:23] historia. Nie mamy tutaj naprawdę kilku
[48:25] dni. Ten czas antenowy jest musi być
[48:29] mocno przemyślany. Ja się śmieję, no bo wiecie, ja
[48:31] mogę sobie zrobić nawet dziesięciogodzinny podcast, ale
[48:33] kto będzie tego złał? Tu jest dużo skrótowo, naprawdę
[48:37] będę musiała mówić, ale on z basketem mieli wspólnego
[48:40] pierwszego agenta, przy czym na przykład tam była taka historia,
[48:44] że Basia był bardzo mocno wyluzowany, że dla niego były
[48:47] istotne pieniądze, że to on tak naprawdę pokazał młodym, że
[48:51] bycie biednym nie jest kul, nie, że hajs się naprawdę liczy, za
[48:55] to harring w ogóle miał to w dupie.
[48:56] On był perfekcjonistą, chciał wiedzieć, czy coś się sprzedało,
[49:00] ale mu w ogóle nie zależało na pieniądzach, ani na rywalizacji.
[49:03] To jest słowo klucz i chyba nie znam.
[49:06] Tego artysty, który nie rywalizował jedyny taki harring
[49:10] się chował, zrymowało się i właśnie to też nawiązuje do
[49:15] innej pięknej cechy, która zarysowała się podczas no mojego
[49:20] wejścia w ten jego świat, o której się dowiedziałam, on
[49:23] zawsze wspierał swoich przyjaciół czy znajomych.
[49:27] Po prostu nie było w nim zawiści.
[49:29] To chyba tak, jak powiedziałam jeden z nielicznych artystów, u
[49:32] którego zauważyłam taką postawę. A jak wiecie już trochę tych
[49:35] biografii przeczytałam. No ale też dzięki tej cesze
[49:38] wiele rzeczy osiągnął dzięki wspieraniu się wzajemnie i
[49:41] tworzeniu rzeczy w całym zespole, bo to trzeba przyznać,
[49:46] że sam kiw nawet mówił, że wiele jak no nie wszystko co robił, no
[49:50] to często było dziełem całego tego jego stada, który budował
[49:54] przez te 12 lat jeden z jego przyjaciół nawet mówił, że.
[50:00] Trochę mu się kojarzy. Ta jego ekipa z bandą picassa,
[50:04] no bo Picasso miał na przykład apolli, nera czy maksa jacoba.
[50:08] Bardzo mi się spodobało to porównanie, szczególnie, że kiw
[50:12] harring kochał Pablo Picasso, tak jak ja, kenny Sharp, również
[50:17] ważny artysta w tamtych czasach, który był przyjacielem kifa.
[50:20] Tak naprawdę od początku, bo mam ze sobą mieszkali z jego
[50:23] dziewczyną. Mówił, że kiw był jednym z
[50:26] nielicznych, który mobilizował innych do działania i tworzenia.
[50:30] Czy to nie jest wspaniała cecha? Bardzo rzadka tak mi się wydaje.
[50:34] No dobrze, ale tak naprawdę po 4 latach od przeprowadzenia się do
[50:38] Nowego Jorku zaczął w końcu zarabiać na swojej sztuce.
[50:42] Uświadomił sobie wtedy, że może faktycznie z tego żyć i nie
[50:45] musisz mieć dorywczych prac, a miał ich naprawdę sporo, bo on
[50:49] pracował w jakimś outlecie, kwiaciarskim jako gazecierz jako
[50:52] szatniarz, barman, no i miał sporo innych dodatkowych zajęć.
[50:56] Fill, które pomagały mu się utrzymywać fill w Nowym Jorku.
[50:59] Ja je wszystkie zapisałam, bo czuję, że w jakimś odcinku
[51:03] kiedyś się na pewno przydadzą. I znowu powtórzę, że dla mnie
[51:06] jest ważne, żeby wam o tym mówić, bo uważam, że to jest
[51:09] prawda, że kif szybko osiągnął sukces, no bo to są tylko 4 lata
[51:13] i to olbrzymi, ale to, że on po tych 4 latach już zaczął w pełni
[51:18] zarabiać na swojej sztuce, robiąc to, co lubi dokładnie tak
[51:22] jak chce, bez żadnych kompromisów, poznając ludzi,
[51:25] wiecie, wspierając innych twórców fill, to jest super
[51:28] przykład na to, jak właśnie wygląda progres taki fill.
[51:34] Taki naturalny progres tego, jak można osiągnąć coś robiąc fill
[51:38] rzeczy z passi i nie życząc źle innym.
[51:42] Na początku jego rysunki chodziły po 350 $.
[51:45] To jest naprawdę dużo jak na początek harring dobrze pamiętał
[51:49] też moment, kiedy ktoś kupił chyba 3 jego rysunki miał
[51:53] pierwszy raz w ręce nowiutkie banknoty studolarowe, bo
[51:57] otrzymał 1000 $. To było jego takie pierwsze
[52:01] pieniądze. Fill zarobione jakby na sztuce
[52:05] ja sobie mogę tylko wyobrazić, jaki on był dumny z siebie,
[52:08] jedyne co no nie jest zbyt pochlebne, to fakt co on kupił
[52:13] za te pierwsze 1000 $ na fill nie za całość, ale kupił koks.
[52:18] No poważnie kupił kokainę i mój tata dunvita opowiedział mi
[52:23] kiedyś, że za pierwsze dobre zarobione pieniądze mam sobie
[52:26] kupić coś na pamiątkę. Ja chyba wam o tym opowiadałam,
[52:29] no on miał na myśli zegarek, ja sobie kupiłam litografię andy.
[52:33] Hola no haring kupił sobie kokainę, każdy ma inną wizję na
[52:38] taką pamiątkę z pierwszej dobrej pensji.
[52:41] No ale jak już Jestem przy tym gór holu, no to chciałam wam
[52:44] powiedzieć, że kiw był ogromną fanką andiego warhola naprawdę
[52:48] ogromną wszedł kiedyś do sklepu, w którym znalazł używane plakaty
[52:54] elvisa i Merlin monroe. Kupił je i ku czci króla
[52:57] popartu. Przerobił je po swojemu.
[53:00] Nigdy wcześniej nie widziałam tych prac, więc.
[53:02] Wstawię moim patronom do artus lettera z tego co wiem to wielu
[53:07] ludzi było w szoku, że ktoś w ogóle odważył się tworzyć coś w
[53:10] klimacie warhola, ale dla mnie tak szczerze to one w ogóle nie
[53:14] miały nic wspólnego z warholem w sensie no kith też się zaliczy
[53:17] do jakiegoś tam popartu fill, ale to w ogóle nie miało sznyt
[53:21] warholowego, no tylko tyle, że to był temat, że to były
[53:25] portrety fill znanych gwiazd bardzo mi się podobają jak mam
[53:28] być szczera bardzo kule, ale później już nie widziałam, żeby
[53:31] robił coś podobnego. Tamtych historii, kiedy kiw
[53:34] jeszcze nie zdał warhola było bardzo dużo, on w ogóle widział
[53:37] go gdzieś w knajpie, on chciał wejść, ale się wstydził albo
[53:41] gdzieś warhol wiecie będąc już wielkim popartu i rozdawał te
[53:47] swoje magazyny, interview i nawet dał jeden harringowi to
[53:51] jest strasznie śmieszne, że tak te ich ścieżki się przecinały,
[53:55] ale no przypomniała mi się jedna historia, bo.
[53:58] Kiedyś na imprezie organizowanej przez klub ś. 57.
[54:02] Wszyscy wzięli kwas, no to były takie czasy, oni dużo uprawiali
[54:06] seksu i dużo ćpali no i ludzie tam tańczyli, bawili się
[54:09] wszystko było pomalowane farbą, która świeciła w ultrafiolecie.
[54:13] Ja nigdy nie brałam kwasu, więc musiałam sobie poczytać co się
[54:17] po nim dzieje, ale tak w skrócie no i nie wiem pewnie jak ktoś
[54:20] brał kwas no to będzie żenujące takie suche fakty, no ale musimy
[54:24] jakoś to ogarnąć, bo Jestem ciekawa takich niuansików.
[54:28] Podobno ludzie widzą dźwięki, słyszą kolory, wszystko pulsuje
[54:32] czas i przestrzeń jest zniekształcona uczucie euforii,
[54:35] wiec jedności jakieś takie no takie klimaty.
[54:39] A mówię wam o tym dlatego, że kif, kiedy wziął ten kwas, to
[54:42] zamiast robić te odjechane rzeczy, zresztą i wchodzić
[54:46] gdzieś tam w głąb siebie. To on otworzył albo album z
[54:49] pracami andy'ego warhola i przez całą noc ją oglądał, siedząc w
[54:52] jednym miejscu. To jest taka skala bycia fanką
[54:56] andiego warhola, dlatego to przytoczyłam oczywiście, że
[55:00] wszyscy się dziwili, że no to jest dosyć się niecodzienne
[55:03] zachowanie po zażyciu kwasu, no ale fill on zawsze robił
[55:06] wszystko po swojemu, no i kiedy już miał swoją pierwszą wystawę
[55:09] w fill galerii szafrazji, to przegapił w ogóle odwiedziny
[55:14] warhola fill, na pewno go to bardzo zasmuciło.
[55:16] Tam chyba było kilka pięter fill i nawet fill, dlatego oni się po
[55:20] prostu nie spotkali i ND pisał też fill wtedy w swoich
[55:24] dziennikach. Dziękuję, że oni wszyscy
[55:26] prowadzili te dzienniki, bo teraz naprawdę mamy fajne
[55:29] biografie. No a w tej biografii linia,
[55:32] która zmieniła sztukę, no to naprawdę są brane wszystkie
[55:37] fakty i przemyślenia i zapiski od różnych osób z tamtych
[55:41] czasów, które żyły z kipem haringiem, więc super oczywiście
[55:46] z rzeczy, których mówił sam kefaring, no to on twierdził, że
[55:50] andy warhol jest najważniejszym artystą od czasów picassa.
[55:55] Niezależnie od tego, czy ludzie się, czy ludziom się to podoba
[55:59] czy nie, a wielu z nich się to nie podobało.
[56:02] No trudno, haring wtedy miał 23 lata, młodziutki boże i właśnie
[56:07] tak naprawdę rozpoczynał się początek jego drogi na szczyt.
[56:12] Wiecie, kto był w ogóle jego pierwszym klientem i kto
[56:15] zostanie z nim aż do dnia śmierci?
[56:17] Znaczy, no, może nie znacie tego nazwiska, ale don i mera
[56:19] rubelloie. Donald, czyli don był bratem
[56:22] steva, który założył studio 54 big deal.
[56:26] Nieźle naprawdę harring zbudował te relacje, no bo to byli
[56:29] ludzie. Którzy mieli hajsu jak lodu no i
[56:33] ta historia też jest super ciekawa, no bo oni się poznali
[56:36] chyba miesiąc wcześniej przed przed tą wystawą oni ich
[56:40] zaprosił to trochę wyglądało tak, oni weszli do takiego
[56:45] zapyziałego lokum i tam caring siedział sobie na huśtawce.
[56:48] Cholera wie dlaczego i on powiedział, wiecie co jak
[56:51] poczekacie do zamknięcia tej galerii, no bo ewidentnie jej
[56:54] pilnował, no to ja pokażę wam moją sztukę w innym miejscu i
[56:58] oni od tego czasu się zaprzyjaźnili.
[57:00] To jest absur. No dokładnie za to uwielbiam w
[57:04] ogóle historie związane z takimi artystami jak harring, no bo tak
[57:08] trochę wygląda życie. Ja na przykład najfajniejszych
[57:11] ludzi spotykam w podróży albo w jakiś randomowych miejscach w
[57:14] randomowy fill sposób wystarczy być otwartym i bardzo ich wtedy
[57:18] zaintrygował, no bo on sam wyglądał bardzo niepozornie
[57:21] wiecie taki chłopczyczek mały dosyć nerdowski w tych swoich
[57:25] okularach i ta jego sztuka oni naprawdę skubani musieli mieć
[57:29] czuja. Zaciekawił ich też właśnie ten
[57:31] te te rysunki a propos warhola, że w ogóle ktoś się miał
[57:35] wkroczyć na teren wielkiego ojca popartu i oni wtedy kupili
[57:40] wszystkie jego dzieła naprawdę i w ogóle do końca życia kupowali
[57:43] jego życie, fill, jego życie, jego sztukę mieli wielką
[57:47] kolekcję i też stali się ważną częścią taką rodziny, którą
[57:52] budował fill harring przez fill całe swoje życie.
[57:56] I tutaj musimy wrócić do tego kennego sharfa, o którym wam
[57:58] wspominałam, bo on w sumie był jedynym z artystów, którzy byli
[58:03] zazdrośni o takich kolekcjonerów, bo kiedy był
[58:07] bardzo zły, że fill oni nie interesują się fill niczym poza
[58:11] pracami kifa wręcz był taki fragment w biografii, że kenny
[58:15] był oburzony, że oni nie chcą ani jednego z jego najlepszych
[58:19] dzieł, co jest w ogóle dziwne, bo jednak gust to jest bardzo
[58:22] indywidualna sprawa plus osoby, które mają dużo hajsu, sn chyba
[58:25] muszą. Jakiegoś czuja w co inwestować
[58:28] nie nie byli chyba tak wy zachowani jak teraz żeby tylko
[58:34] nie płacić wysokich podatków nie wiem, no ale w każdym razie mimo
[58:37] że kif próbował naprawdę pokazywać im tę sztukę jego
[58:41] przyjaciół, szczególnie kenne'ego razem mieszkali i
[58:43] zapraszał kolekcjonerów do domu, no to ten nadal był zazdrosny,
[58:48] trochę straszne, no ale nie każdy może być na szczycie i
[58:52] takie wymuszanie swojej sztuki było bardzo słabe, no ale tutaj
[58:55] trochę, no wychodzi ta ludzka. Zawiść, artyści mają wielkie
[58:59] ego, nie ma co ukrywać, no tylko to troszkę była przesada, ale
[59:04] potem się opamiętał, nie martwcie się więc dajemy spokój
[59:08] kennemu już trudno kiv haring bardzo był związany ze swoimi
[59:13] rysunkami, dbał o to, żeby ci co je kupowali oprawiali je w ramy,
[59:18] tam niektóre z nich fill, żeby oni też po prostu o nie zadbali
[59:21] i bywało tak na początku jego kariery, że te ramy były droższe
[59:25] niż jego dzieła sztuki. I dla mnie to było zabawne i
[59:28] sentymentalne i znowu podobne do harringa, bo ja pamiętam jak ja
[59:32] na początku sprzedawałam swoją sztukę moje ikony, no to jedna z
[59:36] moich zagranicznych kolekcjonerek dokładnie tak samo
[59:39] robiła, że fill wybierałyśmy razem ramy, ale te ramy były
[59:42] droższe i samo jest sztuka. No tak, bywa z początkami mnie
[59:47] to bardzo bawiło, nadal mnie to bawi, to jest śmieszna historia,
[59:52] no ale rubel owie, którzy naprawdę stanowią ważną część
[59:55] życia harringa tak pokochali jego styl, że.
[59:59] Kiedy wybierali sobie wiecie domek letniskowy, bo chcieli
[1:00:03] kupić jakiś nowy, no to stawiali jeden warunek, że drzwi muszą
[1:00:08] mieć ponad 3 m wysokości, żeby jedno z dzieł harringa się przez
[1:00:12] nie zmieściło. Rozumiecie mieć w ogóle tyle
[1:00:15] hajsu? Dlatego mi się tak strasznie
[1:00:17] podoba ta opowieść, bo jest tyle absurdalnych, dziwnych rzeczy w
[1:00:21] niej. No ale dobra, ee, zostawmy to,
[1:00:23] bo nie samą karierą i hajsem człowiek żyje.
[1:00:26] My tutaj wszyscy lubimy prywatę. Ja wiem moje łobuzki, więc chyba
[1:00:31] czas na pierwszą miłość, ale żebyście zrozumieli jednak jak
[1:00:35] wyglądało bycie gejem w latach osiemdziesiątych w Nowym Jorku,
[1:00:39] to muszę wam powiedzieć, że te łaźnie dla mężczyzn, o których
[1:00:42] wspominałam tam ploteczki, spotkania.
[1:00:45] Oczywiście były też miejscem do seksu i wiem, że o tym
[1:00:47] wspominałam, ale Jeszcze raz nie zaszkodzi powtórzyć.
[1:00:51] Bo tak właśnie kev haring poznał swojego pierwszego chłopaka.
[1:00:54] Pierwszą miłość przespali się w tej łaźni ze sobą seks był
[1:00:58] super, więc harling dał mu swój numer telefonu i pyk. 3 lata
[1:01:04] lafiryndował bawił się i szukał i znalazł.
[1:01:06] Trzeba przyznać też, że no rozwiązłość była wtedy totalnie
[1:01:11] normalna w tej społeczności querowej oczywiście uogólniam,
[1:01:15] bo byli pewni i tacy, którzy chcieli mieć siebie na
[1:01:17] wyłączność. No ale to wydaje mi się, że to
[1:01:20] też było takie łamanie norm tych hetero związków.
[1:01:23] Wydaje mi się, że to miało. Duży sens?
[1:01:25] Tak też mi się wydaje, że kiw jak wiele osób w młodym wieku w
[1:01:30] końcu chciał mieć kogoś wyjątkowego.
[1:01:33] Wiecie kogoś, kto go będzie kochał, z kim będę będzie się
[1:01:36] czuł. No wyjątkowo i wtedy w tej
[1:01:40] jednej z łaźni poznał juana do boase.
[1:01:44] Zapamiętajcie, bo to nie będzie jedyny juan w jego życiu
[1:01:48] nazwiemy go chuan pierwszy. Prawda jest taka, że coś ich do
[1:01:52] siebie przyciągało. Juan w biografii było opisywane
[1:01:55] przez wszystkich tak naprawdę tak samo, że piękny młody facet,
[1:01:59] bardzo szczupły, czarnoskóry. I to ma też znaczenie.
[1:02:03] Niestety w dalszej historii, no bo to były takie czasy niezbyt
[1:02:08] łaskawe dla osób o innym kolorze skóry niż biały chłon bardzo
[1:02:12] dobrze gotował, co sprawiało, że kiw czuł się jak w domu, kiedy
[1:02:16] ten, no wiecie, robił na przykład dla niego jakiś
[1:02:18] obiadek, w ogóle mnie to nie dziwi, bo ja uważam, że to jest
[1:02:21] jedna z bardziej seksi rzeczy, jak ktoś dla ciebie gotuje, czy
[1:02:25] to partner czy partnerka, ale też w ogóle to jest takie
[1:02:28] cudowne, kiedy sami przyjaciele dla siebie gotują.
[1:02:31] To jest taki wyznacznik mi. Miłości wszyscy lubili juana,
[1:02:35] więc kiw się cieszył. Uważali go za bardzo mocno
[1:02:38] stąpające go po ziemi, ale też w ogóle im się podobało, że on
[1:02:41] jest tak skupiony na hardingu, że tak pięknie na niego patrzy,
[1:02:44] że widać, że jest fill w nim zakochany.
[1:02:47] On był didżejem i kochał muzykę. Zawsze tworzył też składanki dla
[1:02:51] kiva i ja uważam, że to jest takie romantyczne i urocze sn
[1:02:55] fill. Ta muzyka ich mocno połączyła i
[1:02:57] dzięki niej też w jakimś stopniu zapisał się na scenie tego fill
[1:03:01] tej klubowej w Nowym Jorku. No ale poza wielką miłością to
[1:03:05] był czas, kiedy kiw harring znalazł miejsce, które było
[1:03:09] super to było napisane porównywane do tej samej skali,
[1:03:12] kiedy pol gugę odkrył taiti jako swój raj na ziemi.
[1:03:17] Pewnej nocy kiw znalazł klub, który nazywał się nomen omen,
[1:03:21] paradise garaż, czyli no paradise to raj nie, dlatego tak
[1:03:24] mówię, było to miejsce, które faktycznie znajdowało się w
[1:03:28] garażu, głównie dla latynosów i czarnoskórych w piątki.
[1:03:31] Tam chodziły osoby hetero. Roboty homo nie wiem skąd ten
[1:03:36] podział, ale podobno jak ktoś nie był homofobem to w soboty
[1:03:40] mógł się bawić dużo lepiej i na pewno poznawał fajniejsze
[1:03:44] dziewczyny jak to bywa skull klubami oczywiście nie każdy
[1:03:47] mógł tam wchodzić były reguły, ale Ki w znał bramkarza, bo się
[1:03:51] okazało, że to jest taki przystojniaczek który pracuje
[1:03:53] gdzieś w restauracji, oni się znali więc wpuścił kifa no i w
[1:03:56] tamtych czasach kiv bardzo dużo imprezował w sumie.
[1:04:00] Przez całe swoje życie dużo imprezował, więc każde z miejsc,
[1:04:03] które zostało opisane w biografii, było ważną część jego
[1:04:07] życia. A było ich bardzo dużo, ale
[1:04:10] paradise garaż było najbardziej magicznym.
[1:04:12] Moim zdaniem więc o nim wam opowiem, bo na wszystkie no nie
[1:04:16] wystarczy nam czasu nie doczytacie sobie w biografii.
[1:04:20] Bo tam co klub to wiecie inna bochenka była i też z tego co mi
[1:04:24] się tak wydaje to w tamtych czasach kluby były trochę
[1:04:27] miejscem przynależności. Wydaje mi się, że wszyscy też,
[1:04:31] że znamy to z czasów kiedy byliśmy młodzi, ja na przykład
[1:04:35] do dzisiaj mam takie miejsce w Zielonej Górze klub one love to
[1:04:38] jest miejsce, w którym ja moi przyjaciele czujemy się jak w
[1:04:42] domu. To jest w ogóle klub moich
[1:04:44] bliskich, znajomych i oni też mają całą kolekcję moich ikon.
[1:04:48] Naprawdę 2 piętra obfite w ikonę.
[1:04:52] Więc bardzo rozumiem dobrze kifa harringa, że idziesz do miejsca,
[1:04:55] które nie jest dla ciebie obcy, tylko jest właśnie jak część
[1:04:59] gdzieś tam ee twoją rodziną, jak spędzasz to nie lepiej niż z
[1:05:03] rodziną. Proszę was i ten klub był taką
[1:05:05] mieszanką różnych ludzi z różnych kultur, o różnym
[1:05:08] wyznaniu, orientacji, najważniejszym w ogóle didżejem
[1:05:11] tam i ikoną tego miejsca i tych lat osiemdziesiątych był dj
[1:05:15] larry livan. To on w ogóle tworzył remiksy i
[1:05:19] tutaj wam powiem, że. Wydaje mi się, że te jego
[1:05:22] remiksy tego muzyka była są truckiem tamtych czasów.
[1:05:27] I ja nie chcę nic mówić, ale każdą z piosenek zapisałam i
[1:05:31] stworzę dla nas playlistę na Spotify, więc będziemy wszyscy
[1:05:34] mogli poczuć ten klimat. Uważam, że to jest bardzo kul
[1:05:38] hari, kilku jego przyjaciół oczywiście byli wyjątkiem pod
[1:05:41] względem koloru skóry. No bo jak powiedziałam tam było
[1:05:46] więcej latynosów i osób o ciemniejszym kolorze skóry i ja
[1:05:50] naprawdę w ogóle rzadko podkreślam.
[1:05:53] Kolor skóry dla mnie człowiek to człowiek nie ma to dla mnie
[1:05:56] znaczenia, ale tutaj w latach osiemdziesiątych, kiedy ten
[1:05:59] rasizm miał się bardzo dobrze, no to jest istotna informacja
[1:06:04] tylko dlatego o tym mówię, no bo tam było wiecie, potrafią być
[1:06:08] kilka. 1000 osób w klubie i 5 białych osób, czyli to była
[1:06:12] ekipa harringa, no ale wtedy chyba nikt nie zwracał na to
[1:06:16] większej uwagi, bo harring bardzo szybko stał się naczelnym
[1:06:20] artystą i rezydentem tego miejsca.
[1:06:22] On tam siedział sobie, wiecie? Jaką organizował wiele imprez,
[1:06:26] wydarzeń w ogóle wiecie, że to w parada jest garaż?
[1:06:30] Jeszcze to jest ekstra, mało znana dla szerszej publiczności
[1:06:36] ma dom, ma nagrała swój teledysk do utworu everybody mhm.
[1:06:41] Ten kawałek był hitem w klubach w całym Nowym Jorku.
[1:06:44] Fill, zanim w ogóle ludzie wiedzieli, kim jest madonna,
[1:06:47] chociaż kiw, jak ją tylko poznał, to on od razu wiedział,
[1:06:50] że ona będzie kimś wielkim, miał nosa tak samo jak z basiatem,
[1:06:53] no. A widzicie te lata
[1:06:55] osiemdziesiąte wykluły wielu wspaniałych artystów i artystek,
[1:06:59] ale naprawdę taką ogromną ilość, że ja byłam w szoku i też mnie
[1:07:03] zdziwiło, albo nie wiem, ja to przegapiłam, ale nie było
[1:07:06] powiedziane, że Basket był z madonną, no ale to nie o nim
[1:07:09] jest ta książka, prawda? W ogóle tak jak czytałam tutaj
[1:07:14] opowiastki o basiacie, to on wypadł bardzo gburowato, więc
[1:07:17] trzeba będzie to odczarować. Kiedyś w odcinku o nim jak
[1:07:20] znajdę fajną biografię. I tak jak wam mówię jak ja lubię
[1:07:23] takie różne niuanse, na które pewnie większość ludzi nie
[1:07:27] zwraca uwagi. No to sam fakt, że jak on zaczął
[1:07:30] w tym paradise garaż mocno się udzielać.
[1:07:33] Tam wszyscy tańczyli, on podobno w ogóle bardzo lubił się
[1:07:36] popisywać i tańczyć. Ciekawa Jestem jak mu to
[1:07:38] wychodziło, ale on dzięki temu, że pokochał to miejsce, to
[1:07:43] zaczął w swoich rysunkach rysować dużo więcej postaci w
[1:07:46] takich właśnie tanecznych ruchach.
[1:07:48] To jest dla mnie ekstra dobra, ale jeszcze powiem, bo na pewno
[1:07:51] później zapomnę, że jak kif już będzie tym wielkim kifem za
[1:07:54] chwilę w świecie sztuki, on zacznie bardzo dużo podróżować
[1:07:58] po całym świecie. Naprawdę zacznie robić sztukę i
[1:08:01] mieć wystawy w całej Europie, ale nie tylko.
[1:08:04] No to on zawsze będzie układał tak swój kalendarz, żeby bez
[1:08:08] względu w jakim będzie miejscu na świecie, to on musiał zawsze
[1:08:12] wrócić w sobotę na imprezę do paradise garaż to było dla niego
[1:08:15] tak ważne, ciekawe, nie no dobra, ale mamy teraz rok
[1:08:19] osiemdziesiąty drugi, bo on był dla kifa przełomowym.
[1:08:22] W końcu faktycznie zyskiwał rozgłos, taki duży wystawy w
[1:08:28] całej Europie. Sprzedawał swojej pracy, miał
[1:08:30] pracowników marszandandów życie było naprawdę wspaniałe.
[1:08:33] Miał cudownych przyjaciół, ukochanego chłopaka, którego
[1:08:36] kochał nad życie, no i wiele możliwości.
[1:08:40] Niestety był to też rok, który zmienił wszystko.
[1:08:43] Pojawił się grid, czyli niedobór odporności, który wiązano z
[1:08:47] homoseksualnością. Nazywano go też gejowskim
[1:08:51] rakiem, czyli aids. Moi drodzy, nie wiedziano oni
[1:08:55] nic, ale zaczęło przybywać zachorowań i to bardzo dużo i
[1:09:00] szybko, tylko, że na początku zbytnio się tym nie przejmowano,
[1:09:04] bo wiecie. Na razie chodziły jakieś plotki
[1:09:07] od osoby do osoby de facto nikt za wiele nie wiedział, ale kiedy
[1:09:11] faktycznie zaczęli umierać ci ludzie, głównie młodzi
[1:09:14] homoseksualiści. Co było trochę anomalią, to
[1:09:18] zaczęła jedną panować panika. Te choroby łączono właśnie z
[1:09:23] gejami z łaźnia mi, które. No były ważnym miejscem dla
[1:09:26] młodych homo mężczyzn i ten rozdział, kiedy go zaczęłam
[1:09:30] czytać, był dla mnie bardzo ciężki do przebrnięcia, ale pod
[1:09:33] względem emocjonalnym. No bo czytało się bardzo
[1:09:36] ciekawie. Też było tam bardzo konkretnie
[1:09:39] wytłumaczone, czym jest aids, jak było na początku, jak potem
[1:09:43] się je leczyło? Ja oczywiście sobie też w
[1:09:46] internecie trochę. Do szperałam, bo ja bardzo lubię
[1:09:48] wiedzieć takie rzeczy. Dla mnie to jest istotne żeby
[1:09:51] mieć. No cały wachlarz informacji na
[1:09:55] ten temat, a aż tak dużo o nim nie wiedziałam tylko, że no kuło
[1:09:59] mnie w środku, myśląc o tym, jak ci ludzie cierpieli, jakby oni
[1:10:05] byli zostawieni sami sobie w niewiedzy, zmarną szansą na
[1:10:10] wyzdrowienie i co najgorsze z taką stygną.
[1:10:13] Która niebawem przyjdzie naprawdę z hukiem do nich
[1:10:17] wszystkich. No i w tym roku, kiedy do tej
[1:10:20] całej grupy stada harringa zaczęły dochodzić pogłoski o
[1:10:23] zgonach, no to szybko zorganizowali oczywiście akcję
[1:10:26] charytatywną w paradise garaż. No bo ja wam mówiłam, że harring
[1:10:29] to fill z czasem zaczął być bardzo mocno powiązany z jakimiś
[1:10:34] aktywistycznymi sn fill przedsięwzięciami.
[1:10:39] Oni chcieli zebrać fundusze fill właśnie na pomoc ludziom, którzy
[1:10:42] zachorowali. I tak naprawdę jak tylko
[1:10:45] dowiedzieli się, że jest coś takiego, to wszyscy przestali
[1:10:49] chodzić do łaźni. Zaczęli też się oczywiście od
[1:10:51] razu zabezpieczać sn. Wtedy jeszcze nikt z jego kręgu
[1:10:54] nie miał diagnozy, więc wszystko było trochę.
[1:10:57] Wiecie gdzieś tam daleko, ale już jakieś ziarno strachu
[1:11:00] zostało zasiane, więc chcieli zrobić wszystko, żeby no jak
[1:11:03] najlepiej się zabezpieczyć fill? Nie, no, przed śmiercią 4 maja
[1:11:09] zawsze był dla niego wyjątkowym dniem.
[1:11:12] Od kiedy zamieszkał w Nowym Jorku sn, bo były to jego
[1:11:14] urodziny. Widzicie, ja tu tak skaczę od
[1:11:16] tematu do tematu, ale no tak wyglądało jego życie.
[1:11:19] Wszystko na raz się tam działo. Sn, tym razem on jednak siedział
[1:11:22] na lotnisku, bo chyba wracał z jakiejś wystawy w Brukseli i
[1:11:26] kupił sobie wtedy pomarańczowy notesik, który był tak naprawdę
[1:11:30] początkiem tradycji sn zawsze kupował takie notesiki, zawsze
[1:11:33] pomarańczowe na lotniskach sn, no i je zapisywał, no w
[1:11:36] większej. Mniejszej mierze sn fill na
[1:11:39] okładce sobie rysował fill pisał na przykład, że to jest dany rok
[1:11:43] i jakiś tam swój wiecie, cytacik sn fill po prostu tam zapisywał
[1:11:47] swoje myśli, przemyślenia, rysował świeczki.
[1:11:49] Na przykład właśnie podczas urodzin z okazji sn fill tego
[1:11:53] dnia fill i tutaj mam fill Cytat, on będzie się wiązał
[1:11:57] dokładnie z tym fill, co wam przed chwilą powiedziałam o
[1:12:00] epidemii, dzisiaj są moje urodziny, siedzę na lotnisku w
[1:12:04] Brukseli, czekając na lot do Nowego Jorku.
[1:12:07] Wystawa w rotterdamie poszła dobrze, podobał mi się też
[1:12:10] Amsterdam, rysując kredą na ulicy w Amsterdamie.
[1:12:12] Uświadomiłem sobie, że mogę to robić gdziekolwiek na świecie,
[1:12:16] osiągając podobne rezultaty, ale tęsknię za nowym jorkiem, a
[1:12:20] zwłaszcza za huanem. W ciągu roku moja sztuka zabrała
[1:12:24] mnie do Europy i w pewnym sensie postawiła mnie w świetle
[1:12:27] reflektorów. Dziś kończę 24 lata, 24.
[1:12:31] To nie jest bardzo dużo, ale z drugiej strony to wystarczająco
[1:12:34] dużo. Dałem światu wiele rzeczy, świat
[1:12:37] to coś wokół mnie, co stworzyłem dla siebie i co sam widzę.
[1:12:41] Świat jednak będzie się toczył dalej, nawet jeśli mnie na nim
[1:12:45] nie będzie, żeby to zobaczyć, po prostu nie będzie to już wtedy
[1:12:48] mój świat. To właśnie najbardziej
[1:12:51] interesuje mnie w obecnej sytuacji.
[1:12:53] Tworzę rzeczy na świecie, które nie znikną, kiedy zniknę.
[1:12:57] Ja, gdyby nie ten sukces, świat może nie dowiedziałby się o tych
[1:13:01] rzeczach, kiedy odejdę, ale teraz, kiedy tworzę te rzeczy.
[1:13:06] Wiem, że są prawdziwe, może bardziej prawdziwe niż ja,
[1:13:09] ponieważ zostaną tutaj, kiedy odejdę i to był kolejny moment,
[1:13:13] kiedy gdzieś tam lekko pękło mi serducho, jak to czytałam i
[1:13:19] załamał się głos, bo uważam, że jest to ważny fragment, bo jego
[1:13:23] przemyślenia nie tylko wynikały z urodzin.
[1:13:26] Wiecie, czy wszyscy jesteśmy sentymentalni, kiedy przychodzi
[1:13:29] ten dzień, myślimy co. Czego dokonaliśmy?
[1:13:32] Co jeszcze możemy zrobić? Wiecie, po prostu jest to takie
[1:13:35] podsumowanie naszego życia i osiągnięć, ale te jego zapiski
[1:13:39] przede wszystkim wynikały z doniesień o kolejnych
[1:13:42] zakażeniach hiv. Wiecie, on nie był naiwny, jak
[1:13:45] się okazało, że. Ten grid przenosi się albo, no
[1:13:51] nie wiem, chorujesz dlatego, że uprawia się dużo seksu bez
[1:13:54] zabezpieczeń z mężczyznami w łaźniach.
[1:13:57] No to on wiedział, z kim i ile razy spał i gdzie prawda, więc
[1:14:01] miał już gdzieś tam z tyłu głowy, że kurde, on może też być
[1:14:04] kolejny i tutaj też miał wiele racji, jeżeli chodzi o jego
[1:14:09] dziedzictwo, jego sztuka zostanie naprawdę na świecie
[1:14:12] długo po nim. Nigdy o nim nie zapomną, stąd
[1:14:16] ten mój wstęp do odcinka, że ja dokładam się do jego art.
[1:14:19] Dziedzictwa, tworząc ten odcinek, bo trochę tak sobie to
[1:14:23] właśnie wyobrażam i tutaj od razu przejdę do wystawy z
[1:14:27] osiemdziesiątego trzeciego roku w fun gallery, ponieważ to jest
[1:14:30] ten dzień, kiedy harring, no, który harring uznał za dzień, w
[1:14:35] którym poznał warhola. Co nie do końca jest prawdą, bo
[1:14:38] kiedyś andy wpadł do jego nowego studia, w którym w którym
[1:14:42] zachwycał się telefonem stacjonarnym w kształcie myszki
[1:14:45] miki, bo taki miał właśnie kiw haring.
[1:14:48] No ale powiedzmy, że wtedy zaczęła się ich przyjaźń, no bo
[1:14:50] tak twierdzi kiw haring. Myślę, że dla warhola, który
[1:14:54] działał już od lat sześćdziesiątych, było to bardzo
[1:14:57] odświeżające. No bo dzięki kefowi basiatowi
[1:15:01] znowu zaczął malować. Dosłownie wiecie, dostał takiej
[1:15:04] nowej energii i na pewno wszyscy się wzajemnie inspirowali.
[1:15:08] To było wszystko takie świeżutkie.
[1:15:10] To wtedy też andy zaprosił go do fabryki, pokazał w ogóle swoje
[1:15:14] dzieła i takie erotyczne odbitki, o których wam
[1:15:17] opowiadałam. W ostatnim odcinku o wystawie o
[1:15:19] wystawie warhola wiecie te z penisa?
[1:15:22] I bardzo niepoprawne andy powiedział, że zrobi mu z nich
[1:15:26] obraz. Kiw był zachwycony, nie no, bo
[1:15:28] to był jego pierwszy andy warhol, chociaż okazało się, że
[1:15:33] no nie było to za darmo, bo warhol był dobrym biznesmenem.
[1:15:36] Kith musiał oddać za to bardzo dużo swoich prac, bo wiadomo, że
[1:15:40] bo były dużo mniej warte niż dzieła warhola, nie które były
[1:15:43] wtedy już naprawdę mhm, drogie i historii.
[1:15:47] Z tą dwójką było. Tak wiele andy w ogóle cenił w
[1:15:50] kifie wiele, ale też imponowała mu jego zaradność, umiejętność
[1:15:54] tworzenia własnego marketingu na przykład.
[1:15:57] Ee to że rozdawał te przypinki, widzi andy, to się równa hajs
[1:16:00] nie w ogóle w notatkach war hola zawsze są podane ceny.
[1:16:04] Tak apropo i dla mnie to jest wybitne dla mnie mariki, która
[1:16:08] opowiada wam o sztuce, bo na przykład warhol pisał, nie wiem,
[1:16:11] przyjechałem taksówką i w nawiasie pisał 4 $ do kifa
[1:16:15] haringa, albo kupiłem coś tam w nawiasie 10 $ i ja nigdy
[1:16:20] wcześniej się z czymś takim nie spotkałam, żeby ktoś aż tak
[1:16:23] zwracał na to uwagę. No ale w końcu z kim jak nie z
[1:16:27] warcholem kojarzy nam się symbol dolara, no a dla mnie to jest
[1:16:30] ekstra, bo przynajmniej nie muszę szukać ile wtedy coś
[1:16:32] kosztowało. No dobra, ale to co istotne.
[1:16:35] A propos jeszcze tego aids, muszę do niego wrócić, bo ono
[1:16:38] cały czas przeplatało się z tymi wszystkimi fajnymi wydarzeniami.
[1:16:41] Tutaj spotkał poznał swojego największego idola, dostał od
[1:16:44] niego pracę. A się okazało, że ten
[1:16:46] osiemdziesiąty trzeci rok, no to wtedy aids atakował już tak na
[1:16:50] ostro nie zmarł jeden z jego przyjaciół z czasów klubu 57 i
[1:16:55] to dopiero był początek. Posłuchajcie, kiedy klaus nomi,
[1:16:59] który był ikoną awangardy i społeczności kulturowej, który
[1:17:03] tak naprawdę dojrzewał artystycznie i nie tylko z kifem
[1:17:06] jako artysta, właśnie jako młody człowiek trafił do szpitala z
[1:17:10] powodu powikłań związanych z aids.
[1:17:12] On miał wtedy tylko 39 lat. To bardzo szybko poszło.
[1:17:16] I wspólny znajomy jovi odwiedził go w szpitalu i ten klaus leżał
[1:17:21] na łóżku, ogrodzony w ogóle plastikowymi osłonami, takimi
[1:17:25] płachtami, żeby się przypadkiem nie zarazić hitem?
[1:17:28] Rozumiecie, bo jeszcze nie wiedziałem, chyba nie wiedzieli
[1:17:31] jak jak się przenosi ta choroba. Ludzie wtedy bardzo bali dotykać
[1:17:36] się w ogóle zarażonych ludzi, bali się przebywać w jednym
[1:17:39] pomieszczeniu z nimi. Bali się no nawet lekarze,
[1:17:43] którzy powinni. Ee no traktować z godnością
[1:17:48] swoich pacjentów nie chciano w ogóle nawet dotykać klamek,
[1:17:51] którymi otwierali zakażeni drzwi.
[1:17:53] Rozumiecie, wiecie, no troszkę się nie dziwię, no bo mało jakby
[1:17:57] wiedzieli o tej chorobie, ale przez to wszystko przez te
[1:18:01] niewiedzę strasznie odczłowieczano chorych i
[1:18:04] upokarzano. No bo wyobraźcie sobie, że
[1:18:06] cierpicie i fizycznie i psychicznie boli was całe ciało,
[1:18:10] a jeszcze dodatkowo wasi bliscy czy lekarze nie chcą mieć z wami
[1:18:14] nic wspólnego, bo to Wstyd. Wiecie, że ja się dowiedziałam
[1:18:18] właśnie z tej biografii, że wiele rodziców odwracało się od
[1:18:21] swoich chorych z fill na hiv synów i oni zostawali całkowicie
[1:18:26] sami, bez żadnego wsparcia emocjonalnego finansowego, oni
[1:18:29] się odwracali, no bo to był wielki Wstyd.
[1:18:31] Nie dość, że mieć syna geja, to jeszcze syna chorego na hiv.
[1:18:35] To było po prostu dla nich niewyobrażalne i ważniejsza była
[1:18:38] opinia innych niż własne dziecko, ale joe arias właśnie z
[1:18:42] kręgu kifa miał to totalnie gdzieś, kiedy wszedł do pokoju.
[1:18:46] Zerwał w ogóle ten plastik i przytulił się do przyjaciela,
[1:18:49] tak po prostu po ludzku. Klaus mówił, że strasznie boli
[1:18:53] go całe ciało, więc joy masował mu plecy, które były pokryte w
[1:18:57] całości ciemnymi plamami. Tak nazywano właśnie raka gejów,
[1:19:02] czyli aids. W sensie jeszcze wtedy nie
[1:19:04] wiedzieli, że to aids, które powoduje osłabienie tego całego
[1:19:07] układu odpornościowego. No ale wiedzieli, że to prowadzi
[1:19:12] do tego mięsaka kaposiego, który był najbardziej widocznym i
[1:19:16] szokującym. Objawem a zaczynało się od
[1:19:19] niewinnych plamek. Ja oczywiście musiałam sobie to
[1:19:22] wygooglować i zobaczyć na własne oczy jak to wygląda, bo zawsze
[1:19:25] chcę mieć obraz całości tego, o czym czytam.
[1:19:28] No nie jest to przyjemne. Ee widok no i w tym momencie,
[1:19:33] kiedy on przytulał tego przyjaciela, masował mu te
[1:19:35] plecy, to lekarze i cały personel medyczny, którzy stali
[1:19:38] za szybą, oni stukali w nią i kazali mu wyjść, ale on miał to
[1:19:43] w dupie. On się tym nie przejmował.
[1:19:46] Liczył się tylko klaus, jego przyjaciel, on też wiecie, oni
[1:19:49] potem ukazali jakieś, czy proponowali badania?
[1:19:51] On nie chciał żadnych badań, bo jeszcze wtedy nawet takich nie
[1:19:54] było, żeby ustalić czy machiv czy nie, więc mimo że ja nie
[1:19:58] znałam obu panów, cieszę się, że klaus miał przyjaciela przy
[1:20:02] sobie w tych ostatnich chwilach życia i to nie tylko dlatego, że
[1:20:06] on z nim siedział, ale że okazał mu to człowieczeństwo, na które.
[1:20:11] Każdy zasługuje prawda i to był też taki moment, kiedy kenny
[1:20:16] szarf aż się trochę wzruszyłam, więc Przepraszam, kenny szarf,
[1:20:21] którego już mam nadzieję, kojarzycie, mówił, że on wtedy
[1:20:25] już widział pierwsze objawy tej choroby.
[1:20:28] Ukifa, że miał poszerzone węzły chłonne i domyślał się, że kev
[1:20:33] haring może być zarażony te czasy.
[1:20:37] Kifa co jak widzicie przez moje skakanie to bardzo dobrze.
[1:20:40] Właśnie na tym mi zależy, pokazuje dwoistość tych lat
[1:20:44] osiemdziesiątych. Bo z jednej strony harring
[1:20:47] wiedział, że jest bardzo narażony i że może umrzeć, ale
[1:20:51] jeszcze wtedy nie miał diagnozy. Wiecie, jakby to się od niego
[1:20:54] oddalało, a z drugiej strony był to najlepszy czas w jego życiu,
[1:20:58] nie i artystycznym i prywatnym, chociaż no one się blendowały
[1:21:02] wiadomo tam w ogóle się tak dużo działo.
[1:21:04] Ja no tak jak wam powiedziałam non stop coś tego się nie da po
[1:21:09] prostu skrócić, ale ja cały czas.
[1:21:11] Próbuję, bo na przykład na ulicach Nowego Jorku zaczęło
[1:21:15] pojawiać się coraz więcej bezdomnych.
[1:21:17] Ludzi w kryzysie, którzy nie mieli wyjścia, no z drugiej
[1:21:21] strony były też osoby zarażone właśnie wirusem.
[1:21:24] A wiecie co w ogóle było najstraszniejsze w tej całej
[1:21:27] scenerii tej scenerii, tych ludzi, bezdomnych, ludzi, którzy
[1:21:31] nie radzą sobie w życiu wielkie wypasione limuzyny z obłędnie
[1:21:35] bogatymi ludźmi w środku, nie w końcu tak budowano ten z
[1:21:39] cudzysłowie wspaniały American dream, co regan fill się za tym
[1:21:44] tak opowiadał? Wzbogacać mieli się ci bogaci, a
[1:21:47] reszta nieważne, niech zdychają po prostu na ulicy.
[1:21:51] I z tym wszystkim wiązały się też napięcia i rasowe, i przemoc
[1:21:55] i no jest tyle strasznych historii, ale musimy przez nie
[1:21:59] przebrnąć i na przykład wyobraźcie sobie, że chcecie
[1:22:02] zamówić taksówkę w Nowym Jorku, ale no jesteście w towarzystwie.
[1:22:07] Żona Michela basiata. Nie wiecie, że to było
[1:22:09] praktycznie niemożliwe, tylko dlatego, że on był czarnoskóry,
[1:22:13] chore i tutaj jest historia, która no kolejna, która złamała
[1:22:17] mi serce i wiarę w ludzi. A ta biografia robiła to bardzo
[1:22:21] często. Bo te czasy były takie
[1:22:23] nieprzewidywalne. A wiecie, że Jestem bardzo
[1:22:26] wrażliwa na cierpienie innych? Nadal był rok osiemdziesiąty
[1:22:30] trzeci kiw harring tak jak powiedziałam zaczynał być mocno
[1:22:34] rozpoznawalny, zarabiał na tej swojej sztuce miał wystawę.
[1:22:38] No naprawdę miał wszystko, o czym marzył.
[1:22:40] Miał tego kochanego juana, ale on nie słynął wyłącznie ze
[1:22:43] sztuki, ponieważ on organizował wybitny imprezy, na które było
[1:22:47] no, coraz więcej chętnych, skoro kip się stawał coraz bardziej
[1:22:51] znany. Prostu Ki w harring lubił się
[1:22:53] bawić i umiał zrobić tak, żeby inni też mieli fan.
[1:22:56] Chodziło o to, że niektóre z tych imprez, które organizowano
[1:23:00] fill, no to nie tylko w tym paradise fill garaż, ale też w
[1:23:04] studiu czy w mieszkaniu harringa sn i z racji, że fill to było
[1:23:08] chyba studio jego takie, co się nim zachwyca, warr i się fill
[1:23:11] zastanawiał, jakim cudem opłaca takie wielkie studio sn?
[1:23:15] Nie nieważne z racji, że bardzo dużo ludzi chciało wchodzić do
[1:23:18] środka, a nie było miejsca, no i nie wszystkich kiw lubił.
[1:23:22] No to zamykał drzwi na klucz, no i przez to musiał biegać te
[1:23:25] kilka pięter co chwilę, żeby kogoś wpuścić jak dzwonił
[1:23:28] wiedzy, domofon sn i wydaje mi się, że też było to trochę fill
[1:23:33] powiązane z ostrożnością, żeby sn nikomu nie stała się krzywda,
[1:23:37] skoro tyle strasznych rzeczy zaczynało dziać się na ulicach
[1:23:40] jego ukochanego sn miasta, prawda?
[1:23:42] Logiczne dosyć tutaj mam na myśli oczywiście fill, że.
[1:23:47] Policja była coraz bardziej agresywna wobec ludzi, no i w
[1:23:51] pewnym momencie znowu kolejny raz zszedł na dół, otworzył
[1:23:54] drzwi, a przed nimi stanął jego dawny znajomi stuart sn w
[1:23:57] towarzystwie artysty, którego kif jeszcze nie znał, a był to
[1:24:01] George condo. Jezu, kocham george'a na maksa.
[1:24:04] To taki następny Picasso, ale był z nimi jeszcze ktoś trzeci,
[1:24:08] kto nie jest podany z nazwiska, kogo harring nie lubił sn, tam
[1:24:12] była jakaś drama z oszustwem finansowym.
[1:24:14] W ogóle to jest nieistotne tak naprawdę.
[1:24:17] Chodzi o to, że fill było 2 ludzi, których lubił jeden,
[1:24:20] którego nie dzierżył sn, więc kiw ze względu na tego trzeciego
[1:24:23] typa postanowił wymyślić wymówkę, że no wiecie, sorry
[1:24:26] jest za dużo ludzi, już się nikt nie mieści, jakby to nie było
[1:24:29] takie wielkie kłamstwo, bo naprawdę było za dużo ludzi sn,
[1:24:32] no ale tam 3 osoby by się pewnie zmieściły sn i on po prostu ich
[1:24:36] nie wpuścił, więc sobie poszli stamtąd tam nie było
[1:24:39] dokładniejszego opisu. Bo to też nie jest istotne,
[1:24:43] istotne jest to, co się wydarzyło niebawem.
[1:24:45] Sn. Kilka godzin później później ten
[1:24:47] Michael Stewart, którego nie wpuścił fill kif, do środka,
[1:24:51] został aresztowany za tworzenie graffiti.
[1:24:54] No i tutaj zaczyna się ta tragiczna historia.
[1:24:56] Po godzinie przywieziono go do szpitala tego stewarda.
[1:24:59] On był w śpiączce. Policja twierdziła, że jak był
[1:25:02] skuty kajdankami, to dostał zawału serca.
[1:25:05] Ja was proszę, no chłopak miał 25 lat, bo to sprawdziłam, on
[1:25:09] zmarł w ogóle bardzo szybko, nawet nie odzyskał przytomności.
[1:25:12] Więc nikt się nawet nie mógł z nim pożegnać, ale pojawił się
[1:25:15] świadek na szczęście. Z wyższym poziomem wiecie
[1:25:21] empatii i lojalności, który od razu zgłosił, że to policjanci
[1:25:27] go pobili tego stewarda, a sekcja zwłok faktycznie
[1:25:30] wykazała, że on zmarł przez uduszenie.
[1:25:33] Czy muszę dodawać, że był czarnoskóry, kiw i Basket?
[1:25:38] Kiedy się dowiedzieli o tym następnego dnia, to Basket był
[1:25:42] po prostu przerażony, bo wiecie oni.
[1:25:45] Baski a ze stewardem byli do siebie bardzo podobni nie tylko
[1:25:48] z wyglądu, chociaż no nie dość, że byli podobnym wieku byli
[1:25:52] czarnoskórzy to mieli też dredy, więc wyglądali naprawdę
[1:25:55] podobnie. Obaj tworzyli byli z tego samego
[1:25:58] kręgu znajomych i to, co do dzisiaj dziwięczyn i w ogóle w
[1:26:01] głowie, jak tylko myślę, to jest zdanie, to mógł być on nie, że
[1:26:07] Basket sobie pomyślał, to mogłem być ja harring pomyślał, to mógł
[1:26:11] być basketia. Po tej wiadomości całą noc jean
[1:26:15] Michel rysował czaszki obok pokoju haringa.
[1:26:17] Oni nie mieszkali razem, ale ewidentnie no może nie chciał
[1:26:20] być sam i on, kiedy rysował te czaszki.
[1:26:23] No to krzyczał przeraźliwie i z bezsilności kiwi tak nie mógł
[1:26:27] spać, bo on się wtedy zastanawiał, czy gdyby go
[1:26:30] wpuścił tego stewarda z przyjaciółmi do środka, to czy
[1:26:35] czasami nie uratowałby mu wtedy życia, więc ta myśl musiała być
[1:26:38] przerażająca. Jest też ta historia z
[1:26:42] perspektywy warhola opowiedziana, że karin przyszedł
[1:26:46] do niego następnego dnia i był strasznie zrozpaczony.
[1:26:49] Opowiadał, że aresztowano go harringa kilka razy, ale z
[1:26:55] racji, że był biały. No to tylko tak jak wam mówiłam,
[1:26:57] wyzywali go od ciot i puszczali dalej i dużo jest takich
[1:27:01] historii. W tej biografii absolutnie
[1:27:03] łamiących serce. Ja nigdy nie zrozumiem rasizmu,
[1:27:06] homofobii, przemocy no i takiego.
[1:27:09] Nie wiem kurde jak to nazwać łechtania sobie tego miękkiego
[1:27:12] ego, tylko że masz odrobinę władzy, że jesteś policjantem to
[1:27:16] jest obrzydliwe, ale to jest bardzo ważne, ważne, żeby o tym
[1:27:20] wiedzieć o tym mówić i to wszystko jest tutaj pokazane z
[1:27:24] różnych perspektyw, szczególnie też teraz, kiedy to wszystko
[1:27:27] znowu wraca, no kiedy jest taki skręt i powrót, nie wiem tej
[1:27:32] prawicy. Tej konserwatywnej polityki na
[1:27:35] całym świecie i wiecie to nie jest tak, że tylko czarnoskórych
[1:27:39] tak katowała wtedy policja, no bo geny sharf, którego już
[1:27:42] wszyscy zapamiętamy. On tego samego dnia również
[1:27:45] został złapany przez policję. Tego samego dnia, kiedy Michael
[1:27:49] Stewart został skatowany przez policję.
[1:27:52] I również pobili tylko lżej, bo był biały, no za to jakby on
[1:27:58] uciekał przed nimi, ale go w końcu złapali, zabrali na
[1:28:01] posterunek i przez kilka godzin krzyczeli na niego, że już
[1:28:04] jesteś głupim siemieciem wypuścili go wiecie kiedy kiedy
[1:28:08] się przyznał do napaści na policjantów, co oczywiście nie
[1:28:11] miało miejsca, ale chciał już mieć spokój.
[1:28:14] Wiecie, ja też jak to czytałam to sobie pomyślałam, kurde, ten
[1:28:17] wizerunek policjanta od dziecka jest nam przedstawiany jako
[1:28:21] ktoś, kto uchodzi wręcz do rangi.
[1:28:23] Wiara wiecie ktoś kto cię uratuje, pomoże w niebezpiecznej
[1:28:27] sytuacji, nie więc jak o tym czytałam, to nie mogłam
[1:28:30] zrozumieć dlaczego tak się działo i w ogóle dlaczego ludzie
[1:28:35] są rasistami. To jest niebywałe.
[1:28:38] Do dziś zresztą w u SA ludzie o innym kolorze skóry mają się na
[1:28:41] baczności totalnie w innym stopniu niż przeciętny biały
[1:28:45] obywatel i wiem dlatego, że mam tam znajomych, którzy mieszkają.
[1:28:50] I znajomych nie tylko białych, którzy po prostu byli jeszcze
[1:28:53] niedawno, bardzo przerażeni tym, co się działo na ulicach.
[1:28:58] Więc to wyda to więc już wracając, ale to wydarzenie
[1:29:01] śmierć spowodowana zaatakowaniem Michaela stewarda przez policję
[1:29:06] stało się też wtedy symbolem tego, co działo się w Stanach
[1:29:09] Zjednoczonych. Szczególnie, że mimo śledztwa,
[1:29:12] które jedna ze znajomych harringa właśnie zgłosiła do
[1:29:16] prokuratury, żeby sprawdzić, co się tam wydarzyło, to nie
[1:29:20] uwierzycie, mi policjanci ci, którzy zamordowali stewarda.
[1:29:25] Zostali oczyszczeni z zarzutu. No co, dosłownie tutaj bardzo
[1:29:30] Przepraszam wkurwiło całe środowisko i przyjaciół, każdy z
[1:29:34] artystów zrobił dzieło poświęcone śmierci stewarda i
[1:29:37] Basia i halinki wojnarowicz. Wszyscy wtedy zrobili te dzieła,
[1:29:42] ten, który stworzył harring on tam powstał chyba rok później
[1:29:46] nazywa się Michael Stewart u SA for africa i na Wielkiej
[1:29:51] plandece harring sportretował właśnie micro stewarda, który
[1:29:54] jest duszony pałką przez białe. Obok jest kula ziemska, z której
[1:30:01] no ono wygląda jak takie pęknięte jajko wylatuje krew,
[1:30:05] która niczym rzeka spływa na tłum rąk o różnych kolorach
[1:30:10] fill. Wiecie skóry wygląda też to
[1:30:12] jakby te ręce ci ludzie tam się topili z nieba, spadają
[1:30:15] odwrócone krzyże, a tylko gdzieś tam w taki jest taki ucięty
[1:30:19] kadr. Fill wychodzi szkielet, który ma
[1:30:22] w ręku klucz, który tak naprawdę jest jedynym ratunkiem.
[1:30:25] Fill na uwolnienie się gdzieś tam z tych kajdanek wydaje mi
[1:30:28] się, że to było jedno z najgorszych doświadczeń dla
[1:30:31] harringa, a na pewno nie był świadomy, ile jeszcze takich
[1:30:35] przed nim tak naprawdę. No ja to wiem, bo już
[1:30:37] przeczytałam całą biografię i zapewne to dlatego on działał
[1:30:41] tak mocno aktywistycznie przez całe swoje życie.
[1:30:44] On był odważny, empatyczny, nie to co andy warhol, jakby
[1:30:49] naprawdę on wyglądał, jak taka mała, skromna chudzinka, ale
[1:30:54] miał jaja. Facet naprawdę miał jaja, jeżeli
[1:30:57] chodzi o głoszenie swoich wartości.
[1:31:00] Teraz rok osiemdziesiąty czwarty widzicie, lecę po kolei z każdym
[1:31:04] rokiem i ciekawymi wydarzeniami, żebyście po prostu mieli
[1:31:09] wrażenie takiej płynności. Po kolei co się działo, chociaż
[1:31:12] nie wiecie nawet połowy. To były dwudzieste szóste
[1:31:15] urodziny kifa harringa. Tak naprawdę największa impreza,
[1:31:18] chyba jaką kiedykolwiek zrobił. Chociaż akurat urodziny, to on
[1:31:21] potrafił organizować i każde po tych już były jakby coraz
[1:31:25] większe, ale to są moje ulubione, bo pierwsze takie.
[1:31:30] Z rozmachem wydaje mi się też, że takie najbardziej ikoniczne,
[1:31:33] bo słuchajcie. Zaproszeniami były żółte bandany
[1:31:37] z rysunkami kifa harringa i też była wydrukowana na nich data
[1:31:41] przyjęcia, czyli 16 maja 84 rok. Oczywiście urodziny miał
[1:31:46] czwartego, ale on był zajęty. Był wtedy w Europie.
[1:31:48] Wydaje mi się, że w Paryżu gdzieś na jakiejś wspólnej
[1:31:51] wystawie i wpakowaniu pomagali mu oczywiście przyjaciele.
[1:31:55] Wszyscy siedzieli sobie w studiu, gdzieś tam na ziemi,
[1:31:59] pakowali te zaproszenie, pili sobie piwo i świetnie się
[1:32:02] bawili. Uwinęli się do dwudziestej
[1:32:04] trzeciej, bo musieli jeszcze wysłać to wiedzieliście na
[1:32:07] pocztę a keve harring wyobraźcie sobie zaprosił wtedy 2000 osób,
[1:32:12] mhm, więc było trochę roboty, a ile musieli?
[1:32:15] Nie wiem polizać z tych znaczków prawie jak ja.
[1:32:17] Jak piszę listę do moich patron ek patronów jego asystentka
[1:32:22] pracowni, bo już taką wtedy miał.
[1:32:24] Zresztą ona była jego asystentką do końca jego życia.
[1:32:28] Kupiła jego ukochane kwiaty, lilie casablanca.
[1:32:31] Wiecie, że ja kocham, no takie detale i ta informacja w ogóle
[1:32:34] domknie klamrę. Na koniec, więc pamiętajcie o
[1:32:37] niej. Dodatkowo oczywiście każdy przed
[1:32:40] wejściem na imprezę dostawał topy z fluo rysunkami też, które
[1:32:44] stworzył haring mój ziom naprawdę się napracować, musiała
[1:32:48] go ręka boleć od tych 2000 koszulek, chyba że zrobił mniej,
[1:32:52] no ale miał wprawę. No w ogóle od razu mi się
[1:32:54] przypomniało, chociaż to chyba jakaś inna impreza, ale dobra,
[1:32:57] czyli jednak pojawi się druga dygresja, ale ostatnia, bo wtedy
[1:33:01] były jakaś taka dziwna moda na światło ultrafioletowe.
[1:33:06] Że jak kiedyś harring wybrał się z endim do klubu, to peruka
[1:33:09] endiego warhola tak pięknie świeciła w tym świetle kich się
[1:33:13] absolutnie jarał, bo wyglądało to kosmicznie, a endi się
[1:33:17] zestresował i uciekł i już nigdy nie chciał chodzić do klubów w
[1:33:20] których było światło ultrafioletowe.
[1:33:23] No dobra, ale już po dygresji, bo z ważnych rzeczy to na jego
[1:33:26] dwudziestych szóstych urodzinach w paradise garaż śpiewała
[1:33:31] madonna, ale ona śpiewała swoje 2 hity like vergin i dress you
[1:33:36] ap i cię i w ogóle ona była ubrana w różowy komplecik,
[1:33:40] skórzaną kurtkę i spódniczkę, którą nie kto inny jak kiw
[1:33:43] harring ozdobił swoimi rysunkami.
[1:33:46] Wydaje mi się to mega cool, ona w ogóle była na takiej Wielkiej
[1:33:48] ramie łóżka, no było totalne show.
[1:33:51] Ale ja chciałam wam tylko powiedzieć, że like a vergin
[1:33:54] madonn nie śpi śpiewająca na urodzinach kifa haringa to był w
[1:33:58] ogóle pierwszy raz, kiedy ona tę piosenkę zaśpiewała na żywo
[1:34:01] przed wszystkimi i ci ludzie ją pierwszy raz słyszeli i to było
[1:34:05] tak, że wiecie, no jak są nowe piosenki, no to oni nie od razu
[1:34:08] się jarali tym like a vergin, ale nawet chyba nie byli
[1:34:13] świadomi, że są świadkami premiery jednej z najbardziej
[1:34:16] kultowych piosenek w historii muzyki.
[1:34:19] Dzisiaj i tak jak wam powiedziałam, no nie do końca
[1:34:22] były wielkie zachwyty, po prostu się bawili przy kolejnej
[1:34:24] piosence. Yy tylko dlatego, że nie znali
[1:34:27] tekstu, ale kilka dosłownie kilka miesięcy później lake
[1:34:31] vergin stało się ikonicznym hitem, który był puszczany
[1:34:36] wszędzie w każdym radio w każdej telewizji i to, że oni wszyscy w
[1:34:42] tym samym czasie robili karierę, to to to jest w ogóle dla mnie
[1:34:46] coś niesamowitego. Andy warhol w swoich notatkach
[1:34:49] pisał, że kiw znał tyle kul ploteczek o madonnie, których
[1:34:53] nigdy nie zdradzi, ale był czas, że ona na przykład sypiała.
[1:34:57] Napiął kiwa i to nie sama, więc pikantne szczegóły, ale myślę,
[1:35:01] że wszyscy zabrali je do grobu i teraz przyznam wam, że ja nigdy
[1:35:07] nie byłam wielką fanką madonny, co zawsze szokuje moich
[1:35:10] znajomych, szczególnie gejów, bo madonna to jest królowa nie i
[1:35:14] owszem, no ale mnie zawsze ciągnęło trochę do innego typu
[1:35:17] muzyki, chociaż nie powiem, no lake vergins znam praktycznie na
[1:35:21] pamięć. Nie, nie ukrywam tego, no dobra,
[1:35:24] ale wracając do tych urodzin, bo mimo, że kiw zaprosił 2000 osób,
[1:35:28] no to przyszły 3000 osób. I też trochę do tego przyczynił
[1:35:32] się harring dlatego, że to tak mi się wydaje symbol tamtych
[1:35:35] czasów, bo Ki w sobie wyszedł z przyjaciółmi na ulicę i
[1:35:39] zapraszał tych seksownych i pięknych ich zdaniem ludzi sn
[1:35:42] rozumiecie, a z kolei na przykład dzięki andy'emu
[1:35:45] warcholowi przyszło bardzo dużo celebrytów, na których kiw się
[1:35:49] oczywiście cieszył. Tam był Richard gear czy kelvin
[1:35:52] clain. Reszty nie znałam, więc pominę,
[1:35:54] ale znam 2 kultowe, wspaniałe. Wyjątkowe gwiazdy, które również
[1:36:00] wyszły na scenę tej nocy, była to Diana ross i Grace Jones.
[1:36:04] Rozumiecie to w ogóle co za jazda?
[1:36:07] Madonna, Diana ross, Grace Jones, niezłe niez, dlatego ja
[1:36:11] się tak jarałam jak czytałam te całą biografię, no naprawdę
[1:36:16] miałam ciarki. Dobra, ale jeszcze wam powiem, a
[1:36:19] propos Grace Jones, no bo pewnie większość z was jednak kojarzy
[1:36:21] te zdjęcia, gdzie kiw harring maluje ciało Grace, prawda w
[1:36:25] takie białe swoje wzorki. Ja zawsze je uwielbiałam.
[1:36:29] Mnie zachwycił fakt, o którym ja nie wiedziałam, że te zdjęcia,
[1:36:33] które ja sobie oglądam, gdzie kiw maluje Grace, to wykonał sam
[1:36:37] Robert mapel torb to jest taka niezła jazda, bo ja o nim wam
[1:36:41] opowiadałam. A propos odcinka o
[1:36:44] kontrowersjach. Kontrowersyjnych querowych
[1:36:47] fotografach chyba z okazji pride mouth w tym roku.
[1:36:50] I do czerwca właśnie tego roku ja nie wiedziałam, kim jest
[1:36:53] Robert maple torb. W sensie widziałam jego pracę,
[1:36:55] ale nie miałam pojęcia, że to on rozumiecie.
[1:36:58] Dlatego wam powiedziałam na początku odcinka, że to jest
[1:37:02] idealny czas. Teraz, że ja przeczytałam tę
[1:37:04] biografię. A uwierzcie mi, że no jak jak
[1:37:07] słuchaliście to wiecie jak bardzo szokująca i fascynująca
[1:37:10] była biografia Roberto też esencja tych lat
[1:37:13] osiemdziesiątych. Zresztą jak już tak wam mówię o
[1:37:16] tych fotografach, no to przecież muszę zagiąć troszkę czas, ale
[1:37:20] kiedyś parę lat później sama ani libowitz robiła sesję harringowi
[1:37:24] kiedy on sam siebie malował w takie same wzorki jak Grace
[1:37:27] Jones i no to było bardziej skomplikowane.
[1:37:30] Oczywiście, no bo trudniejsze. Malować siebie niż kogoś, ale
[1:37:34] ulubioną częścią, ani w sensie ani lipowic była był jego penis
[1:37:39] w sensie, bo on pomalował na namalował na tym penisie taką
[1:37:43] długą czarną kreskę. I ona uważała, że to jest
[1:37:46] absolutnie zabawne posunięcie. Rozumiecie co to były za czasy,
[1:37:50] ile wybitnych osób, które do dzisiaj żyją i tworzą wtedy z
[1:37:54] nim przebywało i zapisywało się na kartach historii.
[1:37:57] Ludzie to ja już się nie dziwię, że haring się tak jarał tym
[1:38:01] wszystkim ja nie wiem, czy unbasket był taki zirytowany na
[1:38:05] na te jego podjarkę miałam wiele razy też taką myśl, że ciekawe
[1:38:09] czy jak ja umrę. To potem się okaże, że wiele
[1:38:13] osób z mojego środowiska albo jak wiele okaże się, że oni
[1:38:17] byli, że my byliśmy jakąś bochenką artystyczną, albo że ja
[1:38:20] znałam jakieś wybitne osobowości.
[1:38:23] Czy to w ogóle jest możliwe, żeby powtórzyć historię tamtych
[1:38:26] czasów? Czy w ogóle będzie warto
[1:38:28] opowiadać o ludziach z moich czasów?
[1:38:31] Nie wiem, ale w mojej bańce jest wiele naprawdę ogrom zdolnych,
[1:38:35] wspaniałych, oryginalnych ludzi, więc chcę w to wierzyć.
[1:38:38] No dobrze, ale fakt, że on przyjaźnił się z tym warcholem,
[1:38:41] czyli ze swoim wielkim idolem, którego szanował, podziwiał, był
[1:38:45] dla kifa czymś wyjątkowym. Wiecie, to nie to, że oni się po
[1:38:50] prostu znali na cześć. Oni byli bardzo blisko siebie.
[1:38:54] Oni faktycznie się przyjaźnili. I naprawdę obaj mówili o sobie
[1:38:59] same wspaniałe rzeczy, a fakt, że warhol jako ten deadio w
[1:39:03] celebryci znane osoby sprawił, że kiw mógł poznawać coraz
[1:39:08] więcej sław, na przykład Michaela Jacksona, którego
[1:39:10] pokochał totalnie on w ogóle mówił, że Michael Jackson według
[1:39:13] niego jest w takim stylu walta Disneya, a nawet podarował mu
[1:39:17] też kilka koszulek. Jestem ciekawa, czy Michael je
[1:39:20] nosił, czy nie, i z tego co pamiętam, kif miał nawet kurtkę
[1:39:23] z portretem Jacksona. Takim sprejowanym tylko nie
[1:39:27] mogłam znaleźć. Kto ją stworzył?
[1:39:29] Jak mam być szczera a nie chce nas wprowadzać w błąd bo było
[1:39:32] napisane raz, że to sanki w harring, ale to nie był jego
[1:39:34] styl, na pewno on tego nie robił i w odcinku o wystawie warhola w
[1:39:38] Poznaniu też wam opowiadałam o tym jak poszedł z warholem do
[1:39:41] yokono i tam pierwszy raz bawili się fill, że tak powiem
[1:39:45] komputerem upla, który przyniósł Steve jobs, nie więc tutaj już
[1:39:49] nie będę tego powtarzała, ale kolejna historia.
[1:39:53] Kurde, a ja wam już zrobiłam przedsmak, bo ja wam tu mówię,
[1:39:56] że. Basket się wkurzał na hardinga,
[1:39:58] a ta historia dopiero teraz się pojawi.
[1:40:00] No dobra. Trudno chodzi o to, że to jest
[1:40:03] jedna z moich ulubionych historii o celebrytach i
[1:40:05] harringu, bo a ona jest czasów, jak on był już na szczycie, to
[1:40:09] był osiemdziesiąty siódmy rok, więc faktycznie kiw harring już
[1:40:12] wtedy był na poziomie n Diego warhola, jeżeli się nie mylę,
[1:40:15] nie no jasne, że się nie mylę, ale tutaj muszę wcisnąć, bo ona
[1:40:20] jest tego warta. Ja nie chcę o niej zapomnieć.
[1:40:22] Andy warhol, jean Michel buskia i keith haring jechali sobie na
[1:40:26] rozdanie MTV Music Awards, przy czym warhol był już na starym
[1:40:30] wyjadaczem, prawda wszyscy. Lekarze chcieli mieć jego
[1:40:33] zdjęcie, chcieli z nim porozmawiać, baski, a generalnie
[1:40:36] w dupie miał sławę w tamtym momencie z tego, co tutaj mówią
[1:40:41] znajomi, a kiw harring kive harring się nie mógł nacieszyć.
[1:40:47] No po pierwsze wiecie jeździli sobie lemuzyną nie po drugie
[1:40:50] asystentka haringa cały czas robiła zdjęcia jemu indiemu tyle
[1:40:54] że kiwnął stop i wyrywał te zdjęcia mówił warhol.
[1:40:58] Andy, weź mi podpisz tutaj naprawdę i cały czas siedział na
[1:41:01] ramieniu warhola mówił. Weź powiedz jacy celebryci
[1:41:05] przyjdą, czy będzie na przykład Prince też kocham prinsa no i on
[1:41:09] się zachowywał strasznie infantylnie, co irytowało
[1:41:11] właśnie tego biednego żona Michela, bo harring chciał być w
[1:41:15] świetle fleszy, chciał tam z tym borholem wyjść na ten dywan i
[1:41:20] wiecie mieć z nim zdjęcia, a baskieta po prostu wkurzał fakt,
[1:41:23] że kif jest taki nachalny, no i też asystentka harringa
[1:41:28] powiedziała, że jej to w ogóle nie dziwi.
[1:41:30] Gif w głębi duszy był po prostu tylko dzieckiem, nie więc.
[1:41:34] Mnie też to nie dziwi, że się cieszył z tego wejścia do
[1:41:37] świata, który zawsze był owiany taką aurą trochę boskości, no bo
[1:41:41] w tamtych czasach nie ma co ukrywać, wielkimi gwiazdami
[1:41:45] stawały się osoby z wielkim talentem.
[1:41:47] Osoby, które miały coś do powiedzenia, które były piękne,
[1:41:51] pięknie się wypowiadały, a nie tak jak teraz wiecie, paździerz
[1:41:54] nie znaczy nie wszyscy, ale bardzo dużo jakiejś patologii.
[1:41:59] No w każdym razie Basket też trochę wykazywał się z
[1:42:02] zazdrością. Bo goi kifa ciągle porównywano
[1:42:07] byli w podobnym wieku. Wiecie, nowa nowa fala tych
[1:42:10] artystów mieli też jednego agenta i marsz handa, więc
[1:42:13] wiedział, że na przykład kifa działa się częściej sprzedają
[1:42:17] kiw miał dużo więcej wystaw i atencji od świata sztuki, więc
[1:42:22] myślę, że to też było podłożem tej całej irytacji, że nie mógł
[1:42:26] się cieszyć, że kiw się jakoś nieodpowiednio interesuje.
[1:42:30] Zachowuje ja wam powiem, że ja na przykład mam tak, że ja lubię
[1:42:34] jak ktoś się randomowo zachowuje w ogóle mi to nie przeszkadza,
[1:42:37] jakby to ta osoba się zachowuje, a nie ja zazwyczaj się albo
[1:42:40] dołączam, albo się chichram. A znam takich ludzi strasznych
[1:42:44] to nie jest w ogóle mój krąg, którzy się wstydzą za kogoś
[1:42:48] ludzie naprawdę życie jest super krótkie także.
[1:42:52] Nie bądźcie tacy jak ci ludzie z kijem wiadomo gdzie, no, ale
[1:42:57] wiecie trochę jak to czytałam, to ja sobie pójść tam kurde ja i
[1:42:59] tak lubię naprawdę te historie o boskiecie jest irytowanym, bo
[1:43:03] może to być niewygodne dla wielu ludzi, ale wyobrażam sobie po
[1:43:06] prostu jak Ki w autentycznie był zajarany.
[1:43:09] Że ten endi obok tam przywracał oczami, myśląc, że och, boże,
[1:43:13] kiwia tak samo robiłem jak miałam 20 lat.
[1:43:15] Nie no w każdym razie osiemdziesiąty czwarty
[1:43:19] osiemdziesiąty piąty rok, no to tam było bardzo dużo tworzenia
[1:43:25] rysunków, które były komentarzem właśnie politycznym.
[1:43:28] A propos tej bezdomności, rasizmowi, homofobii czy też
[1:43:32] miłości u SA do broni to też był czas, kiedy powoli opinia
[1:43:36] publiczna, która tak kochała harringa.
[1:43:39] Kiedy on tworzył sztukę uliczną, zaczęła się trochę od niego
[1:43:42] odwracać w jakimś procencie, bo on kiedyś śmiał się z bogatych
[1:43:46] ludzi i ich krytykował. No to wtedy to było ok dla
[1:43:51] wszystkich, ale gdy nagle zaczął zarabiać naprawdę konkretne
[1:43:54] pieniądze, on mógł wynajmować kilka pracowni mieszkań, latać
[1:43:58] dżetami do Europy takimi superszybkimi wynajmować drogie
[1:44:02] auta. No naprawdę miałam ogromne
[1:44:04] pieniądze. No to wszystko się zmieniło nie
[1:44:08] bez powodu mi się wydaje, że on zapracował na te pieniądze, więc
[1:44:12] nikt nie powinien mieć do niego żadnych wątków, no ale ludziom
[1:44:16] to nie pasowało, twierdzili, że to jest w jakimś stopniu
[1:44:19] hipokryzja, zaczęli niszczyć jego murale, zaczęli niszczyć
[1:44:22] jego rysunki. Nie był to najłatwiejszy czas
[1:44:25] dla harringa, bo nadal czuł się no jak jak nie wiem, no zwykłym
[1:44:30] chłopakiem nie nigdy też to co dla mnie ważne nie ukrywał, że
[1:44:35] on chce być znany. Wydaje mi się, że większość tych
[1:44:38] ludzi, którzy tworzą sztukę fill, no to chcieli być
[1:44:41] zauważeni, chcieli się liczyć i chcieli finalnie zarabiać na tej
[1:44:44] swojej sztuce, żeby nie fill. Nie wiem, nie musieć być fill
[1:44:47] gazeciarzem, tylko na przykład wielkim artystom, nie który się
[1:44:51] wystawia na we wszystkich galeriach na świecie.
[1:44:54] A kiw się po prostu tą sławą rozkoszował tylko to co było
[1:44:58] najfajniejsze. Poza tym jednym incydentem,
[1:45:01] który opisywał Basket z tym mtv, no to wszyscy ludzie mówili, że
[1:45:05] Ki w ogóle się nie obnosił ze swoją sławą ze swoim hajsem on w
[1:45:10] ogóle nie zmienił podejścia do ludzi do swoich przyjaciół, do
[1:45:13] swoich bliskich. Był taki sam, nigdy nie
[1:45:16] ignorował swoich znajomych, bliskich, przyjaciół, nawet
[1:45:20] jeżeli w tym momencie rozmawiał z najbardziej sławną i super
[1:45:23] ważną. Osobą on był taki sam i to jest
[1:45:25] to jest bardzo ważne, dlatego tak się powtarza.
[1:45:28] Też to co ciekawe to sława i ten Luksus w jakim zaczął żyć w
[1:45:33] ogóle go nie rozpraszały, bo nadal dla niego najważniejszą
[1:45:37] rzeczą była sztuka. On kochał pracować, kochał
[1:45:40] rysować. No dobra, ale to teraz
[1:45:42] przyniesiemy się już do tego osiemdziesiątego piątego i
[1:45:45] opowiem wam o kilku rzeczach, które się wydarzyły.
[1:45:48] Po pierwsze w osiemdziesiątym piątym odbył się koncert live
[1:45:52] aid. Pamiętacie, ja?
[1:45:53] Ja bardzo lubiłam je oglądać. One były organizowane na rzecz
[1:45:57] pomocy głodujących w Afryce, na którym wystąpiła madonna, tina
[1:46:02] turner, Jackson, mick jagger, Black sabbath, rand mc, phil
[1:46:06] collins czy red zepn. Nie magia, no i tam na żywo kiw
[1:46:10] harring malował na scenie takie 2 ręce trzymające duże czerwone
[1:46:15] serce z planetą ziemią. I ja bardzo chciałam znaleźć
[1:46:19] film z tego wydarzenia i są filmy z koncertów, ale nie ma
[1:46:23] filmu jak kev haring maluje. Może jak wy wiecie czy można go
[1:46:27] gdzieś znaleźć to. Dajcie mi znać z tego co wiem,
[1:46:32] to taka ciekawostka z tej biografii, o której wam dzisiaj
[1:46:35] opowiadam, ma powstać serial, więc może oni dotrą do tych
[1:46:39] materiałów. Jestem pewna, że dotrą, a jeżeli
[1:46:42] będą, jeżeli to będzie taki bardziej dokumentalny niż
[1:46:44] fabularny, nie wiem, zobaczymy, Jestem tego też bardzo ciekawa,
[1:46:49] no ale w każdym razie co się dalej działo chwilę później wraz
[1:46:52] z andy warhollem polecieli do LA na ślub madonny.
[1:46:57] Z shenem pennem w prezencie przywieźli wspólnie stworzony
[1:47:00] obraz. Myślę, że naprawdę nie mogli
[1:47:02] wybrać. Lepiej ekstra w ogóle prezent
[1:47:06] też bym wzięła ślub tylko po to, żeby dali mi prezent, no ale po
[1:47:10] ptakach w sensie, bo oni nie żyją, a ja nie chcę się tak, że
[1:47:13] się nie dogadamy. Zaczął też w tamtym momencie
[1:47:16] pracować nad rzeźbami korzystając z fabryki, która
[1:47:19] znajdowała się w connecticut. To była jakaś rodzinna firma,
[1:47:22] bardzo mu to pasowało. Ja w ogóle mówiłam wam wiele
[1:47:26] razy widziałam jedną z jego rzeźb.
[1:47:29] W Nowym Jorku na downtown, ale z tego co sprawdzałam jedni piszą,
[1:47:33] że już jej tam nie ma, że ją zlikwidowali.
[1:47:35] Inni inne źródła mówią, że nadal tam jest tak, że no trzeba sobie
[1:47:40] po prostu samemu się przekonać, także jakbyście się wybierali
[1:47:44] przede mną do Nowego Jorku, to dajcie mi znać.
[1:47:47] To było tam w okolicach Wall Street taka czerwona rzeźba.
[1:47:51] Ja po prostu to sprawdzałam, dlatego, że ja sobie układam
[1:47:54] trasy i podróże, gdzie będę za rok leciała, więc Nowy Jork też
[1:47:59] jest na mojej liście. Tym bardziej po tym podcaście o
[1:48:03] harringu. Jak widzicie ja wam nie mogę
[1:48:06] opisać, a bardzo bym chciała każdy etap z jakby tego.
[1:48:12] Co on robił przez te 12 lat? I naprawdę jeżeli chodzi o
[1:48:16] rzeźby, jest super, wiele ciekawych historii.
[1:48:18] Nie wiem, chociażby to, że on był jedynym artystą, który
[1:48:21] wchodził na tę blachę, czy z czego tam była robiona ta rzeźba
[1:48:25] i on tak omalował bez żadnej skali skalowania tego obrazka.
[1:48:29] On na żywca leciał i to bardzo imponowało ludziom, którzy potem
[1:48:32] dla niego robili te te rzeźby, ale ja nie mogę, bo tych
[1:48:37] historii jest tak dużo, po prostu kev haring naprawdę nie
[1:48:40] tracił czasu i ja nie chcę się śpieszyć w tym podcaście.
[1:48:43] Ale też nie chcę, żeby on trwał 10 godzin.
[1:48:46] Nie wiem, jak są 2 wyjścia, albo sobie doczytacie to w tej
[1:48:51] biografii co bardzo polecam, albo spotkamy się na jakąś kawkę
[1:48:55] i ja wam dopowiadam jest trzecie wyjście, po prostu wiele z
[1:49:00] ciekawostek wam napiszę w art. Newsletterze dla patronów
[1:49:04] dobrze, ale co się jeszcze działo z kifem harringiem po
[1:49:07] pierwsze to już ustaliliśmy. Przyszła wielka sława, ale też
[1:49:12] wielka krytyka jego sztuki. No i tego, że zarabiał duże
[1:49:17] pieniądze. Nie mówiłam wam, że tam jego
[1:49:20] fani się trochę od niego odwracali, ale były też takie
[1:49:24] incydenty, że na przykład oblewano go farbą i sypano na
[1:49:27] niego pierzem, żeby to się przykleiło, to był w ogóle taki
[1:49:31] ciekawy moment, bo dokładnie przy nim wtedy stała nam goldin,
[1:49:36] o której również wam opowiadałam w tym podcaście.
[1:49:40] O querowych fotografach fotografkach z lat
[1:49:43] osiemdziesiątych tych bardzo kontrowersyjnych z innych rzeczy
[1:49:46] kif nadal był bardzo zakochany w swoim chłopaku, chociaż i
[1:49:51] chłopakowi huanowi je pierwszemu się obrywało, że on po prostu
[1:49:55] stał się taką żonką. Kifa nazywano go wręcz panią
[1:49:59] harring, nie, ponieważ on ogarniał dom, gotował straszne,
[1:50:03] naprawdę straszne no. Taka była ich decyzja, jaki wy
[1:50:06] wiecie robił karierę, robił wielkie pieniądze.
[1:50:09] On lubił wracać do domu, do juana, oglądali sobie razem
[1:50:12] kreskówki, bo haring bardzo to lubił.
[1:50:15] Ludzie byli zazdrośni po prostu, że juan no jest utrzymankiem.
[1:50:19] Można tak powiedzieć, tak go nazywano, a ludzie lubią wtrącać
[1:50:24] się w nieswoje sprawy i to komentować.
[1:50:26] Także nic się naprawdę nie zmieniło.
[1:50:29] Słowo nie wiem. Klucz dzisiejszego odcinka, no
[1:50:33] ale był też wielki minus, który wybrzmiewa przez całe życie
[1:50:37] kifa. A może nie wybrzmiewa aż tak
[1:50:39] bardzo w dzisiejszym odcinku, czyli narkotyki?
[1:50:42] I chodzi mi tu bardziej o chuana jego konkubenta, ponieważ on
[1:50:46] brał koks i heroinę, no i powoli to wszystko zaczęło zbierać
[1:50:50] żniwa, ale też w dużej mierze tak kiw sam mówił, że
[1:50:54] prawdopodobnie juan uzależnił się od tych narkotyków przez
[1:50:58] samego kifa. To nie chodzi o to, że on mu je
[1:51:01] dawał, bo nie tylko w pewnym momencie boże to zabrzmi jak
[1:51:05] typowy obraz małżeństwa z lat dziewięćdziesiątych i niżej, ale
[1:51:09] przez to, że juan siedział w cudzysłowie w domu i nic nie
[1:51:11] robił. To kifa to bardzo nudziło.
[1:51:14] Jego życie było tak ekstremalnie ekspresyjne, ekscytujące, że on
[1:51:18] nie mógł zrozumieć, dlaczego chłam nie chce z niego korzystać
[1:51:21] i po prostu stał się strasznie nudny dla harringa, więc kiw go
[1:51:25] zaczął zdradzać, no chociaż to nie wiem czy to można nazwać
[1:51:28] zdradą, no bo przecież oni mieli taki swego rodzaju otwarty
[1:51:32] związek i juan sobie chyba ustalili, że mogą spać z innymi,
[1:51:38] ale są razem w związku tak mi się wydaje, że tam było jakieś.
[1:51:43] Przyzwolenie z tego co zrozumiałam, no ale finalnie kiv
[1:51:45] stwierdził, że on chce się rozstać z chuanem i się
[1:51:48] wyprowadził. Wydaje mi się też, że przez
[1:51:51] jakiś czas jeszcze płacił czynsz za tamto mieszkanie, no bo on
[1:51:54] specjalnie wynajął inne, żeby po prostu od razu to zrobić.
[1:51:58] A żeby juan miał spokój harring też, no i też stwierdził, że on
[1:52:02] chce się teraz bawić, niepotrzebna mu jest żadna
[1:52:05] miłość, ma dużo ciekawszą robotę niż użeranie się z jakimś typem,
[1:52:10] tylko że no szybko się skończyło.
[1:52:15] Takie myślenie długo to nie potrwało, bo dosłownie kilka
[1:52:18] tygodni i to 18 stycznia, czyli w dzień moich urodzin w
[1:52:22] osiemdziesiątym szóstym roku poznał nową miłość życia.
[1:52:26] I to nie gdzie indziej, jak w swoim ukochanym paradise garaż i
[1:52:30] wiecie jak nazywał się drugi ukochany?
[1:52:33] Kifa harringa huan zerio to też był chuan tylko rivera, więc jak
[1:52:40] o tym przeczytałam naprawdę się zaśmiałam, bo się bałam, że mi
[1:52:43] się będą mylić. On też pochodził z
[1:52:46] portorykańskiej rodziny jak pierwszy huan to nie wiem jak
[1:52:49] kopia, dosłownie też piękny i takie tam ten za to mieszkał w
[1:52:54] connecticut w bardzo biednej dzielnicy nie miał szans w ogóle
[1:52:58] na dobrą edukację, więc to było bardzo szokujące, ale do końca
[1:53:02] życia był funkcjonalnym. Analfabetą i ten temat
[1:53:05] analfabetów mnie zainteresował, bo ostatnio rozmawiałam z
[1:53:08] sąsiadką. Która ma dwójkę dzieci?
[1:53:11] Normalnie wiecie porządna wykształcona kobieta, a mówi, że
[1:53:15] wiele dzieciaków w tym też jeden z jej synów.
[1:53:17] Ee dosłownie stają się analfabetami, ale to kiedyś
[1:53:20] poruszymy gdzieś indziej ten temat, ale tak chciałam wam
[1:53:23] tylko powiedzieć. W każdym razie chuan drugi
[1:53:26] uciekł do Nowego Jorku w latach siedemdziesiątych.
[1:53:29] Fill próbował przeżyć po prostu na ulicach sn miasta.
[1:53:34] Jako prostytutka nie było to nic dziwnego, bo sam Basket też
[1:53:38] opowiadał o tym, że on tak zaczynał, że za 10 $ po prostu
[1:53:42] robił dobrze mężczyznom, żeby mieć co zjeść sn.
[1:53:45] Potem ten chuan drugi pracował, no gdzie się dało, był
[1:53:49] robotnikiem, malarzem, wynajmował limuzyny, więc
[1:53:51] naprawdę sobie fill w końcu jakoś poradził fill, żeby
[1:53:55] zarabiać sn, kiedy za to zaczął być z kifem fill, no nie ma co
[1:53:59] ukrywać, stał się kolejną panią Harris fill robił za gosposie i
[1:54:02] kamerdynera sn często sobie. Tego też żartował, no i po
[1:54:07] prostu tak sobie żyli, no robiąc same super rzeczy mieli świetny
[1:54:11] seks, wiele podróżowali i też na tym wszystkim właśnie się
[1:54:16] skupiali nie. No i też oczywiście harring
[1:54:18] powiedział, że ma się przebadać i że będą się zabezpieczać, bo
[1:54:22] on nie wie czy czasami nie jest chory i tak naprawdę te myśli o
[1:54:26] tym, że harring może być chory to tak jeden i drugi chłon tylko
[1:54:29] o tym wiedzieli i nikt więcej. No ale te podróże były ważnym
[1:54:33] elementem gdzieś tam ich związku, bo to rzeki w harring
[1:54:38] stał się rozpoznawalny. No to był jeden z wielkich
[1:54:41] przywilejów, że mógł zabierać swojego chuana drugiego na jakby
[1:54:46] w te wszystkie podróże gdzie miał tworzyć, wiecie murale,
[1:54:49] gdzie był zapraszany na wystawy na na całym dosłownie świecie i
[1:54:53] była tam Brazylia Japonia, w której się bardzo zakochał i ten
[1:54:57] wątek też pominę, bo no jest zbyt obszerny, bo to jest cały
[1:55:01] rozdział. Paryż, mój ukochany Włochy,
[1:55:04] Niemcy no wszędzie naprawdę, ale też oczywiście tworzył swoje
[1:55:09] murale, no bo po to głównie wyjeżdżał w Stanach i kiw kochał
[1:55:13] robić prace publiczne i nie wiem czy chodziło o skalę, bo bieg
[1:55:17] rys better czy może jakiś rodzaj wolności fill, ale muszę wam o
[1:55:23] tym opowiedzieć, bo ten jakby fill.
[1:55:27] Jego odłam sztuki, czyli robienie muralów.
[1:55:29] To jest też jeden z moich ulubionych fill.
[1:55:32] Zacznę od jednego z najbardziej kultowych bardzo znanych, czyli
[1:55:35] crack jest łak, czyli crack to syf i znajduje się w nowojorskim
[1:55:39] harlemie i oczywiście też sobie pogooglowałam fill.
[1:55:42] Czym się różni krok od kokainy? Bo się okazało, że to to samo,
[1:55:46] ale jednak nie to samo, nie, że koks się wciąga, a krak się fill
[1:55:49] podpalało wdychało. Coś takiego i że on po prostu
[1:55:54] szybciej i uzależniał i szybciej działał niż kokaina taka w
[1:55:59] proszku. No tak, chciałam wam tylko
[1:56:01] powiedzieć, bo ja ja lubię się. Yy rozdział dziać w różnych
[1:56:07] tematach, no i tak jeżeli chodzi o ten mural to był rok
[1:56:10] osiemdziesiąty szósty i inspiracją właśnie był ten krak,
[1:56:14] ponieważ w tym osiemdziesiątym szóstym roku stawał się bardzo
[1:56:17] popularny i wielu z jego bliskich znajomych się od niego
[1:56:22] uzależniło mówiłam, nie było to trudne, w tym młody przyjaciel
[1:56:27] benny soto, którego inni znajomi straszyli, że.
[1:56:31] Jak kiw się tylko dowie, że ty bierzesz ten krak, że się
[1:56:33] uzależniłeś to on cię wyrzuci na zbity pysk i zostaniesz sam.
[1:56:38] Mhm to chyba nie byli przyjaciele, bo nie mieli racji
[1:56:41] kiw kiedy się o tym dowiedział? To on po prostu nie był taką
[1:56:46] osobą, żeby zostawić przyjaciela w potrzebie.
[1:56:49] Wsparł. Zapłacił za jego leczenie,
[1:56:52] załatwił mu odwyk, za który też zapłacił.
[1:56:55] No i wydaje mi się, że właśnie tak powinien zachowywać się
[1:56:57] prawdziwy przyjaciel. Trochę jak w małżeństwie, że Na
[1:57:00] dobre i na złe, w zdrowiu, w chorobie nie i nikt nie powinien
[1:57:05] drugiej osoby straszyć po prostu.
[1:57:08] Tylko dlatego, że ktoś popadł w nałóg.
[1:57:11] Nie życie bywa naprawdę przewrotne i różne, więc beny
[1:57:14] był główną inspiracją. Kifa, który lubił działać z
[1:57:20] rozmachem i też chyba się spodziewał, że tak ważny temat
[1:57:24] tak głośny temat podłapią jakieś pismaki gazety, on pomalował
[1:57:29] ścianę, którą znalazł taką wolnostojącą przy jakimś boisku.
[1:57:35] Na pomarańczowo na środku napisał, krak jest łak i to jest
[1:57:38] w ogóle nawiązanie ten slogan do sloganu coca coli, coc, it,
[1:57:43] zresztą coke to to też jest w ogóle koks nie?
[1:57:48] Bo angielsku w każdym razie dookoła tego napisu rysował
[1:57:52] latający czaszki. Yy, palące się dolary i
[1:57:57] mężczyznę powieszonego za kostki nad taką paszczą bestii.
[1:58:01] Po jednej stronie na dole napisał dla benego plus Nowy
[1:58:04] Jork. No i po prawej podpisał się kev
[1:58:07] haring i też podpisał się chuan drugi, który im tam pomagał.
[1:58:11] Kiw bardzo chciał zrobić ten mural, ale też trochę się
[1:58:14] obawiał tej całej biurokracji, że mu nie pozwolą, że nie dadzą
[1:58:17] właśnie pozwolenia. Robił to nielegalnie, kiedy
[1:58:21] przyjechał radiowóz, no bo ktoś musiał ich ewidentnie to całą
[1:58:25] trójkę zabrano na posterunek, na szczęście bez żadnych
[1:58:30] agresywnych zachowań, więc kiw dostał tylko wezwanie do sądu i
[1:58:34] luz. Nie oczywiście kiedy media
[1:58:36] podłapały temat, to od razu zjawiły się pod muralem.
[1:58:40] On stał się hitem, bo skoro wtedy była epidemia kraku to był
[1:58:43] wspaniałym tłem, by poruszać ten temat.
[1:58:46] Kiedy dziennikarze w ogóle dowiedzieli się, że kiw został
[1:58:50] jakby jak to się mówi? Ee mm no że dostał rozprawę to
[1:58:55] oni nie mogli w to uwierzyć i dzięki jakby wsparciu
[1:58:59] nagłośnieniu tej akcji kiv dostał wyłącznie grzywnej, to w
[1:59:03] wysokości 25 $, więc więc spoko, no ale w ciągu kilku dni harding
[1:59:09] musiał Jeszcze raz namalować ten mural, bo ktoś go zniszczył
[1:59:12] pisząc id, czyli z tego sloganu coca coli, że jest super.
[1:59:18] A z racji, że kif nigdy nie tworzył ze szkicu, no to ten
[1:59:20] drugi mural, mimo że był podobny miał te same założenia i kolor.
[1:59:25] No to w spontaniczny sposób jednak.
[1:59:28] Został drugi raz w inny sposób namalowany Jezus się poplątałam,
[1:59:33] więc jak będziecie w Nowym Jorku, to wpadnijcie na
[1:59:36] charlesem, żeby zobaczyć go na żywo, bo ja też to mam na swojej
[1:59:39] liście, bo wtedy jeszcze nie dotarłam na na harlem.
[1:59:42] Te parę lat temu, no jedyne coi też tak sobie myślę jako
[1:59:46] świadoma dorosła mariczka, że. Jak chcesz walczyć z
[1:59:50] narkotykami? Nie no to wypadałoby całkowicie
[1:59:53] nie brać żadnych innych, no bo kev haring, poza tym, że często
[1:59:58] brał koks. No to też palił trawkę, tutaj
[2:00:02] było też żebrał grzybki, że brał kwas, więc nie wiem czy te
[2:00:07] narkotyki się różnią od od kraku tylko tyle, że może trochę
[2:00:12] więcej czasu potrzeba, żeby się od nich uzależnić, więc o to
[2:00:15] takie trochę dziwne i nikt tego nie poruszał tego tematu, więc
[2:00:22] ja tak chciałam napomknąć. Ale chyba takim najbardziej
[2:00:25] pamiętnym muralem, który stworzył i o którym ja nie
[2:00:29] wiedziałam to był ten. Który namalował na murze
[2:00:33] berlińskim. Rozumiecie?
[2:00:35] On został zaproszony do Berlina zachodniego w osiemdziesiątym
[2:00:38] szóstym roku też poprosili go, by stworzył mural o długości 90
[2:00:43] m. Na murze berlińskim.
[2:00:45] Powtórzę, dzielącym Berlin zachodni z berlinem wschodnim,
[2:00:50] dla mnie to był szok. Jak w ogóle zaczęłam o tym
[2:00:52] czytać, a wiemy, że mur berliński był symbolem
[2:00:55] globalnych konfliktów i podziałów.
[2:00:58] I ja aż muszę wam dokładnie to opisać, co wtedy się działo?
[2:01:01] Wyobraźcie sobie, że było wilgotno, lekko buro, taka
[2:01:04] typowa jesień jak teraz. Godzina 10:00 rano i kif harring
[2:01:09] toka chudzinka w okularach ubrany wiecie w luźne w luźną
[2:01:13] bluzę w dres i sportowe buty jak zwykle do kosza zaczął pracę nad
[2:01:19] muralem pomalował odcinek muru na żółto i zaczął jak zwykle
[2:01:23] spontanicznie rysować czarne kontury.
[2:01:26] Wyglądało to trochę jak taki teatr polityczny wręcz, bo mimo,
[2:01:29] że był po zachodniej stronie, to jednak nadal było to tak samo
[2:01:34] nielegalne. Każdy inny akt wandalizmu.
[2:01:37] Którego dopuszczał się na na mikro skalę w Stanach, ale robił
[2:01:40] to w Niemczech no mur należał do niemieckiej Republiki
[2:01:44] demokratycznej, co już wywołuje gęsią skórkę.
[2:01:47] U mnie nad jego głową na przykład krążył helikopter armii
[2:01:51] amerykańskiej. A po wschodniej stronie stali
[2:01:54] strażnicy graniczni, którzy zerwali na niego przez lornetkę
[2:01:57] i robili mu zdjęcia. Rozumiecie to dosłownie jak w
[2:02:00] filmie dookoła ustawiali się też obywatele zachodniej strony,
[2:02:04] żeby mu się przyglądać. No bo to było historyczne.
[2:02:07] Pojawili się dziennikarze z różnych pism.
[2:02:09] To był time people, New York Times, ale też większość jakichś
[2:02:13] europejskich znanych, kultowych gazet w momencie, kiedy tylko
[2:02:17] zaczął malować, dotknął pędzelkiem ściany to policja.
[2:02:22] Od strony zachodniej ostrzegała go przez megafon.
[2:02:26] Że właśnie wkroczył na terytorium Niemiec wschodnich
[2:02:30] nie mając wizy no i za każdym razem jak strażnicy z tej
[2:02:33] wschodniej strony albo wyglądali na wkurzonych, albo jakby mieli
[2:02:37] go aresztować, albo się odzywali do niego, to harring szybko
[2:02:40] odskakiwał od muru, żeby znaleźć się na zachodniej stronie i mimo
[2:02:45] tego strachu, który na pewno był wielki, ale też pewnie takiej
[2:02:49] sporej adrenaliny skończył malować późnym popołudniem i na
[2:02:53] murze berlińskim po zachodniej stronie umieścił łańcuch ludzi.
[2:02:56] I takich ludzkich postaci płynnie połączonych za ręce za
[2:03:00] nogi, oczywiście w kolorach czerwień i czerni rzuci, czyli
[2:03:04] flagi obu Niemiec, co miało symbolizować taką jedność
[2:03:08] wszystkich ludzi przeciwko idei muru.
[2:03:11] Ja naprawdę mam ciarki, jak o tym mówię, no też, harring
[2:03:15] powiedział, że mur berliński to dla niego chyba najbardziej
[2:03:19] symboliczny mur, na jakim kiedykolwiek malował i ta
[2:03:22] metafora tych innych murów, które istnieją w umysłach.
[2:03:26] No pięknie to ujął. On miał na myśli wiele minister,
[2:03:29] pani czy belfast tam o chyba miał bardzo dużo planów na
[2:03:36] przyszłość. No dobra, ale to teraz
[2:03:38] przeniesiemy się. Chwilę później, ponieważ
[2:03:43] pamiętacie kennego sharfa, prawda tego, co był zazdrosny o
[2:03:46] sukcesy kifa on dojrzał już nie był zazdrosny w ogóle ożenił
[2:03:51] się, urodziła mu się córeczka, której ojcem chrzestnym był kev
[2:03:54] harrim, ale kenny wyprowadził się z wielu względów i też
[2:03:58] politycznych. I prywatnych do Brazylii z całą
[2:04:01] swoją rodzinką no i kiw bardzo często go tam odwiedzał, żeby
[2:04:05] sobie odpocząć, no bo tam nie było ani prądu, ani dostępu do
[2:04:09] świata. Wiecie fajnie, czasami się tak
[2:04:11] odciąć i w tę podróż zabrał juana drugiego River, no i oni
[2:04:16] przez 2 tygodnie świetnie się bawili, jedli dobre jedzonko,
[2:04:19] odpoczywali córeczka kennego, w ogóle kochała kifa, razem sobie
[2:04:23] rysowali, bawili się. To też jest wątek, którego nie
[2:04:28] wspomniałam, ale Kevin harring naprawdę uwielbiał dzieci, miał
[2:04:30] świetny kontakt. W one go uwielbiał syn yoko ono
[2:04:35] i lennona uwielbiał haringa naprawdę harring też działał
[2:04:39] charytatywnie, jeżeli chodzi o różne fundacje z dziećmi, robił
[2:04:42] też sn właśnie murale, więc no to jest wątek fill, który
[2:04:45] pominęłam, ale bardzo uroczo się też o tym wszystkim słucha sn,
[2:04:50] no ale kiedy oni sobie siedzieli tam na tej rajskiej wyspie w
[2:04:53] Brazylii sn i spędzali spokojnie czas bez dostępu do do
[2:04:57] jakichkolwiek wieści sn. No to jednak 2 tygodnie, no to
[2:05:00] jest sporo czasu, więc fill wiedział, że musi.
[2:05:03] Ułatwić kilka spraw i udał się pieszo przez plażę do
[2:05:08] miasteczka, w którym był telefon.
[2:05:10] No bo chciał wykonać kilka rozmów.
[2:05:12] Tak i wiecie, co się okazało, kiedy on doszedł i zaczął tam
[2:05:16] rozmawiać z kimś przez telefon, że 1,5 tygodnia wcześniej zmarł
[2:05:21] andy warhol. No on był zszokowany, nie mógł w
[2:05:24] to absolutnie uwierzyć. Andy zmarł, jak pewnie wiecie, w
[2:05:28] wyniku powikłania po operacji wycięcia pęcherzyka żółciowego.
[2:05:32] Czyli tak naprawdę błahostka, a jednak i kij.
[2:05:35] Wracając przez te plaże rozmyślał o ostatniej rozmowie z
[2:05:38] warholem. Zadzwonił do niego dzień przed
[2:05:41] wylotem do Brazylii. Pewnie, żeby się pożegnać i
[2:05:44] powiedzieć, wiecie, że że leci z juanem drugim do do keennego
[2:05:49] rozmawiali oni tak naprawdę przez telefon.
[2:05:51] Codziennie uwielbiali plotkować ich przyjaciele, nawet się
[2:05:55] śmiali, że oni mają trochę vip, takiej starszej pani, nie
[2:05:59] starszych pań tak naprawdę, które uzupełniają sobie
[2:06:02] ploteczki. No i kiedy w końcu dotarł już do
[2:06:04] tego domu kennego, no to te jego myśli trochę zostały
[2:06:07] rozproszone. Powiedział wszystkim, co się
[2:06:10] stało, no i spakował się i wrócił do Nowego Jorku.
[2:06:13] Na lotnisku też kupił time'a, bo chciał zobaczyć po prostu co
[2:06:17] pisano o śmierci n Diego, skoro był odcięty na 2 tygodnie od
[2:06:22] informacji i jeden z dziennikarzy bardzo znany
[2:06:25] napisał, że warhol tak naprawdę zmarł 19 lat wcześniej, bo nic
[2:06:30] więcej od lat sześćdziesiątych nie osiągnął.
[2:06:33] Ogólnie bardzo pocisnął warhola, co nawet mnie zszokowało, no bo.
[2:06:38] Jakby bez przesady, andy nie zrobił nikomu nic złego.
[2:06:41] To nie było opisywanie jakiegoś, wiecie człowieka, który
[2:06:44] krzywdził ludzi, jakiegoś terrorystę czy polityka.
[2:06:49] Jakby andy wydaje mi się, że no nie wypada tak jechać po kimś,
[2:06:53] kto dla wielu stał się ikoną swoich czasów i właśnie umarł,
[2:06:58] więc kiw z gulą w gardle wkurwiony za przeproszeniem,
[2:07:01] wybaczcie, ale napisał do jakiegoś redaktora z tego pisma
[2:07:07] list, który brzmiał tak, andy warhol był pierwszym artystą,
[2:07:10] który zaczął demontować i wyjaśniać zjawiska współczesnego
[2:07:14] świata. Zatarł granicę między sztuką a
[2:07:17] życiem w sposób, o jakim inni artyści zawsze marzyli swoją
[2:07:21] filozofią i pracą, inspirował pokolenia twórców nie tylko
[2:07:25] zlecano mu wykonanie okładki waszego magazynu, lecz także sam
[2:07:29] był bohaterem okładkowego artykułu.
[2:07:32] Skala jego dorobku nadal nie jest w pełni zrozumiana.
[2:07:35] Niesmaczne podsumowanie Roberta hagesa nie było odpowiednią mową
[2:07:40] pogrzebową. Jestem pewien, że wiedziałeś
[2:07:43] tak, jak wiedziałem to ja. Jak przygnębiająco dowcipny
[2:07:47] artykuł napiszę dlaczego więc Robert haggs mam tylko jedną
[2:07:52] prośbę, jeśli kiedykolwiek spotka mnie ten zaszczyt, że o
[2:07:56] mojej śmierci będzie pisał magazyn time, błagam cię, daj to
[2:08:00] zadanie komuś innemu. I o ironio, pogrzeb urhola odbył
[2:08:04] się w prima aprilis. Było od wiecie 1000 osób co się
[2:08:08] dziwić, no harring sam też mówił, że warchol zmienił
[2:08:12] koncepcję sztuki. Zmienił też życie wielu ludzi,
[2:08:15] ale i jego i czytając o tym momencie straty kolejnego
[2:08:19] przyjaciela, ale i artysty, który w wielki sposób
[2:08:22] kształtował kifa. Byłam wzruszona i to bardzo, bo
[2:08:28] wiecie. Że andy jest mi bliski i
[2:08:30] czytanie o jego śmierci przez pryzmat kolejnych osób zawsze
[2:08:34] wzbudza we mnie silne emocje. Ale nie ma co ukrywać kiw
[2:08:38] musiał, no wracać do rzeczywistości nie do do pracy,
[2:08:42] tak jakby ona była jedynym sposobem, żeby poradzić sobie z
[2:08:47] tą żałobą. On był też świadomy, że mimo
[2:08:50] różnych pokoleń wkładów sztukę kiw był osobą, która w jakiś
[2:08:54] sposób miała kontynuować fill sztukę warhola.
[2:08:58] No dobrze, ale w tamtym czasie wyjechał do naszego drogiego
[2:09:01] rozpustnego Paryża. Fill czas spędzał głównie na
[2:09:04] momparnasie, więc proszę przygotować notesiki.
[2:09:08] Nie no żartuję, ale fill w tym roku był mo martwy w moim
[2:09:12] wykonaniu, więc za rok wybieram się znowu do Paryża, właśnie by
[2:09:16] eksplorować mom parnas i wiecie co się okazało haring stworzył w
[2:09:20] Paryżu mural, który do dzisiaj tam jest i ja o tym nie
[2:09:23] wiedziałam jak byłam w Paryżu, możliwe, że jest to
[2:09:26] niedopatrzenie z mojej strony. Ale ja to raczej nazywam nie
[2:09:30] przypadkiem, bo teraz na pewno muszę wrócić do Paryża.
[2:09:34] Trochę miałam taki Plan, żeby wracać co roku i sobie po
[2:09:37] kawałeczku historii sztuki eksplorować, więc.
[2:09:40] Chyba to się spełni. W każdym razie mural znajduje
[2:09:44] się na szpitalu, którego nazwy nie Jestem w stanie przeczytać,
[2:09:48] ale spróbuję. Nickerofore ma lat, tak się
[2:09:54] nazywam już bital, ale o tym porozmawiamy za rok jak już tam
[2:09:58] będę na miejscu, bo teraz chcę wam opowiedzieć o bardzo kul
[2:10:02] paryskich rzeczach. Po pierwsze spotkał się z
[2:10:05] georgem condo. Pamiętacie nie go z początku
[2:10:08] historii przewijał się na początku jego życia, nawet
[2:10:12] kiedyś wraz z warholem kupili kilka prac kondo.
[2:10:16] Ja georga condo poznałam oglądając dokument pod tytułem
[2:10:18] the Price of everything, o którym też był odcinek, dlatego
[2:10:23] nazywam go następcą picassa, bo nawet za czeskę on ma taką jak
[2:10:27] Picasso. I dlatego też o tym dzisiaj
[2:10:30] wspominam, bo no nie uwierzycie, ale trochę mi się wydaje, że
[2:10:35] Picasso zawsze z tymi swoimi espadrylami wbija nam się do
[2:10:38] podcastu. Nie zauważyliście, to chyba
[2:10:41] George condo przedstawił harringowi clouda Picasso, czyli
[2:10:46] syna Pablo Picasso, brata palomy Picasso.
[2:10:50] Ich mamą była ukochana moja ukochana francu asilu.
[2:10:54] Więc wyobraźcie sobie jak harring był podjarany tą
[2:10:57] bliskością dziedzictwa wielkiego pikasa ja również bym była i
[2:11:01] bardzo mu zazdroszczę. No ten paryski rozdział podjarał
[2:11:05] mnie absolutnie chyba tak samo jak harringa to spotkanie z
[2:11:08] picassami. I to co było też urocze.
[2:11:11] No to żona kloda Sydney zrobiła mu pyszny obiad, kiw w ogóle
[2:11:16] zaprzyjaźnił się z ich synkiem jasmine, nie wiem, czy się mówi
[2:11:19] jasmine czy jasmin fill w ich domu też było bardzo dużo dział
[2:11:24] picassa, logiczne, dbali o dziedzictwo, nawet drzwi, które
[2:11:28] pomalował kiedyś Pablo, więc kloc poprosił harringa dosyć
[2:11:32] spontanicznie sn, żeby jedne z ich drzwi również ozdobił swoimi
[2:11:36] rysunkami sn, no i. Kiedy jakby to zrobił, to kot
[2:11:40] powiedział, że tryb pracy kifa haringa przypomina mu tryb jego
[2:11:44] ojca sn, że Picasso też bez wahania w ogóle od razu zabierał
[2:11:48] się do malowania, nie mówił o potem po obiedzie, czy coś w tym
[2:11:51] stylu. Sn i Picasso też miał coś
[2:11:53] takiego jak Harris? Że on nie odchodził do sztalugi,
[2:11:56] dopóki się jakby nie dokończył obrazu i on efekt widział
[2:12:00] dopiero pod koniec. A wiecie, że jest trochę taka
[2:12:02] zasada, że jak malujesz obraz, no to odchodzisz, patrzysz czy
[2:12:06] jest dobra perspektywa czy coś zmienić?
[2:12:08] Jak wygląda całokształt, a nie tylko z bliska, więc mieli ze
[2:12:11] sobą wiele wspólnego harring z picassem i harring.
[2:12:15] Myślę, że jak usłyszał taki komplement, no to nieźle się
[2:12:18] zarumienił sn, no i też fill chciałam powiedzieć, że ta
[2:12:21] rodzina picassa była jedną z kolejnych sn fill.
[2:12:25] Jak na przykład rodzina szarfów od kennego, którą harring
[2:12:29] nazywał przyrodnią rodziną, stali się sobie naprawdę bliscy.
[2:12:33] Zaprzyjaźnili się, no i to wszystko.
[2:12:35] Dzięki george'owi kondo, nie który ich ze sobą poznał, więc
[2:12:39] świetny w ogóle był ten moment. No dobra, ale tak jak już wam
[2:12:43] mówiłam, życie harringa było i wspaniałe i przerażające zarazem
[2:12:47] sn bodajże w osiemdziesiątym siódmym roku.
[2:12:50] No bo idziemy po kolei kive był w Tokio sn fill, które bardzo
[2:12:53] pokochał. Fill zresztą Tokio było chyba
[2:12:56] trochę takim nazywanym miastem partnerskim czy braterskim
[2:13:01] Nowego Jorku sn. Więc jak kev haring stworzył
[2:13:04] popshop ten swój właśnie pop taki shop, w którym sprzedawał
[2:13:07] swoje sn fill rzeczy dla mas, żeby każdy mógł mieć jakąś rzecz
[2:13:12] od kifa harringa nie tylko bardzo bogaci sn, ludzie i
[2:13:15] kolekcjonerzy o tym też wam nie opowiadałam, ale kiedyś
[2:13:18] wspominałam o fill pop shopie sn, no i on będąc w tym Tokio
[2:13:21] rozmawiał z jakimś znajomym, którego tam spotkał temat
[2:13:24] zszedł. Aids i różne historie związane z
[2:13:27] ludźmi, którzy właśnie znajdowali na swoim ciele małe
[2:13:31] fioletowe plamki, które były oznaką mięsaka kopos.
[2:13:35] Jego, kiedy spotkanie się skończyło i kiw wrócił do
[2:13:38] swojego pokoju hotelowego, czytał książkę, tyle, że nie
[2:13:41] mógł się na niej skupić, ponieważ stwierdził, że jednak
[2:13:44] się rozbierze i poszuka. Czy on przypadkiem nie ma takiej
[2:13:47] plamki na ciele i znalazł więc po powrocie do Nowego Jorku miał
[2:13:53] zamiar się zbadać już od dawna też no w kuluarach.
[2:13:56] Generalnie krążyła plotka, że harring ma hiv, więc ja nie wiem
[2:14:00] czy gdzieś to było widać, no bo ja nie sądzę, żeby nagle ktoś
[2:14:03] mówił, że o ma powiększone węzły chłonne, więc na pewno ma hiv,
[2:14:06] nie coś musiało jeszcze być na rzeczy nic jakby nie komentował
[2:14:10] tego ludzie zaczęli podejrzewać sn, ale ponieważ kif unikał
[2:14:15] tematu, a podejrzewał, że jest chory, tylko że nie miał nie
[2:14:19] miał diagnozy, więc nikt nie miał żadnych dowodów sn, a mimo
[2:14:22] wszystko i to też się wiąże z tym Tokio sn fill.
[2:14:26] Jego współprac i zleceń, które otrzymał wycofano, bo kiedy
[2:14:30] ludzie usłyszeli, że on może mieć aids, to nie chcieli, żeby
[2:14:34] nie chcieli z nim współpracować i było kilka takich konkretnych
[2:14:38] razów, kiedy doświadczył odrzucenia od ludzi, którzy
[2:14:41] nawet nie wiedzieli, czy on jest chory, czy nie zszokowało go to
[2:14:45] zawstydziło. Niestety, ale też zmotywowało do
[2:14:48] działania, bo po tygodniu od wizyty u lekarza przyszły
[2:14:52] wyniki. I okazało się, że był chory już
[2:14:54] tak oficjalnie plus też znalazł kolejne plamki, bo.
[2:14:59] Teraz to już ruszyło plusem harringa było to, że miał dużo
[2:15:03] pieniędzy, więc jakby nie było problemu z tym leczeniem,
[2:15:08] wprowadzono wtedy też chwilę wcześniej lek a ST, który był
[2:15:13] horrendalnie drogi on nie leczył, ale pomagał wydłużyć
[2:15:17] życie miał wiele skutków ubocznych, no ale to był taki
[2:15:20] powiedzmy pierwszy lek na hiv, gdzie wielu ludzi nie było po
[2:15:24] prostu na niego stać, bo te ceny były naprawdę absurdalne.
[2:15:27] O co też ludzie. Walczyli potem tworząc jakby.
[2:15:31] Albo biorąc udział w wielu manifestacjach, no i kiedy kit
[2:15:34] harring dowiedział się oficjalnie, że jest chory, to
[2:15:38] jego pierwszą reakcją był płacz. Płakał bardzo długo, poszedł w
[2:15:42] ogóle na spacer i przez wszystkie dzielnice, przez które
[2:15:45] przechodził cały czas płakał. No ale kiedy szok minął,
[2:15:49] wiedział, że ma jeszcze bardzo dużo do zrobienia.
[2:15:52] Fill po pierwsze uświadomił sobie, że jest śmiertelny i że
[2:15:56] ta śmierć przyjdzie szybciej niż się spodziewał.
[2:15:58] No i w osiemdziesiątym ósmym roku, bo to był przełom tam
[2:16:01] kilku miesięcy. Jeżeli tam chodzi o ten fill,
[2:16:04] dowiedzenie się o tym, że jest chory.
[2:16:07] To był 12 sierpnia. Kiw dowiedział się o śmierci
[2:16:11] kolejnej bliskiej osoby, więc jak widzicie wszystko się na
[2:16:15] siebie nakładało. Zmarł dwudziesto siedmio letni
[2:16:19] john Michel Basia, który przedawkował heroinę, więc tam
[2:16:23] ludzie fill w tych latach osiemdziesiątych umierali nie
[2:16:26] tylko chorując na na na aids, tylko wiele złych rzeczy się
[2:16:31] działo w tych latach, z tego, co widzicie i kif rozmyślał nad ich
[2:16:35] ostatnim spotkaniem i mimo kilku, no nie znacek, o których.
[2:16:40] Też opowiadałam, o których czytałam.
[2:16:42] Może nie wspomniałam, obaj zawsze wypowiadali się bardzo
[2:16:46] dobrze. A propos siebie na wiecie w
[2:16:50] różnych wywiadach w rozmowach z ludźmi wspierali się i
[2:16:53] podziwiali wzajemnie. Faktycznie jeden i drugi mówił,
[2:16:56] że no mają wielki talent, bo kiedy zmarł warhol, to kif razem
[2:17:01] z przyjaciółmi zrobili ognisko, żeby po prostu pożegnać andyego.
[2:17:06] Tak samo zrobił, tym razem pojechał do domu kermita
[2:17:08] oswalda, o którym wam nie wspominałam, ale to była
[2:17:12] pierwsza najważniejsza postać w życiu harringa, ponieważ był
[2:17:15] przyjacielem z dzieciństwa. Pamiętacie ten telefon u
[2:17:19] harringa w pracowni w kształcie głowy myszki miki?
[2:17:22] No to właśnie harring oswaldowi kupił fill taki tylko z głową
[2:17:26] kermita no bo miał na imię kermit sn, no dobra fill, tu
[2:17:29] taki mały uroczy akcent sn, ale właśnie ze swoim przyjacielem z
[2:17:33] dzieciństwa jest kilkoma innymi fill rozpalili ognisko, tam fill
[2:17:37] w fill rejonach domu kermita sn zrobili to.
[2:17:42] By pożegnać basiata wydaje mi się, że każdy potrzebuje w
[2:17:46] takiej jakiś własny sposób pożegnać się z bliską osobą i
[2:17:50] tym sposobem właśnie sn dla haringa było rozpalenie ogniska
[2:17:55] fill piękne i symboliczne sn. No i tutaj są 2 historie, które
[2:17:59] również mnie poruszyły, bo po pierwsze na drugi dzień, kiedy
[2:18:03] już się spakowali, mieli wyruszać do Nowego Jorku.
[2:18:06] No to zobaczyli, że. Nad tym popiołem w ognisku unosi
[2:18:10] się stado białych motyli sn Ki. Wtedy w ogóle krzyknął, to jest
[2:18:14] Basket i drugą historią, która wydarzyła się dużo później.
[2:18:19] Jest ta, kiedy harring przygotowywał swoją wystawę
[2:18:22] wielką imponującą sn. On stworzył na trójkątnym
[2:18:26] płótnie sn obraz ku czci basiata ze złotymi koronami, które były
[2:18:31] ustawione w taki stosik obramowany był na czerwono sn.
[2:18:35] Obraz nosi tytuł epil of crowunds fill.
[2:18:38] Rząd pisze Basket, czyli stos koron dla basiata on był
[2:18:41] naprawdę wielgachny. Ten ten obraz trójkątny
[2:18:44] trzymetrowy piękny, naprawdę też pierwszy raz go widziałam i
[2:18:48] kiedy otwierano wystawę, to nagle ten obraz spadł z hukiem
[2:18:52] na ziemię i kiw znowu krzyknął to jean Michel buskia, że po
[2:18:57] prostu żon Michelle nie dawał o sobie zapomnieć i może to nie
[2:19:01] wybrzmiewa tutaj tak mocno, jak czytając po kolei z fascynacją
[2:19:06] te biografie. Ale to był naprawdę piękny
[2:19:09] akcent, ale też no kolejne przypomnienie dla kifa, że jest
[2:19:13] chory, że wszyscy kiedyś umrą. Zobaczcie, jak już wiele osób go
[2:19:17] opuściło, bo ja też nie o wszystkim wam powiedziałam, ale
[2:19:21] bardzo dużo było śmierci w tym życiu haringa i też możecie się
[2:19:26] przekonać, że ja nie umiem opowiadać krótko, dlatego się
[2:19:29] cieszę, że mam podcast i mogę trochę wam pobijadolić dłużej.
[2:19:33] Ale wydaje mi się, że po prostu czasami się nie da.
[2:19:35] Krótko więc powiem tak jeszcze przez 2 lata działo się bardzo
[2:19:41] dużo pracował jak szalony ze świadomością, że chce stworzyć
[2:19:44] jak najwięcej projektów przed śmiercią.
[2:19:47] Wierzył, że może znajdą lek, ale no nie oszukujmy się, dopiero
[2:19:50] chyba w poprzednim roku wyleczono pierwszą osobę na hiv.
[2:19:55] No ale też lata wcześniej już osoby zarażone ani nie zarażały
[2:20:00] mogły mieć mogą mieć dzieci, mogą normalnie funkcjonować,
[2:20:03] więc fajnie, że to wszystko się w tę stronę rozwinęło.
[2:20:07] No ale było też wiele kolejnych śmierci, nawet była taka
[2:20:11] sytuacja, że o tej rodzinie wam nie opowiadałam, ale jeden z
[2:20:16] jego przyjaciół, syn przyjaciela zginął w wypadku samochodowym i
[2:20:21] jego rodzice poprosili, żeby kiw pomalował mu trumnę, co było dla
[2:20:24] niego. Dziwne i trochę przerażające,
[2:20:26] ale stwierdził, że to dobry pomysł, bo ten jego przyjaciel
[2:20:31] chciałby, żeby tak było. On też bardzo dużo podróżował,
[2:20:34] tworzył murale, gdzie się dało? Wiecie, jakby to było też
[2:20:39] niesamowite, że miał taką opcję znakowania całego świata.
[2:20:46] Na aids też w pewnym momencie wtedy zmarł jego pierwszy
[2:20:49] chłopak juan pierwszy. Z drugim też chwilę później
[2:20:54] zerwał, bo zakochał się w kolejnym, ale nie chuanie tylko
[2:20:59] znajomym, który był hetero. Oficjalnie chyba no, bo ten
[2:21:04] rozdział dotyczący gila vasqueza niby mówił o tym, że oni byli
[2:21:07] tylko przyjaciółmi, że nie uprawiali seksu, a jednak był z
[2:21:11] nim do końca życia, spali razem w łóżku, trochę zachowywali się
[2:21:14] jak para. Może to było takie po prostu
[2:21:16] połączenie dusz, bo wiem, że na pogrzeb harringa.
[2:21:21] Ten gil przyszedł już ze swoją dziewczyną, więc to też taka
[2:21:26] kolejna, bardzo ciekawa historia.
[2:21:28] Widzicie, że nawet jak zrobię kilkugodzinny podcast to wy
[2:21:33] czytając te biografie sami dowiecie się jeszcze o groma
[2:21:38] tych historii, które stworzył przez całe życie króciutkie kev
[2:21:43] haring jest też taka scena, która zostanie ze mną na długo
[2:21:48] harring będąc już bardzo. Bardzo chory odwiedził swoich
[2:21:51] przyjaciół w Brazylii. Trzeba pamiętacie prawda
[2:21:56] siedzieli na plaży z całą rodziną było cieplutko,
[2:21:59] przyjemnie wiecie ten delikatny piasek smyrał ich stopy i kenny
[2:22:04] powiedział harring, weź zdejmij koszulkę, bo się ugotujesz.
[2:22:08] Jesteśmy w Brazylii, no i kif powiedział, że nie, nie chcę.
[2:22:12] Wiesz, no, ja mam te te plamy na na na plecach nie chcę, żebyście
[2:22:15] na to patrzyli, nie jakby jesteśmy tutaj wszyscy razem i.
[2:22:21] Ken z całą rodziną mówią, daj spokój, stary, jesteśmy rodziną,
[2:22:24] jesteśmy sobie najbliżsi od tylu lat, jakby nie masz się czego
[2:22:28] wstydzić. Przecież my wiemy, że jesteś
[2:22:30] chory. Ale chyba nikt się nie
[2:22:32] spodziewał, bo kiedy haring zdjął koszulkę, to całe jego
[2:22:36] plecy były wręcz czarne od tych plam od tych ran.
[2:22:40] Naprawdę straszny widok utwierdził też jego bliskich, w
[2:22:45] tym, jak źle jest z kifem, mimo że wiecie, on miał pieniądze,
[2:22:49] leczył się, robiono wszystko nawet sn, lekarz kifa haringa
[2:22:53] mówił, że zazwyczaj jak przychodzą ludzie, którzy są
[2:22:56] zarażeni wirusem hiv, to oni nie mają w sobie nadziei.
[2:23:00] Wiedzą, że już nie ma szans, a kiw był jak promyk słońca.
[2:23:04] Jak wchodził do poczekalni, to wszyscy byli od razu jacyś tacy
[2:23:08] bardziej podekscytowani, nie dlatego, że on był kiwom
[2:23:10] haringiem tylko dlatego, że miał.
[2:23:11] W sobie życia tyle energii i lekarz po prostu chciał zrobić
[2:23:16] wszystko, żeby wyleczyć kifa nawet mieli jakąś
[2:23:19] eksperymentalną metodę. Strasznie drogą, no ale wiecie
[2:23:23] no nic nie pomagało niestety i był też taki moment, że
[2:23:27] oczywiście kif doznał wiele fill jakby stygmy nieprzyjemności,
[2:23:33] więc nie chciał do końca mówić o tym, że jest chory.
[2:23:37] Fill tylko naprawdę kilka osób o tym wiedziało, nawet jego
[2:23:40] rodzice o tym nie wiedzieli wprost fill, ale.
[2:23:44] Stwierdził, że jak całe życie tak walczył o różne nierówności
[2:23:49] mniejszości, to jest najważniejszy moment, żeby
[2:23:53] również stanąć za osobami, które są w takiej samej sytuacji jak
[2:23:57] on, że ludzie umierają, bo leki są zbyt drogie, że są ignorowani
[2:24:03] przez rząd. Nikt o tym nie mówi, nie mówi
[2:24:05] się jak wiele. 1000 osób umiera, więc przed śmiercią też założył
[2:24:10] fundację, która działa do dzisiaj, ale tam jest też cały.
[2:24:13] W ogóle rozdział o tym, jak keith haring, jakie rzeczy robił
[2:24:17] jak głośno o tym mówił, zbierał też pieniądze, że był twarzą.
[2:24:22] Walki z aids w tamtych czasach to jest bardzo wzruszający i też
[2:24:27] bardzo ciężki rozdział dla mnie i ogólnie czytając rozdział po
[2:24:33] rozdziale miałam cały czas łzy w oczach, trochę nie do opisania,
[2:24:39] bo kiedy kiw leżał w sypialni swojego nowego domu, który był
[2:24:45] powiedzmy jego ostatnim projektem.
[2:24:47] I o tym też wam całkowicie nie powiem, ale w skrócie, bo to był
[2:24:51] piękny dom. To było jego marzenie.
[2:24:54] Pierwszy taki prawdziwy pracował nad nim z projektantem swoim
[2:24:58] znajomym. Wszędzie wisiały dzieła sztuki,
[2:25:01] jego jego przyjaciół, które przez lata kolekcjonował.
[2:25:04] Ja znalazłam nawet kilka zdjęć, więc też wam będę musiała
[2:25:07] pokazać w art. Newsletterze.
[2:25:09] Tam wisiały prace od warhola od basiata od kennego od wszystkich
[2:25:14] Roberta mapy torpa od wszystkich znanych wspaniałych artystów z
[2:25:18] lat osiemdziesiątych. Było w nim bardzo dużo smaczków.
[2:25:23] Myślę, że jak zrobię drugą część domów artystów, to może tam się
[2:25:27] w to zagłębimy też z taką myślą wybierałam dla was informację,
[2:25:31] że są tematy, które mogę podciągnąć pod inne podcasty, a
[2:25:34] tutaj chciałam wam zbudować cały klimat tego, co się działo w
[2:25:39] życiu kifa haringa, a już zaczynamy też ciężkie tematy, bo
[2:25:43] był moment, kiedy on stracił głos.
[2:25:46] Bardzo źle się czuł. Były momenty, że.
[2:25:50] Rozpoznawał ludzi tylko po lekach.
[2:25:53] Ale wszyscy z nim byli. Jego rodzice zamieszkali w
[2:25:57] jednej z sypialni. On w ogóle nie chciał.
[2:25:59] Jak jeszcze się lepiej czuł, żeby rodzice do niego
[2:26:01] przyjeżdżali, bo on chciał ten czas spędzać tylko z gilem, ale
[2:26:05] kiedy już naprawdę działo się źle, to rodzice się wprowadzili
[2:26:08] do jednej z sypialni, która była bardzo szalona, bo miała
[2:26:11] wszystko czerwone i sufit i tata nie wiedział jak tam przeżyć.
[2:26:17] No ale to nie było najistotniejsze.
[2:26:19] Poza rodzicami byli wszyscy, którzy kochali haringa właśnie
[2:26:24] też gill był kenny z całą rodziną picassovie ci pierwsi
[2:26:29] fill, jak oni się nazywali ci kolekcjonerzy rubelowie.
[2:26:33] Fill dużo było tych osób naprawdę stado, który zbudował
[2:26:38] te wszystkie rodziny porozrzucane po całym świecie
[2:26:41] fill przyjechały do harringa, jak tylko się o nim fill
[2:26:45] dowiedzieli, że jest w złym stanie, miał dobrą opiekę, miał
[2:26:49] dużo miłości, dużo wsparcia, ale to, co złamało mi serce, to
[2:26:54] fragment, kiedy pielęgniarka kazała się wszystkim z nim
[2:26:58] pożegnać. Wiedząc, że to już są ostatnie
[2:27:01] chwile kifa więc. Nie wiem czy wiedział, czy nie
[2:27:06] wiedział, ale no wszyscy przy nim byli i kiedy ci przyjaciele,
[2:27:12] ta adoptowana rodzina wyszli. To jego rodzice się położyli z
[2:27:18] nim w łóżku i tuli go po prostu do ostatniego tchu.
[2:27:22] No i tak. 16 lutego 1990 roku zakończyła się historia
[2:27:28] wspaniałego bardzo ważnego artysty.
[2:27:31] No, który walczył o swoje wartości, który robił to, na co
[2:27:36] miał ochotę i który po prostu kochał i życie i ludzi.
[2:27:39] Jak widzicie, ja się już tu strasznie wzruszyłam i to jest
[2:27:42] trzeci raz, bo. Pierwszy raz, kiedy czytałam
[2:27:46] książkę drugi raz kiedy pisałam podcast i znowu musiałam to
[2:27:49] czytać i teraz jak wam opowiadam to.
[2:27:53] No strasznie jest to dla mnie emocjonujące, więc chyba
[2:27:56] poczekam aż to mi przejdzie i nagram to.
[2:28:00] Porządnie, bo trochę Wstyd nie znaczy oczywiście nie Wstyd.
[2:28:03] No nie Wstyd, jest się. Wzruszać, ale to tak pokazuje
[2:28:07] też, jak bardzo mocna dla mnie była ta biografia, a to jeszcze.
[2:28:14] Nie koniec moi drodzy, bo jego pogrzeb odbył się w miejscu, w
[2:28:19] którym się urodził. Był bardzo wyjątkowy, prywatny
[2:28:22] historię z pogrzebu nawet były bardzo zabawne.
[2:28:25] Tam ci ludzie naprawdę robili szalone rzeczy, bo rodzina
[2:28:28] zaprosiła tylko kilka osób, a oni wszyscy wiedząc, gdzie
[2:28:32] kiedyś mieszkał harring, pojechali się wprosili tam było
[2:28:35] jako ono, ona też różne krzywe akcje robiła krzywe w
[2:28:38] cudzysłowie, bo. Też każdy miał swój sposób, po
[2:28:42] prostu na pożegnanie się. Ringiem go w ogóle skremowano,
[2:28:47] więc nie ma grobu kifa, bo też to sprawdzałam w dniu właśnie
[2:28:51] tego pogrzebu jego przyjaciel rozsypał część jego prochów.
[2:28:56] Kształt jego rysunku dziecka. Każdy, kto chciał, dostał trochę
[2:29:02] prochów, kifa, harringa i okołono.
[2:29:05] Właśnie zabrała go do miejsca, które się z kifem kojarzyło,
[2:29:09] mówiąc, że on prosił, żeby jego prochy tam umieścić.
[2:29:13] Nie pamiętam, teraz już nie będę wracać, co to było za miejsce?
[2:29:16] Że tak naprawdę nabożeństwo dla całej reszty, takie huczne,
[2:29:20] wystawne nowojorskie odbyło się 4 maja, czyli w dzień jego
[2:29:26] urodzin, co było bardzo symboliczne, bo to była ostatnia
[2:29:30] impreza fill urodzinowa kifa harringa, a wszystkie jego
[2:29:36] imprezy były bardzo sn. Kultowe fill kościół był
[2:29:40] wypełniony gwiazdami i konami tamtych czasów.
[2:29:44] No ale chyba nie dam rady wam fill o tym opowiadać, bo trochę
[2:29:47] fill bez sensu fill, no nieważne.
[2:29:51] Przeczytam wam za to fragment jego nieopublikowanego wywiadu
[2:29:54] dla Rolling Stone, który umieszczono na takim
[2:29:57] zawiadomieniu takiej broszurce a propos właśnie tej mszy
[2:30:01] pożegnalnej tej w Nowym Jorku nie ma znaczenia, czy dożyjesz
[2:30:05] 75 lat. Nadal będą rzeczy, które
[2:30:09] chciałbyś osiągnąć. Mógłbyś pracować nawet przez
[2:30:12] kilka żyć, gdybym sklonował samego siebie, choćby 5 razy.
[2:30:18] Nadal miałbym zbyt dużo pracy do wykonania i naprawdę nie ma
[2:30:21] czego żałować, jeśli nie mam problemu, ze zmierzeniem się ze
[2:30:25] śmiercią, to również dlatego, że w jakimś sensie nie jest ona
[2:30:29] ograniczeniem mogła się zdarzyć w każdej chwili i w którymś
[2:30:32] momencie przydarzy się każdemu. Jeżeli żyjesz z taką
[2:30:36] świadomością, śmierć jest nieistotna.
[2:30:39] Wszystko, co robię teraz jest dokładnie tym.
[2:30:43] Co chcę robić i też nie chcę do końca wam po prostu mówić o tym
[2:30:47] o tej mszy pożegnalnej, bo każdy.
[2:30:50] Z tych jego przyjaciół i ważnych osób, o których ja opowiadałam,
[2:30:53] albo czytałam. W bardzo wyjątkowy sposób
[2:30:57] pożegnał kiwa harringa i ja tutaj na koniec chciałabym, bo
[2:31:01] puszczono wtedy piosenkę specjalnie dla kifa podczas jego
[2:31:05] pogrzebu, która nazywa się cent play around zespołu lace, bo
[2:31:10] keve harring ileś lat wcześniej powiedział, czy zażartował, w
[2:31:14] każdym razie powiedział, że on by chciał, żeby ta piosenka była
[2:31:17] puszczona fill w dniu jego pogrzebu, więc skoro to była
[2:31:21] jego ostatnia impreza życia, no to przyjaciele.
[2:31:25] Stwierdzili, że. Pożegnają w rytmie tej piosenki,
[2:31:30] która była dla niego bardzo ważna i naprawdę mówię wam, że
[2:31:33] mogłabym jeszcze wam 2 3 godziny lekko opowiadać o tym wszystkich
[2:31:37] wszystkich historiach, które się tam wydarzyły.
[2:31:39] Przez całe te 12 krótkich, ale twórczych latki fa.
[2:31:43] Wydaje mi się, że no już to powtarzałam, ale 12 lat to jest
[2:31:47] niewiele, a czytając jego biografię stwierdziłam, że jakby
[2:31:50] tak złączyć nawet kilkadziesiąt osób.
[2:31:54] To często ich życiorysy w ogóle nawet w połowie nie będą tak
[2:31:56] obfite w te wszystkie. Wydarzenia.
[2:32:00] On stworzył tyle dzieł, pozostawił po sobie tyle
[2:32:02] wspomnień w ludziach, które żyją do dzisiaj, bo ta biografia w
[2:32:06] ogóle ja wam nie mówiłam. Ona jest oparta właśnie na
[2:32:09] historiach ponad 200 osób z życia kifa rozumiecie?
[2:32:13] Autor w ogóle nie leniuszkowo myślę, że to było i dla niego
[2:32:16] bardzo wyjątkowym. Chyba 20 lat czekał, żeby w
[2:32:18] ogóle spróbować napisać tę biografię, że on mógł rozmawiać
[2:32:22] z tymi ludźmi, którzy. Znali kifa, którzy tworzyli te
[2:32:26] historie. Razem z nim jest też jeden taki
[2:32:30] artysta nazywa się al. 2. Chyba tak.
[2:32:34] Który nadal tworzy i żyje w Nowym Jorku.
[2:32:37] Jego historię pominęłam też z premedytacją, bo mam zamiar
[2:32:41] zrobić z nim Wywiad. Jak pojadę do Nowego Jorku,
[2:32:44] ciekawe czy się uda. Zobaczymy nieraz te moje
[2:32:46] podcasty są prorocze jak z mariną abramowicz, no ale tak
[2:32:50] naprawdę dzięki temu wszystkiemu tej ciężkiej pracy brada.
[2:32:55] Mamy tyle smaczków nie, ale wiecie co, wiem, że wiele
[2:32:59] ciekawych ciekawostek dla nas znalazłam, ale tak dla mnie
[2:33:04] personalnie co pewnie teraz już słyszycie była to bardzo
[2:33:08] magiczna podróż do tych lat osiemdziesiątych do życia kifa
[2:33:12] do Poznania go z takiej innej strony i właśnie to kocham w
[2:33:16] biografiach nie wielkich artystów, że tę tę całą prawdę
[2:33:20] nie pudrowanie i nie wybielanie tych twórców.
[2:33:24] Kiw był bardzo butny, był głodny tego życia, co naprawdę wiele
[2:33:29] osób mogłoby się od niego tego uczyć.
[2:33:31] Od zawsze na zawsze do końca, ale też.
[2:33:34] No nie ukrywało, nie ukrywano, że uprawiał bardzo dużo seksu
[2:33:38] bez zabezpieczeń. Do któregoś momentu brał
[2:33:42] narkotyki, nikt w ogóle go nie wybiela w tej biografii tylko
[2:33:46] mówią jak było. No bo właśnie ja ja to cenię w
[2:33:50] artystach, w ich życiorysach, tę prawdziwość niewygodność i
[2:33:53] ludzkość. Nieraz ich oceniamy i
[2:33:56] krytykujemy w niewinnej sztuce, nieraz nie nieraz po prostu
[2:34:00] słuchamy. Lubię to nie ukrywanie i nie
[2:34:03] stawianie ich na piedestale, bo zawsze powtarzam, że nie ma
[2:34:06] ludzi klarownie idealnych to, bo to zawsze dla mnie była bujda.
[2:34:10] Do dzisiaj jest, jeżeli patrzę na jakieś znane osoby gdzieś, a
[2:34:13] w internecie czy w telewizji po prostu dla mnie ta historia była
[2:34:19] w wielu miejscach też. Moimi doświadczeniami myślę, że
[2:34:23] stąd taka duża emocjonalność. Stąd też tyle wzruszeń i tych
[2:34:28] złamanych serc podczas czytania, bo kiv walczył o wolność, o
[2:34:32] równość, tak jak ja też bym chciała.
[2:34:35] A jeżeli myślę o moich przyjaciołach, no dobrze,
[2:34:38] wiecie, jak słuchacie niewinnej sztuki, no to wiele z tych
[2:34:41] historii. Na pewno już wam nieraz
[2:34:42] opowiadałam gdzieś tam. W którymś odcinku zobaczcie też
[2:34:48] ile ludzi go kochało, to jest w ogóle największy dowód jego
[2:34:51] czystego serca i empatii i to też mnie strasznie wzrusza, bo
[2:34:55] bardzo mało jest tej dobroci ostatnio na świecie, bo ja wam
[2:34:58] może o 2 3 rodzinach opowiadałam, a to było całe
[2:35:02] stado, które naprawdę zbudował taką dodatkową patchworkową
[2:35:06] rodzinę na całym świecie, a dla mnie.
[2:35:10] Był to absolutny znak tego, że on był wspaniałym człowiekiem,
[2:35:13] bo nie da się udawać. Wiecie, nie da się mieć
[2:35:17] przyjaciół przez tyle lat. Tak o nich dbać i udając jakby
[2:35:21] to wszystko nie co wy w ogóle o tym myślicie?
[2:35:24] Jeżeli jesteście ciekawi tej całej historii, ze szczegółami z
[2:35:28] tymi pominiętymi rozdziałami, to wiecie, że ja tutaj z całego
[2:35:33] serca wam polecam, żebyście przeczytali tę biografię, może
[2:35:36] nie tak szybko jak ja, bo 3 dni to sn moi drodzy naprawdę.
[2:35:42] Yy no bardzo szybko, ale naprawdę chciałabym wam jeszcze
[2:35:47] opowiedzieć o tym wszystkim. Ale jak widzicie, po prostu nie
[2:35:50] da rady, więc liczę na to, że sobie sami przeczytacie i w
[2:35:55] płoniecie ten świat, chociaż w jakimś procencie tak angażując
[2:36:00] się w to emocjonalnie jak ja często mi się zdarza tak
[2:36:05] podchodzić nie zawsze. To słychać nie zawsze to widać.
[2:36:09] Ale no tutaj tutaj nie mogłam się pohamować tak jak wam też
[2:36:14] mówiłam, już mam zaplanowane kilka podróży na nowy rok.
[2:36:20] Też po Europie oczywiście głównie żeby zobaczyć.
[2:36:24] Sztukę kiwa harringa, która jeszcze się ostała, więc nie
[2:36:27] mogę się już tego doczekać. Nie spodziewałam się, że
[2:36:31] naprawdę jest tyle dzieł właśnie w Europie, czyli blisko i tanio
[2:36:35] i nie trzeba w ogóle lecieć do Nowego Jorku.
[2:36:38] Zaraz biorę się za przygotowanie newslettera dla moich patron ek
[2:36:41] i patronów. Wam kilka umieszcze takich
[2:36:45] dodatkowych hardcorowych ciekawostek bardzo dużo zdjęć no
[2:36:48] bo nie po to ci wszyscy fotografowie wiecie robili te
[2:36:52] zdjęcia, żebym teraz nie miała się nimi z wami podzielić, więc
[2:36:56] no jak zwykle zapraszam was do zostania.
[2:36:59] Wiecie patronem podcastu jeżeli macie na to ochotę, jeżeli
[2:37:03] chcecie też dostać art. Newsletter i list i bardzo
[2:37:06] bardzo wam dziękuję za słuchanie dzisiejszego odcinka.
[2:37:10] Mam nadzieję, że wszyscy dotrwaliście do końca i proszę
[2:37:14] dajcie mi znać czy w ogóle lubicie kifa haringa czy coś was
[2:37:18] zaskoczyło, czy dowiedzieliście się czegoś nowego?
[2:37:20] Może ten odcinek zmienił wasze podejście do harrisa, że
[2:37:24] faktycznie nie są to tylko rysunki, ale one wszystkie miały
[2:37:27] bardzo. Bardzo interesujące, wiecie,
[2:37:32] idee w sobie zachowane przesłanie i bardzo mocno
[2:37:37] polityczne było, czego aż tak się nie spodziewałam.
[2:37:40] Myślałam, że keeving harring raczej walczył tylko właśnie
[2:37:43] jeżeli chodzi o ten temat aids. I ja Jeszcze raz osobiście
[2:37:48] dziękuję znakowi litera nowa za współpracę była to dla mnie sama
[2:37:52] przyjemność i no nie wiedziałam, że mogę Jeszcze raz po prostu
[2:37:56] zakochać się w kifie harringu poważnie i na koniec, chociaż
[2:38:01] fill nie mogę, bo to prawa autorskie, ale chociaż na chwilę
[2:38:04] puszczę wam ten kawałeczek piosenki, którą zagrano w dzień
[2:38:07] śmierci, kifa piosenki o mocnym basie, która jest no dosyć
[2:38:12] wesoła w rytmie, która mówiła o miłości o wyzwoleniu.
[2:38:17] Tej miłości na poważnie o tym, by pozwolono po prostu jej być
[2:38:22] odczuwaniu tego ognia i wznoszeniu się ku ekstazie,
[2:38:26] także fill dzięki kiw to była przyjemność być częścią tej
[2:38:31] Twojej historii sn. Jeżeli słuchacie po napisach to
[2:39:03] dajcie znać kto wytrwał do końca, ale mam nadzieję, że i
[2:39:07] tak wam się podobało. Dla mnie to była no niezwykła
[2:39:12] podróż, jak już powtarzałam, ale piękne zakończenie i mam
[2:39:15] nadzieję, że od dzisiaj zawsze 4 maja będziemy hucznie obchodzić
[2:39:20] urodziny. Kifa harring, a naprawdę wpisuje
[2:39:23] go teraz na topkę moich ulubionych.
[2:39:26] Artystów, ale to jest niesamowite 3 lata niewinnej
[2:39:30] sztuki. Jeszcze tyle rzeczy można się
[2:39:33] dowiedzieć. Dobra uciekam dzięki pa.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.