# 83. Geniusz: Picasso. Serial o frywolnym Hiszpanie.

An episode of [Nie-winna Sztuka](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1834906739), 4 Jan 2024, 53 min.

Audio: https://anchor.fm/s/9531ea30/podcast/play/80761283/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2024-0-3%2F62b2f1b2-94b0-2ee0-7dc9-574132653885.mp3

Nie będzie to recenzja filmowa tylko zbiór przemyśleń i scen, które najbardziej utkwiły mi w serialu o największym Geniusz w historii sztuki. Życie Picasso w pigułce, którego nie omieszkam rozwinąć w kilka ciekawostek i dygresji. Przeszłość przeplatana teraźniejszością. Relacje między Picassem, przyjaciółmi a jego wieloma kochankami, które miały ogromny wpływ na twórczość Pabla. Miłego słuchania, Marika Szwal

## Transcript

[0:00] Cześć, Witam was w kolejnym niewinnym odcinku.
[0:04] Dzisiaj opowiem wam o moich przemyśleniach na temat serialu
[0:07] geniusz Picasso. Oczywiście nie musicie martwić
[0:10] się o spoilery. W końcu to jest biografia
[0:12] pablito, ale myślę, że jeżeli jeszcze nie oglądaliście, to po
[0:17] tym podcaście zwrócicie uwagę na inne rzeczy w tym serialu niż
[0:21] jakbyście oglądali beze mnie. Muszę przyznać, że wyłącznie
[0:26] przez tak długie chorowanie zamieniłam się w kinomana.
[0:29] Zniosłam sobie do sypialni rzutnik.
[0:31] Paliłam lampeczki choinkowe na łóżku, żeby zrobić klimat i
[0:34] zaczęłam oglądać i słuchajcie, to jest niewiarygodne, bo jak
[0:38] zaczynałam oglądać dla przyjemności, żeby sobie zabić
[0:42] czas, no to oczywiście po kilkunastu minutach zaczęłam
[0:45] notować, żeby nie zapomnieć o ciekawych ciekawostkach dla was,
[0:49] ale spokojnie chyba wszystkim na dobre wychodzi to moje
[0:53] skrzywienie. Pominę pierwsze pierwszy odcinek
[0:56] o dzieciństwie to was pewnie nie zdziwi, ale moi drodzy to nie
[1:01] będzie jakaś tam recenzja serialu, tylko ja wam opowiem o
[1:04] tych scenach z serialu, które najbardziej.
[1:07] Nie zapadły mi w pamięci, to może trochę je rozwinę.
[1:11] Jest taka scena, kiedy młody Picasso, będąc już w Paryżu wraz
[1:15] ze swoimi przyjaciółmi, Słuchaj jak jeden z nich, czyta recenzja
[1:19] o jego obrazie? Picco recenzent pisał jego
[1:23] nazwisko z błędem, To ja mam teraz czytam recenzję picco
[1:27] wykazuje niezwykłą łatwość wy posługiwaniu się ołówkiem i
[1:31] pędzlem, ale przyglądając się jego dziełom zauważa się błędy,
[1:36] brak doświadczenia i wahania, którą ścieżką podążyć.
[1:40] Aby osiągnąć osobowość w sztuce, nie wolno jej opierać na
[1:44] talencie innych trzeba obrać inny kierunek, aby uniknąć
[1:48] porównań do Mistrzów i powiem wam, że mnie to tak dotknęło.
[1:53] Ta recenzja to jest taka esencja i myślę, że mocno zapadła
[1:58] Pablowi w pamięć, bo tylko ci, którzy łamali schematy i
[2:02] konwenanse, którzy przekraczali granicę, zdobyli najwyższe z
[2:06] możliwych uznaniem w świecie sztuki, czego pragnął Pablo?
[2:10] A dobrze wiemy, że jest to okrutnie trudne, by zrobić coś,
[2:13] czego wcześniej świat sztuki nie doświadczył.
[2:16] I było to widoczne w dalszych odcinkach serialu.
[2:19] Jak Pablo próbował stworzyć dzieło swojego życia?
[2:22] Pamiętajcie też, że ja oglądając ten serial, odczuwałam go przez
[2:27] pryzmat tego, że sama Jestem artystką.
[2:29] Oczywiście nawet w jednym procencie nie tak wspaniałą jak
[2:33] Pablo, ale było to no niesamowite i inspirujące.
[2:37] Dlatego niektóre fragmenty, jak ten zapisywałam z myślą głównie
[2:42] o sobie co do postaci, które grały swoje role.
[2:45] No to młodym, taki nastoletni, dwudziestoletni.
[2:48] I Kaso był grany przez Aleksa Richa i nie znałam go wcześniej
[2:52] i tak jak na początku mocno nie pasował mi do tej roli.
[2:56] Tak później uważam, że no był wspaniały.
[2:59] Myślę, że z czasem też po prostu się do takiej wizji pablito
[3:03] przyzwyczaiłam, chociaż w notatkach mam zapisane, że po
[3:06] stokroć wolę książki niż film, bo książka daje nam wolność do
[3:12] wyobrażania sobie danej postaci czy sceny zapachu momentu.
[3:16] A jednak film zamyka nas już na całkowicie taką zarysowaną i
[3:21] określoną postać. Zresztą, no nie było dla mnie
[3:25] łatwo przestawić się na takiego Picasso, no bo wszyscy dobrze
[3:29] znamy jego wygląd, bo jest pełno zdjęć Picasso, które ja bardzo
[3:34] często przeglądam. Było to dosyć dziwne, bo dla
[3:38] mnie długo. No to nie był taki legitny
[3:42] Picasso, że tak powiem, bo na przykład dojrzałego i tak i tego
[3:46] starego Pablo grał Antonio Banderas, który nota bene
[3:50] urodził się w tym samym mieście co sam Pablo Picasso i uważam,
[3:53] że świetnie sprawdził się. W roli dojrzałego pabla, chociaż
[3:56] nadal uważam, że był za przystojnym, jednak podobało mi
[4:00] się też jak postacie. Oczywiście mówiły po angielsku,
[4:03] ale było słychać ich akcenty. Hiszpański francuski, mocne,
[4:08] brytyjski. Dla mnie to dodawało uroku.
[4:11] Ja zazwyczaj oglądam film czy seriale w oryginale albo z
[4:15] angielskimi napisami, wtedy najlepiej odczuwam klimat filmu
[4:19] i to co chcieli przekazać. Uważam też, że w ogóle lektor,
[4:23] który jest tak popularny w Polsce, to jest największe zło,
[4:26] jakie się przytrafiło. No ale to już taka moja osobista
[4:29] dygresja jest też taka scena, kiedy Pablo przybywa do Paryża z
[4:34] masłem swoim Bliskim przyjacielem i idą do mecenasa
[4:38] sztuki wolanda, który ma galerię sztuki.
[4:41] I tam Pablo i Carles, czyli ten case hmas widzą na żywo obraz
[4:46] sezona. A wiecie z poprzednich
[4:48] podcastów, że sezam nazywany był no przez wielu wybitnych malarzy
[4:53] ojcem sztuki jest to pięknie pokazane jak Pablo młody Pablo.
[4:58] Nie może oderwać oczu od jego dzieła.
[5:01] Z tego co pamiętam, jest to obraz pod tytułem Grający w
[5:03] karty. Ja wam o tym opowiadałam w
[5:05] podcaście o sezonie i widać Pablo taką młodzieńczą i
[5:10] autentyczną fascynację, jakby zobaczył swojego idola.
[5:13] No bo w sumie tak było to, co dla mnie jest też ciekawe, to
[5:16] jest cała dynamika serialu, ponieważ sceny z młodzieńczych
[5:20] lat przeplatają się ze scenami z dorosłego życia, jak Picasso był
[5:25] już uznanym i bogatym artystą. No i te wszystkie retrospekcje.
[5:29] Pojawiają się w idealnym momencie, uzupełniając,
[5:32] dopełniając wątek z dorosłości, ale wyjaśniając, dlaczego Pablo
[5:38] taki jest albo dlaczego się tak zachował, ja przynajmniej tak to
[5:42] odebrałam i według mnie był to super ciekawy zabieg jest taka
[5:46] scena, kiedy naziści wkraczają do Francji, więc jego mecenas
[5:51] chowa wiele dzieł Picasso do sejfu większość wysyła też do
[5:55] Londynu, no bo wiadomo, że Niemcy zgra biliby albo
[5:58] zniszczyli co gorsza obrazy Picasso.
[6:01] I wtedy radzi Pablowi temu dojrzałem uznanemu już wtedy
[6:05] artyście, by wyjechał z kraju, że pomoże mu załatwić wizy i dla
[6:09] niego, i dla jego rodziny. Ale Pablo mówi, że przecież jego
[6:13] sztuka jest rozsiana po całej Francji.
[6:16] A jak wiecie, bo powtarzam to nieustannie, że Pablo był
[6:20] najbardziej płodnym artystą w historii, więc Picasso nie chce
[6:24] zostawiać swojej sztuki. Jest Hiszpanem, zawsze to
[6:27] podkreśla, ale to Francja stała się jego domem.
[6:30] No i miejscem, które dało mu wspaniałe.
[6:33] Życie i docenienie i ten mecenas wola mówi Pablo, masz dzieci,
[6:38] Kobiety, które kochasz, są rzeczy ważniejsze niż sztuka,
[6:42] ale Pablo wtedy odpowiada, nie, nie dla mnie, więc tutaj jest
[6:46] wspaniały zarys tego, czym sztuka była dla Pablo była
[6:50] wszystkim, no od zawsze i to jest dla mnie bardzo powerful
[6:54] scena potężna i wymowna, ale przyznaje, że rozbawiło mnie jak
[6:59] ten mecenas powiedział Kobiety, które kochasz, no bo wszyscy
[7:03] wiedzieli o tym, że Pablo. Miał tych kobiet kilka naraz,
[7:07] także dużo jest takich zabawnych momentów, co zresztą w tym
[7:12] serialu będzie głównym wątkiem, ale to zaraz w sensie mam na
[7:16] myśli te wszystkie romanse i Kobiety.
[7:19] Mamy zapisane, że była taka scena, gdzie Pablo malował na
[7:23] jakiś swój obraz, jakby wokół niego pojawiały się zjawy wizje.
[7:29] Dla mnie było to strasznie kiepskie, bo wyglądało zbyt
[7:33] dosłownie, bo tak absolutnie nie wygląda proces twórczy.
[7:37] Ani to filmowo nie grało ani życiowo, no ale na szczęście
[7:40] takich z zabiegów jest niewiele. W tych wszystkich chyba 10
[7:44] odcinkach, ale to mi się naprawdę nie podobało, więc
[7:47] chciałam Wam o tym powiedzieć. Wracając jednakże do kobiet w
[7:51] serialu są opisane wszystkie główne Kobiety, związki, muzy,
[7:55] Pabla, Picasso i jest scena, kiedy Pablo opisuje Marii
[8:00] Teresy, Walter mówi o niej, że jest miła i miękka za to do
[8:04] ramaria kolejna jego kochanka, z którą równolegle właśnie miał
[8:08] romans. Co z Marii Teresy, że dora jest
[8:11] genialna i utalentowana i miałam taką refleksję podczas
[8:15] oglądania, że oczywiście znając historie miłosne pabla że,
[8:20] możliwe, że często miał kilka kobiet naraz, ponieważ żadna nie
[8:24] dawała mu wszystkiego, a kilka kobiet naraz mogły stworzyć taki
[8:30] ideał. To może jest nadinterpretacja,
[8:33] ale wydaje mi się, że raczej nie i wiecie, ja oglądając ten
[8:37] serial miałam wielką wiedzę o Picasso.
[8:40] Więc kojarzyłam większość historii, w sumie wszystkie
[8:43] historie związane z tymi kobietami w trakcie też do
[8:46] czytywałam, bo ja bardzo lubię tak sobie dopełniać wiedzę,
[8:50] która ile miała lat i w jakim dokładnie momencie pojawiła się
[8:54] w życiu Picasso. No w tym serialu jest to
[8:57] idealnie pokazane po kolei. Każda z kobiet, mimo tych
[9:00] wszystkich retrospektywę, ale jeszcze do tej wiedzy.
[9:03] A propos, Picasso myślałam, że będzie to dla mnie problemem, bo
[9:08] po co mam oglądać serial, w którym będę już o wszystkim
[9:11] wiedziała? Ale przyznam się, że się
[9:13] myliłam. Było to wręcz zbawienne, bo
[9:17] znałam wszystkie postacie, nawet te poboczne i myślę, że ktoś,
[9:21] kto to ogląda, nie znając tylu detali, bo tutaj jednak są
[9:25] historie osób, o których raczej mało kto wie i w których, w
[9:29] które nikt nie się nie Zagłębia tak bardzo.
[9:31] Czytając o Picasso, to może mieć mały problem ze zrozumieniem,
[9:36] jak istotny wpływ ci wszyscy ludzie wywarli na twórczość
[9:40] Picassa na jego decyzje. No i tak naprawdę na.
[9:44] Całe jego życie i tutaj nie myślcie sobie, że mówią, ja wiem
[9:47] tyle o pikaso łał. To absolutnie nie o to chodzi,
[9:51] bo ja myślę, że jeszcze wiele lat będę zgłębiała temat o Pablo
[9:55] tylko chodzi o to, że ja myślałam, że mnie to po prostu
[9:57] za ludzi, bo ja o tym wszystkim to tak, jakby oglądać w kółko
[10:01] ten sam serial poza Francuzami, który w końcu nas znudzi, ale
[10:06] tak naprawdę nie było to dużo mi ułatwiło i miałam ogromną
[10:09] przyjemność oglądając ten serial o Picasso i przyznam wam się, że
[10:15] jeszcz. Jeszcze bardziej, jakby
[10:17] zmotywowało mnie to wszystko do zagłębienia się w niektóre
[10:22] tematy znalazłam kilka inspiracji na podcasty, także
[10:25] myślę, że to była dobra decyzja, żeby go włączyć, ale to, co mnie
[10:30] uderzyło, to fakt, że w serialu nie była pokazana taka skrajna
[10:35] bieda, w jakiej żył Picasso. Jak był młodziutki, żył na
[10:38] montparnasse, czy na non mantr było brudno, ale skromnie, ale
[10:43] nie tak, jak opisują ten okres książki, które ja.
[10:48] Czytałam tam, naprawdę była okropna bieda, było zimno
[10:52] ciemno, nie było go stać na nic, a w tym serialu jest to naprawdę
[10:58] gdzieś tam pominięte. No i pierwszą zmus była fernandy
[11:02] Oliver i ja pamiętam swoją ulubioną historię, którą
[11:05] czytałam w książce, że byli bardzo biedni.
[11:09] Spodziewali się gości, ale nie mieli czym ich poczęstować i ich
[11:13] kot ukradł sąsiadom jakieś serdelki czy kiełbaski i imię
[11:17] przyniósł filmie ten jakby jest motyw C.
[11:21] Ale o tym o tych kiełbaskach w ogóle nie wspomnieli, albo jest
[11:25] też motyw z myszą, którą Pablo trzyma w szufladzie stołu.
[11:28] I ja dokładnie wiem, z jakiej książki pochodzą te informacje i
[11:32] znam historię dookoła tych wszystkich scen, więc jest to
[11:35] super uzupełnienie dla mnie, bo w serialu logiczne jest to, że
[11:39] wiele rzeczy musiało zostać pominięte jakby teraz, tak jak
[11:43] sobie myślę o tych zwierzętach. No to była pokazana właśnie
[11:47] miłość pabla do zwierząt, ale tylko właśnie apropos tego kota
[11:52] i myszki. Później faktycznie został
[11:54] pominięty w starości ten motyw, a przecież on miał ogrom
[11:57] zwierząt i kozę esmeraldę. No ale może uważali, że to nie
[12:02] jest tak istotne, że tu raczej chcieli przedstawić je go
[12:05] relacje z ludźmi, a nie ze zwierzętami.
[12:08] Mam zapisaną taką krótką, intrygującą notatkę.
[12:12] Nikt nie chce kupować obrazów umierających dziwek, nie
[12:16] rozwinęła myśli, ale wiem o co chodzi i z tego co pamiętam, to
[12:20] była rzecz, która mnie zaskoczyła, jakby po raz
[12:23] pierwszy w tym serialu. Bo co prawda pamiętam, że
[12:26] Błękitny okres Picasso gdzieś tam głównie skupiał się na
[12:30] biednych i chorych, ale totalnie nie zakodowałam, że on chadzał
[12:34] sobie do jakichś takich więzień przytułków, w których były
[12:38] Kobiety lekkich obyczajów, które miały syfilis czy kiłę i on je
[12:43] szkicował i powiem wam, że no bardzo przejmująca scena tam on
[12:49] przechodził koło tych cel. Tam były Kobiety też z dziećmi i
[12:52] one wszystkie miały czepki i ta zakonnica, która go prowadziła.
[12:56] Jakiegoś tam pokoju właśnie mówiła, że te wszystkie wytyczne
[13:00] mają kiłę czy syfilis, sugerując mu po prostu, żeby nic z nimi
[13:05] nie robił, żeby czasami się nie zaraził.
[13:07] I właśnie jak Picasso szkicował tę jedną z kobiet, ona trzyma
[13:11] chyba na ręku dziecko to zresztą też jest bardzo znany obraz
[13:15] Picasso z tego okresu. No to ona się zapytała, czy
[13:18] mógłby ją naszkicować bez czepka, bo nie chciałaby być
[13:24] zapamiętana w taki sposób. Jego inny mecenas powiedział, że
[13:27] absolutnie nikt tego nie chce. Kupić więc ma skończyć, malować
[13:30] chore dziwki i wrócić do kwiatków i tancerek, co pabla
[13:34] MEGA irytowało wręcz złościło, bo on nie potrafił inaczej
[13:39] malować. W tamtym momencie był w okropnym
[13:41] miejscu po śmierci. W sumie samobójstwie, za które
[13:44] się obwiniał swojego przyjaciela kasę masa, więc malował to, co
[13:48] czuł nie w ogóle nie zależało mu na pieniądzach i tam jest cała
[13:52] historia. O tym, jak Pablo się czuł, że z
[13:55] kimś rozmawiał o tym, że on nie potrafi w inny sposób w ogóle
[13:59] malować, bo był tak przejęty. Tym wszystkim złym, co się
[14:04] działo w jego życiu, to też było bardzo ciekawie pokazane.
[14:08] Fajnie, jakby było usłyszeć takie myśli, które wymawiał
[14:13] Pablo Picasso w tym serialu i zdecydowanie ten fragment w
[14:17] serialu zainspirował mnie do tego, żeby zagłębić się w
[14:21] błękitny okres i zrobię po prostu o nim oddzielny odcinek
[14:26] kiedyś i z racji, że no nie Jestem kinomanem, jakoś nie
[14:30] zwracam na wiele rzeczy uwagi, ale.
[14:33] Zastanawiałam się, czy były jakieś malarskie kadry, skoro to
[14:37] film o sztuce i myślę, że niewiele, ale w pamięć zapadł mi
[14:42] jeden, kiedy Pablo kłócił się z kobietą, dla której odebrał
[14:46] sobie życie, kasę i on wychodzi z pokoju, trzaskając drzwiami, a
[14:51] one się odbijają od framugi i otwierają, pokazując nam nagą
[14:56] kobietę w łóżku, bo Pablo się przespał z tą dziewczyną, dla
[15:01] której zabił się jego przyjaciel.
[15:03] Tam było pokazane. Miał ogromne wyrzuty sumienia.
[15:06] Jak było naprawdę? To się nigdy nie dowiemy, ale
[15:09] prawdą jest, że on bardzo kochał tego swojego przyjaciela.
[15:13] Ważną postacią w życiu Picassa był też Max Jacob, którego gra
[15:18] George chirurgów, że tak powiem, no i znalazłam tutaj kolejne
[15:23] plus serialu. W końcu słyszę, jak się wymawia
[15:26] wszystkie te nazwiska, bo zawsze mówiłam Jacob, a nie, że Jacob
[15:31] na pewno o nim kiedyś wspominałam w jakimś pierwszym
[15:34] podcaście. Bo maks był poetą, był też
[15:37] malarzem, ale głównie tutaj skupiano się, że był poetą,
[15:41] który mieszkał ze Picasso i który się w nim podkochiwał.
[15:44] Max Picasso, a w tamtych czasach homoseksualizm uważany był za
[15:49] dewiację, był bardzo brutalnie negowany.
[15:52] Szczególnie, że panowie przeżyli obie wojny.
[15:56] A wiecie, jakie naziści mieli podejście do homoseksualistów?
[16:00] Ale za to Picasso nigdy nie negował swojego przyjaciela i
[16:04] tego, kto go podniecał i z kim chciał spędzić swoje życie.
[16:08] Jedyne co zrobił w tamtym momencie, kiedy zauważył, no to
[16:12] wyprowadził się od niego. No, żeby tamtemu nie sprawiać po
[16:16] prostu przykrości, ale przyjaźnili się do końca życia
[16:20] ze wzlotami i upadkami. Oczywiście, które też są
[16:23] pokazane w serialu maks. Bardzo dużo pił i bardzo dużo
[16:27] ćpał w tym serialu bardzo często przejawia się właśnie maksy
[16:31] palący opium albo dużo żartów różnych ludzi, że Max zawsze
[16:36] jest bardzo na no pijany. Maks też był Żydem.
[16:41] Pablo od prawie zawsze ateistą, ale w pewnym momencie Max Jacob
[16:46] nawrócił się na chrześcijaństwo i poprosił Picasso, by został
[16:50] jego ojcem chrzestnym przy Chrzcie, a ten się zgodził.
[16:54] Więc tutaj mamy przykład, że Picasso jak chciał, to potrafił
[16:58] postawić innych ponad swoje przekonania.
[17:00] Od razu też sobie pomyślałam, że przejawia się motyw śmierci w
[17:04] tym serialu. Najpierw umiera siostra Picasso,
[17:07] potem kasę hmas, potem umiera malarz Henri Russo.
[17:11] On akurat był starszym już panem jakiś młody artysta, który
[17:15] mieszkał w tym samym budynku i wielbił Pablo i on tam z nimi
[17:18] też się trzymał przez jakiś czas.
[17:20] No i Max, ale Max Jacob jak już był starszym człowiekiem, ale
[17:25] tam też jest zawiła historia związana z nazistami.
[17:29] No i za każdym razem Picasso się obwiniał o ich śmierć.
[17:33] No i on w ogóle nie chciał ich widzieć w trumnie, bo nie chciał
[17:37] zapamiętać ich jako trupy, co jest zrozumiałe po części, ale
[17:41] wielu z jego bliskich i kobiet. Oni w ogóle nie mogli zrozumieć,
[17:44] jak Picasso nie chce pożegnać się z przyjaciółmi i myślę, taką
[17:50] mam refleksję, że. Zakochał się bez wzajemności.
[17:55] W serialu było pokazane, że ta ona się chyba nazywała.
[17:58] Ger min go nie chciała, bo on nie potrafił jej zaspokoić
[18:03] seksualnie. Mimo młodego wieku był
[18:05] impotentem. No i dlatego odrzuciła jego
[18:08] zaloty. Tam było dużo takich ciekawych
[18:11] scen. Kiedy w wprost inne Kobiety go
[18:14] obrażały za to, że mu nie stawał, a kasę hmas po prostu on
[18:19] nie mógł przyjąć do wiadomości, że ta gr min go nie chce.
[18:24] I Picasso widział, jak on się męczy i bał się o niego, bo
[18:27] Karle zaczął bardzo dużo ćpać opium i bardzo dużo pić.
[18:32] Tam były takie brutalne sceny i pikaso zabrał go do Hiszpanii,
[18:37] żeby zmienił klimat, żeby nie musiał widzieć tej gier między
[18:40] innymi mężczyznami. No prawda jest taka, że po
[18:42] prostu chciał go uchronić przed no jakąś niebezpieczną sytuacją,
[18:47] która mogła go wtedy spotkać. No i w filmie jest to pięknie
[18:51] przedstawione, jak dbał o swojego przyjaciela, chodzili po
[18:54] burdelach. I na walki byków tam nawet był
[18:57] taki motyw, że no kasę hmas poszedł do pokoju z jakąś
[19:03] prostytutką, ale powiedział, dna nawet nie próbuj nie i udawał po
[19:07] prostu przed kasą przed Picasso, że było wspaniale, że jednak
[19:11] wszystko tam działa. Picasso wrócił sam do Paryża.
[19:15] Nie pamiętam dlaczego, ale chyba, żeby uchronić przyjaciela
[19:19] przed kolejnym rozczarowaniem, po prostu powiedział mu, żeby
[19:22] został w Hiszpanii, ale okazało się, że kasę hema z go szukał i
[19:25] też wrócił do Paryża. No i wtedy jest taka scena,
[19:30] która jest bardzo znana w każdej książce, jaką czytałam o
[19:33] Picasso. Ona była powielana, ponieważ
[19:36] kasę hmas wchodzi do knajpki, bo on się powiedzmy pogodził z tą
[19:40] dziewczyną, ale ona mu powiedziała, że ona się z kimś
[19:42] spotyka i że mogą być tylko przyjaciółmi, ale że bardzo go
[19:46] lubi, szanuje. No i on wtedy wygłasza jakieś
[19:49] swoje ostatnie zdanie wyciąga rewolwer i strzela do Kobiety.
[19:54] Ona na szczęście jakoś się uchyliła, więc jakby nie
[19:58] trafiła. Ta kula ale on stanął i
[20:01] zastrzelił siebie. No także dzięki temu, że
[20:05] spudłował, ona przeżyła, ale w filmie jest pokazane, że do
[20:08] końca życia. No również winiła siebie siebie
[20:12] i pikaso za za to, co się tam wydarzyło.
[20:15] Oni nawet tam w pewnym momencie rozmawiali z tą kobietą po
[20:19] latach, że ona powiedziała, że każdego dnia się obwinia i że
[20:23] wie, że Picasso robi dokładnie to samo.
[20:26] I Teraz ja wiem, że ja tak trochę skaczę, ale też tak to
[20:30] było w filmie pokazane, bo ja to przytaczam ponownie, to
[20:34] samobójstwo. Bo sobie wtedy pomyślałam, że
[20:37] może dlatego Picasso potem był taki wobec swoich kobiet, że je
[20:42] kochał, ale nie dopuszczał całkowicie do swojego życia, bo
[20:46] cały czas miał w pamięci to, co miłość zrobiła z jego
[20:50] przyjacielem. To taka luźna interpretacja.
[20:53] W sumie po to też stworzyłam ten podcast.
[20:55] No, ale oglądając odcinek po odcinku miałam takie wrażenie,
[20:59] że wszystko się łączy, ale nie dosłownie w sumie logiczne.
[21:03] Każda sytuacja ma na nas jakiś wpływ.
[21:06] Jest tam też taka scena, w której Pablo opowiada o swojej
[21:10] pierwszej ukochanej ferdynandzie i mówi, że byli ofiarami własnej
[21:14] namiętności i że miłość bywa niebezpieczna.
[21:18] On to opowiadał jakieś jednej ze swoich kobiet, przechadzając się
[21:22] po Mon mantry, kiedy on już był, no w całkiem innym momencie w
[21:27] swoim życiu, że miał pieniądze i że ludzie go faktycznie
[21:31] doceniali, lecę moi drodzy po kolei z tymi notatkami, więc
[21:34] będę skakała, ale to wyłącznie dlatego, że tak jak wam
[21:37] powiedziałam, ta narracja serialu w ten sposób.
[21:40] Że przeszłość mieszała się starać mniejszością i do wielu
[21:43] sytuacji z przeszłości wracano, żeby wyjaśnić obecną historię.
[21:48] I właśnie tam chyba był taki motyw, że jedna kobieta nie
[21:51] mogła zrozumieć jakiegoś postępowania pikaso, więc o nią
[21:55] zabrał na ten MON mantry i wyjaśnił jej, dlaczego on nie
[22:00] może z nią być, że nie chce zniszczyć tej namiętności, jakby
[22:05] już mieli ze sobą zamieszkać coś w tym stylu.
[22:08] No to jest nieistotne, bo Pablo wraz z maksem poszli chyba
[22:12] wydaje mi się na salon jesienny. Pooglądać sztukę i był tam obraz
[22:17] jeden jedyny, który się wyróżniał i który zachwycił
[22:20] Picasso. Był to obraz autorstwa Henriego,
[22:24] Matiza i Max mówi tak, perspektywa jest płaska kolory,
[22:28] inne chmur żółte, wszystko jest źle.
[22:31] Za to Picasso Wykrzyknął, ale to jest zachwycające, na co Max
[22:35] masz większy talent niż matis, a Pablo on nie ma tylko talentu.
[22:40] On ma wizję, nagiął wszystkie zasady, ale ja chcę je
[22:44] zniszczyć. I to też była taka super scena.
[22:47] Bardzo mi się podobała. Tutaj Picasso był nadal młody,
[22:52] jeszcze nie był doceniony, ale już tam powoli gdzieś zaczął
[22:55] wkraczać pomiędzy mecenasów, którzy gdzieś go dostrzegali.
[23:00] No więc bardzo mi się podoba ten wątek z matizem.
[23:04] Uważam, że jest wspaniały, bo oni konkurowali ze sobą.
[23:09] Jest taka scena, gdzie rodzeństwo Stein, a opowiadałam
[23:12] wam o gertrudy stein wiele razy to ona mocno przyłożyła się
[23:15] zresztą do stworzenia z Pablo. Gwiazdy, że tak powiem, super
[23:19] się to ogląda. Już nie będę wszystkiego
[23:21] opowiadała, ale to, co ważne i co zapadło mi w pamięć, to fakt,
[23:25] że gertruda powiedziała, że matis i Pablo chcieli się
[23:30] prześcigać, prześcignąć 1/2. Każdy chciał pobić ostatnie
[23:35] dzieło kolejnego, więc oboje bardzo się inspirowali i
[23:39] motywowali, ale w kulturalny sposób z wielkim szacunkiem i to
[23:44] wszystko jest pokazane w serialu aż do śmierci mieli zresztą ze
[23:48] sobą kontakt. Zresztą jedna z kobiet, Picasso
[23:51] Francis ona była ogromną fanką Henriego Mati Zauważała, że jest
[23:56] lepszym malarzem artystą niż Pablo Picasso.
[24:00] I on kiedyś jakby w takim prezencie, jak już byli długo
[24:03] razem, to pojechali go odwiedzić właśnie, żeby żylo mogła poznać.
[24:09] Matiza super był ten wątek. Naprawdę bardzo mi się podobało,
[24:13] no i też to, co ważne, to, co zauważyłam, to rzeczy, które są
[24:18] przedstawione w serialu. To Pablo od zawsze szukał nowego
[24:22] postrzegania rzeczywistości i w serialu jest to pokazane chociaż
[24:26] mocno narzuca jeden punkt tego, w jaki sposób on to robił.
[24:31] No, ale no to chyba tak się robi w filmie, żeby widz jakby
[24:34] wiedział w którą stronę patrzeć. Dobra, to chyba czas teraz na
[24:39] miłość, bo ten wątek ku mojemu niezadowoleniu jest wątkiem
[24:43] głównym w tym serialu i ja wiem, że to głównie Kobiety miały
[24:47] ogromny wpływ na twórczość publiki, ale chyba było tego za
[24:51] dużo. Bo tej sztuki było według mnie
[24:55] tak troszkę za mało. Cały czas były te relacje
[24:59] międzyludzkie, relacje miłosne, mocno mocno ten serial poszedł
[25:04] wy tę stronę też ciekawie się to oglądało.
[25:07] Wiecie, że ja lubię, no bo też w taki sposób prowadzę podcasty.
[25:11] No ale ja bym chciała jego genialnej twórczości.
[25:14] Więcej pooglądać, ale może też w tych wszystkich notatkach i
[25:18] biografiach jest bardzo dużo też po prostu opisów.
[25:23] Tego, jaką lafiryndą był Picasso.
[25:25] Po pierwsze poznajemy każdą z kobiet po kolei.
[25:29] Najpierw jest Fernanda, potem jest Ewa.
[25:31] Potem jest Marii Teresy, Dora, Olga, Francis ILO i Jaclyn Rock.
[25:37] Jest też pokazany, jak zaczęła się każda historia, jak się
[25:41] toczyła i jak się skończyła. I Pablo pokazany jest.
[25:45] No ja niestety muszę powiedzieć jako dżentelmen, mimo że ciągle
[25:50] wstawiane są jakieś tam podteksty o tym jaki był kasa
[25:53] nową gdzieś tam w żartach. Jego przyjaciele cały czas sobie
[25:56] z tego żartują iloną on do kobiet po prostu nie obrócił na
[25:59] tym Mon mantr pokazane są też relacje jego kobiet między sobą,
[26:03] bo wiele osobie wiedziało, a mimo to one chciały być z Pablo.
[26:08] Nawet Mari teres pobiła się z dorą.
[26:10] Też było taka właśnie scena. Co jest wszystko jest na faktach
[26:15] i tutaj nie chce się tak bardzo zagłębiać w każdą z osobna, bo
[26:19] każda jest warta uwagi, wiele ich łączy, każda z kobiet jest
[26:25] inna. Ale wiecie to, to jest bardzo
[26:28] kłamliwy scenariusz, bo Pablo może i dawał im wiele atencji i
[26:32] miłości i coś niezwykłego, skoro one wszystkie to znosiły,
[26:39] znosiły siebie nawzajem i tak bardzo go kochały.
[26:42] Wielbiły, że nawet po latach nie mogły pogodzić się z rozstaniem,
[26:47] ale Pablo był przecież skurwysynem.
[26:49] Wszyscy o tym wiemy, był bardzo złym człowiekiem pod wieloma
[26:52] względami, a w serialu jest taki, no mocno wybielony, taki
[26:57] wręcz pudrowy i wspaniały. Że nawet te relacje z własnymi
[27:02] dziećmi i wnukami są takie lekko tylko nacechowane egoizmem, ale
[27:07] zdecydowanie jakby idzie jego postać w stronę takiego dobrego,
[27:11] kochającego ojca, dziadka, partnera.
[27:14] Przecież prawda była totalnie inna, więc tu miałam bardzo duży
[27:18] niesmak. Jak na to patrzyłam.
[27:20] Widać, że chyba nie czytali Mój dziadek Picasso naszej ulubionej
[27:24] książki, więc tutaj mam zarzuty. Ewidentnie to mi się średnio
[27:29] podobało i oczywiście, że uważam, że powinni i bardzo
[27:32] dobrze, że go przedstawili jako geniusza.
[27:34] No bo nim był i zmienił w ogóle świat sztuki bezpowrotnie, ale
[27:39] to nie znaczy, że nie mogli pokazać wielu jego złych
[27:42] okrutnych cech. Nawet nie musieliby ich
[27:44] koloryzować. Tak naprawdę zresztą jak
[27:47] obejrzycie, to mam nadzieję, że dacie mi znać, czy macie podobne
[27:51] odczucia. Przyznaję, że to nie tak, że
[27:53] Pablo pokazany jest jako wspaniały, kochany i empatyczny
[27:56] człowiek. No nie jest wiele takich
[27:59] pstryczku w jego kierunku, ale ja mam w pamięci jego na
[28:03] przykład współpracę z georgen brak, który wraz z Picasso.
[28:07] Uważany jest za prekursora kubizmu i generalnie są uważani
[28:11] za prekursorów kolażu, ale zobaczcie, jak wielu z was zna
[28:16] braka, a jak wielu Picasso była taka scena na ślubie Georga,
[28:21] gdzie Pablo się go pyta, czy nie boi się, że żona i dzieci
[28:25] zrujnują mu jego życie, że już nie będzie mógł tworzyć, kiedy
[28:29] chce i co chce i brak powiedział bądź zwyczajny i uporządkowany w
[28:33] życiu, abyś mógł być agresywny i kreatywny w pracy, z tym akurat
[28:38] się nie zgadzam. Absolutnie znowu zadając wam
[28:41] pytanie, ilu z was zna Picasso, a ilu twórczość braka?
[28:47] No, ale to też temat na dłuższą rozmowę i przyznaję, że już w
[28:52] pewnym momencie byłam mocno, jakby w tym świecie, który
[28:57] został przedstawiony w tym Paryżu dziewiętnastowiecznym
[28:59] dwudziestowiecznych i miałam taką refleksję, oglądając te
[29:04] wszystkie jego relacje z kobietami.
[29:06] Jak trzeba być wyjątkowym, żeby pokochał cię geniusz?
[29:10] Uważam, że jest to bardzo dobry początek do rozmowy albo tytuł
[29:17] na książkę, albo kolejny podcast, bo musicie wiedzieć, że
[29:21] nie wszystkie, ale wiele z nich były utalentowane, inteligentne,
[29:25] obyte i interesujące w jakiś sposób, ale może jemu nie była
[29:30] potrzebna wyjątkowa kobieta, tylko ktoś, kto dostarczy mu
[29:34] chwilowych bodźców i nie mówię tu wyłącznie o seksie, bo też
[29:38] nie w taki sposób one zostały przedstawione.
[29:41] I tutaj napomknę tak już od siebie, że Picasso z każdą z
[29:46] tych kobiet był bardzo długo. To było po kilkanaście nawet
[29:49] lat, tylko z ewą był bardzo krótko, ale dlatego, że ona
[29:52] zmarła na raka. On chciał się z nią ożenić.
[29:55] On chciał mieć z nią dzieci. W ogóle w tym serialu jest
[29:59] przewija się taki motyw, że Pablo bardzo chciał mieć dzieci,
[30:03] co mnie bardzo zastanawiało, bo potem o te dzieci nie dbał one
[30:05] wręcz mu przeszkadzały wytworzeniu.
[30:08] Zresztą przed chwilą wam powiedziałam o tej rozmowie z
[30:11] George em, no ale to na co jeszcze zwróciłam uwagę, to
[30:13] fakt, że. Te, które były artystkami,
[30:16] marynarkami, fotografami, bardzo mu imponowały.
[30:21] On to jest super ciekawe, bo on zawsze jej komplementował, też
[30:26] krytykował. Oczywiście, ale konstruktywnie i
[30:30] jeżeli któraś miała talent, to on zawsze jakby jej o tym mówił.
[30:36] Co on sądzi o jej sztuce? Więc ona nie była tylko takim
[30:40] zwykłym dodatkiem do wielkiego geniuszu.
[30:43] To co też zauważalne, no to on lubił jak komentowały jego
[30:47] sztukę. Ale wiecie szczerze, a nie jak
[30:49] reszta jego fanów bezmyślnie go chwaliła i tutaj jest ważne, bo
[30:54] większość z jego kobiet przez to, że były artystkami albo były
[30:57] wykształcone, obracały się w środowisku.
[30:59] No to tak naprawdę miały pojęcie o tej sztuce i mogły porozmawiać
[31:03] z Picasso o jego danym dziele, które tworzył i też od razu
[31:07] pamiętam, że te czasy, jak był młody i mieszkał na Mon
[31:11] mandatowy, no to otaczał się wieloma artystami, poetami
[31:15] swojego takimi swoimi przyjaciółmi i częstym
[31:17] zjawiskiem. W serialu było to.
[31:19] Jak wszyscy siedzieli młodego Picasso, który siedział przy
[31:22] sztaludze, a jego przyjaciele opisywali tego obrazy,
[31:26] interpretowali i krytykowali. Picasso to lubił.
[31:29] Pomagało mu to zobaczyć, jak ludzie postrzegają jego sztukę
[31:33] też o Jezus. To był naprawdę jeden z moich
[31:36] ulubionych wątków, jak oni interpretowali dzieła sztuki
[31:41] Picasso na bardzo wysokim poziomie, mimo że wszyscy
[31:44] zazwyczaj byli bardzo pijani i naćpani opium i tutaj wrócę do
[31:48] kobiet, bo mari Teres była młodziutka.
[31:50] Byłem jakieś 17 lat, jak go poznała i ona nie miała pojęcia
[31:53] o sztuce pikaso już wtedy był bardzo dojrzałym panem, a jego
[31:57] ostatnia kobieta w sumie żona żaklina, nigdy nie mogła mu dać
[32:02] jakiejś własnej refleksji mówiła.
[32:05] Kiedy on się jej pytał, co sądzi o tym obrazie?
[32:09] Jesteś geniuszem, co mam więcej powiedzieć i to go bardzo
[32:11] irytowało i w ogóle go to nie inspirowało, więc on lubił
[32:15] rozmawiać z kobietami, więc tak naprawdę żaklina, czyli jego
[32:19] druga ostatnia żona i Marii Teresy.
[32:21] Nie miały pojęcia kompletnie o sztuce, więc po prostu były mu
[32:25] potrzebne do innych celów, że tak brzydko powiem naprawdę
[32:29] ciekawie się to obserwowało to podejście Picassa do różnych
[32:33] osób i uważam, że naprawdę rzetelnie jest przedstawiona
[32:36] historia. Ta cała biografia publica
[32:39] chociaż tak jak wam mówiłam, jest ogrom scen, który kiedy je
[32:42] oglądałam, od razu wiedziałam, z jakiej książki je wzięli.
[32:45] To było zabawne, no ale niestety był kolejny minus, bo francuski
[32:51] w tym serialu. Przedstawiona jest jako kobieta,
[32:54] którą najbardziej kochał Picasso.
[32:56] Widać, że tak poprowadzona jest narracja, żeby widz tylko że no,
[33:01] żeby w taki sposób myślał dziwnej stronnicze i widać, że
[33:04] jest wiele historii wziętych z książki właśnie pod tytułem Żyć
[33:08] z Picassem, którą bardzo lubię. Zresztą w serialu jest wątek jak
[33:13] grillo pisała tę książkę już po rozstaniu z Pablo z własnej woli
[33:17] się z nim rozstała. Jak Pablo i jego prawnicy
[33:19] utrudniali jej wydanie tej książki, a Pablo Picasso miał
[33:23] wtedy. Dostęp do najlepszych prawników
[33:26] i miał bardzo dużo kontaktów i pieniędzy, ale wydała tę
[33:31] książkę, więc ja Wam, polecam, żebyście sobie przeczytali, za
[33:34] to jest taka narracja, że ta ostatnia żona żaklina pokazana
[33:39] jest jako taka wredna suka, która nie dopuszcza całej
[33:42] rodziny, która broniła już bardzo starego Pablo przed całym
[33:46] światem, ale tam jest taki wątek, że on po prostu jej
[33:49] powiedział, że dla niego najważniejsza jest sztuka.
[33:51] Wydaje mi się, że dlatego tak poprowadzili właśnie zarys.
[33:56] Tego wątku i jakby wiele z tych rzeczy oczywiście, że się
[33:59] zgadza, ale było pokazane jakby pablito jej nawet nie lubił,
[34:03] jakby miała być tylko taką zemstą na za to, że Francis nie
[34:08] chciała do niego wrócić. Jestem taka bardzo mocna scena,
[34:12] że Pablo miał zielono dwójkę dzieci, kloda i palomę i
[34:17] wyobraźcie sobie, że one przez to, że oni nie byli małżeństwem,
[34:20] to w tamtym czasie we Francji chyba było takie prawo, że te
[34:24] dzieci nawet nie były uznane jako dzieci Pabla Picasso.
[34:27] I mimo że to były wiecie no więzy krwi i ona go zostawiła,
[34:33] bo on był, no nie był dla niej dobrym partnerem.
[34:37] Nie mogła się spełniać, nie czuła się dobrze, wiedząc o
[34:39] innych kochankach i on już będąc żaklina powiedział, że on uzna
[34:45] te dzieci tylko jeżeli gilof. Yy wyjdzie za niego za mąż i to
[34:51] było bardzo ciekawe, bo ona wtedy była w małżeństwie z innym
[34:56] jakimś facetem i ona powiedziała, że chce się
[34:58] rozwieść. No tak naprawdę dla swoich
[35:01] dzieci, żeby były zabezpieczone na przyszłość i kiedy już
[35:04] chciała się zgodzić, wyjść za Picasso, który nawet obiecał, że
[35:08] mogą być jeden dzień tylko małżeństwem.
[35:10] Ale żeby to wszystko prawnie było uregulowane, to jest nagle
[35:14] taka scena, że właśnie podchodzi do ołtarza kobieta w welonie w
[35:19] białej sukni. Obok stoi Picasso i odkrywa jej
[35:22] twarz, a tam nie jest cele żylo, tylko właśnie żaklina i się o
[35:29] tym dowiedziała. No to to była bardzo ciekawa
[35:31] scena, ale nie martwcie się. Po latach te dzieci zostały
[35:34] uznane jako dzieci. Picasso zresztą też jest taki
[35:38] ciekawy wątek, ale tutaj trochę zboczę z tematu, bo ta
[35:41] jacqueline cały czas mówiła o tym, że Picasso musi zrobić
[35:45] testament. Jej nie chodziło o hajs no bo
[35:47] ona była żoną, więc ona tam dziedziczyła bardzo dużo, tylko
[35:51] chodziło o to. Żeby?
[35:53] No, żeby było to uregulowane i pikaso bardzo się irytował.
[35:57] Nawet jak już był bardzo starym człowiekiem, bo on umarł w
[35:59] bardzo późnym wieku. On mówił, że on jeszcze nie
[36:02] umarł. On jest żywy i że on nie chce
[36:06] zrobić tego testamentu, że jeszcze przyjdzie na to czas
[36:08] zmarł, kiedy oczywiście ten testament nie był jakkolwiek
[36:12] uregulowany, ale ciekawe jest to, że ten wątek śmiertelności
[36:15] bardzo często się przewijał, ponieważ sam Pablo Picasso jak
[36:20] luwr mu zaproponował, żeby zrobić taką retrospektywę jego
[36:23] prac. Co było, no.
[36:25] Ogromnym wyróżnieniem było żaden żyjący artysta nie miał swoje
[36:29] wystawy w luwrze. To on powiedział, że on tego nie
[36:31] chce zrobić, bo w luwrze są obrazy i sztuka wyłącznie
[36:35] martwych już artystów. Zboczyłam z tematu, ale chciałam
[36:38] jeszcze wam powiedzieć, a propos tejże clin bo z ciekawości się
[36:41] zagłębiłam w temat i wcale tak nie było, że Pablo Picasso jej
[36:46] nie lubił, bo tam też było tak bardzo pobieżnie pokazane, jakby
[36:49] ta od razu mu wskoczyła do łóżka.
[36:52] Wcale tak nie było, bo on się o nią starał, kupował jej chyba
[36:54] codziennie wysyłał jej po jednej róży, pisały listy.
[36:58] No ale bardzo akurat ta ostatnia partnerka została spłaszczona i
[37:02] ten wątek jest bardzo króciutki i nie niepełny.
[37:05] Tak naprawdę. No, ale faktem jest to, że to co
[37:09] ja pamiętam z jakiś tam książek, to fakt, że ona nie dopuściła
[37:13] rodziny, by oni tak naprawdę pożegnali się z Pablo i nie
[37:17] mogli nawet przyjść na pogrzeb. To akurat jest pokazane w
[37:21] serialu, ale wiele z tych wątków orza Klinową jest pominiętych.
[37:25] No, ale to już mówiłam jeszcze pamiętam jak w serialu babcia.
[37:29] Powiedziała do. Picasso, że jesteś młoda,
[37:34] jeszcze wiele razy się zakochasz, a zielo wtedy
[37:36] odpowiedziała, ale nie tak babciu.
[37:39] I to było moim zdaniem bardzo mocne i wymowne.
[37:42] Wiele ludzi pragnie namiętnej i nieprzewidywalnej miłości, ale
[37:47] myślę, że rzadko się taką udaje znaleźć.
[37:51] Wydaje mi się, że dlatego tyle kobiet kochało Picasso, bo on
[37:55] dawał im tą nieprzewidywalność i takiego coś boskiego, coś, co
[38:00] nie było dostępne dla większości ludzi.
[38:03] I tak jak o malarstwie mówił, że nie chodzi w nim tylko o
[38:06] malowanie piękna. Tak myślę, że właśnie w miłości
[38:09] był wyjątkowo frywolny. Są tam oczywiście te dramatyczne
[38:14] sceny, kiedy do dramatu jest w ogóle moja ulubiona postać poza,
[38:20] ale jeżeli chodzi o ten serial, no, to dora jest przedstawiona
[38:24] jako jako taka, mocna, bardzo władcza kobieta, piękna
[38:29] fotografka, która wcale nie chciała związać się na początku
[38:33] z Picasso. W sensie nie chciała być jego
[38:35] żoną i tam rodzić mu dzieci. No bo ona miała swoje życie, ale
[38:39] potem jest pokazane, jak oni ją zniszczyły, jak ona się biła z
[38:42] tą Marii Teresy. Jak się dowiadywała o kolejnych
[38:45] zresztą pominęłam najważniejszą jego pierwszą żonę olgę, która
[38:50] była tancerką baletnicą. No ten wątek też był tak
[38:53] pokazany, że on tak najmniej lubił tą olgę, ale tak naprawdę
[38:58] do końca życia gdzieś tam z nią miał kontakt.
[39:02] Miał przecież z nią syna swojego najstarszego Paolo, który
[39:06] właśnie jest też jakby główną postacią w tej książce Mój
[39:10] dziadek Picasso. No, ale wracając do tej meridor,
[39:14] to było pokazane. To mnie zaskoczyło, bo tego nie
[39:16] pamiętałam. Ja myślałam, że ona po rozstaniu
[39:19] z Picasso trafiła do zakładu psychiatrycznego, a się okazało,
[39:24] że ona w trakcie bycia z nim tak naprawdę on już chciał ją
[39:29] zostawić, bo on wtedy był chyba zielo i on się nią opiekował
[39:33] przez ten czas, kiedy właśnie dora maar była wy szpitalu
[39:38] psychiatrycznym i to, co okropne tam było pokazane, że ona
[39:41] właśnie miała elektrowstrząsy i ona już do końca życia się nigdy
[39:44] nie pozbierała po tej relacji z Pablo Picasso.
[39:48] One to jest najbardziej ciekawe, nadal tyle wiedząc o Pablo, po
[39:53] prostu nie rozumiem, jak one nie miały dumy i sumienia, by
[39:59] zostawić tego pikaso w spokoju, żeby swoje życie jakoś ułożyć
[40:04] normalnie. Bardzo przerażające jest to, co
[40:08] on potrafił z nimi zrobić. Jest też wiele scen rodzinnych,
[40:12] które łamią serce, ale pokazują. No chociaż namiastkę jego
[40:17] egoizmu, ale w tym czasie też pokazany jest jego wyjazd do
[40:20] Warszawy. Myślę, że to jest super ciekawy
[40:23] wątek szczególnie dla nas Polaków.
[40:25] Pablo miał tam pojechać Wysłane z partii komunistycznej, do
[40:28] której wstąpił i są 2 ciekawe rzeczy.
[40:30] Po pierwsze to jest no na faktach, bo pamiętam, że
[40:33] czytałam o tym w jakiejś książce, że kiedy wzbił się
[40:36] samolot do góry, a on bardzo się bał, jakby patrzeć i lecieć tym
[40:42] samolotem. No ale w końcu spojrzał przez
[40:44] okno i zobaczył, że wszystkie pola i domy wyglądają jak
[40:47] kwadraty, są geometryczne i wiecie, co mu przypominają.
[40:50] Jego kubis styczne obrazy i wtedy powiedział, że.
[40:54] Mu się udało, a drugi już na miejscu.
[40:56] Jak urzędnicy państwowi zabrali go do Auschwitz i wprowadzili do
[41:00] komory gazowej, opowiadając, jak to wyglądało, że nieświadomi
[41:04] ludzie, idąc pod prysznic, zostawali zagazowani Kobiety,
[41:08] mężczyźni, dzieci byli po prostu mordowani bez skrupułów.
[41:12] Pablo zaczął płakać akurat tutaj nie dotarłam do źródeł.
[41:16] Czy taka scena miała miejsce, ale jak się dowiem, to dam wam
[41:19] znać jeszcze wiele biografii Picasso przede mną wydaje mi
[41:23] się, że to miało ogromny wpływ na Pablo.
[41:26] Bo wiele razy po powrocie o tym wspominał w sensie jak wrócił do
[41:30] Francji. O tym niewyobrażalnym mordzie na
[41:34] ludziach, na jego partnerka, z którą miał dwójkę dzieci, byli
[41:38] razem 10 lat. Mówiła, że no tak jej przyziemne
[41:41] problemy już nie mają dla niego żadnego znaczenia.
[41:46] Wiecie, jakby ja muszę o tym poczytać więcej, bo dla mnie
[41:50] jest to ciekawe, to co z ILO powiedziała też jest zrozumiała.
[41:54] Ona nie widziała tego na oczy, nie wiedziała do końca, co się
[41:57] tam działo i pewnie po prostu, no jej problemy też dla niej
[42:00] były istotne, że mąż miał ją to. Walnie gdzieś, ale mam
[42:04] ciekawostkę, o której wiecie, bo Pablo stworzył symbol wolności,
[42:07] czyli gołębice. No i po angielsku ta gołębica to
[42:10] jest Daw, a nie wiem czy wiecie, ale gołębica po hiszpańsku to
[42:14] paloma, a takie imię nadał swojej córce.
[42:19] Nie wiedziałam o tym, ale bardzo piękna i symboliczna sprawa.
[42:24] I chociaż Pablo jako ojciec film jest przedstawiony w miarę
[42:27] dobrze, no to jest scena, gdzie zielo, która była malarką bardzo
[42:33] zdolną zresztą malarką. Ale przez opiekę nad dwójką
[42:36] dzieci i picassem musiała być wiecie no żoną, matką, kochanką,
[42:41] panią domu nie miała zbyt dużo czasu na tworzenie.
[42:44] Miała wyjechać do Paryża na miesiąc, żeby zaprojektować
[42:48] chyba scenografię i kostiumy do jakiejś opery czy baletu, co
[42:52] było ogromnym wyróżnieniem. A Pablo jej powiedział, że nie
[42:55] pozwoli jej wyjechać, bo on nie ma czasu opiekować się jego
[42:58] własnymi dziećmi, że przy nich nie stworzy żadnego dzieła.
[43:02] I pewnie zapytacie, skoro miał tyle hajsu, to Dlaczego nie
[43:06] wynajął Niani? Czy pomocy i moi drodzy?
[43:09] Już wam śpieszę z odpowiedzią dlatego, że jego komunistyczna
[43:13] partia mu Zabroniła, bo pomoc domowa to jakiś tam wymysł klas
[43:18] wyższych. Także zielo musiała robić
[43:20] wszystko sama, dlatego była tak wykończona i wręcz nie miała
[43:24] czasu na malowanie, ale ona wyjechała do tego Paryża.
[43:27] To też jest bardzo ciekawy wątek, bo jak z niego wróciła,
[43:31] no to Pablo się ucieszył, że w końcu wraca do niego, że będzie
[43:36] no zajmowała się wszystkim, bo będzie mógł sobie tworzyć i
[43:38] będzie miał też ją do jakiś tam uciech.
[43:41] Cielesnych i tutaj po prostu w głowie już zaczęła taka myśl
[43:45] kiełkować, że to jest pora zostawić Picasso dobra 2 rzeczy,
[43:50] które jeszcze zapisałam. Po pierwsze, w całym 10
[43:54] odcinkowym serialu tylko raz miał na sobie espadryle.
[43:58] To jest absurdalne, bo w każdej biografii książce jest to główny
[44:01] obuw, jak i nosił. Wiem, że to jest mały szczegół i
[44:04] możecie się śmiać, ale ja to od razu zauważyłam także, no
[44:08] widzicie, jak Jestem bardzo skrzywiona wiedzą o Pablo
[44:11] Picasso. Ale w wielu książkach było
[44:14] powielane, że on kochał chodzić w espadryli i nieraz wam o tym
[44:17] mówiłam. Był też ciekawy wątek, w którym
[44:19] ktoś Pablowi uświadomił, że on nie musi żyć w nędzy, żeby
[44:24] tworzyć wielką sztukę. I Pablo był doskonałym
[44:27] przykładem, że no, jest to prawda, bo wielu z jego
[44:30] przyjaciół do końca życia żyło w biedzie, ćpali i pili.
[44:35] I wydaje mi się, że w podcaście za czasów Picasso był tam taki
[44:40] wątek. Ja wam o tym mówiłam, że kiedy
[44:43] Picasso się przeprowadził na. Mon parnas potem jeszcze gdzieś
[44:46] indziej, kiedy już miał dużo pieniędzy, osiągnął sukces.
[44:49] To nie mógł zrozumieć, dlaczego tylu zdolnych ludzi, jego
[44:52] przyjaciół, poetów, malarzy, rzeźbiarzy zostało w tym syfie i
[44:57] nadal ćpali i pili po prostu jak takie biedne.
[45:01] Taki jak wręcz bezdomni ludzie jest też taka scena bardzo
[45:05] powerful. Wiem, że brzydko tak wtrącać
[45:07] słowa po angielsku, ale no tylko to słowo oddaje moc i siłę tej
[45:13] sceny. Jak byli młodzi i mieszkali nam
[45:15] on mantr, czyli Picasso z przyjaciółmi.
[45:17] No to oni często palili opinią z takich wielkich faj relaksowania
[45:22] się uciekali od problemów z ciekawości też czytałam co opium
[45:26] daje, mimo że robiłam odcinek o narkotykach, ale już nie
[45:28] pamiętam. W każdym razie oni przenosili
[45:32] się to po prostu takiej lepszej. W rzeczywistości, ale jak któryś
[45:37] z rzędu, przyjaciel odszedł z tego świata właśnie przez to
[45:40] opium to Pablo, będąc jeszcze z pierwszą miłością z Fernand,
[45:44] wziął tę wielką fajkę. Ona chyba była jakaś porcelanowa
[45:47] albo Drewniana i ją złamał na kolanie, mówiąc, że już nigdy do
[45:51] tego nie wrócimy i całe szczęście dla nas zresztą kiedyś
[45:55] wam opowiadałam, że Pablo w pewnym momencie już w ogóle nie
[45:58] brał używek. Czasami też pił winko i właśnie
[46:02] w tym serialu jest to tak przedstawione, że cała reszta
[46:05] bardzo. Była skora do tego, by ćpać czy
[46:08] pić, a Pablo cały czas pracował. Pracował on chciał po prostu
[46:11] wymyślić jak najlepszą sztukę. Chciał być wielki, więc on tam
[46:16] gdzieś tam od czasu do czasu tylko coś brał, to w ogóle nie
[46:19] go nie napędzało. Nie pomagało mu w tworzeniu i
[46:22] moi drodzy. To jest kilka scen, które
[46:25] utkwiły mi podczas oglądania serialu.
[46:28] Ma on chyba z 10 odcinków, więc wiele na pewno minęłam
[46:32] zdecydowanie za mało. Powiedziałam o jego lafiryndę,
[46:35] ale zrobiłam to z premedytacją, ponieważ.
[46:38] Sporo z was zapewne obejrzy ten serial, a po drugie chciałabym
[46:42] zrobić cały podcast o jego 7 głównych muzeach, bo to jest
[46:46] bardzo ciekawy temat. Mam tylko problem, bo dobrze
[46:49] wiecie jak uwielbiam czytać i mówić o Picasso, ale jak się za
[46:54] galopuje no to wkręcam się na tyle że no chyba nie
[46:58] chcielibyście żeby jakby ciągiem było kilka podcastów o Picasso i
[47:03] ja kiedyś zrobię główny podcast o Picassa, ale już wtedy
[47:06] będziemy wszystko o nim wiedzieć.
[47:08] Po prostu jest tyle ciekawych rzeczy, że szkoda mi go.
[47:10] Ująć w jednym podcaście dla mnie to jest zbyt wybitny artysta.
[47:14] Ja go bardzo lubię. A skoro to mój podcast no
[47:16] wiecie, no będzie o błękitnym okresie będzie OLAF ryndak.
[47:20] To są naprawdę takie historie, które można godzinami opowiadać
[47:24] i są bardzo interesujące. I w tym serialu będziecie mieli
[47:27] namiastkę historii tych kobiet i fajnie, bo ja sobie je wszystkie
[47:31] ułożyłam chronologicznie, więc teraz już znam mniej więcej
[47:35] daty, no i też nazwiska tych kobiet, bo każdą z osobna
[47:40] chciałam wygooglować i zobaczyć, kim były co tworzyły.
[47:44] I przyznam, że właśnie Francji miała bardzo podobny styl do
[47:48] Picasso, no, ale w sumie nie ma co się dziwić.
[47:51] Bardzo często osoby, które są razem, a tworzą, no to przyjmują
[47:54] jakieś wspólne cechy. Zresztą nie tylko w tworzeniu,
[47:57] ale też w życiu codziennym. I tak jak wiecie, stworzyłam
[48:00] podcast o książce właśnie Mantr za czasów Picasso albo Mój
[48:05] dziadek Picasso, ale jeszcze chciałabym zrobić o tej książce
[48:08] zielo naprawdę jedna z moich ulubionych, bo zielo opisuje tam
[48:12] nie tylko ich miłość, tak jak jest to w serialu.
[48:15] Głównie przedstawione, ale przede wszystkim proces twórczy,
[48:19] a z racji, że sama była wykształconą artystką.
[48:22] No to miała wiele do powiedzenia i tam są właśnie takie niuanse,
[48:26] jego przyjaźnie z artystami wszystkiego wystawa, no
[48:29] przewspaniała jest ta książka przynajmniej dla mnie, a raczej
[48:34] polecam wam same fajne rzeczy, jak widzicie.
[48:37] Raczej nie jest to konwencjonalna recenzja o
[48:39] serialu. Powiedziałabym, że absolutnie
[48:41] nie jest to recenzja, bo na tym się nie znam.
[48:44] Mogę tylko powiedzieć, że ja polecam go.
[48:47] Biografia Picasso, wy pigułce i ja na przykład nie mam dość,
[48:51] tylko wręcz przeciwnie chcę zagłębić się w niektóre
[48:54] zagadnienia z serialu z jego życia, ale wiecie, że ja Jestem
[48:58] akurat maniakiem sztuki? Tak samo muszę wam powiedzieć,
[49:01] że bardzo zainspirował mnie ten serial i w dzień sylwestra przed
[49:05] Imprezą siedziałam kilka godzin i malowałam nowy obraz, a już od
[49:09] wielu miesięcy nie miałam ani czasu ani ochoty malować, więc
[49:13] dziękuję ci publi tą za taką inspirację.
[49:17] Przyznam też, że zakończenie, czyli śmierć Picasso, bardzo
[49:22] mnie wzruszyła. Była tam taka scena, gdzie już
[49:26] Pablo leży na łożu śmierci sam w swoim wielkim zamku jest przy
[49:30] nim tylko lekarz i żaklina. Jego ostatnia druga żona i on
[49:37] wtedy jakby jest taka taka, jego jawa, która się pojawia właśnie
[49:42] na końcu jego drogi, że do ogrodu przychodzi każda z jego
[49:47] partnerek. Oczywiście są te, które były
[49:50] ostatnio, ale są też te zachowane jakby z przeszłości,
[49:54] czyli młodziutkie Fernand Ewa jest też właśnie EMAS, więc
[49:59] piękna scena są jego wnuki. On tam tańczy z córką i ta
[50:04] Francji właśnie mówi, chyba na koniec coś w stylu, ale nie
[50:08] pamiętam dokładnie, że to twoja rodzina jest twoim największym
[50:13] dziełem czy coś takiego. I właśnie żaklina na sam koniec
[50:18] pyta się, czy czegoś potrzebujesz, Pablo?
[50:21] On coś tam wiecie, mówi do siebie i on odpowiada tylko, że
[50:26] potrzebuje kartki i węgla i tak dwojako mogłabym odebrać tę
[50:32] scenę z jednej strony, że wydaje mi się, że chciał na malować te
[50:36] wszystkie bliskie osoby, które zobaczył właśnie tam w tej jawie
[50:40] przed śmiercią, a z drugiej strony, że to, co się dla niego
[50:44] najbardziej liczyło, czyli tworzenie, to właśnie to było,
[50:48] jakby jego ostatnia myśl przed śmiercią i fakt, że wzruszyło
[50:53] mnie to zakończenie. Wydaje mi się, że to z takich
[50:56] prywatnych względów, bo Jestem wy taki jakiś dziwny sposób
[51:00] łączona z picassem. A przecież wiem, że nikt nie
[51:04] wie, co on czuł i co myślał biorąc ostatni oddech w swoim
[51:08] życiu, więc też nie powinnam aż tak bardzo brać tej końcowej
[51:12] sceny do siebie. No ale wiecie, jak oglądałam
[51:15] ciągiem te wszystkie odcinki? To trochę przeniosłam się w te
[51:18] czasy, w których żył Pablo Picasso.
[51:22] Wiecie tak była. Zatarta granica rzeczywistości
[51:26] razem z tym serialem pewne jest moi drodzy to, że Picasso będzie
[51:31] inspirował jeszcze wiele pokoleń.
[51:33] Mam nadzieję, że wam się podobało.
[51:35] Jak macie do polecenia jakieś inne film o sztuce?
[51:38] To proszę piszcie mi w komentarzach czy to na Spotify
[51:41] czy na Instagramie, gdzie oczywiście jak zwykle Wrzucam
[51:44] Post z podcastu z kilkoma kadrami z filmu i też postaram
[51:49] się wrzucić prawdziwe zdjęcia z tych samych jakby momentów,
[51:54] które zostały ukazane. W serialu jak zwykle dziękuję
[51:57] wszystkim słuchającym i moim niewinnym patronko om i patronom
[52:02] za to, że tutaj jesteście. No i nie wiem jak zakończyć ten
[52:06] podcast, dlatego, że mam nadzieję, że jeszcze nie jeden
[52:11] pojawi się o Pablo, ale mam nadzieję, że też wam się
[52:13] podobał. Wiem, że to trochę takie
[52:15] wybiórcze myśli, ale jak będziecie oglądać serial, to
[52:19] myślę, że bardziej zrozumiecie ten podcast.
[52:23] Jestem ciekawa, czy też zwrócicie może na coś innego w
[52:25] ogóle w tym serialu. Ja w każdym razie bardzo polecam
[52:31] także moi drodzy słyszymy się już w następny czwartek, ba.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.