# 79. Caravaggio: grzeszny Geniusz Baroku.

An episode of [Nie-winna Sztuka](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1834906739), 30 Nov 2023, 44 min.

Audio: https://anchor.fm/s/9531ea30/podcast/play/79319123/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2023-10-29%2F373e8da1-3ea1-097b-ae7b-05edb9c90c7f.mp3

Rzeczywistość u Caravaggio przeplatała się z fantazją. Nazywany był mordercą realizmu, znany był z temperamentu i awantur, które do dzisiaj goszczą w kartotekach włoskiej policji. Talentem zachwycał już od najmłodszych lat. Do dzisiaj uznawany jest jednym z najwspanialszych Malarzy światłocienia, który jak nikt inny potrafił perfekcyjnie naśladować naturę i emocje. Miłego słuchania, Marika Szwal.

## Transcript

[0:00] Cześć, Witam was w kolejnym niewinnym odcinku.
[0:03] Dzisiaj opowiem wam o artyście, którego życie było obfite w
[0:07] przygody awantury i niezwykłe historie.
[0:11] Rzeczywistość u niego przeplatała się z fantazją.
[0:14] To co lubimy w taki sposób, że momentami nie uwierzycie w to,
[0:18] co wam opowiadam i to on wyrzekł się standardowego piękna
[0:23] ludzkiego ciała, które było tak bardzo idealizować owane przez
[0:28] twórców renesansu, także moi drodzy.
[0:31] Przedstawiam Wam Mikel Angelo Merida, Caravaggio i możliwe, że
[0:36] trochę was to zdziwi, bo zapewne wiecie, że rzadko sięgam do
[0:41] baroku czy renesansu, a jednak zostałam zainspirowana przez
[0:45] pewną osobę i postanowiłam zagłębić postać i dla mnie, i
[0:52] dla was także zaczynamy od początku i to dosłownie, bo już
[0:57] moment jego narodzin był ważny i intrygujący.
[1:01] Był Włochem. Który urodził się w małym
[1:03] lombard ckim miasteczku, położonym na granicy Mediolanu i
[1:08] Republiki Weneckiej i więcej, jak nazywało się to miasteczko
[1:12] kara tak stąd jego ksywa nie będę mówiła mikel Angelo.
[1:19] No bo nam się pomyli z naszym drogim Michałem aniołem, a to 2
[1:22] różne skrajne, tak samo interesujące postaci, ale moi
[1:27] drodzy to miejsce. Caravaggio miał straszną
[1:31] historię, ponieważ było nazywane krainą granic złodziei i
[1:35] morderców. Także widzicie, że już od samego
[1:37] początku jego przyszłość była nacechowana tragedią i
[1:42] niepokojem. 1571 rok wrzesień urodził się nasz drogi karawan.
[1:48] Kiedy miał 8 lat, to znaleziono jego ojca w pobliskim akwenie
[1:53] martwego i co najstraszniejsze on miał zaciśnięte ręce na
[1:57] krucyfiks i miał też kamienie w kieszeniach swojej marynarki,
[2:01] więc jak widzicie, nie była to dobra okolica do dorastania do
[2:06] przeżycia. W sumie też nie.
[2:08] Pytanie brzmi, czy jego ojciec sam popełnił samobójstwo, czy
[2:11] jednak ktoś mu pomógł? Chociaż w sumie to nie jest
[2:14] takie istotne. No bo chciałabym bardziej
[2:17] zagłębić się w ale już od samego początku, to jego życie było, no
[2:22] zaczęło się w bardzo kiepski sposób, bo mały karawan
[2:27] większość swojego wolnego czasu spędzał jednak na ulicach.
[2:31] Po śmierci ojca bardzo lubił tworzyć rysunki, gdzieś tam
[2:35] wprost na ścianach używał do tego w ogóle węgla, no bo
[2:38] jeszcze nie było wtedy. I tak właśnie zaczęła się
[2:42] historia. Te rysunki to był początek jego
[2:45] przyszłych artystycznych dokonań.
[2:48] Ja nie wiem, czy ktokolwiek, kto mijał małego chłopca rysującego
[2:52] węglem na ścianie, myślał, że może z niego wyrosnąć tak
[2:57] wybitna postać w świecie sztuki i kiedy on miał 13 lat, to
[3:02] trafił do pracowni artystycznej takiego mediolańskiego malarza
[3:06] Simon Peter cano i Zachwycił go, Zachwycił.
[3:11] Swojego własnego mistrza był bardzo pracowity i zdolny, jak
[3:15] mało kto w tak młodym wieku. No chyba że Picasso, ale
[3:19] caravaggio chciał się uczyć. To było najważniejsze dla niego,
[3:23] bo on chciał się nauczyć wszystkiego, co było związane z
[3:25] malarstwem i dzięki swojemu mistrzowi miał ku temu po prostu
[3:29] okazję, bo nauczył się malarstwa olejnego fresku podstaw anatomii
[3:34] perspektywy, czyli tak naprawdę wszystkiego, co jest
[3:38] najistotniejsze, jeżeli chodzi o techniki Malarskie, uczył się
[3:41] zasad światłocienia. Gdzie do dzisiaj uważany za
[3:45] mistrza światłocienia kompozycji, posługiwania się
[3:49] kolorem budowy całości, tak generalnie obrazu i wyobraźcie
[3:53] sobie, że on miał okazję zobaczyć ostatnią wieczerzę
[3:56] davin czego to jest super w ogóle nie musiał stać w
[3:59] kolejkach. Po pierwsze, no i nie była tak
[4:02] zniszczona jak obecnie. W każdym razie po 4 latach,
[4:06] kiedy które spędził w tej pracowni i odebrał jakby no
[4:10] wystarczającą naukę, według niego wrócił do rodzinnego
[4:14] miasteczka. Żeby pożegnać się z mamą, bo nam
[4:17] bardzo ciężko wtedy chorowała i po jej śmierci w końcu mógł
[4:21] oddać się w całości sztuce. Na szczęście dla nas i w wieku
[4:25] 20 lat wyruszył na podbój Rzymu. Za dnia pracuje znaczy no
[4:30] pracuję, to jest dużo powiedziane, robi sztukę i szuka
[4:32] klientów. Za to noce są jego chce poznać
[4:36] wszystkie prawdziwe surowe zakątki wiecznego miasta, więc
[4:41] spaceruje po tych najgorszych dzielnicach i krawat gio
[4:45] naprawdę bardzo pasuje do takiego klimatu miasta.
[4:48] Jest młody, temperamentny, nawet wyczytałam, że miał drapieżne
[4:53] spojrzenie, no i tak naprawdę nie obawia się nikogo ani
[4:56] niczego, więc w ogóle nie ma w nim strachu, że coś może mu się
[5:01] przytrafić w tych strasznych ciemnych zakamarkach z jakimiś
[5:06] bandytami, ale myślę, że może od razu wam opowiem jak on
[5:10] wyglądał, bo znalazłam jego biografię.
[5:13] Było 2 biografów, którzy żyli za jego czasów, więc mamy spoko
[5:18] źródła był niskiego wzrostu, był grubaskiem.
[5:21] Cudzysłowie o ciemnej karnacji z czarnymi oczami miał długie,
[5:25] ciemne włosy, brzydką twarz i nosił brodę.
[5:29] Tak był opisywany i powiem wam szczerze, że jest to całkiem
[5:34] niesympatyczne, bo o Picasso czy od jego riverze nigdy w żadnym
[5:37] artykule a czytałam naprawdę bardzo dużo plus wiele książek
[5:41] biografii. Nie przeczytałam, że był na
[5:43] przykład grubaskiem, a byli i co z tego?
[5:46] Tak samo Diego też nie był zbyt urodziwy, także bardzo dosadnie.
[5:51] Ni wiecie no jakby piękno, to jest rzecz indywidualna.
[5:54] Więc no dobra, pomińmy to, powiedzmy, że żyli milion lat
[5:57] temu, dlatego nie mieli jak jakiegokolwiek wyczucia.
[6:00] W każdym razie wracając do Rzymu, podoba mu się przebywanie
[6:05] ze zwykłymi w cudzysłowie, też ludźmi i tej szczególnie tej
[6:09] niższej klasy. I to właśnie ich umieszcza na
[6:11] swoich płótnach. Ma też patent na zarabianie z
[6:15] racji, że chce być artystą na pełen etat za dnia chodzi
[6:18] właśnie pod kościoły i próbuje sprzedawać swoje dzieła za to
[6:22] wieczorami jako walutę prosi o kolację.
[6:26] I winko w zamian za na szkicowanie portretu i powiem
[6:30] wam, że te opisy to jest po prostu coś zjawiskowego.
[6:33] Kiedy caravaggio kilkoma szybkimi pewnymi ruchami na
[6:36] oczach osoby, którą portretuje, tworzy dzieło sztuki wspaniałe.
[6:41] Sama postawiłabym mu za to nie jedną kolacyjkę i niejedną
[6:44] winko. Jeżeli znacie dzieła karawan a
[6:48] zapewne tak jest, to wiecie, że mogą zachwycać swoim
[6:51] perfekcjonizmem, ale znalazłam Cytat, który wam to z
[6:55] wizualizuje jeszcze dosadniej. Był tak gorliwym i tak z ręcznym
[6:59] naśladowcą natury, że to, co inni zwykli byli tylko
[7:03] obiecywać. On potrafił pokazać.
[7:07] No i pewnego dnia spotkał pod kościołem wziętego prawnika pan
[7:10] dolfos płci, który wziął go, powiedzmy pod swoje skrzydła
[7:14] caravaggio był zachwycony, że w końcu ktoś zacznie mu płacić za
[7:19] jego dzieła odpowiednie kwoty. No i że będzie to regularne płci
[7:23] i zlecał mu malowanie obrazów o tematyce.
[7:26] Oczywiście religijnej, ale szybko okazało się, że Putin go
[7:29] zwyczajnie wyzyskiwał. Bardzo mało mu płacił krawat
[7:33] bardzo często chodził głodny i sfrustrowany, więc postanowił po
[7:38] prostu uciec od tego prawnika, zabierając przy okazji ze sobą
[7:42] jego podwładnego, przystojnego i pięknego jak miłość Aleksandra,
[7:47] w którym się podkochiwał, ale do tego może wrócimy w rubryce
[7:52] lafiryndę, bo on poznaje kolejnego malarza Giuseppe
[7:56] Cezarego, który zaprasza go do swojej pracowni, by malował
[8:00] obrazy na sprzedaż. Problem tylko w tym, że.
[8:03] Jest świadomy swojego ogromnego talentu i absolutnie nie
[8:07] satysfakcjonuje go malowanie obrazków na sprzedaż, ale prawdą
[8:11] jest, że to wtedy najbardziej skupiał się na malowaniu owoców
[8:15] czy motywów botanicznych roślin. I co ciekawe, robił to tak
[8:20] perfekcyjnie, że do dzisiaj badacze są w stanie określić nie
[8:23] tylko rodzaj rośliny, ale nawet choroby, które je dopadały w
[8:27] tamtych czasach. Czy to nie jest w ogóle
[8:28] ekscytujące, bo mnie MEGA jarają takie ciekawostki według mnie są
[8:32] niesamowite. No, ale znacie mnie, że ja się
[8:35] ekscytuję z takich powodów, ale po 2 latach odchodzi z Pracowni
[8:40] i wraca po prostu do codzienności, która najbardziej
[8:43] mu odpowiadała. Problem tylko w tym, że bardzo
[8:47] szybko trafia do szpitala, prawdopodobnie ze względu na
[8:49] malarię, ale nie do końca jest to, jakby potwierdzone z racji,
[8:54] że nie stać go na opiekę w dobrym szpitalu.
[8:57] No to ten czas spędza w szpitalu dla ubogich Santa Maria della
[9:01] konsoli Zone Kurde nie dość, że francuskiego.
[9:05] Pańskiego to jeszcze muszę się uczyć włoskiego na to wychodzi.
[9:08] Nie należy to do najprzyjemniejszych miejsc.
[9:11] Tutaj muszę wam niestety powiedzieć, bo musicie sobie
[9:14] wyobrazić ogromne tragedie, zamknięte w ścianach tego
[9:18] szpitala, cierpienie chorych ludzi, którzy konają z bólu i no
[9:22] i są cali pokrycie obrzydliwymi ranami krawat w tamtym czasie
[9:26] dużo maluje i udaje mu się nawet sprzedawać swoje obrazy, co jest
[9:31] dobrym początkiem, bo po wyjściu ze szpitala namalował obraz,
[9:35] który uważany jest przez naukowców i jego biografów.
[9:40] Za swego rodzaju podziękowanie za wyzdrowienie i nosi tytuł
[9:45] Chory Bachus i jest to autoportret krawat jego, więc
[9:49] możecie zobaczyć, jak wyglądał i oczywiście wstawiam zdjęcia w
[9:52] post na Instagramie jak zwykle, żebyście mogli w trakcie oglądać
[9:55] sobie też te obrazy, młody umięśniony bachus w dłoni trzyma
[10:00] winogrona, a na skroniach znajduje się wianek nawiązujący
[10:03] do mitologii greckiej i mimo pewności siebie ogólnej
[10:07] witalności Bachusa widać, że siedzi taki zgarbiony.
[10:11] Jego skóra jest bardziej żółta niż zazwyczaj, a usta są mocno
[10:15] si na i napuchnięte. I wiecie jak malarz, który
[10:18] kontroluje całkowicie swój obraz, zrobił to wszystko z
[10:21] premedytacją i ze świadomością? Oczywiście nie mogłaby się obyć
[10:25] bez porównania do Chrystusa, ponieważ biograf krawat jego
[10:29] porównuje ten obraz do Chrystusa stworzonego przez dyrektora i
[10:32] mają bardzo podobny układ ramion głowy dłoni.
[10:35] Bachus siedzi na takim betonowym parapecie na takim murku, przy
[10:40] czym na przykład Chrystus od durera siedzi na płycie
[10:42] nagrobnej. I z ciekawych ciekawostek.
[10:44] Powiem wam, że istnieje też druga, zdrowa w cudzysłowie
[10:48] wersja bachusa, ale on już się nie przypomina.
[10:51] Karwat siedzi w innej pozycji, jego rysy są delikatne i
[10:55] bardziej kobiece. I on powstał też kilka lat
[10:58] później, ale tak wam chciałam po prostu napomknąć.
[11:01] Jeżeli przyjrzycie się obu obrazom, zobaczycie, jakie mają
[11:05] fantastyczne kolory. Draperie to jest majstersztyk,
[11:08] ja zawsze uważałam, że draperie jest strasznie ciężkim elementem
[11:12] w obrazie, no ale jakby miał ogromny talent i technicznie
[11:17] był. Genialny i jak przyglądałam się
[11:20] choremu takimi ciasnymi kadrami. Bardzo z bliska, bo ja lubię tak
[11:25] oglądać obrazy to owoce w prawym Dolnym rogu wyglądają jakby to
[11:30] było zdjęcie są super, hiper realistyczne brzoskwinki są tak
[11:35] soczyste, że no miałam ochotę na na gryza oczywiście mogłabym
[11:40] wnikać wy domysły związane z symboliką, jak nad gniły jabłko,
[11:45] które oczywiście odnosi się do. Myślę, że swego rodzaju rozkoszy
[11:49] i zapomnienia w tej rozkoszy. Ale to sobie darujemy, bo to
[11:53] chyba nie jest aż tak ważne, bo jest jeszcze jedno ciekawe
[11:57] nawiązanie jak na początku wam powiedziałam.
[11:59] Caravaggio nazywał się Michel Angelo i Rafael stworzył kiedyś
[12:03] Portret Michała Anioła, była North jego, więc wielu sugeruje,
[12:08] że w chorym bachu się przedstawił siebie jako nowe
[12:11] wcielenie wielkiego imiennika i zdziwiłoby mnie to, bo każdy
[12:15] jeden artysta, o którym opowiadam wam w niewinnym
[12:18] podcaście, miał ogromnego, ogromne ego i.
[12:22] Ciekawe to jest prawda moim zdaniem, bo mam nadzieję, że
[12:26] słuchacie tego podcastu właśnie oglądając te obrazy w trakcie,
[12:29] bo jest to uczta dla oczu i zdecydowanie przy karawanie
[12:32] wskazane, żebyście sobie je oglądali bardziej, może
[12:37] rozumiejąc, bo jednak w tych obrazach jest bardzo dużo detali
[12:41] i w przypadku krawacie oczywiście nie może obyć się bez
[12:44] ciekawostek z życia, bo przecież to jest esencja niewinna i
[12:48] sztuki, ale chciałabym też opowiedzieć wam w trakcie jednak
[12:51] o kilku obrazach, bo caravaggio był nazywany mordercą realizmu.
[12:56] A to mnie bardzo zaintrygowało, patrząc na jego obrazy i w ogóle
[13:01] nie ma co ukrywać jego pracy są wybitne, nadal jednak taki styl
[13:05] no przyznaje, nie będzie moim ulubionym.
[13:08] Sztuka jednak realistyczna nigdy nie była czymś, co było mi
[13:12] bliskie, no naprawdę nigdy czymś, czym mogłabym się
[13:16] określić w jakikolwiek sposób. A wiecie, że sztuka jest dla
[13:19] mnie istotna, więc to też jest dla mnie ważne, żeby mocno do
[13:24] mnie pasowała chociażby mentalnie.
[13:26] Ja lubię nie do powiedzenia, niewiedzę i takie skrajne
[13:29] emocje. Możliwe, że po prostu nie
[13:31] uważam, by akurat realizm potrafił oddać te moje emocje,
[13:35] które w sobie noszę. Wolę jednak schować się za nie
[13:38] oczywistościami, chociaż zdarza się momentami, że się odkryli.
[13:42] Potem tego bardzo żałuję do tego moi drodzy sztuka realistyczna
[13:46] nie jest dla mnie tak dobra. Chyba poleciałam zbyt poważną
[13:49] metaforą, więc czas wrócić do geniusza caravaggio.
[13:54] Ciekawe jest to, że bardzo dużo mówiło się o tym, jak
[13:58] temperamentny był krawat. Miał niewyparzony język, lubił
[14:03] wdawać się w bójki i tym samym pojawia się skrajność, ponieważ
[14:07] tworzył obrazy w tematyce religijnej, która no porywała
[14:11] nie tylko tych, co mocno wierzyli, ale też tych, co mocno
[14:15] stronili od Kościoła i religii. To jest ciekawe, prawda?
[14:19] Bo kolejny raz potwierdza się to, że człowiek jest złożonym
[14:22] bytem i nie można go po prostu określić jako dobrego albo
[14:25] złego, tak samo jak w przypadku caravaggio.
[14:28] Ale całe mięcho zostawiam na koniec.
[14:31] Tego tej złej strony, bo w wielu notatkach widziałam wzmianki o
[14:36] tym, że caravaggio był awanturnikiem na miarę nie
[14:39] jednego gwiazdora rock and rolla.
[14:41] Gwiazdory gwiazdy rocka poważnie, bo nawet dotarłam do
[14:45] notatek policyjnych, więc nie omieszkam się z wami nimi
[14:49] podzielić. Z dokumentów archiwum
[14:52] państwowego w Rzymie z przełomu szesnastego siedemnastego wieku
[14:56] wynika, że życie było pełne incydentów, które kończyły się w
[15:00] sądzie i wszystkie rzeczy, o jakich opowiem, są poparte
[15:04] zeznaniami, na przykład naocznych świadków, więc.
[15:07] Przenosimy się moi drodzy na chwilę do gorącego Rzymu.
[15:11] Zacznę od pytania, co doprowadziło kara wadia do
[15:14] szału? Już wam śpieszę z odpowiedzią na
[15:17] przykład danie, które podano mu inaczej niż chciał koniec nie?
[15:22] No w jednej z Tawern zamówił karczochy smażone w maśle i
[15:27] przyniesiono mu jednak usmażone w oleju.
[15:29] Malarz powąchał potrawę, po czym rozsierdzony rzucił talerzem w
[15:33] twarz kelnera, aczkolwiek wydaje mi się, że gdzieś już o tym.
[15:38] Mam wspominałam. Może też domniemać, że no nie
[15:42] zostawił napiwku. Nie ma co się dziwić.
[15:45] Karczochy w oleju brzmi ohydnie. Kolejna rzecz to, że kara w
[15:51] suficie studia, które wynajmował, zrobił dziurę, bo
[15:55] się okazało, że pomieszczenie było za niskie, by pomieścić
[15:57] jego obrazy i gospodynie nie okazała wyrozumienia i pozwała
[16:02] drogiego krawat do sądu, co oczywiście zostało zapisane w
[16:05] protokołach caravaggio, nie czekając na wyrok obrzucił okna
[16:10] właścicielki. Kamieniami.
[16:13] Taki był mściwy z ciekawości. Oczywiście sprawdziłam, jakiej
[16:17] wielkości są jego obrazy i tak jak myślałam tak od 100 200 300
[16:21] cm, czyli no wcale aż takie wielkie, ale no najwidoczniej
[16:26] może tam były niższe sufity, a Pani właścicielka pewnie bardzo
[16:31] żałowała, że go po prostu przyjęła pod swój dach.
[16:34] Kolejna ciekawostka z policyjnych protokołów to fakt,
[16:39] że caravaggio nosił ze sobą broń miecz tyle t bardzo często też
[16:44] broń palną. Oczywiście na wszystko nie miał
[16:47] zezwolenia, które wtedy było obowiązkowe, przynajmniej wy
[16:50] Rzymie i kara miał za nic prawo to na pewno, ale to już możecie
[16:55] wiedzieć z powyższych wybryków. On po prostu był przekonany, że
[16:59] zawsze wybronią go jego mecenasi w tym wysoko postawieni
[17:04] dostojnicy kościelni, zamawiali u niego liczne obrazy i po
[17:08] prostu zależało im na tym, żeby kara mógł tworzyć na wolności,
[17:12] bo był im zwyczajnie potrzebny. A że kościół w tamtych czasach
[17:17] był? Bardzo ważną instytucją miał
[17:21] ogromną moc, także po prostu wiedział, jak się ustawić, bo on
[17:27] bardzo często też wdawał się w bójki i nierzadko w ogóle
[17:30] uczestniczył. W takich można byłoby to
[17:32] określić współczesnych ustawkach.
[17:35] On i jego znajomi umawiali się z przeciwnikiem jego kompanem, by
[17:39] w zaciszu gdzieś tam w uliczce ciemnej załatwić sprawę po męsku
[17:43] w cudzysłowie. Jakie były powody?
[17:46] Z reguły szło o lafiryndy kochanków lub o co najczęściej
[17:51] karciane długi i w czasie. W jednej z takich ustawy zabił
[17:57] człowieka i musiał uciekać z Rzymu.
[18:00] Schronił się na Sycylii, gdzie nadal przyjmował zamówienia i
[18:03] malował obrazy. To w ogóle jest gruba historia,
[18:06] ale do niej wrócimy niedługo pod koniec.
[18:08] No, bo to będzie też ostatnie lata jego życia, bo chciałam
[18:11] tylko dodać, że dotarłam do wielu źródeł z szesnastego i
[18:15] siedemnastego wieku i nie tylko. Kara był tak przemocowy.
[18:19] Wiele osób mieszkających wtedy w Rzymie miało podobne upodobania
[18:23] i oczywiście nie jest to tłumaczenie, ale tak wy.
[18:26] Po prostu gwoli jasności, żebyście wiedzieli, że on nie
[18:30] był jakimś wybrykiem, tylko bardzo dużo mężczyzn tak się
[18:34] zachowywało w tamtych czasach. Dobra, ale w końcu caravaggio
[18:38] został doceniony jako artysta znalazł się w gronie najbardziej
[18:43] uznanych malarzy w Rzymie, a jego twórczość objęta została
[18:47] patronatem kardynała Francesco Marii Burtona del Montego tego,
[18:52] który go wyciągał z aresztu. Raz po razie nad po tych
[18:56] wszystkich strasznych przewinieniach.
[18:58] I jego sztuka rozkwita w. Tamtym momencie przynosząc, no
[19:03] naprawdę słynne prace, jak na przykład chłopiec ugryziony
[19:06] przez Jaszczurkę Podchmielony Bachus czy słynna i wspaniała
[19:12] judyta odcinająca Głowę Holo Fernandesowi i oba Husie już wam
[19:16] wspominałam, ale obraz judyta odcinająca głowę jest ważna i
[19:21] bardzo jest to znana pozycja w jego twórczości, więc muszę wam
[19:26] o niej trochę opowiedzieć. Judyta ścigająca holo.
[19:30] Barnesa opowiada biblijną historię.
[19:33] Jakby inaczej właśnie judyty, która ocaliła swój lud u Wodząc
[19:37] i ścinając głowę generałowi, co było częstym tematem w
[19:42] szesnastym wieku. Tę samą historię namalowali
[19:45] także różni artyści, w tym na przykład sandro Botticelli, ale
[19:48] karawana. Czy to z pewnością był świadomy
[19:50] tradycyjnej tożsamości judyty jako o symbolu triumfu nad
[19:55] tyranią przedstawił w ogóle temat przede wszystkim jako
[19:59] melodramat. Wybierając, no powiem wam
[20:02] stosunkowo rzadko. Przedstawiany kulminacyjny
[20:05] moment, czyli właśnie ścięcie głowy.
[20:07] Judyta młoda, piękna, powabna i słaba fizycznie.
[20:12] Jak to kobieta powiedzmy określana cofa się z niesmakiem
[20:17] chwyta w ogóle holocher nesa za włosy rozcina mu szyję własnym
[20:22] mieczem i holo hernes leżący na swoim łóżku potężny mężczyzna,
[20:27] ale pijany nagi bezradnie wrzeszczący zamarł w takiej
[20:32] daremnej walce ostatniej chwili. Świadomości jest tam jeszcze
[20:36] krwiożercza stara służąca z taką zaciętą miną ona ściska torbę,
[20:42] przygotowując się na złapanie jego głowy, to w ogóle jest MEGA
[20:45] upiorny obraz skupiający się przede wszystkim na Stanach
[20:49] umysłu tych bohaterów. Ponurej satysfakcji tej starej
[20:53] Kobiety szoku holocher nesa i determinacji judyty i caravaggio
[20:58] zwiększa intensywność w ogóle mowy ciała nie tylko w pozach, w
[21:02] gestach i w mimice, ale także w tych zaciśniętych dłoniach.
[21:08] Co ciekawe, w ogóle punktem wyjścia to mi się bardzo podoba.
[21:12] Jest najmniej istotna postać, czyli ta służąca, której
[21:16] precyzyjnie w ogóle wyprofilowana głowa z taką
[21:20] wypukłą, ale całkowicie zaokrągloną głową sugeruje punkt
[21:24] widzenia, jakby sprzed prawej krawędzi obrazu, a nie ze
[21:28] środka. Jak zazwyczaj bywa ta w ogóle
[21:31] osobliwość mi się wydaje, że wynikała prawdopodobnie z tego,
[21:34] że kara vaio albo nie rozwinął jeszcze pełni techniki
[21:38] przedstawiania na takim 2. Powierzchni efektu wszystkiego,
[21:44] co zamierzał w takiego działania, ale możliwe jest też
[21:48] to, że ten obraz po prostu był tak zaprojektowany, żeby można
[21:53] było go właśnie oglądać z tej prawej strony, a on już zaczął
[21:56] eksperymentować z kompozycją Amorficzne są tutaj.
[22:00] Możemy jeszcze oczywiście odnieść się do innego wybitnego
[22:03] artysty do davinci jego, bo wydaje mi się, że to jest
[22:07] ogromny wpływ jego, który widzimy w postaci i tej starszej
[22:11] służącej i właśnie judyty, więc moim zdaniem to jest MEGA.
[22:14] Ciekawe poza całą historią, legendą sposób prowadzenia
[22:18] narracji, tym światłocieniem draperie.
[22:20] No to jest wszystko bardzo wspaniałe, mimo że ta scena jest
[22:25] totalnie drastyczna, bardzo mnie zastanawiają ludzie, którzy
[22:29] uwielbiają caravaggio, bo każdy jeden obraz jest przerażający
[22:34] naprawdę? No a o tej kompozycji musiałam
[22:37] wam powiedzieć dlatego, że według mnie jako artystki to
[22:40] jest ciekawe, bo bardzo rzadko kiedyś łamało się taką
[22:45] konwencjonalną. Kompozycję, więc po raz kolejny
[22:49] no poszedł swoją drogą i powiem wam, że myślę, że właśnie te
[22:54] czasy około 1600 nego roku były najbardziej przełomowe i to
[22:59] wtedy właśnie kara vaio zaczął być opisywana jako malarz
[23:03] rewolucjonista, bo ogromną sławę przyniosło mu zlecenie na
[23:07] dekorację kaplicy konta. Relikt to wtedy w ogóle
[23:11] namalował męczeństwo świętego Mateusza, ale też powołanie
[23:14] świętego Mateusza. Wszystkie tematy są na około.
[23:17] Moi drodzy, dlatego ja chyba tak rzadko do nich gdzieś tam
[23:22] podchodzę i w tym 1600 tym roku wywołały ogromną sensację, bo
[23:27] postacie wyłaniały się z mroku. One zostały potraktowane bardzo
[23:31] dramatycznie i jednocześnie realistyczny.
[23:35] Czego nikt wcześniej w malarstwie jeszcze nie dokonał i
[23:38] bo tutaj musicie zrozumieć, że malarze renesansu też
[23:43] przedstawiali rzeczy powiedzmy realistycznie, ale nikt nigdy
[23:47] nie robił tego w taki dosadny i perfekcyjny sposób jak karawan
[23:52] on ten przez ten światłocień potrafił w ogóle stworzyć.
[23:56] Hiperrealistyczne obraz ja bym takie nazwała, chociaż myślę, że
[23:59] to jest błędem opisywać go w ten sposób, bo to co jest
[24:04] niesamowite w kawaii o to jest to w jaki sposób on potrafił
[24:09] tych Wszystkich Świętych uczłowieczyć on tak naprawdę
[24:14] zrzucał ich z piedestału tej Boskiej wyjątkowości tego, w
[24:18] jaki sposób ich wszyscy ludzie jakby wielbili, postrzegali i on
[24:24] traktował ich na równi i pod względem fizyczności.
[24:29] Ale też emocji ludzkich uczuć na równi z przeciętnym człowiekiem.
[24:35] No i bardzo mi się to podoba, dlatego, że nadawał im bardzo
[24:38] wiele cech, które ze świętością tak naprawdę nie mają nic
[24:42] wspólnego. Także nie wiem, czy to był
[24:45] pstryczek właśnie w ogóle nie nigdzie nie przeczytałam, czy
[24:50] był wierzący, czy nie był wierzący.
[24:52] Chyba, że to było taką oczywistością w tamtych czasach,
[24:55] że po prostu trzeba było wierzyć i na pewno was to nie zdziwi,
[24:59] bo. Naprawdę wielu osobom nie
[25:02] podobały się te rewolucyjne rozwiązania, no szczególnie
[25:06] jeżeli mówimy o tematyce religijnej, bo bardzo często
[25:10] zarzucano mu, że jego mroki i wszystkie złe emocje, które w
[25:15] sobie nosi, przekładają się na jego światło cierniową
[25:19] twórczość, a fakt, że no on jest takim brudnym, agresywnym
[25:25] człowiekiem. W połączeniu z tym skrajnym
[25:28] realizmem mówił bardzo wiele o tak naprawdę mi się wydaje
[25:34] brudach z. Jego grzesznego wnętrza.
[25:37] I właśnie to, co istotne, a tylko o tym wspominałam.
[25:41] To niesamowita operowanie światłem w twórczości, bo to
[25:45] jest element, który mocno przyciąga i sprawia, że jakby
[25:48] cała scena jest mocno teatralna, myślę, że to jest idealne w
[25:52] ogóle porównanie wręcz jest przerysowana za pomocą tego
[25:56] światła, bo on oświetla to, co wydawać się może.
[25:59] Najważniejsze, ale to w mroku obrazu kryje się to, co jest
[26:04] jego istotą. To, co mnie zaskoczyło to fakt,
[26:07] że caravaggio. Wcale nie robił dokładnych
[26:10] szkiców, mimo że te jego obrazy są perfekcyjnie wykonane i
[26:14] dopieszczone, on w ogóle w taki naturalny i spontaniczny sposób
[26:17] wprowadził Pędzel po płótnie, co wielu szokowało, ale młodszych
[26:22] malarzy bardzo to inspirowało i to wiemy właśnie stąd, kiedy on
[26:26] tworzył jeszcze przy tych kościołach albo gdzieś tam
[26:28] szybko w jakiejś knajpie za winko i za kawałek ziemniaczka
[26:34] tworzył portrety. To, co też w caravaggio
[26:36] niesamowite to, że on robił to na co miał ochotę.
[26:39] Nawet jeżeli były to zlecenia, głównie były to zlecenia.
[26:44] Ale jednak chyba, jeżeli masz tak wielki talent, to możesz
[26:47] sobie pozwolić na dużo więcej, co jest też kolejnym przykładem
[26:50] w świecie sztuki. Znalazłam Cytat jego biografów,
[26:54] którzy przytaczają dialog, który miał mieć miejsce pomiędzy kara
[26:58] a osobą, która zlecała mu obraz, czemu umieściłeś koński zad na
[27:03] środku a świętego Pawła na Ziemi?
[27:05] Tak zdecydowałem panie, czy koniec Bogiem nie, ale czyż nie
[27:10] stoi w boskim świetle także dosyć frywolny łobuz z tego.
[27:17] Bardzo mi się to podoba, ale łobuz sowy historię, moi drodzy
[27:21] dopiero przed nami, bo otwieram w tym momencie wątek lafiryndą
[27:26] owania, ponieważ jest on tutaj istotny i nie do powiedziany na
[27:30] wstępie powiedziałam wam, że odchodząc od pierwszego prawnika
[27:33] tego, co go tam wyzyskiwał, zabrał w cudzysłowie ze sobą
[27:37] jego pomocnika Aleksandra i wszędzie są jakieś wzmianki o
[27:41] jego orientacji, ale wyłącznie w sferze takich domniemań przez
[27:45] interpretację jego obrazów. Chyba najważniejszym wątkiem
[27:49] jest kardynał Del Monte. Ten od Kościoła i wyciągania
[27:52] karwacz z aresztu, ponieważ chodzą pogłoski, że on się
[27:56] zainteresował sztuką, w dużej mierze przez jego pierwsze
[28:00] obrazy, które były obfite w młodych chłopców, a kardynał
[28:05] takowych podobno bardzo lubił miewać w swoim kardynalskim
[28:08] lubieżnym łożu. Nawet sugerowano, że kara jego
[28:13] patron ten kardynał mogli uprawiać seks.
[28:15] Na przykład we filmie pod tytułem jest taka scena, w
[28:19] której młody artysta ćwiczy czytanie na łóżku patrona.
[28:23] A Del Monte próbuje wykonać jakieś tam seksualne zaloty w
[28:27] strony. Taką satynową koszulę z
[28:31] odsłoniętym ramieniem i kwiatkiem w uchu.
[28:35] No, ale to możecie sobie zobaczyć sami ocenić, bo
[28:39] historia ma się tak, że ten jego patron kardynał nie dość, że
[28:43] wziął go pod swoje skrzydła, czyli dawał mu zarobić, dawał mu
[28:47] zlecenia, to jeszcze zapewniał mu ogromne luksusy i dostęp do
[28:51] świata elity i spędzali czas wśród literatów, poetów,
[28:55] artystów i wysoko postawionych mężczyzn, urzędników i tych
[29:00] wszystkich osób z Kościoła. I odbywały się imprezy, na
[29:03] których nie mogły przebywać Kobiety nawet na występach i tam
[29:08] koncertach albo występach teatralnych.
[29:10] Każda rola grana była przez mężczyznę, a role kobiece, jak
[29:15] to było w notatkach biografów zapisane grali zniewieściali
[29:18] chłopcy. Oczywiście w tamtych czasach za
[29:21] sodome było się karanym i wygnanym z miasta, ale podobno
[29:27] jeżeli było się dyskretnym i pewnie miało się plecy
[29:30] kościelne, nie było z tym żadnego problemu.
[29:33] A kardynał miał dobrą opinię dopiero po latach wydało się te
[29:38] jego wszystkie upodobania do chłopców.
[29:41] Jak widzicie, nic się nie zmieniło od szesnastego wieku.
[29:44] Nadal całe elita kościoła kryje swoje dewiacje i upodoba.
[29:49] Straszne i mówię wam o tym, bo natrafiłam na stary Felieton
[29:55] taki no nie aż tak stary, bo z lat dziewięćdziesiątych, który
[29:58] mówił właśnie o tym, jak wyglądała sztuka podczas tego
[30:01] okresu, który spędzał z kardynałem.
[30:04] I tam były opisy każdego obrazu i interpretacje nacechowany
[30:08] właśnie tym, że takie męskie grono mogło mocno wpłynąć na to,
[30:12] co działo się za zamkniętymi drzwiami zarówno imprez, jak i
[30:16] twórczości artysty. Po prostu mówili o tym, że było
[30:20] bardzo prawdopodobne, że tam było były orgie.
[30:23] Odbywały się orgie pomiędzy mężczyznami, ale nie będę w to
[30:27] wnikała już bez przesady. Jak nie ma dowodów.
[30:29] No to po co w ogóle tym się zajmować?
[30:32] Ale były też akta policyjne, znowu bo one są najbardziej
[30:37] obfite. W ciekawostki chyba bardziej niż
[30:39] jakikolwiek pamiętnik pisali o jego związku z kobietą, o
[30:44] imieniu Magdalena, która rzekomo jest też modelką właśnie tam w
[30:48] tym filmie, ale poza tym jeszcze natrafiłam na jedną tam
[30:53] wspominki. Lafirynda owo na jakiś wpis,
[30:56] gdzie mówiono o tym, że miał służącego, który był od tego, by
[31:01] go po prostu zabawiać seksualnie.
[31:03] Myślę, że po prostu ten okres, który ją spędził u kardynała z
[31:06] kardynałem, no był obfity w takie różne interesujące dla
[31:13] niego dla nich incydenty, ale tak szczerze mi się po prostu
[31:17] wydaje czytając te wszystkie artykuły, fragmenty z książek,
[31:22] że w tamtych czasach po prostu seksualność była bardzo płynna i
[31:25] ludzie się na niej tak bardzo nie skupiali, chyba że ci święto
[31:29] jebli za murów. Którzy i tak byli w tym samym
[31:32] gronie. No bo prawda jest taka, że
[31:35] dowody na homoseksualizm są bardzo skąpe i jak sugeruje
[31:40] jakiś tam biograf życie seksualne artystów renesansu
[31:43] prawdopodobnie często było biseksualne, więc to był skraj z
[31:47] barokiem, więc myślę, że mógł mieć rację tak jak powiedziałam
[31:51] wam o tej płynności seksualnej, ale przejdźmy teraz do
[31:54] najciekawszego wątku, czyli do końcówki życia kara, ponieważ
[32:00] jego czas w Rzymie. Którego ulubionym miejscu na
[32:03] Ziemi dobiegł końca w bardzo spektakularny sposób listem
[32:08] gończym na karku, bo w pośpiechu musiał opuścić wieczne miasto.
[32:12] Powód był tym razem poważniejszy niż brutalna Bójka, za którą też
[32:17] posłał posłano za nim list, ale to było w Mediolanie.
[32:21] To też nieważne, ponieważ w 1606 roku, tak jak wam powiedziałam
[32:25] chwilę wcześniej podczas sparingów grze przypominającej
[32:29] powiedzmy, tenisa obecnego stracił kontrolę nad sobą i w
[32:33] afekcie. Zamordował swojego młodego
[32:36] przyjaciela z Umbrii, który nazywał się nucia.
[32:40] To masoni. Powtórzę Jeszcze raz zamordował
[32:43] człowieka, bo przegrywał w czymś, co mogło być tenisem.
[32:48] Co prawda podobno wyjął nóż i chciał tylko go zranić i w
[32:53] tamtym momencie już żaden kardynał nie był w stanie go z
[32:56] tego wyciągnąć, bo to było morderstwo, a za morderstwo
[32:59] groziła mu kara śmierci, więc kara vaio uciekł do Neapolu,
[33:05] gdzie zatrzymał się. Zaprzyjaźnionej rodziny, dla
[33:08] której prawdopodobnie za wikt i opierunek tworzył dzieła sztuki,
[33:11] to w ogóle była jakaś rodzina, która też mu parę lat wcześniej
[33:14] sponsorowała chyba naukę, więc jakieś takie klimaty, więc oni
[33:18] się bardzo dobrze znali i przebywał w Neapolu 8 miesięcy i
[33:22] stworzył tam wspaniałe obrazy. Na przykład 7 Uczynków
[33:26] miłosierdzia dla Kościoła Pio Monte della Misericordia oraz
[33:31] Zamówiony dla Kościoła San Domenico maggiore Ro Jezus oraz.
[33:38] Obraz, który nazywa się biczowanie Chrystusa i możemy
[33:41] domniemać, że te obrazy Wy taki symboliczny sposób, jakby
[33:45] przyczyniły się do tego, że caravaggio chciał odkupić swoje
[33:49] grzechy, bo w połowie 1000 tam 600 siódmego roku otrzymał on
[33:54] szansę rozpoczęcia nowego życia. Myślę, że mało jaki morderca
[33:59] dostaje aż taką szansę, ponieważ książę fabricio sfora Kolona
[34:05] dowodził okrętem, który płynął na Maltę i on zabrał ze sobą i
[34:10] tam oczywiście przygarnął go jakiś elitarny za.
[34:13] Tak on bo jakby inaczej zachwycił ich malując portret
[34:17] ale ofa D vigna Kurta z Paziem i został nawet przyjęty w szeregi
[34:24] tego zakonu. Oczywiście za zgodą papieża i
[34:26] krawacie doświadczył tam wielkiego zaszczytu i społeczne
[34:29] nobilitacji. Mistrzowsko w ogóle wywiązywał
[34:32] się z powierzonej mu roli, czyli wybitnego malarza zakonu.
[34:37] Także wspaniale potoczyło się to życie w dostatku.
[34:41] W chwale malował kolejne obrazy, które symbolizowały odkupienie.
[34:46] Grzechów, ale moi drodzy nie po to się tu zebraliśmy, żeby
[34:50] zakończyć ten podcast w podniosły sposób, ponieważ drogi
[34:54] kara Warrior podczas pewnej gry w Karty brzmi znajomo kolejny
[34:58] raz poddał się sile, jakby swoje agresji sięgnął po sztylet.
[35:03] Ewidentnie nie lubił przegrywać. On dźgnął jednego z tych
[35:07] kawalerów Maltańskich i został wyrzucony z zakonu.
[35:10] Nie dziwię się i wsadzono go do więzienia.
[35:13] I co myślicie, że odsiedział swoją zasłużoną karę?
[35:17] Jak? By wypadało genialny grzesznik
[35:21] zbiegł z więzienia tak do dzisiaj zresztą pozostaje to
[35:25] owiane ogromną tajemnicą. W jaki sposób mu się to udało,
[35:28] ale prawdopodobnie mając wielkie plecy, ktoś mu w tym pomógł i
[35:33] kolejny raz ruszył w ucieczkę, tym razem do słonecznej Sycylii
[35:39] i w tak zwanym międzyczasie od dźwigania ludzi w żebra malował
[35:43] kolejne wspaniałe obrazy. Pobyt na Sycylii trwał dosyć
[35:46] krótko, ale namalował tutaj chociażby pogrzeb świętej Łucji.
[35:50] To jest mega emocjonalny obraz wygląda tak umęczone ciało
[35:54] zmarłej Łódź i leży na ziemi obok w ogóle miejsca, w którym
[35:57] kopią dla niej grób i smutek, który maluje się na twarzach
[36:02] zgromadzonych żałobników jest pełen takiej godności szacunku
[36:07] dla zmarłej. Oni ją żegnają w ciszy, jest ich
[36:09] tam naprawdę dosłownie garstka. Jest to bardzo nastrojowa
[36:13] kompozycja, są stłumione kolory, otchłań, smutek, wszystko wiecie
[36:19] bardzo dobrze przemyślane. I te wszystkie obrazy, które
[36:23] stworzył na Sycylii, pokazują, jak wybitnym był malarzem, jak
[36:27] potrafił uchwycić ludzkie emocje, które wręcz wylewały się
[36:31] z płótna. Ale mi się wydaje, że też mimo
[36:34] wszystko był ponadprzeciętnie wrażliwym człowiekiem, mimo że
[36:39] był mordercą i nie lubił przegrywać i tutaj powoli kończy
[36:44] się historia kara, ponieważ on wiedział, że zostanie ukarany za
[36:49] to, co się wydarzyło wy na Malcie.
[36:51] Jakby no to był kolejny raz, więc znowu wyruszył w drogę.
[36:55] W międzyczasie zatrzymał się w kilku miasteczkach, żeby
[36:58] namalować kolejne obrazy i on widział, że musi być bardzo
[37:02] ostrożny. Zawsze miał przy sobie broń,
[37:04] chociaż teraz pytanie jest, czy on te broń miał wy celu jakieś
[37:08] tam samoobrony, czy po prostu, żeby dźgać ludzi, którzy grają
[37:11] lepiej niż on w karty? No niestety nie wiadomo
[37:14] dokładnie gdzie przebywał przez ten czas, co zapewne jest
[37:18] spowodowane tym, że on się ukrywał.
[37:21] Logiczne, ale w 1609 roku wrócił do Neapolu.
[37:27] I dwudziestego października został zaskoczony i zaatakowany
[37:32] przez jednego zakonnika. Pewniego śledził, nie mógł mu
[37:36] odpuścić i ten zakonnik go bardzo mocno szpecił i
[37:40] okaleczył. Musiał być przez wiele miesięcy
[37:42] pod stałą opieką lekarzy i znowu schronił się u tej rodziny z
[37:46] Neapolu, która tam na początku go przygarnęła.
[37:49] Podobną naprawdę był w strasznym stanie.
[37:52] Wszystko bolało więc całe szczęście, że ktoś mu znowu
[37:55] pomógł, ale kiedy doszedł do siebie, stworzył ostatni obraz,
[37:59] który no my znamy. Nazywa się męczeństwo świętej
[38:03] urszuli i ja wam powiem, że to w ogóle jest bardzo fascynujące,
[38:06] że tak naprawdę jedynymi tropami, jakby były obrazy,
[38:11] jakie i gdzie po sobie pozostawił karawan.
[38:15] No bo gdyby nie malował tych obrazów, to my byśmy nie
[38:17] wiedzieli, w których miasteczkach on po kolei był,
[38:20] żeby się dostać w jakiś tam miejsce docelowe, bo chciał
[38:25] wrócić do Rzymu i to było jego miejsce na Ziemi.
[38:29] Tam się czuł najlepiej i po dopłynięciu do jakiegoś portu on
[38:33] został aresztowany na 2 dni tylko.
[38:35] Pewnie dlatego, że jeszcze tam jego nazwisko było na liście
[38:38] gończym, ale go wypuścili i kiedy go wypuścili i kiedy
[38:42] przekroczył próg wolności. No to historia się urywa, bo
[38:47] nikt nie wie, co się dokładnie wydarzyło w tamtym momencie.
[38:50] Co się wydarzyło z Krawatem? Wydaje mi się, że to jest wielka
[38:53] tajemnica, która zapewne nigdy nie zostanie wyjaśniona, ale
[38:57] spokojnie była. Opowiem wam o możliwości.
[39:00] Opcja, a uciekł i sfingował własną śmierć, by mieć spokój.
[39:05] Nie wiem, czy jest to wiarygodne, bo miał wielkie
[39:08] Artego, które zapewne no cierpiało by bez chwały, jakby
[39:14] wielu artystów jest gotowych oddać wręcz życie za swoją
[39:16] sztukę i za to, żeby była ona doceniona i w ogóle, żeby móc
[39:20] tworzyć b umarł z wycieńczenia głodu i braku pieniędzy samotnie
[39:25] gdzieś na plaży w porter colę C. Najbardziej popularna teoria, że
[39:29] skona 18 lipca wy. W szpitalu Matki Bożej w
[39:33] pomożenia wiernych nie wiadomo na co, jak i w ogóle, ale to są
[39:37] jakby 3 opcje które moż. Mamy wybierać w nich, jak mógł
[39:43] zakończyć się los, bo no jak widzicie, nic nie wiadomo nie
[39:47] jakby widziałam różne artykuły, które mówiły o tym, że naukowcy
[39:51] znaleźli na przykład jego kości, które właśnie jemu przypisują,
[39:54] że one były obfite wy ołów, jak wiele szczątków innych artystów.
[39:59] Chyba też coś tam było davin im, co mogło być wytłumaczeniem jego
[40:03] śmierci, ale wydaje mi się też pamiętając jakieś inne moje
[40:07] podcasty, że ołów znajdował się w farbach, był bardzo toksyczny
[40:11] i niebezpieczny dla organizmu. I jego grobu nigdy nie
[40:16] odnaleziono, chociaż właśnie w przypadku są te domniemania, że
[40:20] został pochowany na małym cmentarzu Wy San Sebastian of
[40:23] Porto r Colę No bo to właśnie tutaj znaleźli te kości, o
[40:27] których wam mówiłam, że robili analizę, że tam pasowały jakby
[40:31] te kości, jakie złożyli. To był wysoki no że.
[40:35] Przypominam w każdym razie, że wiekiem się zgadzało, że on tam
[40:38] miał 38, 40 lat, ale no to są tylko domniemania i analizy.
[40:43] No bo nawet oni porównywali jakieś dna z ludźmi tam z tych
[40:46] wszystkich miasteczek. No ale co z tego, jakby to
[40:48] trzeba byłoby porównanie. Dna z jego rodziną, a myślę, że
[40:54] skoro ojciec matka zginęli chyba rodzeństwa nie miał.
[40:57] Nie wiem, nie było nic o tym, także chyba nigdy się nie
[41:00] dowiemy, gdzie ten spoczywa. Na szczęście pozostawił po sobie
[41:05] ogrom wspaniałych obrazów, które możemy do dzisiaj podziwiać.
[41:10] No i tak moi drodzy kończy się historia.
[41:12] Powiedzmy Trzydziesto ośmio czterdziestoletniego kara i
[41:16] przez ten krótki czas, jak uciekał zdążył znowu kogoś
[41:20] pobić, zadźgać. Przeżyć atak na własne życie i
[41:24] zapisać się też przy okazji Wy historii jako wybitny i genialny
[41:29] malarz, ale także jako taka wielka tajemnica, która
[41:32] intryguje do dzisiaj. Myślę, że jakby nie wyczerpałam
[41:36] absolutnie tematu, starałam się, ale ta historia jest bardzo
[41:39] zawiła. No łobuzem był kryminalistą,
[41:43] grzesznikiem, malarzem, mordercą, tak bym go opisała,
[41:47] powiem wam szczerze, że jakby oczywiście wiem, kim przed
[41:51] podcastem wiedziałam, kim jest kara.
[41:53] Ale nie spodziewałam się, że ta jego historia jest taka.
[41:56] Zawiła wiem, że bardziej się na życiorysie skupiłam niż tylko na
[42:00] obrazach. Ale no była bardzo ciekawa, no
[42:05] także wydaje mi się, że chyba nigdy na żywo nie widziałam, a
[42:08] byłam już 2 razy w Rzymie, także chyba trzeci raz.
[42:10] No to będzie jednak śladami. Moi drodzy, mam nadzieję, że
[42:15] jest przyjemnością za wybicie się dodatkowo jeszcze wy sztukę,
[42:22] no bo muszę wam jeszcze powiedzieć, że to nowatorstwo, o
[42:25] którym się tak mówi. A propos polegało.
[42:28] No właśnie, w głównej mierze na jego kontrastowym i ostrym
[42:32] światło cieniu. To to jest bardzo istotna
[42:35] sprawa, bo ten świat Łodzi nadawał taką niesamowitą
[42:39] narrację. On we wspaniały sposób w ogóle
[42:42] eksponował to, na co powinniśmy zwrócić uwagę na pierwszy rzut
[42:46] oka bardzo teatralnie i duchowo przedstawiał te sceny religijne,
[42:51] naprawdę poruszające pracę. Jestem pewna, że bardzo mało w
[42:55] nich było religii. Po prostu były ludzkie emocje.
[43:00] Może uformowane w w religijną historię, która była mu
[43:04] narzucona przez osoby, które mu zlecały dane obrazy i na koniec
[43:09] znalazłam jeszcze Cytat, jego wielka wiedza o sztuce szła w
[43:13] parze z ekstrawagancją zachowań nie można zatem zaprzeczyć, że
[43:17] kara vaio był bardzo dziwną osobą, a jego dziwactwa skróciło
[43:21] jego życie i nieco zmniejszyły sławę, jaką zdobył dzięki
[43:25] swojemu zawodowi. Ja Jestem bardzo ciekawa, co
[43:29] sądzicie o jego postaci? Co sądzicie o jego sztuce?
[43:34] Czy chcielibyście więcej podcastów o tego typu artystach?
[43:40] Bo ja na razie jeszcze wyszukuję jednak bardziej
[43:42] kontrowersyjnych. Tutaj to był tak naprawdę
[43:45] przypa. Dodatkowa rozmowa, która
[43:47] doprowadziła mnie do stworzenia tego podcastu.
[43:50] Także moi drodzy warto czasami wyjść do ludzi, żeby się
[43:55] zainspirować, także jak zwykle. Dziękuję moim niewinnym patron
[43:59] Kom i patronom i moi drodzy wszyscy niewinni słuchacze
[44:04] wznoszę chimik za wasze i nasze zdrowie.
[44:09] I za to, żeby nigdy nie zabrakło mi tematów do niewinnych
[44:14] podcastów, ale myślę, że to jeszcze może potrwać latami.
[44:17] Także dziękuję za dzisiaj i słyszymy się wy kolejny czwartek
[44:22] pa.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.