# 62. Marcel Duchamp. Ekstrawertyczny Daddy sztuki.

An episode of [Nie-winna Sztuka](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1834906739), 27 Jul 2023, 39 min.

Audio: https://anchor.fm/s/9531ea30/podcast/play/73901733/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2023-6-26%2F554939e8-b787-afd0-5909-6d676ed327cf.mp3

To jeden z najbardziej ekstrawertycznych Artystów o jakich słyszał świat. Od początku łamał przyjęte schematy i dążył do przełamania przyjętych kanonów w świcie sztuki. Był ponadprzeciętnie inteligentny. Rzucił sztukę dla szachów i prawie został mistrzem Francji. Jego najbardziej znanym dziełem jest pisuar. Stworzył własne, kobiece Alter ego bo nie sądził, by bycie Marcelem Duchampem, było wystarczające. Szokował i zawsze szedł pod prąd bo uważał, że życie jest jednym wielkim żartem. Miłego słuchania, Marika Szwal.

## Transcript

[0:00] Cześć, Witam was w kolejnym niewinnym odcinku.
[0:03] Dzisiaj opowiem wam o jednym z najbardziej ekstrawertyczne
[0:07] artystów, o jakich słyszał świat, czyli o marcelu dusza
[0:11] ampie i z racji, że zawsze staram się być wiarygodna, to
[0:16] wymieniłam swojego znajomego z Francji, który zawsze nam czytał
[0:20] francuskie nazwy na moją. Przyjaciółkę, która jest
[0:24] nauczycielką? Francuskiego także dzisiaj
[0:26] będzie nam towarzyszył jej akademicki, francuski i.
[0:30] Zapytałam się jej. Czy mogłaby nam nagrać?
[0:33] Jak powinno poprawnie wymawiać się nazwisko duchampa skoro
[0:37] pochodzi z Francji. I Pati.
[0:39] Witamy cię w naszym gronie niewinnych.
[0:42] Expertów. I pati mówi tak.
[0:48] Oczywiście moi drodzy, nie będę tak wymawiała jego nazwiska.
[0:51] Przez cały podcast no bo bez przesady będę mówiła Marcel
[0:54] duchamp, bo tak jest łatwiej i przyjemniej i żyjemy w Polsce,
[0:59] ale chciałam, żebyśmy wiedzieli, wiedzieli, jak to poprawnie
[1:02] wymawiać o Marcelo dusza ampie. Mówiono, że stał się bohaterem
[1:07] artystów i intelektualistów oraz.
[1:10] Bywających w tych kręgach kobiet oczywiście brzmi, jak idealna
[1:15] postać do naszego niewinnego podcastu, prawda?
[1:17] Ale jak zwykle musimy zacząć od. Początku, bo w 1887 roku urodził
[1:25] się nasz marsel. I to nie.
[1:27] Byle gdzie a w Normandii we Francji w bardzo zamożnej
[1:31] artystycznej rodzinie co. Oczywiście.
[1:34] Ukształtowało go jako artystę w późniejszych latach.
[1:37] Dusza miał piątkę rodzeństwa. I wyobraźcie sobie, że każdy z
[1:41] nich uwielbiał sztukę. I tak naprawdę Wszystko
[1:43] zapoczątkował. Ich dziadek, który amatorsko
[1:46] zajmował się malarstwem i rytownik ztem i dzieciństwo
[1:50] marcela było naprawdę wspaniałe i.
[1:53] Beztroskie cała rodzina była naprawdę zgrana.
[1:57] Oni ciągle czytali książki, malowali i przede wszystkim
[2:01] grali w szachy. I już w wieku 15 lat Marsel
[2:05] stworzył swój pierwszy impresjonistyczne pejzaże, bo to
[2:09] były te klimaty. I tak historia w skrócie ma się
[2:12] tak, że ojciec. Był bardzo bogaty.
[2:14] Cała rodzina była bogata, ponieważ.
[2:16] On był. Prawnikiem, jakimś tam
[2:18] mecenasem? I.
[2:19] Liczył na to, że chociaż jedno z piątki dzieci przejmie jego
[2:23] rodzinny biznes i będzie taplał się wy.
[2:26] Milionach. I najstarszy.
[2:28] Syn poszedł na studia prawnicze, ale rzucił je dla malarstwa,
[2:32] żeby pójść do szkoły artystycznej. 2.
[2:35] Brat, który studiował medycynę, czyli równie ambitnie, może i
[2:39] nawet bardziej niż prawo. No to rzucił studia dla
[2:42] rzeźbiarstwa. Także ojciec się trochę
[2:45] przeliczył. Ale wyobraźcie sobie, że oboje
[2:49] najstarszych braci. Synów wyjechało do Mekki
[2:52] artystów, czyli rozpustnego Paryża.
[2:55] I dzięki bogatemu ojcu oczywiście mieli taką możliwość,
[2:58] bo on no mimo tego, że. Rzucili te studia?
[3:01] O których on też marzył? Dla nich, no to.
[3:04] Był skory, żeby im pomagać finansowo właśnie studiować
[3:08] sztukę wy Paryżu. Marcel oczywiście od
[3:11] najmłodszych. Lat, jakby przesiąknięty tym
[3:14] klimatem artystycznym również. Chciał zostać artystą i
[3:18] wyjechać, więc kiedy? Skończył szkołę średnią, No to
[3:22] Dołączył do braci. Wyjechał do Paryża, przybył do
[3:26] niego, kiedy miał chyba 17 lat i dzięki temu, że jego bracia już
[3:30] tam byli. No to on mógł otaczać się
[3:33] bohema. Artystyczną, paryską, Także
[3:36] naprawdę fajnie, bo na tym mu bardzo zależało, ale mimo
[3:41] Wszystko dla świętego spokoju zapisał się do Akademii.
[3:44] I jest też wspomniany, że on głównie zapisał się na te
[3:48] uczelnie dla towarzystwa, żeby przebywać z innymi kreatywnymi
[3:53] osobami, bo to. Było dla niego bardzo ważne i.
[3:56] Mówiono, że częściej grał w. Bilard na uczelni niż szkicował
[4:00] martwe natury. I to nie dlatego, że on się nie.
[4:04] Przykładał do sztuki tylko. Pojęcie sztuki i tworzenia i tej
[4:08] całej esencji artystycznej. Dla niego miało inny wydźwięk i
[4:13] myślę, że właśnie wchłonięcie towarzystwa artystycznego
[4:17] ukształtowało go jako artystę, którego znamy.
[4:21] Do dzisiaj potem przyszedł czas poboru do wojska, czyli nudy.
[4:26] To nas absolutnie nie interesuje.
[4:28] Powiem tylko, że skrócono jego służbę, ponieważ miał chody
[4:32] dobrze mieć znają. Mości, no, ale w końcu został
[4:36] współpracownikiem swojego brata w 2 pismach satyrycznych.
[4:41] Pierwszy to jest Larry a 2 to jest la kurier Frans tak pati
[4:48] też mi to czytała, ale no nie możemy nadużywać jej jakby
[4:51] wiecie pomocy, więc musimy się też posiłkować moim
[4:54] fantastycznym i fenomenalnym francuskim.
[4:58] I to w nich publikował. Rysunki satyryczne z napisami,
[5:02] które były grą słów. Ale.
[5:05] Co ciekawe te teksty. Zapowiadały przyszłe tytuły jego
[5:08] dzieł, więc dla mnie to jest pierwsza ciekawa ciekawostka, o
[5:11] której nie miałam pojęcia. No i tu jest taki bardzo mocny
[5:15] skrót, że dla jego sztuki był to zróżnicowany czas, bo on
[5:19] poszukiwał tego, co go. Intrygowało i chciał.
[5:23] Po prostu znaleźć. Swój styl, ale też swoje miejsce
[5:27] w sztuce, ale to jeszcze chwilę potrwa.
[5:29] Ponieważ on w tamtym momencie zahaczył o fov izm o kubizm.
[5:33] Czy też wracając do klasyków, jakoś tam pewnie impresjonizmu
[5:37] znając życie, bo to. Były te lata.
[5:39] I teraz. Moi drodzy, otwieramy nasz art
[5:41] słowniczek, żebyśmy wszyscy byli elokwentni w tym temacie.
[5:48] Fobii zm charakteryzuje się żywą.
[5:50] Soczystą i oderwaną od rzeczywistości kolorystyką.
[5:54] Tak wam wiecie na zakreślam, żebyście wiedzieli co jak taki
[5:59] wiecie słowa, które do tego pasują, to jest krzykliwa i
[6:02] spontaniczna sztuka. I tu.
[6:05] Mogę wam przytoczyć, że na pewno Henri matis czy na przykład
[6:08] szara gale tworzyli w tym. Klimacie w pewnym momencie.
[6:12] Potem w art. Słowniczku, chcę wam jeszcze?
[6:14] Opowiedzieć o chociaż. Pewnie wiecie, bo od razu
[6:17] kojarzy nam się z Pablo Picasso. I Kubizm odrzuca.
[6:21] Reguły, perspektywy i geometrii. I jest to takie uproszczenie.
[6:25] Elementów kompozycji. Oczywiście to nie był.
[6:28] Tylko Picasso, bo tak właśnie też Dusza mp tworzył.
[6:32] Czy Salwador dali Piet Mondrian, czy właśnie, o którym wam
[6:37] mówiłam też apropos izmu. I spokojnie, moi drodzy ja
[6:40] zaraz. Przejdę do najciekawszych
[6:42] ciekawostek, ale no. Muszę wam jeszcze zaznaczyć,
[6:46] jakby? Kilka rzeczy, które wydarzyły
[6:49] się w jego życiu. I, które doprowadziły jakby?
[6:52] Dusza ampa na sam. Szczyt bo na salonie.
[6:55] Niezależnym w 1913. Roku wystawił kubi styczny.
[7:00] Obraz pod tytułem Akt schodzący po schodach numer 2.
[7:04] I działo to zostało. Odrzucone i skrytykowane we
[7:08] Francji po prostu nikt się tym. Nie zainteresował.
[7:11] Oczywiście była to jakaś ogromna kontrowersja, no bo przecież
[7:15] gołe baby. A prawda jest taka, że przecież
[7:18] w. Kubizm je.
[7:20] Mało co tam widać, no po Picasso zresztą wiemy.
[7:24] Ale za to rok później w Nowym Jorku.
[7:27] Podczas takiego armory show? Jego obraz zostaje doceniany,
[7:33] powiedzmy najbardziej okrzyczany tak to było ujęte, ponieważ
[7:38] staje się głównym przedmiotem. Dyskusji, co jest istotne w
[7:42] sztuce, ale. Też niestety.
[7:45] Albo i stety służy. Jako karykaturalne symbol
[7:48] sztuki. Awangardowej dla wszystkich
[7:50] pismaków i krytyków i tego światka.
[7:54] I tutaj muszę przytoczyć pierwszą śmieszną historię,
[7:56] którą mi wysłała ola, moja słuchaczka, także po.
[8:00] Pozdrawiam. I ona mi opowiedziała.
[8:02] O tym, że. Właśnie w momencie, kiedy ten
[8:04] obraz został wystawiony i tak. Strasznie był.
[8:07] Krytykowany to marsel Dusza. Się wkurzył.
[8:10] Poszedł na tę wystawę, i on po prostu.
[8:13] W momencie, kiedy ludzie oglądali te wszystkie obrazy
[8:16] innych artystów i jego. Wziął i zabrał ten.
[8:20] Obraz i po prostu wyszedł i nikt z tym nic nie zrobił.
[8:24] No bo co mieli zrobić to był jego obraz.
[8:26] Tak skoro się zdenerwował. No to co się tutaj dziwić?
[8:30] I wydaje mi się, że jak posłuchacie dalej tego podcastu,
[8:34] to może trochę zrozumiecie. Dlaczego te wszystkie
[8:37] pojedyncze? Momenty w jego życiu.
[8:40] Doprowadziły go do. Tego, do czego doprowadziły,
[8:44] czyli do okrzyknięci go jednym z najbardziej ekstrawertyczne
[8:49] artystów w historii. O dziwo okres paryski nie jest.
[8:54] Tak ciekawy, jak okres, w którym przenosi się do miasta, które
[8:58] nigdy nie śpi, czyli do Nowego Jorku.
[9:00] Ponieważ tam marsel Dusza miał najlepsze bailando w.
[9:04] Życiu naprawdę, bo jego obraz zostaje.
[9:08] Uznamy za najbardziej. Skandaliczny element wystawy
[9:14] nowojorskiej. Ten sam obraz, który został w
[9:16] ogóle. Mega skrytykowany we Francji.
[9:20] Także widzicie? Wszystko zależy.
[9:22] Od miejsca, w którym jest przedstawiana dana sztuka i w
[9:27] którym dzieje się dana sprawa także tutaj też jest mała lekcja
[9:32] dla nas wszystkich. Ale.
[9:33] Wracając do Nowego Jorku? Jego obraz właśnie zostaje.
[9:36] Uznany za najbardziej skandaliczny.
[9:39] Zostaje wystawiony na pośmiewisko.
[9:42] Ale też zapisuje się jako. Główny.
[9:45] Reprezentant malarstwa nowoczesnego i.
[9:49] Tutaj dzieje się magia. Ponieważ bogaci kolekcjonerzy
[9:53] zapraszają? Go do siebie i.
[9:56] Dusza jest podekscytowany swoją. Sławą, bo ona jest ogromną.
[9:59] Się jej nie spodziewał. Przyjeżdżając do Nowego Jorku?
[10:02] Ponieważ on uwielbia gwałtowny. Rytm tego miasta, kto nie
[10:06] uwielbia Nowego Jorku i naprawdę.
[10:09] Ci wszyscy kolekcjonerzy i ludzie świata sztuki.
[10:13] Bardzo podekscytowani się nowatorskim podejściem.
[10:17] Do szampana do sztuki. I oni.
[10:20] Wszyscy po prostu walczyli o to, żeby on przyszedł do nich na
[10:23] kolację, a nie wybrał kogoś innego.
[10:25] Także mega fajna. Sprawa i jeszcze wyczytałam.
[10:29] Że Dusza NW tamtym momencie był bardzo podekscytowany.
[10:33] Sławą, która do niego przyszła, że było to coś, czego się nie
[10:37] spodziewał. Po przyjeździe z Francji właśnie
[10:39] do. Nowego Jorku i wtedy?
[10:42] Zaczyna się wielkie pijaństwo. I.
[10:45] Ekscesy różne oczywiście jedno wielkie bailando, tak jak wam
[10:48] powiedziałam i tu jest Cytat, który muszę wam przytoczyć, bo
[10:52] Marcel Dusza powiedział tak. Pewnym momencie zrozumiałem, że.
[10:56] Nie należy brać zbyt wiele na swoje barki.
[10:59] Nie należy zabierać się za. Zbyt wiele rzeczy, jak żona
[11:03] dzieci, dom na wsi czy samochód. Na szczęście zrozumiałem to w
[11:09] miarę wcześnie. Pozwoliło mi to żyć.
[11:12] Dosyć. Długo w wolnym stanie, niż
[11:14] jeżeli miałbym zmierzyć się z trudnościami.
[11:17] Normalnego. Także jest to kolejna defi.
[11:23] Prawdziwego artysty, który nie przejmował się zwykło stkami
[11:28] codzienności. I tak jak wam powiedziałam cały
[11:31] Nowy Jork po prostu bił. Się, by mieć go przy swoim
[11:36] stole, by móc z nim z nim porozmawiać, zamienić kilka
[11:39] słów. I by posłuchać o jego?
[11:41] Kolejnych planach na sztukę. Nawet jedna z galerii
[11:46] proponowała mu 10000. Dolarów za kolejny przyszły
[11:50] obraz. To było bardzo dużo pieniędzy.
[11:52] Teraz jest dużo, ale wtedy. To było naprawdę.
[11:55] Bo ogromna suma. Ale Marcel duchamp nie miał
[11:58] ochoty, by wracać do malarstwa. W tamtym momencie.
[12:02] Nie wiem czy to urażona. Duma zapewne.
[12:04] Tak bo urażone męskie. Ego jeszcze artystyczna to już
[12:08] jest naprawdę ogromne kombo. Ale on miał już.
[12:11] Kolejny pomysł na życie, bo wraz z przyjacielem francisem PIC.
[12:15] Sabą zakładają towarzystwo anonimowe.
[12:20] Tak to się nazywało. I oni zaczynają kolekcjonować.
[12:23] Ale też wystawiać dzieła sztuki Nowoczesnej.
[12:27] I to właśnie teraz? Zaczyna się najciekawszy okres
[12:30] marcela Duchampa, ponieważ Marcel na środku swojej.
[12:35] Pracowni postawił wannę. Nie wiem czy nowatorski czy nie
[12:39] jak na tamte czasy zapewne, ale to nie Wszystko, bo pracownia.
[12:43] Była jego biurem. Więc on siedząc?
[12:46] W tej wannie na środku swojej pracowni?
[12:49] Po prostu sobie robił? Różne rzeczy, a gdy miał gościa?
[12:53] No to on nie wstawał. I nie otwierał mu drzwi, tylko
[12:56] miał do tych drzwi przywiązany sznur.
[12:59] Pociągał za niego i wtedy? Jego gość mógł wejść do środka.
[13:03] Piękna, prawda? Sprawa.
[13:05] Myślę, że to jest właśnie. Początek całej ekstrawagancji i
[13:09] ekstra werty Zmu, 1916. Rok.
[13:13] Moi drodzy to jest? Dokładnie 14 lipca, czyli dzień.
[13:18] Urodzin mojego przyjaciela benia, którego pozdrawiam,
[13:22] oczywiście serdecznie. Tym dniu odbywa się Wieczorek
[13:25] poezji w miejscu, które było bardzo popularne wśród bohemy.
[13:30] Statystycznej nie umiem. Wymówić tej nazwy.
[13:33] Więc ją pominę? Ale tam spotykała się awangarda,
[13:37] która. Przy kieliszku oczywiście
[13:39] dobrego. Winka prowadziła nader
[13:42] inteligenckie. Dyskusje.
[13:45] Jak to mieli? W zanadrzu artyści w tamtych
[13:47] czasach myślę, że do dzisiaj tak jest.
[13:50] I to wtedy narodził. Się dadaizm, z którego słynie
[13:54] sam Marcel Duchamp. Oczywiście art słowniczek
[13:57] otwieramy, bo jakby najważniejszym założeniem dada.
[14:00] Istów była prowokacja. Czyli coś, co nas bardzo
[14:04] interesuje. Oni chcieli wejść w dialog z
[14:07] publicznością. I wywołać reakcję ludzi, którzy
[14:11] oglądają daną rzecz. I publiczność w założeniu miała
[14:15] zapomnieć. O przyzwoitości i dać.
[14:18] Się po prostu. Ponieść, bo czasami tak.
[14:20] Trzeba i grupa, która zapoczątkowała dadaizm, składała
[14:24] się z. Oczywiście marcela duchampa z
[14:27] Francisa Pica, dia Men Reya, Alfreda Stiglitza i Waltera Aren
[14:34] Berga. Arens Berga Sorry, ale
[14:37] oczywiście wszyscy twierdzą, że za dadaizm odpowiada Marcel.
[14:42] Myślę, że w. Dużej mierze oczywiście, że tak,
[14:44] ale dlatego, że on jest po prostu najbardziej
[14:46] kontrowersyjnym i rozpoznawalnym.
[14:48] Artystą no tak się przyjęło, że to Marcel duchamp najbardziej
[14:52] przyłożył rękę do powstania dadaizmu.
[14:55] I oczywiście, że każdy z nich tworzył coś innego.
[14:58] Mogłabym. On każdym z nich nagrać pewnie
[15:01] po pół podcastu, ale tego nie zrobimy, bo to nudy.
[15:05] W skrócie Wam powiem, że ten ten mężczyzna Francis PIC.
[15:08] Ja na przykład parodiował w swoich rysunkach.
[15:12] Wiarę w postęp. Za to Men rej ten 2 przyjaciel
[15:16] duchampa łączył. Przedmioty codziennego.
[15:19] Użytku z ilustracją, czyli tu już jest mocniejsze.
[15:23] Nawiązanie do tego co robi? Dusza, ponieważ sam marsel.
[15:26] Dusza Amp, wymyślił reddy. Mail, czyli dzieło sztuki.
[15:31] Stworzone z przedmiotów codziennego użytku.
[15:33] Na pewno z tego go właśnie najbardziej wszyscy kojarzymy.
[15:37] I tak naprawdę życie według marcela jest.
[15:40] Absurdalnym bezsensownym żartem to do dzisiaj się niestety.
[15:46] Zgadza, ale Wszystko, co się dzieje, jest też dziełem.
[15:49] Przypadku to również się zgadza. Bardzo lubię tę rozkminę do
[15:54] szampana ma bardzo dużo ciekawych cytatów, ale czytając
[15:59] kilka artykułów i książek związanych z Dusza, stwierdzam,
[16:03] że to też była taka bardzo mocna kreacja, tak jak u Salvadora
[16:07] dalego. Tyle że tutaj było 100% po
[16:10] prostu. Zamierzone.
[16:11] Wszystko, o czym mówił, miało być kontrowersyjne i miało być
[16:17] jakby przeciwne temu, co głoszą. Jakieś tam określone standardy w
[16:22] danym momencie, w którym on się znajdował w życiu?
[16:25] Marcel Duchamp też uważał, że 3 rzeczy jakby.
[16:29] Czy wystarczą do tego, by ze zwykłego przedmiotu codziennego
[16:33] użytku uczynić dzieło sztuki? I tu jest lista.
[16:37] Po pierwsze ustawienie przedmiotu na cokole, Podeście
[16:41] po 2. Trzeba było je podpisać i.
[16:44] Napisać też datę. I 3 zgłoszenie tego przedmiotu.
[16:50] Na wystawę. I to wtedy wystarczyło, żeby to
[16:53] stało się dziełem. Sztuki bardzo interesujące.
[16:56] Myślę, że do dzisiaj również kontrowersyjne.
[16:58] Więc moi drodzy teraz przechodzimy do pierwszego.
[17:03] Jakie stworzył szamp jednego z najbardziej popularnych.
[17:07] Czyli do koła. Rowerowego, ja tutaj mam Cytat
[17:11] MARCELA Duchampa, dlatego nie będę się wysikała i udawała
[17:16] tylko wam przeczytam co on swoimi słowami stwierdził o tym
[17:21] dziele sztuki. Już w 1913.
[17:24] Roku. Wpadłem na szczęśliwy pomysł
[17:26] umocowania koła od roweru. Na Żyd lu kuchennym, żeby
[17:30] patrzeć, jak się obraca. Mniej więcej w tym samym czasie.
[17:34] Padło mi do głowy słowo reddy maid na określenie.
[17:37] Tego rodzaju manifestacji jedno chciałbym szczególnie podkreślić
[17:42] to mianowicie, że wybór tych radii maids.
[17:45] Nigdy nie był. Podyktowany uczuciem estetycznej
[17:48] rozkoszy. Wynikał on z obojętności wobec
[17:51] postaci wizualnej przedmiotu i całkowitego braku.
[17:55] Podstaw oceny, czy jest on w dobrym, czy w złym tonie.
[17:58] Była to więc istotnie kompletna anestezji jaja.
[18:02] Czyli nieobecność świadomości ważną.
[18:05] Cechą charakterystyczną była. Lapidarność tytułów tytuły te
[18:09] miały za zadanie skierować myśli widza na inne.
[18:12] Bardziej werbalne literackie tory.
[18:15] Wkrótce powstało realne niebezpieczeństwo mechanicznego
[18:18] powielania tej formy wyrazu, dlatego postanowiłem ograniczyć
[18:21] produkcję redi maids. Do kilku sztuk rocznie.
[18:24] Zdawałem sobie sprawę z tego, że sztuka jest dla widza większym
[18:28] nawet stopniu niż dla artysty środkiem nałogowo.
[18:31] Twórczym jak opium, na przykład? I chciałem moje Rady maids
[18:35] uchronić. Przed podobnym zbezczeszczeniem.
[18:38] Inną cechą ready mates. Jest to, że nie są
[18:41] niepowtarzalne reprodukcje redi maid zawierają identyczne.
[18:45] Przysłanie w istocie. Żadne z istniejących Rady.
[18:48] Maids nie jest oryginałem w potocznym znaczeniu.
[18:51] Oczywiście tego słowa i jeszcze jedna uwaga na zakończenie tego
[18:55] błędnego koła. Ponieważ wszystkie tubki do farb
[18:59] używanych przez artystę stanowią produkty pochodzenia
[19:02] przemysłowego. Czyli redi maite.
[19:04] Stąd wniosek, że wszystkie obrazy na świecie to.
[19:07] Robione reddy maids. I tutaj kolejna ciekawa
[19:10] ciekawostka, ponieważ ola. Napisała mi, że podobno Marcel
[19:15] Dusza bardzo. Lubił ten moment kręcenia.
[19:19] Się koła i on uwielbiał, kiedy koło zwalniało i mógł zobaczyć
[19:22] jego. Szprychy i on podobno.
[19:24] Godzinami siedział i się. Wpatrywał w to koło i sobie nim
[19:28] kręcił. Także widzicie różni ludzie mają
[19:32] różne pasje do mnie mam, że po prostu.
[19:34] W tamtych. Latach było dużo.
[19:36] Więcej czasu nie my teraz po prostu jesteśmy.
[19:40] To też dużo miał czas na to, żeby patrzeć jak się koło.
[19:42] Kręci, no każdy niech. Robi to na co ma ochotę?
[19:46] Ja to zawsze powtarzam. Dobra, ale musimy przejść do
[19:49] najbardziej znanego dzieła sztuki, które nazywa się.
[19:53] Fontanna i. Na bank nie ma osoby na świecie.
[19:56] Która nigdy nie słyszało o tym dziele.
[19:58] Myślę, że jest to taki klasyczny kontrowersji i taki znak
[20:02] rozpoznawczy marcela Duchampa w 1917 roku.
[20:07] Marcel zostaje wybrany na. Prezesa Society for Independent.
[20:11] Artist. I w tamtym momencie za jedyne 6
[20:15] $ każdy może wysłać tam swoje dzieło.
[20:18] Sztuki. Myślę, że nie jest to.
[20:19] Wygórowana kwota. I na tamtej.
[20:22] Na te czasy. I sam Marcelo.
[20:24] Oczywiście, jak to on zawsze. W 2 stronę wysyła swoje dzieło
[20:30] podpisane bermud i w końcu się dowiedziałam, skąd się wziął ten
[20:35] napis, ponieważ jest to po prostu.
[20:38] Nazwa producenta tych pisuarów. Ale też dotarłam do innej
[20:43] wiadomości, która mówi, że samo słowo mód.
[20:46] Znaczy błazen także oczywiście była to totalna gra słów.
[20:51] Ja wam powiem, że swego czasu w soboty na Instagramie robiłam
[20:54] art quizy, w których co sobotę było 10 pytań i bardzo często
[20:59] pytałam, kto jest autorem właśnie fontanny.
[21:03] I na zdjęciu zawsze było widać właśnie podpis er mód i
[21:06] większość ludzi odpowiadało r Mód, a nie marsel Dusza.
[21:10] Także to była taka. Podpucha?
[21:12] Ostatnio nie robię. Po prostu nie mam czasu przez
[21:15] wszystkie rzeczy, które robię, jeżeli chodzi o sztukę, firmę i.
[21:19] Podcasty ale nie o. To chodzi, bo od czasu do.
[21:22] Czasu mam ochotę także. Chyba w tę sobotę też to
[21:25] zrobimy. Fajna zabawa no bardzo często
[21:27] pojawia się na przykład pytanie, ile Słoneczników namalował Wang
[21:31] gok albo ile lili wodnych namalował Claude Monet.
[21:35] Także to są takie beziki, które wy niewinni.
[21:38] Słuchaczy już oczywiście znacie? Ale nie wszyscy, także dobra,
[21:43] nieważne Marika Boże. Dygresja ale pierwsza.
[21:46] W tym podcaście lecimy dalej, bo pewnie się zastanawiacie.
[21:51] Że jakby kurde, no bez przesady i bez jaj.
[21:54] Ale jak pisuar może być dziełem sztuki.
[21:57] Moi drodzy. Wszystko może być dziełem.
[21:59] Sztuki tak też oczywiście nie myśleli.
[22:03] Krytycy i osoby, które były związane ze sztuką w.
[22:06] Tamtych czasach, ale ziarenko zostało.
[22:10] Zasiane przez dusz Ampa. I mimo że odrzucono?
[22:13] Pokazanie tej fontanny na wystawie nie chcieli jej w ogóle
[22:16] wystawiać, mimo że Marcel był. Prezesem to Dusza Amp.
[22:20] Postawił po prostu na swoim. I on w tamtym momencie zanegował
[22:25] klasyczną definicję sztuki i myślę, że dlatego, że on za
[22:30] każdym razem negował. Definicję sztuki klasycznej,
[22:35] dlatego. O nim dzisiaj możemy rozmawiać?
[22:37] I dlatego jest okrzyknięty. Jednym z najbardziej.
[22:41] Kontrowersyjnych i znaczących artystów sztuki Nowoczesnej.
[22:46] Bo tak naprawdę z perspektywy czasu to dzieło, czyli ta
[22:49] fontanna uważany jest za jeden z najbardziej.
[22:52] Znaczących punktów zwrotnych w historii sztuki.
[22:55] Bo, nie ukrywajmy, że dotychczas wiecie jakby.
[22:58] To była totalna. Klasyka, czyli pejzaże,
[23:01] portrety. Wszystko musiało być technicznie
[23:05] dopracowane pod. Względem perspektywy i pod.
[23:08] Względem jakieś tam? Światło cieni innych rzeczy,
[23:11] oczywiście, że. Były łamane te schematy.
[23:13] Właśnie jak na przykład wy kubi zimie, ale.
[23:16] To nadal nie było tak mocne jak pisuar.
[23:20] W galerii sztuki, który stworzył i jeszcze nic z nim tak naprawdę
[23:25] nie zrobił. Nie zmienił go w żaden.
[23:27] Sposób i wydaje mi się, że duszą już jako młody chłopak z tego,
[23:31] co czytałam. Może nie wszystkim wam mówiłam.
[23:34] Już jako młody chłopak, on bardzo mocno kwestionował te
[23:38] tradycyjne pojęcie sztuki. Może też dlatego, że on całe
[23:42] życie wychowywał się gdzieś tam z tą sztuką w tle i to było dla
[23:47] niego takie oczywiste, ponieważ. Znał podstawy, znał normy.
[23:51] Więc dla niego to nie było niczym nadzwyczajnym i już wtedy
[23:56] wiedział, że. Sztuka, to coś więcej?
[24:00] Niż te przyjęte reguły? I szablony, które nam wszyscy?
[24:04] Narzucali w danym momencie. Kiedy trwały jakieś tam
[24:09] popularny nurt? I prawda jest taka, że dzięki
[24:12] swojemu redi maid. Które stworzył i wymyślił.
[24:16] No to on udowodnił, że akt artystyczny opiera się na
[24:20] refleksji. Oczywiście tutaj możemy wdać się
[24:22] w polemikę, bo to jest. Kontrowersyjny temat.
[24:26] Oczywiście w świecie sztuki, ale ja tutaj wam.
[24:29] Opowiadam o duszy ampie, także no Jestem sama w pracowni
[24:33] skutkami i z winkiem. Nie będę miała z kim o tym
[24:36] porozmawiać, możemy ewentualnie wdać się w rozmowę gdzieś tam w
[24:40] komentarzach, do czego oczywiście zachęcam.
[24:43] Ciekawostek sprawdziłam, bo wiadomo, że światem rządzą
[24:46] hajsy, że ten pisuar został sprzedany za prawie 2 miliony
[24:51] dolarów w roku 2. 1002 wydaje. Mi się to małą kwotą jak na
[24:57] obecne standardy, no ale. Mieć, a nie mieć pisuaru za 2
[25:02] miliony. To, co mi się też podoba w duszy
[25:04] ampie to fakt, że on uważał, że nic nie jest wart obraz, który.
[25:09] Szokuje i oczywiście ja nie do końca się z tym zgadzam, ale nie
[25:13] zawsze moja opinia. Jest.
[25:15] Ważna w tym podcaście, ponieważ ja osobiście uważam, że obraz,
[25:20] który wzbudza emocje wy osobie, która go odbiera, która go
[25:25] ogląda, to jest właśnie obraz wart wszystkiego tak naprawdę.
[25:31] Bo. Kiedy artysta przekazuje
[25:33] wszystkie swoje emocje w danym momencie, malując dany obraz,
[25:37] czy tworząc jakąś sztukę, to wtedy jest wartościowe.
[25:41] Oczywiście ja mam dużo więcej. Podpunktów dlatego, że według
[25:45] mnie to musi być oryginalne, nietypowe.
[25:48] Nie kradzione nie zerżnięte. Od jednego artysty wtedy jest to
[25:52] dla mnie wartościowa sztuka, przede wszystkim sztuka, która
[25:56] wzbudza emocje, żebyśmy mogli się zastanowić nad tym, co
[26:02] artysta miał na myśli. Ale też nie zawsze, bo często
[26:05] obrazy po prostu rezonują z tym momentem życia, w którym my.
[26:10] Jesteśmy i całkowicie inaczej je odbieramy.
[26:13] No ja oczywiście też. Jako tutaj naczelna pani
[26:17] mariczka profesor, no to muszę wam powiedzieć, że oczywiście
[26:22] kilka razy o tym mówiłam. Czym?
[26:24] Więcej wiemy o artyście o genezie powstania danego dzieła.
[26:29] Tym przyjemniej jest nam je odbierać, ale oczywiście dobra
[26:33] koniec tych wywodów i wymądrzania się, bo ja tutaj
[26:37] jeszcze chciałabym wam trochę. Opowiedzieć o tym.
[26:39] Bo teraz musimy przenieść się do rozpustnego Paryża.
[26:43] Mam nadzieję, że wszyscy wypracowali.
[26:45] Garsonki założyliście czerwone berety, ponieważ w Paryżu
[26:51] powstało. Kolejne dzieło, o którym chcę
[26:53] wam opowiedzieć. Duszom stworzył wy nim dzieło
[26:57] pod tytułem To będą literki po kropkach.
[27:00] LHOOQ jest to reprodukcja mona lizy.
[27:05] Oczywiście da vinciego na bank kojarzycie to dzieło, bo to też.
[27:08] Jest bardzo kontrowersyjne i. Znane, myślę, że możecie nie
[27:13] kojarzyć, że jest dusza ampa, ale od dzisiaj po niewinnym.
[27:16] Podcaście już będziecie tego świadomi?
[27:18] Dusza Domalował Mona Lizie Bródkę i Wąsik i niektórzy
[27:23] odbierali to jako aluzję do domniemanego homoseksualizmu, a
[27:28] mówiłam. O tym kilka podcastów.
[27:30] Wcześniej o homoseksualnych artystach możecie sobie
[27:33] posłuchać. Ale po francusku czyta się to
[27:35] ela szo o kule dobra może jednak poprosimy.
[27:40] Patrycję, żeby nam to przeczytała?
[27:44] I w takim wolnym tłumaczeniu tytuł bardzo wam się spodoba,
[27:48] ona ma gorący. Tyłek.
[27:52] Dusza po prostu ośmiesza takie kultowe?
[27:55] No powiedziałabym nawet ikoniczne dzieło sztuki, no bo
[27:57] monaliza jest jednym z najbardziej znanych i
[28:00] rozpoznawalnych dzieł sztuki w historii.
[28:02] No ale kolejna z ciekawostek to było jego żeńskie.
[28:06] Alter. Ego, które nazywało się roze.
[28:09] Selavi i jest takie. Zdjęcie gdzie dusza mp jako
[28:13] właśnie roze. Czyli kobieta.
[28:15] Jest. Ubrany elegancko ma kapelusz i
[28:18] szal z futra ma pełen makijaż i usteczka i oczy Wszystko jest
[28:23] tam zrobione. I dzieło to nosi tytuł Eros
[28:27] Selavi, czyli eros to jest życie.
[28:30] Eros to. Jest zła miłość, no w każdym
[28:31] razie, eros to jest życie i marsel twierdził, że wierzy w.
[28:36] Erotyzm jako zjawisko uniwersalne.
[28:39] I przez wszystkich. Rozumiane i wydaje.
[28:42] Mi się, że w odcinku numer 7 o dziwactwach artystów mówiłam wam
[28:47] też, no i jakby o tym alter ego marcela duchampa, bo ja wam też
[28:53] opowiadałam o tym, że on. Wtedy stworzył perfumy.
[28:56] Tego swojego alter ego tej roze. Bo on twierdził, że bycie
[29:02] marcelem to za mało, że dlatego stworzył swoje alter.
[29:07] Ego bo sam Marcel Duchamp jest niewystarczający.
[29:11] No i też wspominałam o tym, że on stworzył perfumy właśnie jako
[29:15] ta roze sela WI i te perfumy. Zostały sprzedane za 11 milionów
[29:21] dolarów i one. Stały się po prostu jego
[29:24] najdrożej sprzedanym dziełem sztuki, także jak macie ochotę
[29:28] to sobie wróćcie. No bo.
[29:29] Oj, to było bardzo dawno temu. Sama musiałam sobie przypomnieć,
[29:32] co ja tam wam opowiadałam, ale. Oczywiście jest jeszcze kilka
[29:36] ciekawych dzieł sztuki, tyle że nie chcę was za bardzo zanudzać,
[29:40] ale muszę wam wspomnieć jeszcze o jednym albo. 2.
[29:44] Dlatego, że wiecie, no marsel był artystą, który zmarł tam wy
[29:49] no takim dziadkowy tym wieku, więc stworzył bardzo dużo dzieł
[29:54] sztuki. Przeżył bardzo wiele
[29:56] interesujących momentów w swoim życiu, ale no, ja chcę.
[30:00] Tutaj po prostu tak. Skondensować to, co najciekawsze
[30:03] moim zdaniem oczywiście. Jeszcze wam opowiem o dziele,
[30:06] które marsel stworzył pod tytułem Panna młoda rozebrana
[30:10] przez swych Kawalerów. Jednak i to dzieło jest jakby.
[30:15] Jakby wam to opisać, jest to dzieło sztuki, które jest
[30:18] stworzone w ramie, ale główny element to jest szkło, czyli
[30:23] jakby szkło oprawione w ramę i jest to podzielone na pół i góra
[30:28] ma nam sugerować, że jest to panna młoda a do łóżek.
[30:32] Oczywiście muszę wam o tym powiedzieć, że sugeruje tak
[30:36] właśnie Marcel Dusza, bo. Jest to nieoczywiste, jak
[30:38] wszystkie jego dzieła, żebyśmy wszyscy jednak wiedzieli, co i
[30:42] jak. I każdy element jest albo?
[30:45] Malowany, bezpośrednio na szkle. Albo jest inkrustowany i tu
[30:49] otwieramy art słowniczek, ponieważ.
[30:51] Inkrustowany jest to technika. Polegająca na ozdabianiu mebli
[30:55] innych artykułów. Domowych albo użytku
[30:57] codziennego. Tak.
[30:59] To jest w bardzo grubym skrócie powiedziane, ale no.
[31:03] Bez przesady. I naprawdę super to wygląda, bo
[31:06] dzięki jakby temu transparentne mu szkół, no to mamy wrażenie
[31:11] takiej głębi perspektywy przestrzenności bardzo mi się.
[31:16] Podoba to dzieło sztuki. Chociaż jest.
[31:18] Zdecydowanie niekonwencjonalne, nawet jak na marcela.
[31:21] I jest nawet taka historia, którą wyczytałam związana z tym
[31:25] dziełem, ponieważ on miał je jakby przetransportować na bruk.
[31:31] Nie wiem skąd pewnie z manhattanu i okazało się, że.
[31:36] To dzieło zostało uszkodzone i ta szyba popękała.
[31:40] I tutaj oczywiście marsel. Stworzył sobie historię, że noc
[31:44] wcześniej miał sen, w którym właśnie.
[31:47] Przyśniło mu. Się, że to dzieło pęka i że te
[31:51] jakby rysy, które utworzyły się na.
[31:53] Szkle to w tym śnie są identyczne.
[31:57] Jak? Na żywo, kiedy to dzieło
[31:59] popękało? Oczywiście, że nie możemy w to
[32:03] wierzyć, ale jest to ciekawa historia, także jak kiedyś
[32:07] będziecie świadkami na żywo. Tego dzieła.
[32:10] No to możecie zobaczyć, że jest ono właśnie zbite, co myślę, że
[32:14] też dodaje mu. Charakteru i fajnie, że Marcel
[32:16] wymyśl jakąś historię. A jeżeli nie wymyślił?
[32:19] No. To jakby, jeżeli to była prawda
[32:23] z tym snem nous. Ale ok, bo zbliżamy się już do
[32:27] końca, bo już naprawdę obficie powiadomiłam wam o dusza.
[32:33] No to co? Jeszcze wiemy o marcelu?
[32:36] Bo nie opowiedziałam wam w sumie najważniejszej.
[32:38] Pasji do szampana. O której chyba wspominałam za
[32:42] czasów jego dzieciństwa, czyli na początku, że on.
[32:45] Uwielbiał grać w szachy. Ale to nie była taka pasja.
[32:48] Wiecie, że on sobie gdzieś tam grał w szachy w domu z
[32:52] ziomeczkami przy. Winku, tylko on był mistrzem.
[32:56] Był nawet moment, kiedy on rzucił.
[32:58] Sztukę dla szachów razem ze swoimi przyjaciółmi i
[33:01] skoncentrował się wyłącznie na grze w szachy tak
[33:05] profesjonalnie. Grał w ogóle w mistrzostwach
[33:08] Francji i nawet na olimpiadach i ta olimpiady to było jakieś od
[33:12] 1928 do 33, czyli. Kilka naprawdę?
[33:16] Konkretnych lat. I on prawie został mistrzem
[33:19] Francji, ale niestety popełnił jeden błąd.
[33:22] No i zajął 6. Miejsce.
[33:24] Mnie zawsze szachy fascynowały. Swego czasu próbowałam się
[33:28] nauczyć i myślę, że jeszcze do tego wrócę.
[33:30] Bo to jest super sprawa, no ale dobra nie o tym, ale musiałam
[33:33] wam o tym. Wspomnieć, że Marcel naprawdę
[33:36] był bardzo inteligentnym facetem poza sztuką miał też inne.
[33:42] Zdolności także no. W szachach na pewno.
[33:46] Mu się bardzo dobrze powiodło. No i co mogę wam powiedzieć na
[33:49] koniec, że na pewno Marcel DU szamp nieraz zszokował świat
[33:53] sztuki? Ja wiem, że jak teraz Wam
[33:55] opowiadam, no to może to nie jest bardzo szokujące, ale
[33:58] pamiętajmy, że to był 1900 tam nasty rok, więc czasy były
[34:02] totalnie inne, dlatego on szokował ludzi, którzy byli
[34:06] przyzwyczajeni do pewnych schematów i do dzisiaj żyjemy w
[34:10] takim świecie, gdzie ludzie nie lubią wychodzić poza schematy i
[34:14] czują się bardzo niebezpiecznie, tak jak wam nagrywam podcast o
[34:18] homoseksualistach. No to są ludzie, którzy nie
[34:20] potrafią sobie wyobrazić, że 2 facetów potrafi się po prostu
[34:24] kochać, nie potrafią zrozumieć, że kobieta nie należy wyłącznie
[34:29] do kuchni albo do mężczyzny. Wiecie?
[34:32] No jest dużo rzeczy, już nie będę się jakby rozwodzić nad
[34:36] tym, ale na pewno, skoro mnie słuchacie już od 60 kilku
[34:40] podcastów, to wiecie co mam na myśli?
[34:42] Dlatego marsel dusza potrafił szokować.
[34:46] Bo on łamał schematy. Czyli to, co robiło większość
[34:49] artystów, tylko oni. Łamali te schematy pod względem
[34:53] technicznym, tworząc nowe nurty, nowe pomysły techniczne.
[35:00] A Marcel Duchamp po prostu ze wszystkich sobie zrobił jeden
[35:06] wielki żart z całej sztuki, która do dzisiaj jakby istnieje
[35:12] i to, co wam mówiłam, to, że on łamał kanony przyjęte przez ogół
[35:17] bawił się i z nami, czyli z widzami i z krytykami sztuki i z
[35:22] całą Bohema. Artystyczną i całe życie szukał
[35:26] wolności, bo myślę, że to było najważniejsze.
[35:30] Ten element wolności tego, żeby nic go nie ograniczało, czyli
[35:35] żadne jakby instrukcje nadane przez dany.
[35:40] Kanon sztuki, myślę, że to. Jest bardzo fajne podsumowanie i
[35:45] tak naprawdę dusza am właśnie znalazł tę wolność, której
[35:48] poszukiwał i Jestem ciekawa, co wy sądzicie na temat jego
[35:52] sztuki, bo z pewnością nie jest ona oczywista i nie jest łatwa w
[35:56] odbiorze. Ja wiem, że zapewne wiecie
[35:59] słoneczniki van Gogha są dużo przyjemniejsze do oglądania, no
[36:03] bo. Wiecie, na co patrzycie nawet
[36:05] sztuka po lokata, która jest po prostu.
[36:08] Przez wielu uznawana za zwykłe chlapanie, jest łatwiejsza do
[36:13] zrozumienia niż kiedy artysta stawia.
[36:15] Pisuar na środku galerii sztuki. Ale myślę, że warto było nagrać
[36:21] o dusza ampie te historie i muszę wam powiedzieć, że tutaj
[36:25] korzystałam głównie z artykułów, więc jak przyjdzie kiedyś czas
[36:29] dla mnie wolność i będę mogła sobie poczytać całą.
[36:32] Biografię. Szampan to.
[36:33] Zapewne jeszcze wrócę, jeżeli znajdą się jakieś smaczki, bo
[36:36] nie dotarłam do żadnych lafiryndą, ich poza tą tym
[36:40] wspomnieniem, że w nowym. Jorku po prostu korzystał z
[36:43] różnych uciech. No ale gdzie są szczegóły?
[36:46] My chcemy to mięcho, które nas najbardziej interesuje, prawda?
[36:50] Ale jest jeszcze jedna fajna rzecz, ponieważ Dusza amp
[36:53] dzisiaj marsel Dusza jest nazywany.
[36:57] Dedi of the Duda. Ty no jakby Pedro Pascal ma
[37:03] naprawdę dużą konkurencję w tym przypadku.
[37:07] No bo dada to dadaizm a Day of the dead is no to jest jeden
[37:13] jedyny. Pedro Pascal, którego myślę, że
[37:15] bardzo dużo osób teraz kocha. Ja wiem, że to jest w ogóle.
[37:18] Absurdalne, że ja o tym wspominam, ale tak.
[37:20] Mi się to spodobało. Że Marcel duchamp jest nazywany
[37:24] dadi of the dada, że nawet sobie nie możecie tego wyobrazić.
[37:28] Szczególnie przy tym podcaście chciałabym was prosić o.
[37:32] Komentarze. Pod instagramem na Spotify.
[37:35] Na youtubie, co sądzicie o jego sztuce?
[37:38] Bo ja wiem, że te komentarze mogą być bardzo.
[37:41] Interesujące, bo jest to. Sztuka nieoczywista.
[37:45] Chciałabym wam, jak zwykle podziękować za słuchanie
[37:47] niewinnego. Podcastu wznoszę za nas.
[37:50] Wszystkich chir sic. Moim ulubionym.
[37:55] Ja moi drodzy nie wracam do malowania, tylko.
[37:58] Wracam do pisania Jestem. Super zmęczona, ale też
[38:02] podekscytowana tym, że. No nagrałam ten podcast i mam
[38:06] nadzieję, że wam się spodoba jak zwykle dziękuję moim.
[38:09] Wspaniałym patron Kom i Patronom, zachęcam.
[38:12] Was do zostania niewinną patronką albo patronem, bo
[38:17] wiecie, no jakby zawsze fajnie wspierać sztukę.
[38:21] I fajne rzeczy, także co słyszymy się wy kolejny
[38:25] czwartek, a ja już wam mówię. Pa.
[38:30] Zawsze chciałam zrobić takie po napisach, także jeżeli tego
[38:35] słuchacie, to napiszcie na przykład słowo dedi of the dada
[38:42] pa.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.