# 38. Marina Abramović: 10 kontrowersyjnych i niebezpiecznych performanców.

An episode of [Nie-winna Sztuka](https://invisiblenetwork.ai/podcast/1834906739), 9 Feb 2023, 28 min.

Audio: https://anchor.fm/s/9531ea30/podcast/play/64763293/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfront.net%2Fstaging%2F2023-1-9%2Fe9b90c73-f3f9-4adc-1e76-cd3bbb123f99.mp3

Marina to jedna z najwybitniejszych Artystek. Królowa sztuki performance, która zawsze przekraczała granice bólu. Stworzyła wiele eksperymentów społecznych, które prawie przypłaciła życiem. Performancy kontrowersyjne, nieobliczalne i szokujące. Wspaniałe. Dzisiaj opowiem Wam o 10 najciekawszych.

## Transcript

[0:00] Cześć, Witam was w kolejnym niewinnym odcinku.
[0:03] Dzisiaj chciałabym wam opowiedzieć o marinie
[0:05] abramowicz, ale z racji, że Marina to bardzo obszerna
[0:08] postać, to myślę, że dzisiaj skupię się na kilku najbardziej
[0:12] kontrowersyjnych i najciekawszych.
[0:14] No i też moich ulubionych performance w jej wykonaniu i od
[0:17] razu wam powiem, że to nie będzie jedyny podcast o Marinie,
[0:21] no bo jest wybitna biografia, która nazywa się pokonać mur.
[0:25] Bardzo wam polecam, widziałam, że też są audiobooki, jak ktoś
[0:29] nie ma czasu czytać. Ale książka jest fenomenalna,
[0:32] już kiedyś o niej wspominałam i wszyscy moi znajomi,
[0:35] przyjaciele, którzy ją przeczytali twierdzą tak samo,
[0:38] ale zaczniemy dzisiaj od kilku performance ów.
[0:42] Tak to będzie najciekawsze moim zdaniem, bo powiem wam, że
[0:45] trochę mnie zszokowało, że jest aż tyle kultowych performance
[0:50] ów. Większość znałam, poznałam jakiś
[0:53] jeden nowy, może, ale no, była to bardzo ciekawa przygoda.
[0:57] Kiedy zaglądałam i do biografii, gdzieś tam szperałam w
[1:00] internetach. Yy także powiem wam tak
[1:03] naprawdę, jeżeli myślimy o sztuce performance, no to
[1:06] pierwsza osoba, która mi przychodzi do głowy.
[1:08] No to jest właśnie Marina abramowicz.
[1:11] Jakby chyba nie przyjdzie mi nikt inny do głowy poza jakąś
[1:14] jedną polską grupą. No, ale to nie jest ta sama
[1:17] skala, prawda? Zacznę od najbardziej znanego
[1:20] Performance'u Marina Abramovic, czyli performance'u pod tytułem
[1:23] Rytm Zero ja o nim opowiadałam w podcaście numer 3 o
[1:27] kontrowersjach w sztuce jest to no jeden z bardziej wyjątkowych
[1:32] performance. Zdecydowanie, ale z racji, że ja
[1:34] bym chciała, żeby ten dzisiejszy podcast był takim zbiorem jej
[1:37] najbardziej ekstremalnych, no to też go tutaj wrzucę i może
[1:42] dowiecie się jakiś nowych ciekawostek.
[1:44] Rytm Zero odbył się w Neapolu i Marina wtedy przez 6 godzin
[1:48] stała w takiej no przestrzeni galerii innej i dała całkowite
[1:52] zezwolenie dla odwiedzających, żeby mogli z nią zrobić, na co
[1:56] mają tylko ochotę przed nią był stół, na którym leżały 72
[2:01] przedmioty i było ich kilka, więc wymiennie inne niż
[2:05] ostatnio. Bo była na przykład niebieska
[2:07] farba, dzwonek, bicz, szminka, siekiera, nóż, Widelec, perfumy,
[2:12] książki, jabłko, miód, cukier, Róża.
[2:16] No i to, co najbardziej kontrowersyjne, czyli broń,
[2:19] która była nabita jednym nabojem była całkowicie sprawna, no i
[2:23] początkowo to co ciekawe, no to przez pierwszą godzinę nikt do
[2:27] niej nawet nie podchodził z ludzi, którzy znajdowali się w
[2:30] galerii, jedynie fotografowie podchodzili bliżej, żeby zrobić
[2:33] jej zdjęcie. Z tego co wiem, no to głównymi
[2:36] odwiedzającymi była jednak. Taka bohema artystyczna, ludzie
[2:41] ze świadka intelektualnego także, no ludzie na poziomie,
[2:45] ale potem zaczęli trochę się ośmielać.
[2:49] No i na przykład pomalowali ją tą niebieską farbą.
[2:52] Rysowali po niej szminką, wręczyli jej róże, ale potem z
[2:58] czasem zaczęli czuć się pewni i nagle zaczęło do nich docierać,
[3:02] że faktycznie mogą z nią zrobić praktycznie Wszystko, nawet na
[3:07] oczach innych ludzi. Marina tam stała nieruchomo
[3:10] wpatrując się w jakiś daleki punkt nie nie w żadnego
[3:14] człowieka z publiczności, więc trochę wyglądała jak taki
[3:17] eksponat w galerii sztuki. Też o to jej chodziło.
[3:20] Taki miała zamysł, ale ludzie wtedy zaczęli być agresywni.
[3:25] Nacinali jej ciało, biją nawet zdjęto z niej stanik,
[3:29] odsłaniając jej piersi w momencie, kiedy ta właśnie
[3:32] rozcinali te wszystkie ciuchy. Ale oczywiście najbardziej
[3:35] szokująca część tego Performance'u tego wydarzenia to
[3:38] fakt. Że do galerii wszedł mężczyzna,
[3:42] chwycił za broń i przyłożył ją do skroni artystki.
[3:45] Miał palec na spuście i reszta ludzi w tamtym momencie się
[3:49] cofnęła z przerażenia, ale ochrona go powstrzymała, bo się
[3:52] przeraziła po prostu, że faktycznie może ją zabić.
[3:56] I mimo tego, że artystka była świadoma konsekwencji tego, co
[4:00] może się wydarzyć. No bo sama jakby zaaranżowała,
[4:02] to jednak chyba dyrektor galerii stwierdził, że to już idzie za
[4:06] daleko i dlatego wyprowadzili tego mężczyznę.
[4:10] Wiem też, że Marina wy dokumentach, a propos tego
[4:13] performansu podpisała po prostu zgodę na to, że może wydarzyć
[4:19] się Wszystko, co jest. No dla mnie nie do pomyślenia,
[4:22] jakby zawsze chronimy nasze życie, a tutaj no.
[4:27] Duże zaufanie, wręcz Marina miała do ludzi, ale tak naprawdę
[4:32] ona chciała ten performance stworzyć trochę na taki znak.
[4:37] W takim formacie może eksperymentu społecznego, żeby
[4:40] zobaczyć na co ludzie są gotowi, kiedy mają pozwolenie na
[4:45] Wszystko, ale to co najważniejsze, jeżeli myślimy o
[4:48] tym, wspominałam o tym na pewno w poprzednim podcaście jak ważna
[4:54] i istotna jest instytucja więziennictwa.
[4:57] Sądu tak generalnie jak ważne jest prawo, bo dzięki temu
[5:02] performance owi zobaczyliśmy, mamy wręcz namacalny dowód na
[5:05] to, że często ludzie nie przekraczają pewnych granic,
[5:10] tylko ze względu na obawę właśnie na karę, że będą
[5:14] pociągnięci do konsekwencji, a wcale nie przez pryzmat swojego
[5:18] sumienia, że tak nie wypada robić i że nie wolno krzywdzić.
[5:21] 2 człowieka to jest okropne. No ale zobaczcie ja na przykład
[5:25] słucham bardzo dużo podcastów kryminalnych i tam dopiero
[5:29] widzimy. Jacy ludzie są bezczelni wy
[5:33] odbieraniu życia i jakby krzywdzeniu innych ludzi.
[5:36] No ale to już no nie na ten nie na ten podcast ale wiecie dla
[5:40] mnie mega fascynującym doświadczeniem było czytanie o
[5:43] tym, bo jakby zobaczcie przez pierwszą godzinę nikt nawet nie
[5:47] podszedł do niej. Potem ktoś nieśmiało jej dawał
[5:50] buziaka w policzek, ktoś jej wręczył kwiata wiecie takie
[5:53] kulturalne człowiecze rzeczy nie, a potem zaczęła się jakaś
[5:58] masakra, bo zaczęli być wręcz nieobliczalni.
[6:01] I nawet gdy była już poraniona i zmęczona, to wyobraźcie sobie,
[6:06] że kilka osób przeniosło ją półnagą na stół.
[6:08] Oczywiście znalazły się jednostki, które chciał ją
[6:12] okryć. Chciały jej jakoś pomóc, ale
[6:14] jednak No wygrał tłum. A jak wiemy, niestety większość
[6:19] ludzi idzie za tłumem, więc to też było bardzo przerażające, że
[6:23] nie można było powstrzymać tego, chociaż pewnie można było.
[6:26] Nie, ale to właśnie był ten eksperyment społeczny i właśnie
[6:30] w momencie, kiedy dyrektor tej galerii.
[6:32] Przerwał Performance po 6 godzinach, bo ona już zaczęła
[6:35] bardzo źle wyglądać i w momencie, kiedy Marina zaczęła
[6:38] się ruszać, przestała być w cudzysłowie tym eksponatem
[6:41] galerii innym i zaczęła patrzeć na ludzi, patrzeć w ich oczy.
[6:46] To oni zaczęli spuszczać wzrok, zaczęli się wycofywać i
[6:49] wychodzić z galerii. Nawet do niej nie podeszli
[6:51] porozmawiać. To miało dużo większy wydźwięk
[6:54] niż jakiekolwiek słowa. Nie pamiętam, czy przy tym
[6:57] performance, ale wydaje mi się, że tak, że kiedy ona wróciła do
[7:00] hotelu po tym, to zobaczyła. W lustrze w Łazience, jak się
[7:04] przeglądała, że posiwiały jej włosy ze stresu, chociaż mówi
[7:08] się, że to jest nieprawda, że siwieje się od stresu, ale
[7:10] Marina autentycznie jako osoba, która ma czarne włosy, miała
[7:16] ogrom siwych włosów. Tamtym momencie przez to
[7:19] Wszystko, co się wydarzyło przez te 6 godzin.
[7:21] O tym się pewnie słyszeliście? Nie raz, ale teraz wam opowiem o
[7:25] 2, który nazywa się Bałkański barok i on odbył się w Wenecji,
[7:30] bo Marina została zaproszona na biennale w Wenecji.
[7:33] Nie wiem czy wiecie, ale zaproszenie na takie biennale to
[7:37] jest ogromne wyróżnienie dla artystki, dla artystów
[7:41] generalnie i to jest performance, o którym nie
[7:43] słyszałam wcześniej, a żałuję, bo jest bardzo intrygujący.
[7:46] Kiedy Marina abramowicz przedstawiła wizję wszystkim
[7:49] dyrektorom tych binali, no to niestety ta wizja artystyczna
[7:53] nie spodobała się Ministerstwu kultury, bo stwierdzili, że jest
[7:57] ona zbyt kontrowersyjna, jakby jej poprzednie działanie były
[8:00] kontrowersyjne. Ale Marina mimo Wszystko
[8:03] postawiła na swoim. No bo jest wybitną artystką i
[8:07] wyobraźcie sobie, że performens wyglądał tak, że Marina przez 4
[8:10] dni siedziała i szorowała gnijące pokryte larwami, mięsem
[8:16] i krwią sterty kości, które śmierdziały na kilometr.
[8:20] To było odrażające. Ona siedziała na tej kupie
[8:23] kości. Tego, co pamiętam, to tych kości
[8:26] było 2,5 tysiąca. To nie były kości ludzkie.
[8:29] Oczywiście tylko zwierzęce. I co ciekawe, odór był tym
[8:33] większy, bo biennale odbywa. Się nie dość, że Wenecji to
[8:36] jeszcze w lecie i sama artystka powiedziała, że tam było ponad
[8:40] 30 ° w ten dzień, kiedy ona robiła ten swój performance,
[8:44] więc tym bardziej to Wszystko było czuć i cały performens
[8:48] szokował. Ale no taki miał być tak, jakby
[8:51] to jeżeli to zobaczyłeś na żywo, no to nie mogłeś przejść
[8:55] obojętnie koło takiego widoku, bo on się odnosił do konfliktów
[9:00] zbrojnych na Bałkanach, co było bardzo ważną i istotną sprawą
[9:05] dla Marina. I to było też bardzo ciekawe, bo
[9:08] jak ona siedziała na tej Górze kości czyściła te kości?
[9:11] No to to było wymagające, też bardzo męczące, ale ona była w
[9:15] takiej białej szacie. Ona była cała ubrudzona krwią no
[9:18] zdjęcia są na Internecie. Oczywiście wstawię w poście na
[9:21] Instagramie, żebyście mogli zobaczyć te, które są lżejsze,
[9:25] żeby Instagram po prostu tego nie zablokował, ale możecie
[9:27] sobie wpisać ten bałkański barok Marina Abramowicz, więc wam to
[9:32] Wszystko wyjdzie. Oczywiście ten cały performens
[9:34] to nie było tylko czyszczenie tych kości, ale były też
[9:37] dołączone 2 firmy. Jeden film to był Wywiad z jej
[9:41] rodzicami, bo oni byli mocno powiązani właśnie z polityką i
[9:44] był też 2 film, gdzie Marina była ubrana w Biały Kitel i ona
[9:48] tam opowiadała, jak zabija się szczury na Bałkanach i te film
[9:54] Możecie zobaczyć na youtubie są po angielsku.
[9:56] Oczywiście Marina abramović ma bardzo mocny akcent, ale
[9:59] Wszystko zrozumiecie na pewno bez problemu i tutaj też muszę
[10:03] dorzucić coś od siebie, a propo angielskiego, że nieważne jaki
[10:07] masz akcent, możesz być wybitne mimo Wszystko, prawda?
[10:10] Ważne, żeby. Mówić dobrze i zrozumiale po
[10:13] angielsku musiałam to wtrącić, bo to jest bardzo istotne, bo
[10:17] moje pokolenie umie angielskie, ale nie ma pięknego angielskiego
[10:21] akcentu. Za to te młodziaki wszystkie
[10:23] mówią jak native, co dla mnie jest szokiem i wspaniałą rzeczą.
[10:27] No ale wracając jeszcze do sztuki tak, bo to jest
[10:30] najważniejsze w dzisiejszym podcaście, bo Marina dzięki temu
[10:33] występowi zdobyła najwyższe wyróżnienie.
[10:36] Na tych bielanach także no było to coś zaskakującego i wiem, że
[10:42] ludzie mimo tego, że był ogromny odór, to chętnie oglądali w.
[10:46] Jej występ, ale ja wam powiem, że jak oglądałam i te filme i
[10:50] zdjęcia i o tym czytałam, to sobie pomyślałam, że te sterty
[10:54] kości bardzo przywodzą mi na myśl czasy 2 wojny światowej
[10:58] jest bardzo dużo zdjęć udokumentowanych z czasów 2
[11:02] wojny światowej i nie wiem, czy tak naprawdę są zdjęcia, jeżeli
[11:06] chodzi o kości ludzkie, ale przecież sterty ludzkich zwłok
[11:10] głów czy ubrań to od razu mi się skojarzyło właśnie z obozami
[11:14] koncentracyjnymi, więc. No bardzo mocno się to odnosi
[11:18] właśnie od tych konfliktów zbrojnych na Bałkanach, o
[11:21] których mówiła Marina abramowicz.
[11:24] Tak, no bo ona jest z krajów, które też nie miały łatwo,
[11:29] jeżeli chodzi o historię związaną właśnie z wojnami.
[11:33] Jak widzicie, opowiadam wam dopiero o 2, a już jest naprawdę
[11:37] grubo, ale przyjdę do kolejnych, bo one wszystkie są dosyć
[11:40] szokujące. Na koniec wam opowiem o takich
[11:43] bardziej romantycznych i już bez takich strasznych rzeczy.
[11:47] Ale teraz muszę przejść do performansu, który nazywa się
[11:50] rytm 5, bo to była cała seria tych rytmów.
[11:52] One siedziały w różnych latach i akurat ten performens odbywał
[11:56] się w Belgradzie i on powstał przed rytmem Zero.
[11:59] Z tym stołem, o którym wam przed chwilą opowiadałam artystka
[12:03] stworzyła 2 gwiazdy, które no dla niej symbolizowały
[12:06] destrukcyjny komunizm, w którym się wychowała 2 gwiazdy, Jedna w
[12:10] 2 na Ziemi to Wszystko się działo i wysypała je trocinami,
[12:14] po czym Marina je podpaliła te trociny i położyła się w środku.
[12:18] Podczas tego performansu też obcięła swoje włosy, które
[12:21] wrzuciła w ogień. Strasznie to dziwnie wygląda.
[12:25] Też mocno ma takie nacechowanie. No bo jednak te gwiazdy no
[12:30] przywodzą na myśl pentagram, ale to chyba nie miało tutaj
[12:34] większego znaczenia, bo wyobraźcie sobie, że jako
[12:37] należała w tych gwiazdach w tym ogniu to ona zemdlała, bo nie
[12:41] miała no wystarczającej ilości tlenu.
[12:43] Na szczęście szybko ją wyciągnęli i zabrali do
[12:46] szpitala. Ją uratowali i mam tutaj Cytat,
[12:49] a propos właśnie tego performens.
[12:51] Który powiedziała Marina abramowicz, interesuje mnie
[12:54] wyłącznie taka sztuka, która jest w stanie zmienić mentalność
[12:58] społeczeństwa. Sztuka, która opiera się
[13:00] wyłącznie na wartościach estetycznych, jest niekompletna.
[13:05] No i to może być bardzo szokujące dla wielu aspirujących
[13:09] artystów w obecnych czasach dobra przejdziemy do następnego
[13:13] performance się nazywa Thomas Lips.
[13:15] Jest to performance, który też zawiera w sobie symbol gwiazdy.
[13:19] Myślę, że ona bardzo często bazowała na podobnej symbolice.
[13:22] Bo też chciała osiągnąć podobny efekt, a jednak każdy z tych
[13:26] performance ów mocno się od siebie różni.
[13:29] Zaczął się od tego, że Marina zjadła kilogram miodu, potem
[13:33] wypiła litr czerwonego winka. Tak ja pija dzisiaj różowe, no i
[13:38] kiedy wypiła to wino to stuka kieliszek, przez co zraniła się
[13:42] tak mocno, że musieli ją po performens się zawieźć do
[13:45] szpitala i założyć jej aż 6 szwów.
[13:48] No ale najbardziej kontrowersyjne jakby niepokojący
[13:51] moment to ten, w którym wycina sobie.
[13:53] Na brzuchu pięcioramienną gwiazdę ona stoi, podciągnęła
[13:57] sobie bluzkę, widać jej brzuch, trochę jej łona i ona w tamtym
[14:01] momencie zaczęła sobie wyrywać. Chyba jakimś nożem, skalpelem,
[14:06] albo jakąś żyletką właśnie pięcioramienną gwiazdę, po czym
[14:11] zaczęła się biczować i na koniec położyła się na bryłach lodu
[14:15] ułożonych w kształcie krzyża. Publiczność przerwała ten
[14:19] performens, bo po prostu obawiała się o jej zdrowie i o
[14:23] jej życie, bo Marina zawsze lubiła przekraczać granicę.
[14:27] I to jest kolejny występ tej artystki, który miał pokazać
[14:30] właśnie przekraczanie granic bólu.
[14:31] To przed chwilą powiedziałam. Ale wiecie, to było takie nie
[14:36] dość, że przekroczenie granicy bólu to jeszcze udowodnienie
[14:39] sobie, jakby uwolnienia się od tego bólu.
[14:42] Ale najciekawszym aspektem jest tytuł tego występu, dlatego, że
[14:48] ten Tomas Lips to był to było po prostu imię i nazwisko jej
[14:52] kochanka, z którym miała bardzo krótki romans, więc to jest
[14:56] intrygujące, ale nie dotarłam do źródła.
[14:58] Dlaczego nazwała w ten sposób właśnie ten swój performance,
[15:01] więc chłopcy i dziewczyny po prostu strzeżcie się.
[15:06] Bo nie wiecie, kiedy będziecie inspiracją do takiego grubego
[15:09] performance'u? Dobra, ale teraz muszę wam
[15:12] opowiedzieć o przełomowym perform sensie.
[15:14] Nazywa się rytm 10. Jest to taka słowiańska gra,
[15:19] gdzie najczęściej pijani mężczyźni kładą dłoń na stole i
[15:22] wbijają nóż pomiędzy rozłożone palce.
[15:25] Na pewno kojarzycie od wieków? Po prostu ludzie grają w takie
[15:30] dziwne gry i robią sobie wtedy krzywdę, ale Marina lekko
[15:34] zmodyfikowała ten tę grę. Dlatego, że podczas performansu
[15:38] użyła aż 10 noży i po każdym razie próbowała powtórzyć rany,
[15:43] które już zrobiła, co oczywiście potęgowało ból, jakby wbić 2
[15:47] razy w tą samą ranę nóż. No to musi być okropny ból, ale
[15:51] ona jakby po każdym jednym razie jak wbijała ten nóż pomiędzy
[15:54] palce, to ona to nagrywała i przy kolejnym jakby cofała
[15:59] kasetę, bo wtedy jeszcze były kasety i chciała powtórzyć
[16:03] dokładnie te same ruchy i tutaj też znalazłam Cytat bo myślę, że
[16:07] to jest wtedy ważne i trochę łatwiejsze do zrozumienia.
[16:11] Doświadczyłam wolności absolutnej.
[16:14] Czułam, że moje ciało nie zna ograniczeń, że ból nie ma
[16:17] znaczenia, że Wszystko przestało się liczyć i to mnie odłożyło i
[16:22] pamiętacie w poprzednim podcaście o Picasso właśnie
[16:25] mówiłam o tym, że on przez całe życie szukał absolutu i to
[16:29] ewidentnie jest jakiś wspólny mianownik wielkich i wybitnych
[16:32] artystów, bo tutaj Marina też szuka tego absolutu i tej
[16:36] adrenaliny, która powstawała w momencie, kiedy tworzyła
[16:39] performance i to ją właśnie od udało.
[16:42] Jak prawdziwy narkotyk powiem wam szczerze, że było jeszcze
[16:45] kilka performance ów, które miały bardzo podobną tematykę
[16:49] jak te, o których wam opowiedziałam.
[16:51] No, ale przyznacie, że to jest bardzo hardkorowe i ja tutaj
[16:55] może tak lekko i szybko o tym opowiadam, ale jak sobie
[16:58] zobaczycie zdjęcia i film tych performance ów?
[17:01] Nie wszystkie są dostępne w filmie, ale oczywiście jest
[17:04] Wszystko jest udokumentowane, gdzieś tam w sferze zdjęć, więc
[17:09] no to będzie naprawdę szokujące. Jak ona potrafiła przekraczać
[17:13] granicę. Ale to jeszcze nie jest czas na
[17:15] podsumowanie, bo stwierdziłam, że skoro już opowiadam wam o
[17:18] performance Ach, no to nie muszą być tylko kontrowersyjne, a mogą
[17:21] być też inne kultowe jej performance i muszę zacząć od
[17:26] Performance'u, który nazywa się relations in time i mówiłam o
[17:30] tym w podcaście o powerful kapelus, bo tam mówiłam właśnie
[17:33] o Marinie abramovic i u o jej kochanku o jej nie kochanku, o
[17:37] jej partnerze u leju i to jest super ciekawy, ale prosty
[17:42] performance, bo jakby w prostocie też jest siła.
[17:45] Że przez 17 godzin siedzieli plecami do siebie ze związanymi
[17:49] kitka mi kucykami. Ich włosy były połączone ze sobą
[17:53] i miał to być taki symbol ich związku i znak, że stali się
[17:57] jednym bytem artystycznym, jakby rezygnując z indywidualnego ego.
[18:02] I to jest super ciekawe, bo jak czytałam o performance Ach, to
[18:07] na zawsze strasznie długo trwają.
[18:08] Wiecie 17 godzin nie, no ale to też jest cała magia, to jest
[18:13] może złe słowo, ale jakby. Cały zamysł, żeby one też trwały
[18:18] długo i dawały do myślenia wielu ludziom, którzy przychodzą w
[18:21] tamtym momencie ich oglądać i bardzo mi się podoba.
[18:25] No bo jeżeli słuchaliście podcastu o powerful Kapelus i o
[18:28] Marinie i u raju, No to wiecie, jaki to był wyjątkowy,
[18:32] artystyczny i burzliwy związek? Także sam fakt, że oni zrobili
[18:38] coś, co miało udowodnić, że rezygnują ze swojego
[18:41] indywidualnego tego. A wiecie, że tego dla artysty?
[18:44] No to jest bardzo ważna rzecz. I przeważnie jest przerośnięte
[18:48] także na pewno kojarzycie jest takie kultowe zdjęcie właśnie
[18:51] gdzie oni siedzą tyłem do siebie czarno białe i mają splątane
[18:55] włosy w jedność, ale jest jeszcze inny performance, który
[19:00] nazywa się imponderabilia. Bardzo trudne słowo, ale chyba
[19:04] nawet Paciorek ma podcast i Youtuba o tej nazwie podczas
[19:08] otwarcia wystawy w galerii w Bolonii stali nace naprzeciwko
[19:11] siebie w drzwiach także każdy przechodzący nie mógł uniknąć z
[19:15] nimi kontaktu i fizycznego. I musiał zdecydować, z kim
[19:18] nawiąże kontakt wzrokowy. Ja wam powiem, że ten
[19:21] performance został powtórzony, kiedy była wystawa Mariny
[19:25] Abramowicz w Polsce tylko wtedy nie ona i ula i tam stali tylko
[19:29] osoby, które się zgłosiły i było to ciekawe.
[19:31] Jeżeli chodzi o ten oryginalny performance właśnie Marine i
[19:35] ulewaja, że większość ludzi wolała przejść bokiem, bo
[19:40] inaczej by się nie zmieścili. Ale patrząc na marinę, a nie na
[19:43] ulewaja, więc to jest taka tylko dygresja, ale.
[19:47] No ciekawe dosyć jest jeszcze jeden performance nazywa się
[19:51] rest Energy to jeden z bardziej wyjątkowych bo ula i Marina
[19:56] balansowanie na przeciwko siebie i jakby był wtedy taki
[20:00] naciągnięty łuk jednym palcem u laj mógł zabić marinę, ponieważ
[20:05] strzała była wycelowana w jej serce i no to jest performance,
[20:10] jeżeli o nim naprawdę pomyślimy głęboko, to jest bardzo
[20:14] szokujące, bo wygląda niewinnie. A faktycznie u laj mógł zabić
[20:19] swoją ukochaną jeszcze w tamtym momencie kobietę na całym
[20:23] świecie, więc było to wyjątkowe i w tym performens oczywiście
[20:27] jakby sprawdzano fizycznej psychiczne ograniczenia, bo nie
[20:30] zawsze musieli sprawdzać granice.
[20:32] Ale dla mnie, bo to jest dużo ciekawsze.
[20:35] To był taki symbol dominacji mężczyzny nad kobietą, dlatego,
[20:38] że to u laj trzymał strzałę. Wiecie rolę mogły się odwrócić,
[20:42] ale się nie odwróciły i na pewno nie bez powodu oczywiście jest
[20:46] też performance. Które nazywa się the artist,
[20:50] jest prezent i to jest performance, o którym też
[20:53] opowiadałam, który został powtórzony niedawno na rzecz
[20:57] właśnie, żeby zebrać środki na wojnę w Ukrainie.
[21:02] Pewnie pamiętacie, kiedy Marina abramowicz siedziała przy takim
[21:07] wielkim drewnianym stole w muzeum of Modern art w Nowym
[21:11] Jorku i ona patrzyła się w oczy 2 osobie, która siedziała
[21:16] naprzeciwko podczas tego performance.
[21:18] Aż 850000 odwiedzających łącznie, bo ona siedziała na tym
[21:23] krześle przez wszystkie godziny otwarcia właśnie momy i tam
[21:29] oczywiście był ten najciekawszy fragment, kiedy u Laj przyszedł
[21:33] do Mariny i ona, kiedy otworzyła oczy, żeby zobaczyć, kto tym
[21:36] razem będzie z nią siedział. No to zobaczyła, że był to ula i
[21:40] było to wzruszające. Oboje mieli łzy w oczach.
[21:43] Ja też jak to oglądałam za pierwszym razem, dlatego, że oni
[21:47] się nie widzieli przez wiele lat.
[21:49] I oni byli mocno pokłóceni. O tym też wam opowiadałam.
[21:54] Oczywiście poszło o pieniądze jak zwykle, ale no to był
[21:57] niezwykły performance i mnie zawsze wzrusza, więc jeżeli
[22:00] macie ochotę, to włączcie sobie na youtubie, bo jest dostępny.
[22:04] To jest niedawno stworzony performance, więc tak naprawdę w
[22:08] super jakości możemy go zobaczyć, ale muszę wam
[22:11] opowiedzieć o chyba moim osobistym faworycie to jest
[22:15] performance pod tytułem Kochankowie i to też jest
[22:18] właśnie z czasów kiedy Marina i Ula.
[22:20] Razem tworzyli performance one były bardzo ciekawe, ale już nie
[22:24] były tak niebezpieczne jak te, które Marina tworzyła w
[22:27] pojedynkę, bo przez 90 dni Marina i Ula i szli po
[22:31] przeciwnych stronach wielkiego muru chińskiego i na końcu mieli
[22:36] wziąć ślub. O Boże, to była tak piękna
[22:39] historia. Tu mocno w skrócie to powiem,
[22:42] ale niestety okazało się, że kiedy już spotkali się w połowie
[22:47] tego muru w tym miejscu, które było mówione.
[22:50] Po tych 90 dniach chodzenia samemu, no to postanowili się
[22:56] rozstać. Czym zdecydowanie złamali serca
[23:00] wielu fanom sztuki i ich, ale powiem wam, że ja wyczytałam, że
[23:05] w tamtym momencie bo oni nie szli sami oni szli z całą ekipą
[23:09] tak, bo to było bardzo istotne, żeby też to właśnie
[23:12] udokumentować i okazało się, że u laj w przez te 90 dni wdał się
[23:18] w romans, bo oczywiście nie mogło się to zakończyć inaczej.
[23:21] Nie pamiętam, czy to była przewodniczka, czy ktoś inny,
[23:23] ale w każdym razie, no nie obijał się w tamtym momencie, co
[23:27] było jeszcze bardziej druzgoczące, więc to też jest
[23:30] jeden z moich ulubionych performance ów.
[23:33] Chyba dlatego, że. Znając historię tej pary, znając
[23:37] historię ich sztuki, to było bardzo łamiące serce.
[23:41] Było też wzruszające, ale to było zakończenie pewnej ery ery
[23:46] ich miłości związku i tego, co najważniejsze dla mnie, czyli
[23:50] tego, ile wspaniałych wspólnych performance i sztuki stworzyli.
[23:55] No jak zapisali się na kartach historii, jeżeli chodzi o
[23:58] performance, pamiętacie też scenę z seksu w wielkim mieście?
[24:04] Tam kiedy? Henry z Aleksandrem.
[24:09] To poszli na performance właśnie artystki.
[24:12] Ja robiłam oczywiście odcinek o sztuce w wielkim mieście i tam
[24:16] opowiadałam o tym, że większość tych artystów nawet nie
[24:19] nawiązywała do istniejących, ale ten performens faktycznie jest
[24:23] prawdziwym performance. Marina abramovic o tytule The
[24:27] House with the OPEN will i w skrócie Wam opowiem, bo to jest
[24:31] też bardzo fajna sprawa, tak jak było przedstawione właśnie w
[24:35] serialu City tak samo na żywo. Marina abramowicz miała
[24:39] stworzone. Byłby kilka pokoi, w do których
[24:42] my mogliśmy zaglądać, bo one wyglądały jak scena na podeście,
[24:46] jakby do na tą scenę można było wejść po drabinie, ale ta
[24:49] drabina nie miała zwykłych schodków, tylko miała noże, więc
[24:54] nawet patrząc na tę drabinę, to sama myśl o tym, że mógłbyś
[24:57] postawić stopę na stopniu, który jest ostrym ostrzem, już
[25:02] wywoływało ból, a co dopiero wiecie cały ten performance.
[25:06] Ona tam żyła, brała prysznic, więc wszyscy ją mogli oglądać.
[25:10] Wszystko robiła tam jakby. Na wizji jest to bardzo ciekawe.
[25:14] W ogóle bardzo ciekawy, jeżeli chodzi o marinę Abramowicz jest
[25:19] to jak ona poświęciła całe swoje cało, które tak naprawdę nie
[25:24] było istotne, bo ludzie ją krzywdzili, bo sprawdzała, ile
[25:30] ona sama sobie może zadać bólu na rzecz sztuki.
[25:33] No to jest bardzo fascynujące. Nie będę tutaj wnikała, jakby i
[25:38] podsumowywał była jej twórczości, bo myślę, że to
[25:41] moglibyśmy zrobić sobie, kiedy bym wam opowiedziała o jej
[25:44] całej. Biografii no jest to na pewno
[25:46] bardzo skomplikowane, ale powiem Wam, że pewnie też macie takie
[25:50] odczucia ci co chodzą do jakiejś galerii sztuki mniejszych czy
[25:53] większych i uczestniczą w performance to one przeważnie są
[25:59] straszne albo są dziwne, albo są niezrozumiałe dla większości.
[26:03] Dla mnie też ja tutaj nie ukrywam, nigdy nie lubiłam
[26:06] sztuki. Performance i Marina Abramović
[26:08] jest jedyną artystką, która mnie fascynuje, ale ona wie, co ona
[26:12] jest ikoną, ona robi to z rozmachem i w naprawdę
[26:16] intrygujący. Sposób, który zachęca ludzi do
[26:20] pomyślenia o tym, co się dzieje w tamtym momencie.
[26:23] Może też te performance trwają aż tak długo, żebyśmy mieli czas
[26:28] na rozmyślanie i na wyciągnięcie wniosków.
[26:32] Myślę, że często to robimy. Jeżeli chodzi o nasze życie czy
[26:36] jakieś rzeczy, które przeżyliśmy także.
[26:39] No nie wiem, to jest chyba Wszystko.
[26:42] Jeżeli chodzi o dzisiejszy podcast, mam nadzieję, że wam
[26:44] się podobało. Oczywiście wpadajcie na
[26:47] Instagrama. Bo tam powrzucam kadry z tych
[26:50] psów, ale przede wszystkim moi drodzy wejdźcie sobie na
[26:53] youtuba, podpisujcie te nazwy i pooglądajcie kto wygląda, jakby
[26:59] te nawet które są w strasznej jakości i tak zrobią na was
[27:03] ogromne wrażenie, więc poszukajcie sobie i samej Mariny
[27:06] i Mariny i Hulaja no bo to jest. Jedna z najdziwniejszych i
[27:12] najbardziej kultowych gałęzi. Jeżeli chodzi o historię sztuki.
[27:17] No i tak jak mówię dla mnie Marina jest po prostu królową
[27:20] performansu, tak jak ja jejku sama jest królową kropek.
[27:24] No mam nadzieję, że wam się przyjemnie tego słuchało, mimo
[27:27] że te początkowe performance nie należały na pewno do
[27:32] przyjemnych. No nie mogę ukrywać, bo były też
[27:34] drastyczne sceny. Także dziękuję za słuchanie i
[27:39] słyszymy się moi drodzy już w następny czwartek.
[27:42] Ja teraz oczywiście biorę swoje winko i idę malować kolejne
[27:47] zlecenia dla moich klientów także do usłyszenia w następny
[27:51] czwartek i pa.

Shows are listed from Apple Podcasts' charts and directory, and Podcast Index where it is used. Every show and episode belongs to its publisher and plays from the publisher's own feed; this site hosts none of them.
